888poker
New poker experience at 888poker

Join now to get $88 FREE (no deposit needed)

Join now
PokerStars
Double your first deposit up to $400

New players can use bonus code 'STARS400'

Join now
partypoker
partypoker Cashback

Get up to 40% back every week!

Join now
Unibet
€200 progressive bonus

+ a FREE Unibet Open Qualifier ticket

Join now

Daan Ruiter Interview

  • Dave GoldsteinDave Goldstein
Daan Ruiter Interview 0001

Wat is er leuk aan Groningen?

Veel. Het is een stad, maar een kleine. Het leuke is dat de hele stad lijkt afgestemd op studenten, en dat komt goed uit, want dat ben ik ook. Als je hier een vriend tegenkomt die later die avond ook uitgaat, dan zeg je: "dan kom ik je vanavond wel tegen." Je ziet vaak dezelfde "usual suspects," en dat is wel prettig. Het enige nadeel is dat 's zover van alles is. Eigenlijk zouden de hele stad moeten uitgraven en ergens tussen Amsterdam en Utrecht moeten plaatsen.

Wat studeer je?

Vastgoedkunde. Eerst heb ik m'n bachelor gehaald in sociale geografie, en vastgoedkunde is een masters-opleiding die mooi aanpast. Nee, het is geen makelaarsopleiding, zeker niet. Het is onderdeel van de ruimtelijke wetenschappen en focust meer op de beleggingskant van vastgoed.

Mooie stad inderdaad, Groningen. Toch ben je er niet veel.

Klopt, ik hou enorm van reizen. Het is 't leukste aspect van 't pokeren, van 't toernooicircuit. Ik vind het heerlijk om overal naar toe te gaan. Vaak zie je dezelfde groep Nederlanders op de toernooien, en die gaan ontzettend goed met elkaar om. Ook hou ik ervan om er alleen op uit te trekken. Zo heb ik laatst tijdens de WSOP in Schotland gezeten, om daar toernooien te spelen. Daar heb ik weer veel Scandinaviers leren kennen, die ik later weer terug zal zien op andere toernooien. Altijd leuk. In Barcelona zaten we in het appartament van Peter Dalhuijzen, met een leuk groepje. De jongens van Hotels.nl, dus Daniel, Joep en Michiel, en dan nog RaSZi en Lex natuurlijk. Ja, was supergezellig.

Wanneer kwam je in aanraking met het edele pokerspel?

Dat was hier in Groningen, zo'n vier/vijf jaar geleden. Ik hoorde dat er iemand was die geld verdiende met online poker, Johan Rensink, en bij hem ben ik een keer gaan kijken. Vanaf dat moment was ik hooked aan het spel. Er ontstond al snel een groepje jongens die ook de dinsdagavond toernooien gingen spelen in het HC. Daar heb ik m'n "doorbraak" gehad. Ik won een keer de 3-daagse en naast de geldprijs won ik ook een ticket voor de Master Classics of Poker. Daar werd ik 4e in het limit-toernooi, en ik haalde nog een finaletafel.

Was jij ook betrokken bij de oprichting van Pokerinfo.nl?

Nee, daar was ik niet bij betrokken. Ik was wel bezig met een website, maar dat is helaas niets geworden. Te weinig tijd ingestopt, wat natuurlijk achteraf gezien doodzonde is. Als je ziet hoe goed Pokernews, Pokerinfo en Pokercollege nu bezig zijn, dan had ik daar met m'n site ook tussen kunnen zitten.

Nu ben je betrokken bij Pokercollege?

Ja, we zijn bezig met een paar projecten. Ik schrijf wat artikelen voor de site. Dat is begonnen in Schotland, toen ik op MSN aan Peter Dalhuijzen vertelde wat voor gekken er daar speelden. Hij zei dat ik 't op papier moest zetten, wat vervolgens op de site geplaatst werd. Sindsdien schrijf ik regelmatig stukjes, bijvoorbeeld over m'n EPT-ervaringen. Het is geen "Dal Speaks", ik weet eigenlijk niet goed wat de lezers 't liefst willen, daarom heb ik 't ook aan ze gevraagd.

Het zijn leuke stukken en ieder z'n eigen stijl. De Dal schrijft bijvoorbeeld erg goed over randzaken en z'n observaties.

Ja, absoluut. Hij zou eigenlijk samen met Rob Hollink een boek moeten schrijven. Rob heeft zoveel te vertellen en ik denk dat Peter daar een ideale schrijver voor zou zijn. Een soort "Bringing Down the House."

Daan Ruiter Interview 101

Hoe zit 't met jou? Waar ben je geboren en getogen?

Ik ben een rasechte bourgondische Brabander. Geboren in Tilburg en later verhuisd naar een andere kleine stad. Na m'n middelbare school wist ik eigenlijk niet goed wat ik zou gaan doen. Ik kies vaak voor de makkelijke weg en vond de HBO wel een goede keus. Maar m'n ouders hebben me gepusht en me laten inzien dat een universitaire studie goed voor me was. Toen heb ik voor geologie gekozen, en dat werd gegeven in Utrecht en Groningen. Ik koos voor Groningen.

Want?

Geen idee eigenlijk, ik ben altijd op zoek naar nieuwe dingen. Van de basisschool naar de middelbare school was met een "vast groepje" vrienden. Ik was toe aan iets totaal anders.

Zoek je dat op, steeds nieuwe uitdagingen?

Onbewust wel denk ik. Nu zit ik er sterk aan te denken om in Amerika te gaan wonen. Eerst leek Vegas me wel een leuke plek, maar dat was een opwelling, vooral nadat ik er 5 weken achter elkaar heb gezeten. Ik denk nu meer aan San Francisco of Chicago. Iets opbouwen daar.

De Amerikaanse mentaliteit bevalt je?

Ja, eigenlijk wel. Er wordt vaak gezegd dat 't oppervlakkige mensen zijn, en vaak "nep" zijn, maar dat vind ik wel meevallen. Ik heb liever iemand die nep-vriendelijk is, dan echt-chagrijnig. Tuurlijk zijn er oppervlakkige mensen, maar daar praat je veel meer met mensen. Als ik hier in de rij sta, zegt degene die achter me staat niets. Da's ook oppervlakkig. Maar we zien wel hoe het gaat lopen. Voorlopig leef ik van dag tot dag en geniet ik. Misschien houdt 't een keer op, maar voorlopig nog niet. Poker is voor mij daarom een middel, en geen doel. Een middel om te leven zoals ik wil.

Hoe was het begin van je pokercarrière?

Heel anders dan nu. Ik was echt obsessed met poker en speelde soms 15 uur per dag. Een tafeltje maar, en dan 1-2 limit. Naast me zat Johan te multi-tablen, maar ik hield 't bij 1 tafel. Na zo'n avond of nacht had ik dan 50 of 100 dollar verdiend. Prachtig. Ik werd alleen moe van mezelf. Echt, ik kon over niets anders praten dan poker. Ik had bijvoorbeeld een gesprek met iemand en merkte ik dat ik na 10 minuten toch weer over poker begon te praten. Ja, ik was vervelend toen, al ben ik wel van mening dat die obsessie me wel een betere speler heeft gemaakt. Nog steeds ga ik 's ochtends de handen na die ik gisteren heb gespeeld. Ik ben continu aan het analyseren. Maar toen was alles nieuw voor me. Inmiddels heb ik alles wel een keer meegemaakt.

Je bent erg gedisciplineerd begonnen. Dat ben je nog steeds?

Absoluut. Ik heb slechts een keer in het begin een fout gemaakt. Nadat ik een bankroll van ongeveer 1500 dollar had opgebouwd, tiltte ik het weg, door op hogere limieten te spelen. Helemaal leeg was ik, en ik dacht er echt aan om helemaal te stoppen. Toch ging het na een paar dagen weer kriebelen en een vriend van me stortte 100 dollar voor me. Sindsdien heb ik nooit meer wat bijgestort. Ik kan zo slecht tegen m'n verlies dat ik er alles aan zal blijven doen om niet blut te raken.

Welke limieten speel je nu?

Ik ben teruggestapt naar wat lagere limieten en speel nu voornamelijk 2-4NL. Ik heb een tijdlang structureel op 5-10NL gespeeld, en ook winnend, maar dat leverde teveel stress op. Het was zwaar om 's ochtends twee uur lang geconcentreerd naar een college te luisteren als ik de nacht ervoor zesduizend dollar had verloren. Ik hou niet van stress, en daarom heb ik besloten terug te stappen. Ja, ik kan goed leven van m'n winsten, ook op de 2-4NL. Ruim zelfs. In maart heb ik een bad run gehad, daarna ging het weer goed, en nu gaat het weer wat minder. Niet dat ik verlies, maar ik win niet veel. Ach, hoort erbij. Ik speel voornamelijk op Pokerheaven. Shorthanded 2-4NL. Daar speel ik omdat een goede deal heb met de mensen die dat runnen. Rakeback en nog wat bonussen, zoals laatst de entry voor het Main Event in Utrecht. Het is een fijne groep mensen die de spelers persoonlijk benaderen, daar hou ik van. En de game is vrij goed. Vooral in het begin leek 't op Everest. Veel Grieken, Turken en Fransen, en die blonken niet echt uit, dat was toen echt goed geld verdienen. Inmiddels is de game wat zwaarder geworden, maar het gaat nog steeds erg goed.

Ik heb op elke site wel een account en ik speel overal wel. Op Stars speel ik de toernooien, zoals de WCOOP die volgende week begint, en ik maak weleens uitstapjes naar Party en Full Tilt, maar ik speel voornamelijk op Pokerheaven. Gisteren ging het niet zo goed, maar ik zal je niet vervelen met bad beats.

Je mag 1 beat noemen uit je hele carrière.

Hmm. Dat was tijdens de WSOP in 2006, het Main Event. Het was geen bad beat, maar 't is wel een hand die ik al duizenden keren heb nagespeeld in gedachten.

Ik begon het toernooi ijzersterk en was na de 1e break een van de chipleaders. Op Dag 2 heb ik een goede, bovengemiddelde stack toen deze hand kwam:

UTG limpt, en vervolgens limpt de hele tafel. Ik zat op de button met KT en dacht eraan om een move te maken, om dat dode geld op te rapen. Ik deed het niet, dus ik call alleen. De small blind limpt ook en ik wist dat de Big Blind een move zou maken als ie een redelijke kaart zou vinden, bijvoorbeeld AK. En ja hoor, hij raist. De hele tafel fold en ik besluit te callen, om 'm op de flop te outplayen. De flop komt boer-hoog, met twee harten en hij maakt een zwakke continuation bet. Ik min-raise 'm, wat een ijzersterke hand moet representeren. Na heel veel oprecht zuchten en steunen callt hij. Op de turn valt nog een harten en boem, ik schuif het erin. Dus ik m'n pokerface op en toen was het wachten op die dikke Texaan. Die begon nog harder te puffen en te zuchten, en het duurde echt lang. Ik was allang blij, want ik dacht dat ie zou gaan folden. Zegt ie: "Ah, fuck it, let's go!". Draait ie AK om, met K van harten. Ging ie voor de flush. Ik zakte meteen inelkaar. Argh! Zegt ie daarna ook nog: "Guess you're not so tough anymore, huh?" Dat voelde als een enorme beat, omdat ik 'm outplayed had. Hij ging gewoon voor z'n flush, tja dan houdt het op.

Spijt?

Ja, zeker. Ik heb inmiddels geleerd dat er in zulke grote toernooien, zoals het Main Event van de WSOP of de EPT's betere momenten komen, en dat je geduld moet hebben. Ik had moeten wachten, het is m'n eigen schuld. Vaak hoor je spelers roepen: "Die domoor snapte m'n play niet," maar dat zal je mij niet horen zeggen. Als je niet kan inschatten dat die domoor je play niet gaat snappen, dan maak je dus een verkeerde play. Het doel is heel simpel: de fiches mogen niet opraken. Ik denk dat ik inmiddels vrij goed ben in het inschatten van een situatie. Niet dat ik altijd in 't geld eindig, maar ik kom wel bijna altijd ver.

Ik keek gisteren High Stakes Poker, aflevering drie van seizoen vier. Hellmuth zei precies 't zelfde over een amateur, nadat ie een flinke pot tegen 'm verloor met een bluf: "he doesn't understand my play," was de strekking.

Ja, die heb ik ook gezien. Dat is precies wat ik bedoel en ik vind het echt onbegrijpelijk, al is 't in een geval van Hellmuth ook een kwestie van "image" natuurlijk. Maar je hoort 't veel toernooispelers zeggen: "Ik maakte een play, maar die vent had 't niet door en daarom lig ik er nu uit." Tja, wie maakt dan de fout?

Geduld is een schone zaak. Wat levert 't voor image op?

Dat ik tight ben, en dat ik vind ik helemaal niet erg. Ik vind 't prettig om in 't begin tight te spelen, waardoor ik later meer respect krijg. Het enige probleem is om je monsters te laten afbetalen, maar daar zijn ook omwegen voor, en anders neem ik genoegen met een kleinere pot. Als je een agressief image hebt, dan moet je later in 't toernooi goede kaarten krijgen om ze af te laten betalen. Als je tight speelt, is het andersom: dan kun je met slechte kaarten ook winnen. En geloof me, slechte kaarten krijg je genoeg, haha.

Heb je vaak van dit soort gesprekken met je teamgenoten?

Ja, en daarom is het ook zo waardevol. Nee, het levert geen extra motivatie op, want dat heb ik niet nodig: ik wil namelijk nooit verliezen, met wat dan ook. Ik wil zelfs zo graag niet verliezen dat 't winnen er weleens bij inschiet.

Met 't team hebben we 't vaak over pokerstrategische zaken. We leren veel van elkaar.

Is dat 't geheim, ook voor de beginnende speler? Leren van anderen en van spelers die beter zijn?

Ik denk het wel. Zelf heb ik ook wel spelers begeleid en geprobeerd ze dingen bij te brengen, maar ik raak vaak gefrustreerd omdat ik niet snap dat zij 't niet snappen. Vaak hebben spelers een trucje aangeleerd en daar houden ze zich aan vast. Hebben ze bijvoorbeeld een setje gehit, dan slowplayen ze 'm. Da's fout natuurlijk, maar het wil er vaak niet in bij ze. Of dan zetten ze plotseling iemand op een hand, zomaar uit 't niets. Niet eens een range handen, maar op precies een hand, om hun eigen spel te kunnen rechtvaardigen. Als ze dan een hand moeten navertellen, dan weten ze niets eens meer hoe 't ging: "De flop kwam K-hoog, nee, Q-hoog en hij bette en ik raist, nee ik bedoel ik raiste…". Dat is nou precies waar 't om draait in poker, dat je dat soort dingen precies weet.

Er wordt te vaak volgens 't boekje gespeeld.

Ja, terwijl je juist moet aanpassen, continu. Op een paired board bijvoorbeeld, dan kun je op 2-4NL nog wel vier-betten, maar daar moet je op 25-50 niet mee aankomen, dan word je meteen all-in gezet. Dan moet je dus aanpassen. Ik lig niet meer wakker van een bad beat. Waar ik wel boos om word, is een situatie die ik zelf veroorzaak, om de ander de fout te laten maken, die hij vervolgens danook maakt en alsnog z'n runner-runner straight maakt. Daar moet ik er niet teveel van hebben op een dag, haha.

Poker moet niet teveel routine worden, want dan gaan er fouten in je spel sluipen. Ik ben ervan overtuigd dat je 9 van de 10 bad beats zelf kan voorkomen. Daarom, kijk een keer met een ander mee, om te zien of je nieuwe inzichten krijgt.

Je speelt nu stressloos. Ben je ook lui?

Niet echt, want ik ben gedisciplineerd, maar ik ben wel selectief lui. In m'n vroege studententijd kon ik rustig om 16.00 uit m'n bed komen, en nog steeds kan ik een week lang gewoon niets doen. Heerlijk. Ja, het is nu stress-loos spelen op 2-4NL en ik verdien er een goede boterham mee. Het is wel m'n ambitie om na m'n studie weer terug te gaan naar 5-10NL.

Heb je ook ambitie om bijvoorbeeld een "echte" baan te hebben?

Ha, m'n vrienden zeggen altijd dat 't niet in me zit om echt te werken. Ik ben bijvoorbeeld ontzettend trots op m'n broer die net advocaat geworden is, maar voor mij zit een 9 tot 5 baan er niet in op dit moment.

Wat vinden je ouders ervan dat je pokert?

Inmiddels vinden ze het wel leuk, vooral omdat 't ook door de media steeds meer als sport wordt neergezet. M'n moeder is erg trots. Die weet vaak eerder dan ik of ik ergens op internet te vinden ben. Zelf heeft ze ook een pokeraccount en weet ze inmiddels wat een bad beat is. In 't begin schrokken ze wel, want ze dachten dat poker een gokspel was. Ook omdat ik zo obsessed was, dachten ze dat ik gokverslaafd was. Maar ik heb ze vrij snel overtuigd van 't feit dat 't geen kansspel is. Toen ik goede resultaten haalde op de MCOP en een auto van m'n pokerwinsten kocht, waren ze denk ik wel blij. En bovendien, m'n studie gaat goed, het is niet dat ik aan de grond zit, haha.

Je snapt niet dat anderen 't soms niet snappen. Ben je niet gewoon beter? Ben je niet gewoon goed?

Dat kan ik van mezelf niet zeggen. Ik ben er in ieder geval goed mee bezig, dat zeker. Maar ik beschouw mezelf zeker niet als 't grootste pokertalent van Nederland.

Wie is dat wel, volgens jou?

Da's moeilijk. De laatste tijd vind ik Daniel "Danistar" Smit erg goed spelen. Hij kan zo goed andermans hand spelen en is extreem agressief. Hoe hij de range van handen van z'n tegenstanders kan inschatten, is echt ongelooflijk. Het lijkt soms op die scene uit Rounders, waarin die Mike in die professor's game terechtkomt en alle handen van de spelers weet te raden, en aan de hand daarvan ook nog eens een play maakt. Danistar kan dat zowel online als live. Hij is een hele sterke speler en volgens mij erg ondergewaardeerd.

Poker is vergankelijk. Er komen steeds nieuwe helden en oude verdwijnen.

Zeker. Kijk, ook de toernooigoeroes zijn regelmatig blut, en dat zijn de helden van dat moment. De 0.50NL spelers kijken enorm tegen dat soort jongens, maar ze weten vaak niet dat ook zij weleens op hun bek gaan. Tegenwoordig zie je dat cash-spelers investeren in toernooispelers. Best slim eigenlijk, om dat te doen met spelers waarvan je weet dat ze voorliggen. Maar de pokerwereld houdt zichzelf in stand. Als je ziet wat voor gesprekken er aan de bar tijdens zo'n EPT worden gevoerd. De een heeft weer 15% actie bij die ingekocht, en de ander heeft weer wat schuld en wordt ook gebackt. Het draait allemaal om percentages enzo. Ik vind het prima.

Want degenen die steady blijven, zijn de solide spelers. Ik noem een Daan Ruiter.

Tja. Het is al een tijdje dat er een vaste groep spelers is die redelijk tot goed presteren, en het is pas sinds kort dat er nieuwe talenten bijkomen. Een nieuwe garde, zoals die Supa4Real en Busto-soon. Ook die toernooispelers gaan weer cash spelen. De cirkel blijft rond.

En ook zij zullen swings meemaken, en bad runs.

Natuurlijk, dat maakt iedereen wel mee, van 0,01-0,02NL tot 300-600NL. Maar je leert ervan, en je gaat er beter van spelen. Vaak weet je wel dat AK niet ver voorligt op J8, maar als je 'm dertig keer verliest, dan weet je het echt. Dat maakt je een betere speler. Maar een bad run is pijnlijk. Een lange rit kan lang duren. De fout die vaak wordt gemaakt, is dat ze dan gaan ego-pokeren. Hogere limieten spelen om 't geld terug te verdienen, met als resultaat dat ze blut gaan. Nee, niet slim, maar het gebeurt vaak.

Is het poker veranderd in de loop der jaren?

Zeker. Wat nu de 2-4NL is, was vroeger de 0,50-1,00NL, qua niveau. Ook zie je steeds meer de Scandinavische speelstijl aan de tafels, nadat veel Amerikanen door die wet stopten. Veel pre-flop actie. Niet echt mijn spelletje, ik laat anderen graag de flop zien. De "Bet-Pot" knop is ook een drama voor me. Ik kan spelers niet meer op een hand zetten. Eerst was het zo dat als ze 90% van de pot betten, ze bluften, en bij 75% wist je dat ze een goede hand hadden, zoiets. Nu zetten ze de pot en weet je het niet meer.

Gebruik je software tijdens het spelen, zoals Pokeroffice en Pokertracker?

Nee, ik ben daar fel tegenstander van. Ook dat aspect is veranderd. Kijk, ik weet zeker dat je winrate omhoog gaat door die software, maar ik ben er ook van overtuigd dat het gaat lijden onder je spel, bijvoorbeeld live. Ik vind het psychologisch aspect van poker erg interessant en daarom is het jammer dat poker door die software tot een statistisch spelletje is verworden. Daarom speel ik nu ook alleen op sites die die software niet ondersteunen, zodat ik weet dat 't ook niet tegen me wordt gebruikt.

Zelf speel ik vier tot zes tafels, en dat kan ik prima in de gaten houden, daar heb ik geen software voor nodig. Nee, ik raad het gebruik ervan niet af, dat niet. Natuurlijk levert 't een extra edge op, maar ik denk niet dat 't goed is voor je spel. What's next? Een bot die tegen een bot gaat spelen? Dan gaat poker kapot. Het zal misschien aan mij liggen: ik wil gewoon een betere speler worden.

Het klinkt als advies aan de beginnende speler. Nog meer advies?

Ja, begin met limit. Al die jongens die nu goed bezig zijn, zijn begonnen met limit. Via limit leer je dat KT niet zo'n goede kaart is. Met No Limit kan je iemand wel een keer wegbluffen die zelf KJ heeft. Maar met limit zijn er veel meer showdowns en dan leer je vanzelf dat 't op de lange termijn niet de allerbeste kaart is. Met limit wordt alles veel meer afgestraft. Maar ja, wie gaat dat doen? Iedereen speelt No limit, het is 't enige dat op TV is. Maar als het aan mij lag, zou iedereen met een half jaartje of een jaar limit moeten beginnen. Toen ik begon lag je al voor als je aan handselectie deed, haha. Misschien is het wat veranderd.

Zijn er dingen die jij structureel anders doet dan anderen?

Niet echt. Misschien heb ik op het gebied van toernooipoker een wat afwijkende visie. Kijk, ik ben ervan overtuigd dat beslissingen die je neemt op basis van "long-term" ook "short-term" goed zijn. Toch wil ik nog wel eens afwijken van "logische beslissingen". Als ik volgens logische kansberekening marginaal pot-committed ben, dan wil ik nog wel eens gewoon folden. Ik zie toernooien als unieke events; ook met een kleine stack kun je veel bereiken.

Waar zie je jezelf over 5 jaar? Wat is het ideale scenario?

Hmm, interessant. Het liefst zou ik een mooi appartement in Amsterdam hebben, en van daaruit de wereld afreizen. Financieel onafhankelijk zijn van en door poker, en alleen de krenten uit de pap halen, zoals het spelen van EPT's en WSOP's. Ik zie mezelf niet nog steeds klikken. Zoals Dal altijd zegt: "dan gaat het verdomd veel op werk lijken."

Je hecht waarde aan een sociaal leven.

Zeker, en die heb ik ook, gelukkig. Nee, ik heb geen relatie. Hoeveel circuitspelers ken jij die gelukkig getrouwd zijn? Dat komt vanzelf wel een keer. Voorlopig heb ik geen verantwoordelijkheden en dat bevalt me prima. Het is een mooi leven.

Daan Ruiter Interview 102

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook