DOSSIER WSOP Deel VI

DOSSIER WSOP Deel VI 0001

2005, Ozzie Ozzie Ozzie!

De opmars van poker wordt met het jaar meer zichtbaar. Met name Hold'em is groot geworden. Liefst 29 Hold'em-events gaan in 2005 van start van de in totaal 45 verschillende toernooien. Het jaar ervoor zijn dat er nog maar 15 en dus is duidelijk: Amerika speelt Hold'em.

Want zo is het nog wel. De opmars van poker staat in Europa nog maar in de kinderschoenen. Op de andere continenten is het nog niet doorgedrongen in 2005. De deelnemers zijn voornamelijk afkomstig uit de Verenigde Staten. Dit is echter het jaar dat de pokerboom ook een derde continent in zijn greep krijgt.

Het main event van het jaar ervoor, waarin Greg Raymer won, telde nog maar 2.576 deelnemers, wat ook al drie keer zoveel was als in het jaar ervoor. Dit jaar doen er weer twee keer zoveel mensen mee. Een ongelofelijk aantal van 5.619 deelnemers.

Er willen zoveel mensen meedoen dat de aloude Binion's Horseshoe te klein wordt voor dit mega-event. Harrah's Entertainment ziet brood in de World Series of Poker en koopt de rechten om het te organiseren over. Maar er is één voorwaarde. In 2005 moeten de laatste twee dagen nog wel in het befaamde Binion's worden gehouden. Zo kan het gebeuren dat de pokeraars ineens niet meer naar hun vertrouwde stekkie moeten, maar naar het Rio All Suite Hotel & Casino. Het is even wennen, maar dat mag geen probleem zijn voor de professionele pokerspelers. En net als onder anderen Mike Matusow en Shawn Sheikan gewend zijn aan het Rio, mogen ze de laatste 18 weer spelen in Binion's Horseshoe. Het zal de laatste keer zijn dat in dit casino kaarten worden gedeeld voor de World Series of Poker. Volgend jaar, zo maakt Harrah's bekend, zal alles plaatsvinden in het Rio.

Er doen dit jaar weer twee keer zoveel mensen mee aan het Main Event, dus de prijs voor de winnaar gaat opnieuw omhoog. Die prijs wordt niet verdubbeld, maar gaat van $5.000.000 naar $7.500.000. Het is de grootste prijs die ooit in een pokertoernooi is weggegeven. Maar om te winnen moet je dus een mijnenveld van ruim 5.000 spelers heelhuids doorkomen.

Negen spelers halen zoals gebruikelijk de finale tafel. Onder hen één pro en twee pro's in wording. Mike 'The Mouth' Matusow is de pro en hij begint als vierde in chips aan de finale tafel. Dan nog onbekend zijn de Ier Andy Black, die als derde in chips begint, en Joe Hachem als zesde.

Alle spelers zijn bij het begin van de finale tafel al miljonair. De prijzenpot is zo opgelopen dat de nummer negen naar huis gaat met $1.000.000. De payoutstructuur is echter enorm top heavy, dus het loont om lang in het toernooi te zitten. De top drie verdeelt ruim 14 miljoen, terwijl de overigen samen nog maar bijna 9 miljoen te verdelen hebben.

Het wordt de finale tafel van Joe Hachem, de Australiër met zijn luidruchtige fans. Dagenlang horen we Hachem al door de pokerroom schreeuwen: Ozzie Ozzie Ozzie! De fans schreeuwen daarop steevast terug: Oy Oy Oy!.

Joe Hachem, geboren op 3 november 1966 in Libanon, begint in 2002 serieus met pokeren en geeft op dat moment zijn baan op om zich er helemaal op te concentreren. Hij speelt voornamelijk online, met name op PokerStars.

Hachem heeft een belachelijke run op de eerste dag in het Rio. Alles valt en nooit eerder voelde hij zich zo goed. Hij vegroot zijn stack op die eerste dag van 10.000 naar 67.000. De Australiër houdt er een strak ritme op na. Niet zoals zoveel amateurs, die na een dag pokeren gewoon in een ander casino verder gaan. Elke dag tussen half een en een uur loopt Hachem zijn hotelkamer in, tijd voor nachtrust. Het loont, want Hachem blijft het hele toernooi ruim boven average tot aan de finale tafel. Daar begint hij met een stack die iets onder het gemiddelde ligt.

Tegen de San Antonio Express vertelt hij later: ,,Ik bleef tegen mezelf zeggen dat ik niet zou kunnen winnen tot er drie man over zou zijn. Ik probeerde niets geks te doen. Alleen maar overleven en wat chips pakken wanneer het kon, laat de anderen elkaar maar uitschakelen. En dat deden ze. Ze bleven maar in potten zitten waar ze helemaal niet in thuishoorden.''

De finale tafel is nog niet lang bezig als zich al een monsterpot voordoet. Steve Dannenmann raiset met {j-Spades}{j-Clubs}. Scott Lazar vindt {a-Hearts}{a-Diamonds} en reraiset. Mike Matusow 4bet allin met {k-Hearts}{k-Clubs}. Dannenmann doet er niet lang over om te folden, maar Lazar callt natuurlijk, waardoor een pot ontstaat van ruim 7 miljoen chips.

Matusow staart wezenloos naar wat er ligt, maar springt op als de {k-Diamonds} valt op de flop. Op de turn valt de derde harten, waardoor allebei de heren een flushdraw maken, maar Lazar natuurlijk de nutflushdraw. Er valt {j-Hearts} en Matusow verliest de pot die hem naar de chiplead kon brengen. Maar hij is wel op tilt, zegt hij tegen zijn tafelgenoten.

Joe Hachem blijft intussen zijn handen folden en ziet zijn tegenstanders een voor een elkaar uitschakelen. Wel is Hachem door het folden met nog zes spelers over de shortstack met nog maar 2.5 miljoen chips. Het komt hem op een opmerking te staan van Scott Lazar. ,,You play too tight.'' Hachem pareert: ,,Aces are coming.'' Matusow is de eerste man die van tafel moet. Brad Kondracki volgt, en daarna achtereenvolgens Daniel Bergsdorf, Scott Lazar en Andy Black.

Met nog zes spelers over dubbelt Hachem tegen Lazar met AQ tegen K9. Een aas op de flop is genoeg. Natuurlijk klinkt het Ozzie Ozzie Ozzie en Hachem heeft weer 5 miljoen chips.

Het mag alleen niet baten. Veel folden zorgt ervoor dat met nog vijf man in het toernooi Hachem opnieuw de shortstack is, met weer slechts 2,5 miljoen chips. Op dat moment wint de 39-jarige pokeraar opnieuw een coinflip met 77 tegen de AJ van Steve Dannenmann. Het belangrijkste moment komt echter vlak na de uitschakeling van Andy Black. Hachem en Aaron Kanter zijn de shorties met 6,5 en 10 miljoen chips tegen Steve Dannenmann en Tex Barch de bigstacks met 22 en 18 miljoen. De Australiër heeft {q-Diamonds}{7-Diamonds} en callt. Barch callt ook nog, maar Kanter raiset met {9-Clubs}{9-Diamonds}. Hachem pusht daarop zijn stack naar het midden, waarop Barch uit de weg gaat. Kanter denkt even na, maar callt vrij rap. Het lijkt een misstap van Hachem en dat is het natuurlijk ook. Hij heeft de hele dag zitten folden en krijgt op het eind de chips erin terwijl hij 70-30 achter staat. Direct op de flop hit Hachem echter zijn vrouw en dubbelt naar 16 miljoen, waarmee hij naar de tweede plek in de chipcount stijgt.

Een monsterpot van ruim 17 miljoen ontstaat dan als Dannenmann raiset met pocket zevens. Hachem callt met JJ en Barch gaat allin met A6. Beide andere spelers callen. Er valt niks op de flop en Hachem pakt de pot. Hij begint daardoor met een grote chiplead aan de headsup. De hele dag gefold, een paar dubbel ups en hij begint met 38,7 tegen de 17,5 miljoen van Steve Dannenmann, die grappend en grollend aan de finale tafel heeft gezeten. In de beslissende hand, de zesde van de headsup, callt Hachem een buttonraise van Dannenmann met 73o, waar zijn tegenstander A3 vast heeft. De flop is echter {4-Diamonds}{5-Diamonds}{6-Hearts} en Hachem flopt een straat, terwijl de Amerikaan een open ended heeft. De {a-Clubs} bezegelt het lot. Toppair en een up and down is niet meer af te leggen voor Dannenmann.

Er valt niks meer op de river en het duurt niet lang voor Hachem een Australische vlag in handen heeft. Hij begint er mee te wapperen en opnieuw klinkt het: Ozzie Ozzie Ozzie! Oy Oy Oy!.

De zege van Hachem zorgt voor een spectaculaire groei van het aantal pokerspelers in Australië. Waar voor 2005 alleen Europa nog een beetje proeft van een groeiende populariteit, komt dat vanaf nu ook Down Under. Hachem: ,,Before I won, we were probably a good four-five years behind the poker boom in the U.S. After I won, within six months I'd say we are now within two years.''

Joe Hachem zorgt voor de groeiende populariteit en gebruikt zijn gewonnen 7,5 miljoen dollar goed. Hij zou nog veel grote prijzen winnen en ook over een paar weken is hij opnieuw een kanshebber voor de bracelets. De mooiste prestaties van de Australiër na zijn zege in Binion's:

DOSSIER WSOP Deel VI 101

De World Series of Poker van 2005 zijn echter de World Series van Allen Cunningham. Hij wint het Player of the Year-klassement. Hij casht maar liefst vijf keer, haalt vier finale tafels en pakt één bracelet. Hij zet het $1.500 No Limit Hold'em-toernooi op zijn naam en pakt finale tafels bij $5.000 Pot Limit Hold'em, $5.000 Pot Limit Omaha en $5.000 Omaha hi/lo. In totaal wint hij bijna $1.000.000. Cunningham bewijst het jaar erop geen eendagsvlieg te zijn en haalt in 2006 de finale tafel van het Main Event, waar hij vierde wordt. Die finale tafel zal uitvoerig aan bod komen in het volgende deel van het Dossier WSOP, want het is wellicht de meest besproken finale tafel van de afgelopen tien jaar.

Marcel Luske is opnieuw de Nederlander die het best presteert in 2005. Hij casht in vier events voor in totaal zo'n $40.000. Rob Hollink haalt drie keer het geld, Noah Boeken casht twee keer en ook Steve Wong, Jorryt van Hoof en Kaway Cheun halen allemaal één keer het geld. In het Ladies Event is ook Nederlands succes voor Selma Gluhbegovic.

Nog steeds geen Nederlandse bracelet en met het groeien van de populariteit zal The Hunt for a bracelet de komende jaren steeds sterker worden.

In totaal zijn er deze World Series 45 events. Een overzicht van de bekende braceletwinnaars:

DOSSIER WSOP Deel VI 102

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook