WSOP 2017 Now Live

Interview met Joe Hachem

  • Dave GoldsteinDave Goldstein
Interview met Joe Hachem 0001

Het is een prachtige dag in Monte Carlo, Monaco. Morgen begint de EPT Grand Final, maar vandaag zit Joe Hachem op het terras van de perskamer. Hij is zeer goed gekleed en z'n zonnebril is hard nodig: de zon schijnt, de koffie is goed, en Joe is klaar om wat vragen te beantwoorden.

Je bent een echte gezinsman, toch?

M'n gezin is het allerbelangrijkste voor me.

Vorig jaar had je je gezin meegenomen naar Monte Carlo. Dit jaar niet?

Tja, het duurt 26 uur om hier te komen, en om dan na vier of vijf dagen weer 26 uur terug te reizen is teveel van het goede. We zijn met z'n zessen, weet je, en hoewel we vorig jaar een geweldige tijd hebben gehad, hebben we besloten dat ik dit keer alleen zou gaan. Volgend jaar ga ik misschien met m'n vrouw en neem ik de twee jongste kinderen mee.

Je hebt vaak gezegd dat je het liefst zoveel mogelijk tijd met je gezin zou willen doorbrengen. Een logische vraag zou dan zijn: je bent nu rijk, waarom ga je niet lekker met pensioen, zodat je al je tijd met je gezin kan doorbrengen.

Dat doe ik eigenlijk al. Ik ken geen enkele andere pokerspeler van mijn status die meer tijd met z'n gezin doorbrengt dan ik. Ik speel alleen de EPT's, de WSOP en een paar WPT's, meer niet. Kijk naar andere pokerspelers: die zijn altijd onderweg en spelen elk groot toernooi. Ik zou ook elke twee weken wel een groot toernooi willen spelen. Maar je krijgt maar één kans om je kinderen op te voeden. Als ze volwassen zijn, kun je niet terug in de tijd gaan om het alsnog goed te doen. M'n jongste is nu 11, dus ik moet nog een paar jaar wachten voordat ik full-time kan pokeren. Die beslissing ligt trouwens ook bij m'n vrouw. Als zij het ok vindt dat ik "on the road" ben, en als ik er zeker van ben dat alles in m'n gezin goed gaat, dan ga ik meer spelen.

Interview met Joe Hachem 101


Als ik m'n vriendin zou vertellen dat ik prof ging worden, zou ze niet echt blij zijn. Jouw vrouw heeft je gesteund.

Nou, ze liet me geen prof worden, maar ze gaf me toestemming om twee weken weg te gaan, om de WSOP te spelen, iets wat ik al heel lang wilde. Tot aan dat punt had ik al m'n vakanties, restaurantbezoeken, juwelen al bekostigd van m'n pokerwinsten. Ik was een winnende cash-speler op Pokerstars en ik heb echt heel veel online gespeeld, maar m'n vrouw wist nooit hoeveel ik er nou precies mee verdiende. Ze dacht dat ik af en toe speelde en soms wat won. Ik zei tegen mezelf dat ik haar, ongeacht wat m'n resultaat zou worden tijdens de WSOP, m'n resultaten zou laten zien."Schat, dit is wat ik heb verdiend de afgelopen twee jaar, wat vind je er nu van?"

Ik hoefde dat dus niet echt te doen, toen ik met 7,5 miljoen dollar thuiskwam, haha.

Wat speelde je op Stars voordat je leven zo veranderde?

No Limit Hold'em en Pot Limit Omaha hi/lo, dat zijn de varianten die ik het leukst vind. Ik speel nog steeds af en toe op dezelfde limieten, zoals 2-4 NL en 3-6 PL Omaha hi/lo. Ik hou van het spel, en ik speel ook voor de fans. Als ik serieus zou spelen, zou het vanaf 10-20 zijn, maar ik speel op 2-4 en 3-6 voor de fans, voor de entertainment. Maar vergis je niet: als ik een 5-dollar sit-and-go speel, dan wil ik die ook winnen!

De top bereiken is één ding, maar om er te blijven is een tweede. Je hebt eind 2006 de WPT gewonnen. Als je terugkijkt, hoe mooi was dat?

Het wordt met de dag mooier. Ik had het ook erg goed gedaan in de WSOP van 2006, toen ik 2e werd in het 2500NL Event, waar mijn AQ werd geslacht door de A5 van Dutch Boyd. Later werd ik nog 4e in het 2500PL Event. Weer werd ik verslagen op de river door John Gale, die dat toernooi uiteindelijk won. En tijdens het Main Event speelde ik ook echt goed, totdat m'n AA gekraakt werden door JJ. Daar werd ik 238e en was de laatste overgebleven oud-kampioen. Het was alsof ik aan het koekhappen was: zo dichtbij en toch zover weg: "F**K" zei ik tijdens die beats. Juist omdat er zoveel druk op me stond omdat ik de WSOP-kampioen was, snap je? Niemand wist of ik nou wel of niet goed kon spelen, en ik wilde het bewijzen. Maar toch, als je naar de afgelopen 12 maanden kijkt, en als je in beschouwing neemt dat ik weinig toernooien heb gespeeld, dan denk ik dat het best goed heb gedaan. En om dan terug te komen tijdens m'n eerste WPT, het 15K-buy-in NACP Event, om met de beste spelers te spelen, en om 'm gewoon te f***g winnen, dat was echt heel, heel speciaal voor me. De erkenning en bevestiging was fantastisch.

Er is wel een verschil met je team-maten, in die zin dat jij geen Internet-qualfier was toen je de WSOP won, en dat je sindsdien geweldige resultaten hebt behaald. Hoe zie jij je teammaten Chris Moneymaker en Greg Raymer?

Ik zal je wat vertellen over Chris. Hij heeft nooit gezegd dat ie een geweldige speler is, en hij heeft gekozen voor de commerciële kant van poker en heeft daar veel lol in. Je moet 'm daar gewoon respect voor geven, en ik vind het geweldig van 'm. Hij hoeft niet zo nodig de beste te zijn, hij wil ook helemaal niet de beste zijn en heeft geen behoefte om aan wie dan ook te bewijzen dat ie een goede speler is. Ik zei 'm dat 't prima was, dat "ze" gewoon allemaal jaloers zijn omdat hij de jackpot heeft gewonnen en zij niet. Dat is waarom ie wordt bekritiseerd, en meestal door online 2-5 cent spelers. Hij zou zich niets van alle kritiek moeten aantrekken. Wat Greg betreft, die heeft wel resultaten geboekt sinds z'n overwinning, maar die stonden niet zo in de picture als die van mij. En hij heeft al lange tijd geen WPT's meer gespeeld, dus hij heeft ook minder kans om resultaten te boeken. Als je naar de cijfers kijkt, is het behoorlijk verbazingwekkend. Er zijn gasten die elke twee weken een 10K toernooi spelen en alleen daarom al zouden hun resultaten veel beter moeten zijn. Hoe kan je dat vergelijken met drie jongens die misschien acht tot tien toernooien per jaar spelen? Als collega-profs ons daarom bekritiseren, dan zeg ik op mijn beurt:"Je hebt drie jaar geleden een keer een WPT gewonnen, wat heb je sindsdien gepresteerd, wijsneus?"

Ik heb weinig last van kritieken op het moment, maar als het om Greg of Chris gaat, dan zou ik zeggen: STFU en laat ze met rust!

Je was één van de spelers die de WPT boycotte. Uiteindelijk besloot je om er toch aan ééntje mee te doen, en die won je. Is dat op een ironische manier geen overwinning voor de WPT?

Ik kan niet echt over deze zaak praten, in verband met de lopende rechtzaak. Laat me je dit vertellen. Ik begon de WPT weer te spelen omdat er niets anders was op dat moment. Dat was m'n hele drijfveer. Ik hou teveel van het spel: daarom ben ik eerst "speler" en daarna pas de "WSOP-kampioen", dat moet je niet vergeten. Ze hebben me met veel respect behandeld, dus mij zul je niets slechts over de WPT horen zeggen. Desondanks sta ik nog steeds achter de bezwaren die wij als groep hebben tegen de WPT. Nu moeten we afwachten hoe de rechtbank zal oordelen.

Terug naar jou. Je bent nu vele miljoenen "waard". Kun je je nog de herinneren dat je waarschijnlijk niet zoveel waard was? Hoe is het om van biefstuk naar kreeft te gaan?

Dit is waarschijnlijk één van de belangrijkste factoren waarom succes geen invloed heeft gehad. Ik heb m'n hele leven hard gewerkt, en afgezien van het feit dat ik nu de wereld afreis, is het leven niet echt veranderd. Ik woonde al in een mooi huis, reed al in een mooie auto en had al een mooie vrouw en kinderen. Hier is de ironie: in april 2005 zat ik in m'n tuin met m'n gezin en wat vrienden. Ik draaide me om, en zei tegen m'n vrouw:"Wat zou er in ons leven veranderen als we plotsteling miljonair zouden worden?" Het anwoord was duidelijk. Behalve dat we onze hypotheek zouden kunnen afbetalen, zou er niets veranderen. Ik dronk al de goede whiskeys, ging al naar mooie restaurants, en dat is allemaal gekomen van hard werken. Daar ben ik erg trots op. Ik ben er in geslaagd om een een mooi leven op te bouwen voor m'n gezin, buiten het poker om.

Je moest je baan als chiropractor opgeven, omdat je een ziekte in je handen had. Je werd toen makelaar?

Ach, dat was om m'n vrouw gelukkig te houden, echt, zodat zij niet hoefde te denken dat haar man een professioneel pokerspeler was. Ze weet er nu van ja, haha.

Je had al een mooi leven. Het is een gewoon een tikkeltje beter geworden?

Ik had een zwaar leven toen ik opgroeide, maar het was niets vergeleken met een miljoen andere kinderen. Toch, 't was zwaar voor mij om in Australië op te groeien in een arm immigrantengezin uit Libanon. Ik had m'n eerste baan al toen ik zeven was. Maar ik ben gezegend. Ik werd vanochtend wakker en nam m'n ontbijt op m'n balkon hier in Monte Carlo, in dit mooie hotel. Ik dacht bij mezelf:"niet slecht." Natuurlijk heb ik geluk gehad, maar m'n meeste geluk heb ik gehad door hard te werken.

Interview met Joe Hachem 102

Joe Hachem is geboren in 1966 in Libanon. In 1972 emigreerde hij naar Australie. In 2002 moest hij z'n baan als chiropractor opzeggen vanwege een zeldzame bloedziekte in z'n handen. Hij besloot zich te gaan richten op poker.

In 2005 won hij het Main Event van de WSOP. Zijn prijs was 7,5 miljoen dollar.

Hij heeft twee WSOP-finaletafels gehaald in 2006, ter waarde van bijna een half miljoen dollar.

In 2006 won hij het WPT North American Poker Classic toernooi, en daarmee 2,2 miljoen dollar. Hij is één van de vier spelers die ooit een Main Event van de WSOP en de WPT hebben gehaald. Hij staat momenteel 2e in de lijst van beste verdienende spelers ooit, net achter ene Jamie Gold.

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook