WSOP 2017 Now Live

Highvillage On The Button

Highvillage On The Button 0001

Poker is een harde sport. Zeker voor de professional die niet in de schijnwerpers staat. De onbekende profpokeraar zit dagelijks alleen achter zijn computer en niemand die hem railt, omdat hij niet op de veelbekeken high stakes speelt. Highvillage is één van de mensen die het probeerde als prof. Hij vertelt On the Button waarom hij het niet meer doet en waarom hij zich als amateurpokeraar veel beter voelt.

Naam: Highvillage

Woonplaats: Leeuwarden

Leeftijd: 23

Beroep: Student ondernemer/manager

Vorige week won je de maandag-editie van de PokerNews League. Gefeliciteerd nog.

Haha, ja, dank je wel. Ik zou hem eigenlijk helemaal niet spelen. Ik zou gaan trainen. JdK87 kwam alleen bij mij op msn en die vroeg of ik hem wilde spelen. Ik had alleen geen geld op PokerStars staan en hij wilde me de buyin geven. Ik wilde dat op zich wel, maar dan wel met een 50/50-deal. Dat wilde hij alleen weer niet. Maar ik drong er op aan, waarop hij akkoord ging.

Ik begon heel rustig aan het toernooi. Ik heb één keer geluk gehad met AJ tegen QQ, waarna de flop AJx was. Maar goed, één keer geluk bij een beslissende hand moet je toch hebben. Verder heb ik gewoon de handen gewonnen die ik moest winnen. Ik begon als shorty aan de finale tafel. Mark018 was chipleader, maar die maakte geen gebruik van zijn chips. Ik kon flops spelen en handen winnen.

Wat is jouw insteek eigenlijk bij de PokerNews League? Ik weet dat mensen hem voor de eer spelen, maar het prijzengeld is dit seizoen ook wel lekker.

Nee, ik speel hem niet voor de eer. Bij mij gaat het altijd om het geld. Maar door de reacties die je erop krijgt is het extra mooi. Daardoor kreeg ik wel het gevoel dat de League belangrijker is dan ik hem eigenlijk vind. En deze keer vond ik het ook wel lekker voor JdK, want die heeft me heel veel geholpen in het verleden. De zege in dit toernooi, en het feit dat hij me backte, is een bewijs dat hij me goed heeft geholpen.

Aan de andere kant ben jij toch meer cashgamer?

Precies, ik ben niet zo'n toernooispeler. Ik ben wel met toernooien en sit en go's begonnen ooit, maar ik besefte dat in cashgames veel meer te verdienen valt. Daarna ben ik alleen cash gaan doen. Na een paar maanden kwam bij mij alleen het besef bij mij dat cash helemaal geen uitdaging heeft. Het is zo statisch. Zo erg dat ik tijdens cashgames ga surfen en msn'en.

Toch ben je als part-time pokerpro vooral gaan cashgamen.

Ik vond het ook wel leuk, want het ging immers goed en dat is het leuk. Maar na verloop van tijd dacht ik aan het eind van de dag: Wat heb ik nu eigenlijk gedaan vandaag? Ik vond het bovendien een nogal eenzaam bestaan. Poker had ook nog eens invloed op mijn gemoedstoestand. Als ik op een feestje was 's avonds en ik had een slechte dag met poker, voelde ik me ook niet goed op dat feestje. Dat het zo'n invloed heeft, vind ik niet goed voor me.

Waarom besloot je eigenlijk om part-time prof te worden?

Omdat ik tussen twee opleidingen zat. Ik had dus vier maanden niks te doen. Ik zag met trouwens niet zo zeer als pro, maar als fulltime pokeraar met een parttime baan. Ik heb veel geleerd in die vier maanden tijd. Ook de negatieve kanten ervan, en daar leer je denk ik toch het meeste van. Het was niet zo dat ik continu over poker aan het praten was, maar het zat gewoon te veel in m'n hoofd. Dat het zo'n invloed op mijn gemoedstoestand had, dat was niet goed. Kijk normaal ga ik in de supermarkt naar de kassa. Dan spreek ik de caissière aan, zeg ik goeiedag, heb ik een glimlach op m'n gezicht. Nu ging ik om vijf uur snel naar de supermarkt, omdat het moest, maar keek ik de caissière niet meer aan en was ik onzeker.

Daarom ben je gestopt.

Ja. En ook kon ik bijna fulltime gaan werken in de kledingzaak, waar ik ook parttime werkte. Dat was toch wel goed. Bovendien wilde ik ook m'n school af maken. Ik kan mijn nieuwe opleiding in een jaar doen. Dat vind ik toch belangrijker dan poker. Als ik was doorgegaan met veel pokeren, zou ik dat boven school gaan verkiezen misschien en dat is niet goed. Ik heb alles uitgecasht en onder meer mijn schoolgeld in één keer betaald. Er is meer in het leven dan poker. Ik wil een baan en alleen daarnaast even pokeren, omdat het gewoon een leuke sport is.

Toen ik begon als parttimer heb ik gelezen hoe Mikelitt het doet. Die speelt van negen tot vijf en meer niet. Dat ben ik ook gaan doen, alleen begon ik dan om elf uur pas. Voor mij was het alleen moeilijk om dan om een uur of vijf te stoppen en zat ik toch tot diep in de nacht te spelen. Daardoor kan het ook nog eens mis gaan met je concentratie.

Een leven als pokerpro is dus niet leuk?

Voor mensen als RaSZi en Noah wel, maar vergis je niet, daarvan zijn er maar weinig. Voor de meeste mensen die het als vak doen is het heel hard werken. Mikelitt verdient ook wel heel veel, maar hij moet daarvoor wel de hele dag hard werken. Iemand als Thierry van den Berg plakt op z'n gemak een vakantie achter zijn toernooi op de Bahama's, maar dat gevoel van vrijheid, dat je alles kan doen wat je wil, is er niet bij elk persoon die pokert voor zijn geld. Dat is maar voor heel weinig mensen weggelegd.

Nu poker ik alleen nog voor de fun. Ik speel de ene week wat meer dan de andere. Vlak nadat ik gestopt was, was er nog een bekende van me die me backte om weer te beginnen op 20NL. Dat geld stond een maand op mijn account, maar ik heb het helemaal niet gebruikt. Geen minuut mee gespeeld. Ik heb het toen weer maar teruggestort, want ik vond het zonde dat het ongebruikt bleef. Nadat ik was gestopt had ik echt het idee: Poe, lekker, ik hoef niet meer. Ik had echt het idee dat ik moest presteren. Het was lekker dat dat niet meer per se hoefde.

Heeft het je veranderd?

Tuurlijk. Poker verandert het gedrag van iedereen, ook dat van mij. Vroeger was ik gierig en als ik nieuwe kleding wilde kopen dacht ik daar altijd goed over na. Ik keek ook of ik hetzelfde ergens anders nog goedkoper kon krijgen. Door poker ben ik minder gierig geworden. Ik koop makkelijker kleding, heb een tijdje geleden nog mijn familie mee uit eten genomen. Als pokeraar zie je wel dat geld niet zo heel belangrijk is. Sociale contacten, je vrije tijd. Dat is allemaal veel belangrijker.

Over je familie, hoe reageerde die eigenlijk op je beslissing om professioneel te gaan pokeren?

Mijn ouders wisten wel dat ik al een tijdje pokerde. In het begin vonden ze dat niet leuk. Mijn moeder vond het wel eng, maar ik heb ze gelijk uitgelegd dat poker iets anders is dan gokken en dat het gaat om lange termijn-beslissingen. Toen accepteerden ze het wel. Mijn moeder speelt nu ook wel af en toe, alleen niet om geld. Het is nu zelfs zo dat ik gelijk naar m'n moeder belde toen ik de PokerNews League won. Zij is dan ook oprecht blij voor me.

Ik heb hen alleen nooit met zoveel woorden gezegd dat ik prof zou worden. Ik zei alleen dat ik in die vier maanden elke dag pokerde. Ik ging ook alleen maar parttime kijken of het iets was. Ik had ook nog gewoon werk in de kledingzaak.

Het lijkt of je de dromers een boodschap wil geven.

Niet direct, maar het is wel zo natuurlijk. Iedereen moet vooral lekker spelen, maar ook nadenken dat er meer is dan poker. Poker is moeilijk. En waar winnaars zijn, zijn ook verliezers. Zelf heb ik misschien alleen een upswing van vier maanden gehad, maar dan nog is het niet altijd leuk. Zorg dat je sociale leven goed is. Dat is veel belangrijker dan het winnen van duizend dollar. Ik werk nu veel meer, ik sport weer lekker en voel me veel fitter. Ik heb het goed op school, een leuke klas, goeie vrienden. Ja, ik voel me veel beter nu.

Wil jij binnenkort ook een keer On The Button? Stuur dan een mail naar vanky@pokernews.com.

{id:3181}

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook