888poker
New poker experience at 888poker

Join now to get $88 FREE (no deposit needed)

Join now
PokerStars
Double your first deposit up to $400

New players can use bonus code 'STARS400'

Join now
partypoker
partypoker Cashback

Get up to 40% back every week!

Join now
Unibet
€200 progressive bonus

+ a FREE Unibet Open Qualifier ticket

Join now

Soms dan vraag je je af wat iemand bezielt? | Poker en de Wet

  • GrootoGrooto
Soms dan vraag je je af wat iemand bezielt? | Poker en de Wet 0001

Het zijn van die vragen die mij zo af en toe bezighouden als ik bij iemand aan tafel zit, die er duidelijk helemaal niets van snapt, maar wel lachend voor de vierde keer zijn wallet trekt. Ik denk dat er verschillende typetjes zijn. Laat ik er eens een paar langs lopen.

Het eerste typetje kennen we allemaal. 'De gambler'; always living on the edge. Kan eigenlijk geen kick meer krijgen van het reguliere poker en gaat gekke dingen doen. Gek, nou ja, wat is gek? Bijvoorbeeld blind all-in met een stack van een paar honderd euro. Flippen om 500 euro of een all-in op de button callen met 27. " Je weet het nooit toch, of je een leuk flopje flopt?".

Ik zal nooit meer vergeten dat in een bepaalde 1-2 homegame UTG raisede naar 25 (dat was heel normaal), UTG+1 reraisede naar 87 (ook dat was de gewoonste zaak van de wereld). De volgende speler callde en 'Hero' Karl op de button callde eveneens. Uiteindelijk vier man in de pot en het lot tovert een flop tevoorschijn van 772. Het geld van UTG+1 gaat erin en Karl laat trots met de breedste grijns op deze aarde 72 zien. De azen werden met gemak gekraakt! Humor natuurlijk en niet in de minste plaats omdat de early raiser nou niet bepaald één van de meest sportieve verliezers was. Karl had zijn natte kick weer gehad. Azen gekraakt met een belachelijke hand.

Een ander type is de 'ik ben een avondje uit en dat mag wat kosten'-speler. Je herkent ze vaak aan het uitschreeuwen van de woorden "REBUY". Het geld brandt zo ongeveer het broekzakje uit en een avond niet gerebuyd is een avond niet geleefd. In mijn homegame in Amsterdam is dit de beruchte tafel 1. Standaard gaat iedereen de eerste paar handen blind all-in. Dat is voor sommige mannen (nooit vrouwen!) overigens +EV. Dat wil dus zeggen dat als ze wel naar hun kaarten kijken, ze per definitie de verkeerde beslissing nemen en altijd verliezen. Aan de cashtafels herken je ze vaak aan andere zaken. Bijvoorbeeld omdat ze bijna in elke hand zitten; "Ja, ik ben hier om te kaarten hoor", "Hé joh, doe niet zo serieus". Na een tijdje hoor je vaak "Het is weer op". Vrolijk, want men is keurig binnen het budget van 500 euro of iets dergelijks gebleven en wat hebben we gelachen om die gekraakte azen van Jantje. Dat Jantje nu nog met een grote stack aan tafel zit, doet uiteraard niet ter zake.

Mijn favoriete type is 'Ik vind dat ik heel goed kan kaarten, maar eigenlijk kan ik er geen ruk van'. Hoe herken je die? Aan dat ze bijvoorbeeld strooien met termen, maar dat ze die net niet helemaal begrijpen. Dit zie je dan terug in het gehuil over een bad beat en het aansluitende afkraken van de medespeler: "Hoe kan je nou daar callen met pocket 55 terwijl ik hartstikke tight ben en 4x de BB raise?", antwoord Grooto: "Ja sorry man, beetje geluk hè, net begonnen met kaarten". In werkelijkheid: "Omdat ik weet dat ik dubbel als ik mijn set hit. Jij hebt azen of koningen daar en je kan niet niet afleggen". Het slowplayen van azen of koningen is ook zo'n herkenbare van een 'Noah-wannabee'. De verontwaardiging als ze gekraakt worden, spreekt voor zich. Ooit hoorde ik iemand tegen de dealster zeggen: "Jij bent aan het werk en ik ben aan het werk". Vervolgens heb ik hem de de eerste 3 uur geen hand meer zien spelen, daarna werden zijn azen gekraakt en daarna was hij weg. We hebben hem nooit meer gezien.

Het 'criminele'-type. Die kom je op verschillende plaatsen tegen. Een hoop (naïeve) mensen denken dat ik overal kom om te pokeren. Niets is echter minder waar. Vrijwel altijd laat ik visitekaartjes achter en probeer ik verkoopgesprekjes te voeren met de aanwezige personen. Inmiddels ben ik vrij getraind in het inschatten van het aantal jaren gevangenisstraf in de zaal. Nog niet al te lang geleden had ik mijn persoonlijk record en kwam ik op een groot toernooi op een gemiddelde van een half jaar per persoon per tafel. Het is wel jammer dat dit nooit echt goed te controleren is.

Ooit zat ik mij dus te verbazen aan een 1-2 tafeltje in een wat uit de kluiten gewassen homegame. Een van de spelers aan tafel stond in inmiddels zo'n 2.000 achter en had zojuist mijn nieuwe televisie gefinancierd. Een aas was de nuts en een hit was call. Het was duidelijk dat de goede man beter eerst nog even om playmoney moest gaan spelen. In een korte pauze werd mij door twee andere spelers vriendelijk (niet dringend) verzocht om bij de bewuste speler uit de buurt te blijven of om hem wat te laten winnen. Ze wilden hem ook de komende weken nog aan tafel houden en als ik zo doorging, zou op enig moment ook voor hem de lol ervan af zijn. Toen ik mijn verbazing uitsprak over het donkeyniveau zal ik nooit meer vergeten dat er werd gezegd "Ach Grooto, wat maakt het voor hem uit, je denkt toch zeker niet dat hij dat geld gepind heeft?" Verdomd, toen ik even later oplette, zag ik een grote rol met bankbiljetten in zijn voorzakje zitten en één ding weet ik zeker: bankbiljetten komen niet opgerold uit de pinautomaat.

Begrijp me niet verkeerd hoor. Ik terg mezelf echt niet hoor door me elke keer af te vragen of dit nu eerlijk geld is. In het normale leven weet ik ook niet of het geld wel eerlijk is. Op mijn bridgeclub speelt dit dilemma overigens niet...

Daarom is poker voor mij geen topsport. Elke malloot met teveel geld kan zich inkopen op een EPT event. Nooit opgevallen dat sommige personen niet met hun achternaam genoemd willen worden op bijvoorbeeld PNtv? Tjee, zou dat misschien voor de fiscus zijn of heeft dat andere redenen? Nu is iemand met teveel geld, natuurlijk niet altijd iemand met crimineel geld. Dat is zelfs (statistisch) gezien meestal niet het geval. Maar om de een of andere redenen vermoed ik dat dit bij het pokeren niet altijd opgaat. Ik zou daarom een voorstander zijn van het afschaffen van het direct inkopen. Wat mij betreft wordt het georganiseerd zoals bij het tennis, golf en zelfs bij het darten. De ranking is doorslaggevend en de organisatie kan wildcards uitgeven. Via de satellites krijgt iedereen een eerlijke kans om mee te doen.

Nu weet ik ook dat variance in toernooipoker een hele grote factor is. Oké das dan een feit. Maar in mijn optiek moet de pokerwereld wat doen aan het foute geld. Ooit zullen de grote toernooien opgeschoond moeten worden van crimineel geld. Als we dit niet doen, dan accepteer je wat mij betreft dat je poker niet gelijk moet schalen met denksporten als bridge, schaken of weet ik veel wat dan ook.

LEES MEER

Gerelateerde Toernooien

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook