888poker
New poker experience at 888poker

Join now to get $88 FREE (no deposit needed)

Join now
PokerStars
Double your first deposit up to $400

New players can use bonus code 'STARS400'

Join now
partypoker
partypoker Cashback

Get up to 40% back every week!

Join now
Unibet
€200 progressive bonus

+ a FREE Unibet Open Qualifier ticket

Join now

Pokerwraak - Deel 2

  • Teun van CuijkTeun van Cuijk
Pokerwraak - Deel 2 0001

Pokerwraak Deel 1

"Niks ernstigs." Ik hoor het mezelf nog tegen Angela zeggen. Niks ernstigs, maar toch trek ik Nora, het meisje van wie ik zielsveel houd, zo ongeveer aan haar haren naar buiten de discotheek uit. Dat klopt niet helemaal. Sterker nog, dat klopt helemaal niet. Nora weet dat ik bijna nooit boos word. Zeker niet op haar. Maar sjansen met andere jongens, en dan nog voor mijn neus ook, dat gaat te ver. Dat weet ze zelf gelukkig ook dondersgoed. Maar ik heb wel in de gaten dat ik veel te geprikkeld heb gereageerd op haar semi-striptease in The Miller. Dat heb ik al door voordat we uit de taxi stappen. Op de achterbank van de gedeukte Mercedes van Taxi City zitten we stilletjes naast elkaar. Als twee boze kleuters die eventjes niets meer tegen elkaar willen zeggen. "Ik zie het al", zegt de taxichauffeur plotseling. "Dat is echte liefde." Goede grap, verkeerde moment. "Jaja, heel grappig", reageer ik geërgerd. "Let jij nou maar gewoon op de weg, vriend." De chauffeur begrijpt de boodschap. "Okay, okay. Doe maar rustig, hoor. We zijn er bijna."

Ondertussen verroert Nora geen spier. Ze staart naar buiten, maar volgens mij heeft ze geen idee waar we zijn en wat er zich aan de andere kant van de autoruit afspeelt. Ze piekert. Over wat ze zelf deed, over wat ze zelf niet had moeten doen. Over hoe ik reageerde, over hoe ik dat anders had moeten aanpakken. Hoe ik dat weet? Ik voel het gewoon. Zoals ik ook voel dat het tussen Nora en mij niet helemaal goed meer zit. We hebben de laatste tijd steeds vaker woordenwisselingen. Altijd komt er een oplossing, maar toch. Tijdens de eerste paar maanden van onze relatie hadden we nooit dergelijke discussies. En hoefden we dus ook nooit geforceerd op zoek naar een oplossing. Goh, wat was het leven toen gemakkelijk en fijn. "Da's dan 17 euro, gappie", zegt de dikke taxichauffeur plotseling. Ik had niet eens in de gaten dat we al op de plek van bestemming waren. Ook ik was blijkbaar verzonken in gedachten. Uit de kontzak van mijn spijkerbroek frutsel ik een briefje van 20 euro. "Laat die drie euro maar zitten", geef ik de chauffeur mee. "Toe maar, gulle bui?", vraagt hij opgewekt. "Nee", zeg ik, terwijl ik knipoog. "Echte liefde."

Met een glimlach op mijn gezicht loop ik de huiskamer binnen. Ik wil vragen of Nora nog een drankje lust, maar ze geeft het antwoord al voordat ik mijn vraag heb kunnen stellen. "Het was een lange avond. Vind je het erg als ik meteen naar bed ga?" Nee, natuurlijk vind ik dat niet erg. "Is prima", zeg ik. "Ik kijk nog even televisie. Er is poker op de buis. Je ziet me over een halfuurtje, okay?" Ze knikt goedkeurend en trekt de deur achter zich dicht. Eindelijk alleen. Eindelijk rust, eindelijk tijd om even écht te relaxen. Ik pak een pilsje, trek een zak chips open en wring me in de hoek van de bank. Heerlijk. Op televisie zie ik mannen als Mike Matusow, Gus Hansen en Roland De Wolfe het tegen nog een hele reeks andere toppers opnemen. Hoewel ik behoorlijk wat pilsjes achter de kiezen heb deze avond, wordt me één ding zo helder als glas: dit wil ik ook. Ik wil ook het gevoel hebben dat ik écht wat met die kaarten en die fiches kan. Het gevoel krijgen dat Hansen heeft, die de tafel aanstampt als nooit tevoren. Een gevoel van macht. Weten dat jíj de touwtjes in handen hebt, dat je tegenstanders als rijpe appelen voor je plays vallen. Wat moet dat een machtig gevoel zijn, zeg! Dat wil ik ook. Met die gedachte in mijn hoofd glijdt de zak chips langzaam van mijn schoot af en blijft mijn pilsje eenzaam achter op de salontafel. De televisiecommentatoren praten onverminderd door, maar ik heb er niets meer van in de gaten. Ik ben verzonken in een diepe, fijne pokerdroom.

Een uur of vier later word ik wakker. De zak chips ligt voor oud vuil op de grond, mijn nek doet zeer. Alsof er een heel peloton wielrenners overheen is gedenderd. Inclusief de reclamekaravaan en de volgwagens. Ik lag lekker, maar blijkbaar ook helemaal verkeerd. De televisie staat nog altijd aan. Hitsige blondines werken zich in allerlei poses en geven me maar een boodschap mee: bel zo snel mogelijk met het nummer dat op je beeldbuis staat. Ik besluit de telefoon links te laten liggen en de afstandsbediening te pakken: uit met dat ding; weg met die herrie. Héél veel heb ik niet gedronken, maar mijn hoofd doet nu al zeer. Het lukt me nog net om mezelf de trap op te slepen en zonder struikelen bereik ik de slaapkamer. Nora verroert geen vin. Ze slaapt. Ik besluit dat ook te gaan doen. De prestaties van Matusow, Hansen en al die andere pokerhelden flitsen nog eventjes door mijn hoofd heen. Opnieuw sluit ik mijn ogen met een goed gevoel.

Dat gevoel overheerst nog altijd als ik mijn ogen een paar uur later weer open. Nora is verdwenen, merk ik dan op. Ach, ze is vast gaan werken. Of even boodschappen doen. Dat maakt verder ook niet uit. Ik heb de beelden van Hansen nog altijd op mijn netvlies staan. Alsof hij vlak voor me zit, zo goed zie ik die man met een voldane blik een berg chips naar zich toeschuiven. Ik zet mijn PC aan en via Google openen de poorten van diverse virtuele pokerwinkels zich voor me. Een echte pokeraar kijkt niet op een paar stuivers, zeg ik tegen mezelf. Waarna ik zes pokerboeken in mijn online winkelmandje leg en bijna 200 euro afreken aan de webkassa. En nu maar wachten op de postbode.

Pokerwraak Deel 3

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook