Interview met Eric van der Burg, Deel II

  • Dave GoldsteinDave Goldstein
Interview met Eric van der Burg, Deel II 0001

Wat vind jij van de monopoliepositie van het Holland Casino?

Het is duidelijk dat Nederland op z'n vingers getikt moet worden. Kijk, we hebben met Europa iets afgesproken, en dan kan je niet als land zeggen: "doen we lekker niet".

Stel, morgen komt in kranten: "Poker gelegaliseerd!" Wat dan?

Ik weet niet eens of dat goed is. Legalisering is wel nodig om het onder controle te houden, maar dan moet er nog een manier gevonden worden. Ik zie het om mij heen, vorig jaar ging zoonlief van 13 nog met 1 euro op pad en nu is het met 5 euro. Die mannen van 13 hebben nu op vrijdagavond "pokeravond", zoals dat vroeger in Amerika was. Ik las dat er 800.000 jongeren pokeren. Dat betekent dat er geld in omgaat, en dat er een hele hoop problemen uit kunnen voortkomen. Er is niets makkelijker dan met een biertje op de stakes te verhogen. Het moet aangepast worden aan het drugsbeleid, veel voorlichting zo dat 't niet de spuigaten uitloopt.

Hoe?

Daar heb ik het antwoord niet op. Het moet op een bepaalde manier gelegaliseerd worden en mensen moeten bewust worden gemaakt dat je het voor de gezelligheid moet doen, en niet voor het grote geld thuis. Hoeveel Nederlanders zullen er aan poker geld verdienen?

Niet veel.

Er komen wel meer spelers bij maar van de reeds jarenlang spelende vallen er veel af. Dat betekent maar een ding, en dat is dat het teveel geld kost. Het meeste geld gaat op aan "rake". Als je een jaartje kaart, heb je iemand heel erg rijk gemaakt, en dat is de pokerroom.

Ben je zelf ook al vanaf je 12e bezig met pokeren?

Nee, ik heb wel altijd gekaart. Spelletjes enzo. Ik heb ook zo'n 23 jaar geleden de opleiding gedaan in Holland Casino, tot dealer. Blackjack, roulette. Ik hield er twee banen op na, en werkte ook nog op Schiphol .

Als dealer van het HC verlies je geen geld.

Het ging mij niet om het geld, maar meer om de interesse in het spel. Ik wilde meer weten van Blackjack. Het is volledig onderschat, hoeveel het vergt om een goede blackjackspelers te zijn. Blackjackkampioenschappen zijn niet erg populair, en dat is jammer. Met z'n achten aan tafel, twee door naar de volgende ronde: een briljant spel. Het lijkt op poker, in de zin dat je dan met meerdere facetten te maken hebt: de fiches van je tegenstanders, hoeveel je per keer moet inzetten. Strategisch is het een heel leuk spel. Misschien wel net zo leuk als poker, maar het is helemaal niet populair.

Het komt nauwelijks van de grond toch?

Ik heb het vorig jaar op Aruba gespeeld. Erg leuk.

Wat heb je nog meer gedaan? Nog donkere tijden gehad die je wilt

delen met de wereld?

Nee, nooit donkere tijden gehad. Het leuke is, en dat is uiteindelijk ook de les die ik heb geleerd; alles wat ik ooit wilde, is gelukt. Hoe ik nu leef is precies wat ik wil. Ambities om heel erg rijk te worden heb ik niet. Je kunt een bootje kopen van 100 euro en eentje van een miljoen, maar het blijft een bootje.

Heb je een boot?

Een kleintje, haha.

Wat hoort wel bij jou?

Relativeren, genieten, leven dus!

Genieten gaat een stuk makkelijker als je veel geld hebt?

Nee, ik denk het niet. Geluk kan je niet kopen. Je merkt vaak bij mensen die rijk zijn geworden dat het niet een prettiger persoon wordt. Het gaat 'm vaak slechter af in z'n hoofd. Je gaat je beter voelen dan een ander, dingen kopen die niet bij je passen.

In je prive-leven ben je ook geslaagd?

Ja. Ik heb nooit veel wensen gehad, dus dan slaag je wat makkelijker. Ik woon al 25 jaar samen met de vrouw van m'n dromen en heb twee superkids van 13 en 15. Als ik zo om me heen kijk, ben ik een gezegend mens. Alleen mogen me dromen wel weer wat spannender .

Je kinderen hebben een stoere papa. Hij pokert!

Nou, weet ik niet. Ik denk niet dat 't makkelijk is om te vertellen dat je vader pokert. Misschien dat andere kinderen dat prachtig vinden, maar ik vind het zelf niet stoer.

Toevallig ben je er een beetje goed in.

Misschien. Als er tien factoren zijn in poker, moet je het merendeel beheersen. Dan kan alles op z'n plaats vallen. Dat gaat bij mij zeker gebeuren, daar ben ik van overtuigd. Weet je, het is raar. Die centjes en de prestige zeggen mij niks, maar soms ook weer alles. Het interesseert me niets dat ik die 1.9 miljoen euro in Monaco had kunnen winnen, maar ik scheld op mezelf omdat ik gewoon verslapte. Het is een enorm gevecht met mezelf. Aan de ene kant denk ik: het is mooi zo, maar aan de andere kant wil ik ook veel meer. Van der Burg zit daar een beetje slap te wezen en kijkt naar het bord met de pay-outs. Zo, 60 duizend euro? Da's niet slecht, dan rossen we het maar erin. Een last longer van 100 euri met de mannen motiveert me vaak meer. Dat is een heel verkeerde mentaliteit. Die mentaliteit verdwijnt langzaam.

Had je beter moeten kijken wat de volgende pay-outs waren?

Ik heb helemaal niet gekeken naar de bedragen, tot het moment dat ik een move maakte tegen Andy Black. Of die nou goed of fout was laten we in het midden, daar zijn discussieplatforms voor. De moves die ik maakte toen ik crippled was heeft me of 30 duizend euro opgeleverd, of een miljoen gekost.

Ik ken mezelf heel goed, maar blijkbaar toch ook weer niet. Ik heb gevraagd om aan de televisietafel te zitten, omdat ik daar wel ervaring mee had, maar ik speelde "the worst ever poker". Door de aandacht eromheen liet ik me afleiden. Ik was blijkbaar niet pro genoeg om dat alles buiten te sluiten.

Maar ik hoop, nee, ik weet dat het volgende keer anders gaat worden. Dan speel ik meer voor mezelf.

Je eigen spel is intuitief?

Het is een gevoel dat tot je komt. Als ik 6-7 speel, dan is er iets in de lucht dat zegt dat 't een goede hand is. Het is misschien maar een keer per uur ofzo, maar het gebeurt. Tijdens het 1000 NL toernooi in Vegas had ik zo'n moment. Gingen er twee all-in en ik call met {2d5d}. Hup, straat. Dat gevoel, als je daarmee kunt acteren, levert een enorme edge op. Het is iets magisch wat niemand kan verklaren. Er is iets dat informatie geeft. Een simpel wetenschappelijk experiment dat bewezen is: zet tien wiskundigen met hetzelfde IQ in een kamer en laat ze een moeilijk vraagstuk oplossen. Dan is de laatste veel sneller klaar dan de eerste omdat de opgebouwde energie in die kamer onbewust in die laatste persoon wordt opgenomen. Je zult nooit kunnen zeggen: daar hangt die energie en het is door je linker-oor gekomen. Het is niet vatbaar. Maar soms heb ik dat dus aan de pokertafel. Dan zit ik lekker en weet ik alles.

Doe dat dan elke keer, gek!

Ja, heb het knoppie bestelt maar er zijn wat problemen met de levertijd.

Je hebt een behoorlijke uitstraling aan tafel heb ik gemerkt in Monaco. Ik speel liever tegen de buurman.

Dat weet ik zelf dus niet. Ik was daar vrij rustig nog. Kijk, m'n spel is van nature vrij agressief. Neem van mij aan dat ik vier van de vijf keer niets heb. Het is de kunst om jou die vijfde keer in de hand te krijgen. Lekker lowball spelen: risicoloos agressief zijn. Dat vergt jarenlange oefening. Eigenlijk zou je in 70% van de handen moeten spelen. Dan krijg je zo ontzettend veel informatie. Ik speelde laatst met iemand 10ct-20ct online, om 'm te laten zien welke moves ik maakte, en waarom. Dan zei ik: die heeft AQ, die ander heeft 88, etc. En het klopte allemaal. Het is om aan te geven dat de limieten niet uitmaken, want die gasten aan zo'n 10ct-20ct tafel doen ook hun best. Hun euro is mijn 10 euro, en mijn 10 euro is 1000 euro van een ander.

Maar door geld word je gepiepeld. Ik kan bijvoorbeeld niet 10-20 dollar NL spelen op internet. Je moet het gevoel hebben dat je overheerst. Dat kan ik op 2-4, 3-6, maar niet op 10-20. Ja, of ik moet die donkey zijn die een handje per uur speelt. Maar dat is niets voor mij.

Speel je veel op internet?

Teveel voor mijn type speler, je zwakke kanten worden op internet onder een vergrootglas gelegd. Als je niet echt zin hebt, en je gaat toch spelen, dan word je genadeloos afgestraft. Online moet je heel bewust spelen. Ik speel beter als ik een kleine bank-roll heb..met een teveel aan muntjes word ik minder goed. Vorige week was een goed voorbeeld. Toernooitjes 8-10 rebuy waar ik normaal aan voorbijloop speelde ik vol overgave.. Ja, ik werd 2x eerste. Het zijn toch relatief grote bedragen van zo'n toernooitje en het gekke is dat ik bij een grote bankroll nooit die kleine rebuy's nooit zou spelen, terwijl daar juist wel voor de betere pokerspeler z'n edge zit. Waarom doe ik dat dan niet regelmatig?

Het is vrij makkelijk vast te stellen dat je alles wel weet, maar niet doet.

Ja, dat is dat bekende fenomeen waar ik steeds tegenaan loop. Soms weet ik dat ik verslagen bent, en call ik toch voor teveel, omdat je kaarten ook zo goed zijn en je het wel weer gehad hebt voor de night. Gooi weg die dingen, dat zijn de eerste verdiensten. Het geldt voor meer spelers. Als je echt een goede speler bent, dan is het zo goed als onmogelijk om Dag 1 van het Main Event van de WSOP niet te overleven. Het enige wat je moet kunnen is zo nu en dan je koningen ff wegleggen.

Wat velen niet weten is dat je in 2004 tijdens het Main Event 27e werd. Raymer werd toen eerste en Luske 10e. Hoe heb je toen gespeeld?

"Wacht-poker". Alleen maar goede kaarten gespeeld, en bijna geen blufs gemaakt. Ja, poker is zo makkelijk. Kijk naar een aantal mannen die de top 18 van dit WSOP speelden; die kunnen niet pokeren. Dat is weer hel leuke van pokeren, speel volgens de regels en je wordt 3de tijdens de WSOP. De winnaar, die Jerry Yang? Is ook niet de beste. Maar hij heeft gebeden, hij heeft gemediteerd en hij is aan tafel gaan zitten met de houding: ik ben de beste. Je ziet dat ook vaak in toernooien spelers die hun dag hebben; onverslaanbaar zijn ze want het "gevoel" is er. Dus gewonnen op die mentaliteit .

Ook toen Greg Raymer won, zat ie als een winnaar. Zelfs met 80 man over zat ie al zo. De winnaar was bij wijze van spreken al bepaald. Soms heb je van die dagen.

In Monaco had ik ook zo moeten zitten, maar ik was op. Een sleutelhand voor mij was tegen de latere winnaar. Ik had op de flop een flush-draw en een inside-straight. Hij bet en ik….had moeten raisen! Dan ben je aan het spelen. Je moet niet wachten op een kaart die toevallig goed valt. Je weet hoe, maar je doet het niet..dan ben je klaar .

Iets anders: een legendarische anekdote, met Eric van der Burg in de hoofdrol, zoals ik 'm heb gehoord. Je zit in een toernooi en hebt een beslissing te nemen. Je vraagt aan de dealer: "Mag ik iets in het Nederlands tegen m'n tegenstander zeggen?" Vervolgens zeg je "Eikel!" en de man gooit z'n kaarten open waardoor jij weet of je voorligt of niet. Ging het zo?

Ja, zoiets. Ik dacht op een leuke manier er m'n voordeel uit te halen. Ik bedacht opeens dat "Eikel" toch wel veel lijkt op "I call". Maar waar ik ook speel, er komen altijd situaties waarbij er iets misgaat in een speelsituatie en ik wil dan wel graag weten hoe het zit, als er voordeel te halen valt. Duidelijke regels voor speler en personeel zou een hoop van die situaties wegnemen. Maar iedereen, zo ook in Nederland doet het om z'n eigen manier en dan ontstaat er nog weleens onenigheid.

Je bent meer een ideeen-bedenker dan de uitvoerder of werkgever. Je mag kiezen: of een televizierring voor het beste pokerprogramma, of een bracelet?

De hoogmoed die ik zo verafschuw zit dan wel zo hoog dat ik toch voor die bracelet ga dit om de spanning er wat af te halen bij m'n landgenoten, spelen we daarna allemaal een stukkie beter op de WSOP.

Hoe ziet je programma eruit?

Eerst de EPT in Barcelona en ik wil heel graag het Ultimate Bet toernooi in Aruba spelen. Daar zijn de omgevingsfactoren ideaal voor me. 28 graden, je kunt naar het water lopen, heerlijk. Als ik in oktober in London een toernooi speel, en het regent enorm buiten, dan is dat af te lezen aan m'n spel. Dan speel ik als een zeikerd. En eind oktober word echt leuk als we in Dublin met 18 Nederlanders spelen voor de eer "wie verslaat er 17" tijdens de EPT .

Zou je in Aruba willen wonen?

Nee, ik ben echt een burger eersteklas. Huisje, boompje, beestje. Verhuizen? Al zou ik tien miljoen winnen, dan nog niet. Ik heb het prima naar m'n zin. Doelen? Ambities? Doen waar ik plezier in heb.

Wat dat betreft wil ik wel iets zeggen over de Nederlanders die zich met pokeren in de media bezighouden. Ik vind dat ze het allen fantastisch doen, poker op eerste plaats ,weinig haat en nijd en dat met een nogal moeilijke wetgeving. Als ik er 1 moet noemen vind ik dat wat Noah naast het spelen allemaal doet voor poker in Nederland, klasse en zwaar onderschat. Noah is de ambassadeur voor poker in Nederland, een pluim dus voor meneer Boeken!

Nou vooruit, heb je nog roddels? Heb je nog een hekel aan iemand?

Eigenlijk aan alle Nederlandse spelers, ik vind het niveau van ze te hoog en zodoende win ik geen pepernoot. Nee for real, het is uniek dat waar je ook komt het gezellig is met de Nederlanders, de onderlinge sfeer is met geen enkel ander land te vergelijken. Als je een ander niets gunt, dan win je zelf ook niets, en bij de Nederlanders zit dat wel goed.

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook