WSOP 2017 Now Live

RaSZi's Dagboek

  • RaSZiRaSZi
RaSZi's Dagboek 0001

20 Mei 2007

Gelukkig word ik een keer fit wakker rond een uur of tien. Lisa maakt ontbijt voor me klaar en ik spring in de douche. Het normale dagpatroon lijkt zich af te draaien, maar ik voel me toch een beetje anders. Ik ben zenuwachtig. Het is op zich wel grappig om dit weer zo te voelen, aangezien de laatste keer Nederland - Portugal was op het WK. Al snel wordt er buiten getoeterd. Scott (Fischman) is net terug uit Canada. Lisa ging vandaag andere dingen doen, dus hij bood aan om me een lift te geven. Dit kwam op zich wel goed uit, omdat hij de zenuwen eruit heeft weten te krijgen. Hij vertelde dat eind-van-de-dag-doelen qua chipstacks bullshit zijn, waar ik het mee eens ben, en dat de dag eindigen met 20k nog steeds 25 big blinds zijn. In het Mirage aangekomen gaan we naar onze tafels toe. Shuffle up and deal....

We begonnen met 20,000 in chips op een (90-minuten) level van 50-100. Aan mijn tafel zitten Steve Jacobs (Stevesbets online), Michael Binger en Daniel Alaie. Ik besluit meteen ultra tight te gaan spelen, om wat gevoel te krijgen. Ik flop een set, win een paar duizend. Mis mijn flushdraw, bluff er nog een paar duizend bij. Ik sta op bijna 30k als ik {a-Spades}{q-Hearts} krijg. Het is de eerste hand van het tweede level en ik maak na twee limpers een raise van 1000. De small blind, alsmede de limpers, called en we zien een {q-Diamonds}{4-Diamonds}{3-Spades} flop. De small blinds bet 2000 uit en na besluit puur voor pot-control te flatcallen, nadat de twee andere limpers foldden. Turn is nog een {q-Spades} en mijn hand ziet er nog een stuk mooier uit. Mijn tegenstander bet echter weer zwak uit, 4500 ditmaal. Een flushdraw had hier zeker gechecked, een andere vrouw had harder gebet of gecheckraised, en een small blinds bottem two geeft hier op. Ik vertrouw het voor geen meter, maar ik denk het meest aan een KQ QJ achtige hand. Door hier flat te callen underrep ik mijn hand enorm, plus tegen betere handen houd ik de pot kleiner. River is een {a-Diamonds} en nu hoop ik alsnog dat mijn tegenstander een flushdraw had. Hij bet 11.000, ik ga allin, en na veel 'fucks' gooit hij het erin met {4-Spades}{4-Hearts}. Een cooler voor hem, de chiplead voor mij. Hij vatte het nogal persoonlijk op en begon op me te schelden. Het zeikfestijn ben ik ondertussen wel gewend hier en ik beloon het gejank met een slappe lach. Ik weet niet echt waardoor het kwam, maar ik lag helemaal dubbel toen hij begon met zeuren. Zelfs toen ik eenmaal bedaard was, maar hij me nog een boze frons gaf, proestte ik het weer uit. Begrijp me niet verkeerd, als hij normaal had gereageerd had ik niks gezegd of gedaan, want het is voor hem gewoon een zure hand.

Na ongeveer 3.5 uur lang chipleader geweest te zijn, raised een losse speler utg. Ik kijk neer op AKo en ik besluit de 1500 te flatcallen. Blinds zijn inmiddels 300-600 met 50 ante. We krijgen er nog een caller bij en dan maakt Steve Jacobs het 6.5k. Dit is eigenlijk wat ik probeerde te forceren. Ik flatcall met AK, iemand maakt een squeeze vanwege al het geld in de pot, en als ik push kan ik niks representen, omdat ik al niet meteen raise. Ik push dus allin nadat utg meneer fold en loop keihard tegen koningen aan. Oops. Ik denk dat mijn play wel +ev is, maar daar heb ik nu weinig aan. Ik sta gewoon weer keihard op 30k en nu begint de achtbaan. Een aantal minuten na deze hand, wordt de tafel opgebroken, waar ik op zich wel blij mee ben. Mijn nieuwe tafel is vrij weak-tight en ik begin als een gek te beuken. Dit brengt de nodige swings met zich mee, maar ik kan weer uitbouwen. In de laatste hand van de dag verlies ik {8-Diamonds}{7-Diamonds} vs Rene Angolil zijn {7-Spades}{7-Hearts} op {2-Hearts}{5-Diamonds}{6-Diamonds}. Dit is wel balen natuurlijk want ik sta nu in plaats van op 80k, op 30k. Viffer geeft me een lift naar the Wynn, waar ik de hele dag nog eens herhaal tegen de bekenden daar. Daar aangekomen zie ik echter een goeie 10$/20$ NL game en ik ga zitten met 10,000$. Er gebeurt helemaal niks, ik win een grote pot en ik verlies een grote pot en ik sta uiteindelijk 10$ in de plus. Toch weer geen verliesdag . We zijn nu zo'n 7 uur verder en het is alweer twee uur 's nachts. Even vergeten dat ik tien uur later weer WPT moet spelen, krijg ik een lift en begeef ik mij naar een al slapende Lisa.

Het ochtendritueel was vandaag een stuk minder gespannen en ik sta vrij nuchter tegenover de dag die komen gaat. Lisa maakt brood voor me om mee te nemen. Het is niet alleen leuk dat ik voor het eerst in vijftien jaar weer brood meekrijg voor het overblijven op school, maar ook erg belangrijk. Gister stierf ik van de honger en kleine pauzes om te eten zijn erg belangrijk. Dan krijgen we ineens een telefoontje. Een vriend van ons die er nog in zit, in dit geval wil ik gewoon geen naam noemen omdat het nogal een verhaal is, belt dronken op. Hij was na het toernooi naar de Spearmint Rhino, populairste stripclub hier, gegaan. Dat gaat gepaard met een stevige hoeveelheid alchohol en voor hij het wist was het zwart voor zijn ogen. Hij loopt het Bellagio binnen en daagt een 5-10 tafel uit om blind allin te gaan. Dit zou als volgt werken. Hij en de rest van de tafel krijgen een hand. Hij gaat allin met die hand en dan mochten alle andere spelers aan tafel uit hun negen andere handen 1 hand kiezen die het tegen zijn blinde hand ging opnemen. Zou mijn maat zijn hand winnen, krijgt hij van iedereen wat ze voor zich hebben, verliest ie, dubbelt ie iedereen up. Hij verloor natuurlijk keihard en dat was 30,000$ in een handje weg. Dit soort dingen zijn toch een beetje het gevaar van Las Vegas. Dingen lopen snel uit de hand, en ik vind het kut voor hem, maar ook echt superlomp. Maar we gaan weer door met het Main-Event.

Naar mijn nieuwe tafel lopend, denk ik nog dat ziet er goed uit, acht man sitting out. Als het echter bijna begint, zie ik wie er aan tafel komen. Mijn hemel. Mark Seiff, Micheal Binger, Nam Le, J.C Alvarado, Dustin Woolfe, Steve Sung. Leuke begintafel. In de tweede hand krijg ik {a-Hearts}{q-Hearts} en ik maak het 2500 bij 400-800 100a blinds. Seiff en Binger callen en de flop is {q-Diamonds}{5-Spades}{2-Clubs}, perfect. Ik bet 6k. Seiff is allin, en ik dubbel tegen {k-Diamonds}{q-Clubs}. Dit is dus een typische reden waarom je niet met KQ utg raises called. Je bent vrijwel altijd dood. Er is veel gezeik over hoe veel het nou is, maar iedereen krijgt de kans om de spanning eraf te lachen. Seiff gaat op tilt en vliegt er drie handen later uit. In ieder geval een pro weg. Zijn vervanger is Phil... Ivey. Slik. Nu begint het swing-fest weer, want ik ben niet van plan om me weg te laten blinden. Ik swing constant tussen de 80 en 50k. Pro's komen en gaan en worden weer vervangen door andere sicko's. John D'Agostino schuift aan nadat ik Micheal Binger zijn KK versla met mijn set 7's. Nu bereik ik de piek van mijn chipcount to nu toe; 98k. Ik zak hierna weer terug door hier en daar plays te maken en dan is het ineens bijna break. Ik krijg {j-Hearts}{10-Diamonds} en ik raise in mid-pos naar 3300 met 600-1200 blinds. Iedereen die achter me fold staat al op voor de pauze, als Ivey het 10.000 maakt. De rest fold en loopt weg en we zitten met twee man in een lege pokerarea. Ik weet allang dat ik allin wil gaan, maar moet nog even wachten voor de timing-tells. Hij maakt deze play hier, omdat niemand er voor de break uit wil, of te veel nadenken. Meestal geven mensen hun handen snel op, maar als ik hier push MOET ik wel wat hebben. Na mijn allin fold hij direct en ik laat mijn JTo zien. Nu begint de oorlog. 'Why u gotta show me that?', vraagt ie. 'Wow Phil, you must be the first guy who hates free info', is mijn weerwoord.'If you know you giving free info why u do it?' 'Cause I'm gonna use it in future play. I don't give a fuck who you are, and I'm not showing you cause you're Phil Ivey. I'm showing you so you think twice before repopping me. Not every unknown face is a tourist.' Zijn ogen werden groter na dit antwoord en hij reageert boos en zegt dat iedereen geilt op hem bluffen. 'We're in an empty fucking room... who am I showing off for Phil. Even the dealer ain't looking anymore. Get over yourself kid.' 'Did you just call me kid, how old are u 24?' Mijn boodschap was al lang duidelijk, dus met een 'Whatever dude, quit whining, you're just a collegue' liep ik weg. Was dit slim? Dat weet ik zelf nog niet, maar ik heb een hekel aan hoe mensen met pro's om gaan en andersom. Het feit dat hij me niet kent betekent geen zak en in dit geval had hij eerder respect voor mijn play moeten hebben, dan zeuren dat ze altijd hem moeten hebben.

Wie het laatst lacht, lacht het best. Phil Ivey is een beest. Hij check-pusht mensen op de river met bluffs/nuts, hij reraised constant mensen preflop en hij sloopt je in positie. Ik heb zelden iemand zo hard een tafel zien aanstampen. Ik raise zijn big blind naar 7k met 1k-2k blinds. Mijn {7-Diamonds}{8-Hearts} ziet een (9d}{3-Spades}{2-Spades} flop en ik check behind, om een play op de turn te maken. Ivey zijn agressie zal hem geen tweede keer laten checken en zoals verwacht bet hij 11k uit op een {5-Diamonds} turn. Ik raise hem naar 30,000 en hij wacht een paar minuten voor hij allin announced. SHIT. Ik 'Hollywood' een minuut of twee bij elkaar en ik fold. Hij geeft me een soort van fuck-you grijns en ik kan er wel om lachen. Toen iedereen terug kwam van de pauze vroegen ze wat er gebeurde die hand dat hij me re-raisede. Ik zei dat ik allin ging en toen mensen vroegen of ik showde, zei ik nee. Ik denk dat Ivey hier begreep dat ik het niet voor mijn one-minute-of-fame deed, maar echt een boodschap aan hem. Ik zak weer terug naar 40k als ik ook nog mijn JJ moet folden op een Axx board tegen Nam Le. Dan word ik van tafel verplaatst!!! Het is het laatste level van de dag en er zitten nog 48 man in. Aan mijn nieuwe tafel gekomen push ik mij een ongeluk in het 1500-3000 level. Ik moet ook nog een keer folden na een raise die me 1/5 van mijn stack kostte. De tafel gaat ervan uit dat ik Zweeds ben, en veel zin om ze te verbeteren heeft het niet. De meeste Amerikanan denken toch dat Zweden de hoofdstad van Amsterdam is. Dan komt de sleutelhand met nog zo'n 40 man over. Iedereen fold en ik limp met {10-Hearts}{10-Diamonds} de sb. De big blind raised zoals ik hoopte naar 12k en ik limp-push hem allin. Met mijn image en de manier hoe de hand gaat, represent ik hier een pure bluff. Hij heeft echter KK dus het doet er niet toe wat ik represent. Deze situatie was onontsnappelijk en ik lig eruit. Ik ben er echt doodziek van. Het is de eerste keer dat ik allin preflop showdown heb op dag 2, iets waar ik wel trots op ben.

Een beetje pissig besluit ik van Mirage naar Bellagio te lopen, waar ik wat gezellige regulars zie. Zoals het een echte junk betaamd, ga ik zitten in de 10-20 NL game met zon 12k. Lisa komt een uurtje later binnen en met 1000 winst besluit ik er ook mee te stoppen. Ik ben helemaal kapot nu. Morgenmiddag gaan we met Jon Turner (Pearljammer online) en Lynette (gesponsord door FTP) lunchen en daarna zie ik wel. Ik denk dat ik wat meer in Bellagio ga spelen, aangezien Lemont out of town is. Sidenote: Aris is nog steeds off-the-radar en iedereen begint zich heftig zorgen te maken. Iemand met zoveel geld is natuurlijk altijd een doelwit voor criminaliteit en foute prostituees. Morgen komt ook Ryan Daut in Vegas, dus ik krijg een kans om mijn low-score in bowlen te verhogen. Aanstaande woensdag begint de pret weer in Mandalay Bay. Ik zal daar 2x een 1000$ toernooi spelen, een 1500$ toernooi en een 2500$ toernooi. Daarna is het weer tijd voor een Main Event, maar tegen die tijd zien we wel weer. Het gaat hier allemaal zo hard dat ik het maar gewoon dag voor dag doe. Ik ga eerst dit eens op de bus doen, en dan kijken of Sopranos en Heroes klaar zijn!

Ciao bello...

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook