Back in Time... Part 3

Back in Time... Part 3 0001

Back in Time deel 2

Elke avond was er in het Binions een 200$ buy-in 2nd chance-toernooitje voor de mensen die het in het WSOP-Event van die dag zelf niet hadden kunnen redden en nog een toernooitje wilden spelen, of natuurlijk voor de spelers met de kleinere bankroll.....

Ik viel in de laatste categorie.

Het toernooi met tourney-pro wannabe's dus, en ik besloot ook maar eens een kansje te wagen. Er deden zo'n 300 man mee en ik was ruim de jongste aan tafel met mijn 23 jaar.

Wanneer de eerste hand gedeald werd bedacht ik me opeens waar ik een toernooi aan het spelen was: het Binions Horseshoe Casino. Het Walhalla voor elke pokerspeler; hier werden Stu Ungar, Doyle Brunson en Johnny Chan meerdere malen Wereldkampioen en hier zat ik dan in een 200$ toernooitje (I came from far and still have a long way to go…)

Het toernooi was voor mij snel over toen mijn koningen tegen azen aanliepen, maar één ding was zeker; ik was een ervaring rijker. Een grappig detail is toen ik aan tafel werd herkend door een oudere meneer die zei:"Aren't you Exclusive? You're in the main lobby on Pokerstars right?" Toen ik 2 uur later na een mislukt toernooitje mijn kamer binnenliep opende ik Pokerstars op de laptop van Shawn en zag ik mijn foto die Stars er al 2 weken eerder op had moeten zetten voor het winnen van het leaderboard in de lobby. Toch leuk en het zou niet de enige keer blijken dat iemand Exclusive "in het echt" herkende. Normaal gesproken hoorde deze foto elke week te wisselen, maar doordat de winnaars van de weken daarna geen foto hadden ingeleverd bleef ik in de lobby staan en werd ik gedurende de WSOP steeds meer herkend; toch wel grappig.

Na een paar dagen Vegas besloot ik dat het tijd werd voor mijn eerste WSOP Event: een 1500$ NL Holdem Event. Ik verkocht ongeveer 40% aan wat bekenden van me zodat ik maar een toernooitje van 1000$ speelde en het zo minder zwaar op mijn bankroll drukte (waar ik natuurlijk nog steeds zwaar boven speelde maar Who Cares: it's the WSOP, baby!)

Aan mijn tafel herkende ik Alan Goehring die het jaar daarvoor het WPT Main Event won door m'n Russische vriend Kiril Gerasimov headsup te verslaan. Van Alan wist ik dat ie bijna elke hand speelde en zo goed als altijd slechts een mini-raise maakte pre-flop; dus dat hij de blinden dubbelde om de pot klein te houden en zoveel mogelijk flops te zien, om daarna de mindere spelers te outplayen op de flop.

Ik besloot om geen kleine potjes met hem te spelen want daar was hij toch beter in, dus toen hij na een paar uur voor de 342de keer de blinden dubbelde en ik AK vond, re-raisde ik hem all-in, waarop hij instant-callde met KK. Hmmm, bad timing en GG ;(.

Toen ik naar mijn kamer liep merkte ik dat ik de sleutel van mijn kamer niet bij me had en ik liep naar de check-in balie om een nieuwe sleutel te halen. Het probleem was echter dat de kamer op Shawn Keller's naam stond en de lieve mevrouw achter de balie niets wilde weten van mijn verhaal. Ik stond niet geregistreerd dus ze had meneer Keller nodig voordat ik een sleutel kreeg en dus belde ik Shawn maar even.

"Hey Shawn".

"Hey Noah, whatsup"?

" Need u to come to the front desk, I forgot my key and the room is on your name".

" Oops , I forgot to tell you I am almost back in Arizona. I went back to take care of some stuff here."

Daar sta je dan alleen in Las Vegas; al je spullen in een kamer waar je niet in kan terwijl de enige die een sleutel voor je kan halen honderden kilometers verderop op weg is naar Arizona....

Uiteindelijk wist ik de mevrouw achter de balie zover te krijgen dat Shawn z'n ID kon kopieren en faxen naar het Golden Nugget om zo te bewijzen dat ik hem echt kende en hij mijn naam op de kamer erbij kon zetten. Na zo'n 3 uur wachten rolde de fax eindelijk binnen en kon ik naar mijn kamer gaan voor een welverdiende nachtrust na mijn 1e WSOP-Event.

De volgende morgen werd er op de deur gebonsd. Ik had geen idee wie het was en keek met een slaperig hoofd door het gaatje van de deur en zag een oude bekende: Chris Benafel. Een goede vriend van me uit Amerika en ex-teammate van m'n Magic-jaren.

Chris had me eerder in de week al verteld dat ie naar Vegas zou komen voor een paar dagen poker en feesten, het was me echter helemaal ontschoten. Samen met Chris was een andere oude Magic-bekende meegekomen; Kenny. Kenny was een kleine dunne Aziatische jongen waarvan op de Magic Pro Tour altijd het gerucht ging dat z'n ouders multimiljonair waren en dat ie als ie zijn school afmaakte een miljoen zou krijgen...

Voordat we naar beneden naar The Pool gingen bestelden we nog even een rollaway-bed voor Kenny, wat weer eens wat anders was dan met 2 extra man op de vloer slapen (een tafereel dat menig Magic-er zich nog wel kan herinneren van een Pro Tour of Grand Prix'tje.

De rest van de dag brachten we door bij The Pool met cocktails en in de avond in de Pokerpit in een 2-4 NL game.

Rond een uur of 02:00 's nachts hield ik het halflam voor gezien, maar Chris en Kenny speelden nog door nadat ik Chris 1 van de reserve kamersleutels gaf, zodat ik lekker door kon slapen.

"Open up! Open up, Security!"

Ik schrok wakker van het hevige bonzen op de deur en versuft, met koppijn van alle cocktails van de dag ervoor, zwalkte ik langs het bed naast me waarop ik Chris zwaar knock-out in zijn bed aantrof. Kenny is echter nergens te bekennen...

Ik haastte me naar de deur om open te doen, maar toen ik langs de badkamer liep schrok ik me een ongeluk: op de badkamerspiegel stond in letters van bloed geschreven: "I Love U Erin...".

.....wordt vervolgd.....

Back in Time deel 3

LEES MEER

Comments

  • KejeNL KejeNL

    Waar blijft deel 4 ???? Big Grin

  • CraM CraM

    van mij hoeft deel 4 niet te komen, ik kan me 1,2 en 3 niet eens meer herinneren!

    JK Big Grin

  • Thorium Thorium

    Hij is het waarschijnlijk vergeten Tongue

Lees 3 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook