Interview met Lex Veldhuis

Interview met Lex Veldhuis 0001

Hoe ging het nou precies in z'n werk? Je dacht, laat ik eens kijken hoe ver ik kan komen?

Zoiets. Ik had al 12 uur gespeeld en wilde eigenlijk gaan slapen. Toen zag ik dat ik op Full Tilt nog 320 dollar had staan, en ik dacht van "tja, waarom ook niet". Even na-chillen was dat voor mij, dus ik ging 1-2NL Heads-up spelen, en dat ging langzaam omhoog. Het ging redelijk ja.

Redelijk? Na afloop van je sessie stond je op 53.000 dollar. Dacht je toen niet, het is leuk geweest, terug naar m'n reguliere game?

Nee, daar heb ik geen moment aan gedacht. Ik had niets te verliezen, dus de dagen erna ging ik door. Heads-up 25-50, 50-100 en zelfs 100-200. Er zaten veel potten bij van 30K of meer. Op een gegeven moment stond ik op 110.000 dollar.

Ok, heb je op dat moment dan misschien gedacht…

Misschien wel even. Ik geloof dat ik iets van 60K op Stars wilde zetten, maar er was niemand online op dat moment die dollars wilde ruilen. En ik ben een Action Junk, dus ging ik gewoon door met spelen. Kijk, ik heb tijdens die "challenge" nooit echt een doel gehad, maar toen ik eenmaal 50K had, wilde ik ook doorstomen naar de 300K. Als pokerspeler ga ik niet voor de 500K bankroll, ik ga voor de miljoenen, anders was ik wel op de universiteit gebleven.

Heb je nooit stilgestaan bij 't feit dat je 100-200 speelde?

Nee, geen moment. Het is alsof je 10-20 speelt, en dan plak je er gewoon een nulletje achter. Het is eigenlijk heel eenvoudig. Ik waagde een shotje. Kijk naar alle grote cash-spelers, die hebben 't ook zo gedaan. Veel van de spelers die nu 300-600 spelen, speelden kort geleden nog 10-20. Ze waagden een shot, en dat pakte goed uit.

Voor jou uiteindelijk niet.

Nee, ik verloor m'n ballen. Alles weg in 12 uur tijd. Echt heel jammer, want ik verloor bijna elke grote pot met de betere kaart. Als 't juist op 't moment dat ik een shot waag tegenzit, dan houdt 't gewoon op. Jammer, want ik voelde me wel thuis daar. Het niveau is goed te handhaven, iedereen zit daar maar te wachten op visjes en die zijn er genoeg. Ik had echter geen geduld en ging tegen goede regulars spelen, misschien was dat fout, maar niemand wilde tegen me spelen. Ik zat op een gegeven moment vier uur lang te wachten op actie.

Je geeft echt niet om geld niet he?

Nee, totaal niet. Ik ben verslaafd aan 't spel zelf. Als de game goed is, dan speel ik 'm. Of 't nou 1-2 of 100-200 is, dat maakt niet uit. Ik heb de afgelopen weken tien keer meer geleerd dan in 't afgelopen half jaar: daar gaat het me om. Ik wil de top bereiken en de enige manier om dat te doen is door shotjes te wagen of grote toernooien te winnen.

Je krijgt soms kritiek op je spel, ook in toernooien. Dat je vaak grote potten speelt terwijl je "best had kunnen wachten". En dat je uiteindelijk weinig presteert in toernooien.

Het spijt me, maar die kritiek is gewoon niet slim. Mijn filosofie omtrent toernooien is heel simpel: ik wil graag een dikke stack, zo vroeg mogelijk. Dan kan ik gaan spelen en meedoen voor de winst. Alles draait om de winst. Tijdens de WSOP was ik in 't 5000 PL Event het hele toernooi chipleader. Ik kreeg zelfs kritiek toen ik met top-set all-in ging op de flop. Pardon? Het is juist knap om 't geld er op dat moment al in te krijgen! Het gaat erom dat 't op de juiste moment mee moet zitten. Tijdens de WSOP en WPT ging het heel goed, maar als het er dan op aankomt, dan moet je AA tegen 99 wel blijven staan.

Raar spel he, toernooipoker.

Het is een totaal vervormde wereld. Als ik gewoon met AA win, dan win ik misschien het toernooi en ben ik plotseling de beste Nederlandse toernooispeler. Maar nee, nu had ik opeens een blow-up. Kom zeg, zo werkt 't niet. Je moet alles wel in perspectief blijven zien. Wanneer ik een keer ga presteren? Als m'n Azen blijven staan.

In Belgie was je ook dikke chipleader.

En weer kreeg ik kritiek, ook over de laatste hand. Tja, als mensen dat niet willen snappen, dan houdt 't gewoon op. Ik had de hele laatste dag showdowns verloren maar had me weer teruggevochten. Op een gegeven moment raist iemand naar 10K, terwijl de blinden 2K-4K waren. Het was een zwakke speler, en ik zat op de button, dus ik kreeg gigantische implied odds. De hand verliep perfect en op de flop had hij nog 5 outs. En vergeet niet dat de pot al 200K was op de turn. Alsof ik dan zou kunnen wegleggen, en ook nog zeker met de betere hand? Nee. De river viel slecht en ik lig eruit. Heb ik dan een blow-up? Nee. Moet ik wachten op een "betere kans"? Nee, natuurlijk niet!

Wat vind je van de kritieken?

Het lijkt vaak net of ik de hele tijd zit te gokken met m'n stack, maar dat doe ik juist niet. Ik laat m'n tegenstanders fouten maken en zorg dat zij het geld erin krijgen met een slechtere kaart. De show-downs zitten gewoon niet mee, da's alles. Nogmaals, als de show-downs goed zijn ben ik opeens de beste, zo vervormd is alles. RaSZi wordt 30e? O, da's niks. RaSZi wordt 8e? O, hij kan wel wat. Ja, ik word er weleens een beetje moe van. Het is knap als iemand een EPT of WPT wint hoor, maar ik vind het veel knapper als iemand op 25-50 winnend aan 't grinden is. In toernooien is er zoveel variance. Toen die vriend van mij, Mig.com die bracelet won had hij daarvoor in 20 toernooi geen enkele cash gehaald. De hele WSOP staat wat sample-size betreft gelijk aan 1 avondje online pokeren, veel mensen beseffen dat niet. Natuurlijk is m'n edge live groter, maar de variance haal je daar niet mee uit.

In grote toernooien doe je het altijd beter dan in kleine.

Dat komt door de structuur en dat heeft weer te maken met de variance. Alle toernooien die ik heb gespeeld waar de blindstructuur geen crapshoot was, gingen goed. Maar ja, poker hangt van kleine dingen af.

Noem eens wat voorbeelden.

Zoals ik net zei over de 60K die ik op Stars wilde zetten. Er was toevallig niemand online, en daardoor ging ik verder spelen. Of de keer dat in Vegas Brad Booth aan me vroeg of ik nog Full Tilt dollars had. Ik had er nog 20.000 en hij betaalde me in Bellagio-chips. Door die chips ging ik spelen en won ik 30K die avond. Toevalligheden. Het juiste moment en de juiste plaats, was dat, en dat kan andersom ook zo zijn. Vekeerd moment, verkeerde plaats.

Het werd al bijna tijd voor een nieuw RaSZi-Bankrollschema. Als je 1 buy-in wint, meteen een limiet omhoog.

Haha. Het bankrollschema dat ik eerder heb gemaakt is perfect voor als je poker wilt leren op een risicoloze manier, maar dat wil niet zeggen dat 't mijn levensovertuiging is. Het is alsof ik twee persoonlijkheden heb. Aan de ene kant kan ik perfect maandenlang een bepaalde limiet grinden, maar aan de andere kant waag ik wel graag shotjes. Het gaat ook prima samen en er is ook niets aan de hand. Ik ben wel vaker broke gegaan. Vorig jaar verloor ik bijna 5 ton en kwam daarna gewoon weer terug. Daarom ben ik ook zo onverschillig over geld, omdat ik weet dat 't wel goed komt.

Dat ik soms twee weken "los" ga en een shot waag, is puur omdat ik daarna dan op de 25-50 en hoger kan gaan grinden. Nogmaals, ik ga niet voor een 500K bankroll, ik wil meer. Ik wil de beste game spelen.

Toch heb je je voorgenomen om weer een half jaar uitsluitend te spelen op 3-6.

Het hangt ervanaf of iemand m'n weddenschap wil aannemen. Ik denk zelf niet eens dat ik de weddenschap ga winnen hoor. Stel dat er 25K op staat. Als ik dan een enorme vis op FT zie zitten, dan denk ik ook: "fuck die 25K" en dan ga ik gewoon spelen.

Hoeveel kun je eigenlijk winnen op 3-6?

De afgelopen maanden ging het echt absurd goed en haalde ik een winrate van 20BB/100. Maar met een beetje geluk zou ik ongeveer 55K per maand kunnen verdienen. Ook niet slecht, kan ik eindelijk eens met een bankroll naar Vegas, haha.

Eerst dat vervormde toernooipoker?

Ja, had ik al verteld dat ik de EPT in Praag ging winnen?

Is poker een sport?

Jawel, maar eigenlijk is het gewoon Professional Gambling, of niet soms?

Amen

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook