888poker
New poker experience at 888poker

Join now to get $88 FREE (no deposit needed)

Join now
PokerStars
Double your first deposit up to $400

New players can use bonus code 'STARS400'

Join now
partypoker
partypoker Cashback

Get up to 40% back every week!

Join now
Unibet
€200 progressive bonus

+ a FREE Unibet Open Qualifier ticket

Join now

De historie van de European Poker Tour – Seizoen 2 (2005/2006)

De historie van de European Poker Tour – Seizoen 2 (2005/2006) 0001

Begin september wordt in Barcelona een start gemaakt met het vijfde seizoen van de European Poker Tour (EPT). In een korte serie van verslagen kijken we terug op de eerste vier seizoenen met alle hoogtepunten van de afgelopen jaren. Van de eerste tot de laatste winnaar en er wordt zeker ook stilgestaan bij de prestaties van de Nederlanders. Deze keer wordt het tweede seizoen van de EPT uitgelicht.

Meer, meer, meer en groter

In de huidige maatschappij wil iedereen de mooiste, de grootste of de duurste zijn. We strijden voor het hoogste en het beste. Alles moet meer en groter, met uitzondering van de bikini's, minirokjes en naveltruitjes, die worden juist alleen maar kleiner. Voordat ik allerlei opmerkingen krijg over vrouwonvriendelijkheid, dit is niet mijn mening, maar gewoon een constatering. Dit is echter een pokerwebsite en dus gaan we terug naar groter, duurder en meer.

In seizoen één was het nog zo dat de buy-in van de toernooien varieerde, Londen kende toen al een buy-in van om en nabij de €4.000 en de organisatie van de EPT besloot dit als standaard te nemen. Alle toernooien, op de grote finale in Monte Carlo na, kregen dus een buy-in van €4.000 of een equivalent in de lokale munteenheid. Daarnaast werd er gezorgd dat de locaties groter waren en er meer tijd in geruimd werd voor de toernooien. Een explosieve groei onder invloed van de 'grote pokerboom' volgde en de European Poker Tour was in één klap volwassen, voor zover het dat nog niet was.

De start in Barcelona

Qua locaties verandert er in het tweede seizoen weinig, ten opzichte van het jaar ervoor. Daarom is het wederom Barcelona dat half september 2005 het decor is voor de opening van het seizoen. In het casino van Barcelona komen bijna honderd spelers meer bijeen dan een jaar eerder, daarmee wordt direct de grootste prijzenpot gecreëerd als we de grote finales in Monte Carlo buiten beschouwing laten. Er zit 1,3 miljoen in de prijzenpot en voor de winnaar ligt een bedrag van €416.000 klaar.

Opmerkelijk is het grote aantal Fransen dat deelneemt aan het toernooi, daar is blijkbaar de pokerhype ook echt toegeslagen. Onder de 27 spelers die cashen in het toernooi zien we zes Fransen, vijf Zweden en ook de Britten zijn weer goed vertegenwoordigd en hebben ze man die cashen. Er zijn helaas geen Nederlanders die het geld weten te halen in Barcelona.

Aan de finale tafel vinden we maar liefst drie Zweden terug, daarnaast zit er nog een Fin en niet de minste namelijk Patrik Antonius. Verder zijn er twee Fransen, een Deen en ook dat is een grote naam, te weten Gus Hansen. Dario Alioto is een Italiaan en hij completeert de finale tafel. Al snel lijkt het een Scandinavisch onderonsje te worden als Feriolo (Fra) en Alioto worden uitgeschakeld. De laatste Fransman is echter een taaie en Jan Boubli is niet van plan te wijken voor het hoofdzakelijke jonge pokergeweld uit Noord-Europa.

Boubli weet de leiding te veroveren als hij nog met Christoffer Johansson en Patrik Antonius aan tafel zit. Hij doet dit ten koste van Antonius, de Fin wordt naar de rail gestuurd en Boubli is de chipleader op het moment dat de spelers heads-up komen. De Fransman geeft de voorsprong niet meer weg, met KQ callt hij een all-in van Johansson op een 8-2-8 flop. De Zweed heeft A2, maar een vrouw op de river beslist deze EPT in het voordeel van Jan Boubli.

Op naar Londen

Na Barcelona verhuist het circus weer naar Londen. De route is dus hetzelfde als een jaar eerder. Voor dit toernooi geldt dezelfde buy-in als een jaar eerder en dus hebben we vergelijkingsmateriaal als het gaat om deelnemersaantallen. Ook hier blijkt dat de populariteit van de EPT groeit, er komen 236 spelers op het toernooi af, ruim zestig meer dan een jaar eerder. Het veld is logischerwijs overspoeld met Engelse en andere afgevaardigden uit het Verenigd Koninkrijk.

Het toernooi kent naast de grote namen ook natuurlijk weer een groot aantal onbekende spelers die juist hier een poging wagen op één van de hoogte pokerniveaus. De prijzenpot die weer meer dan een miljoen euro in totaal bedraagt lokt natuurlijk een hoop mensen die graag eens een hele mooie prijs willen winnen. Daarnaast zijn er genoeg spelers die zich via de EPT in de picture willen spelen, want de TV uitzending zijn ook in het tweede seizoen weer door heel Europa te zien. Eén van de op dat moment nog onbekende spelers is Tom 'durrrr' Dwan. Hij speelt in Londen zijn eerste livetoernooi. De dan negentienjarige Dwan doet direct van zich spreken en casht met een twaalfde plaats.

Aan de finale tafel zit allemaal spelers die voor het eerst cashen op de EPT. We zien de Rus Kirill Gerasimov, de Amerikaan Noah Jefferson en de Engelsman Mark Teltscher als meest bekende namen. Twee van deze drie weten uiteindelijk de laatste drie te bereiken. Voor Gerasimov gaat het minder goed bij de laatste acht. Hij ziet nog wel drie spelers voor hem afvallen, maar uiteindelijk moet Gerasimov genoegen nemen met plaats vijf.

De top drie bestaat dan uit Teltscher, Jefferson en Jonas Helness uit Noorwegen. De derde plaats wordt het eindresultaat voor Jefferson. Hij mist de flop met zijn aas-vrouw, maar hoopt dat Helness ook de flop gemist heeft en schuift al zijn chips naar het midden. Helness heeft inderdaad niet gehit, maar zijn pocket zessen hoefde ook niet te hitten. Jefferson weet niks te raken op de turn of river en is exit. Met gelijke stacks beginnen Jefferson en Teltscher dan aan de heads-up. Het duurt een tijdje voor er actie is, maar als Teltscher dan een set boeren flopt en Helness een flush draw heeft, vliegen de chips er in op de turn. Geen flush voor Helness en hij eindigt als tweede, terwijl Teltscher het prijzengeld en de bokaal mag ophalen.

Next stop Austria

Het derde toernooi van seizoen twee wordt gehouden in Oostenrijk. Ook in seizoen één deed de tour het Alpenland aan en toen werd het toernooi gehouden in Wenen. Nu is de hoofdstad verruild voor het in de buurtgelegen Baden. Dit kleine stadje staat bekent als een gerenommeerd kuuroord, wat in het verleden onder andere Beethoven tot de vaste bezoekers mocht rekenen.

Op een heuvel in het grote 'Kurpark' ligt het prachtige en grote Casino Baden. Een prachtige locatie om een European Poker Tour event te organiseren moeten ze gedacht hebben bij PokerStars en zo komt Baden op de kalender. Er komen 180 pokeraars op het toernooi af.

Het is weer eens Scandinavië dat de klok slaat bij dit toernooi. Van de acht finalisten komen er zes uit Noord-Europa. Drie Noren, een Deen, een Zweed en een Fin. De Fin is wel de grootste naam aan tafel, het is namelijk de tweede finale tafel van het seizoen voor Patrik Antonius. Ook is er weer Nederlands succes op de EPT. Het is namelijk Abel Meijberg die één van de twee overige finalisten is. Hij gaat zelfs als chipleader naar de finale tafel.

Meijberg leek zich wel op zijn gemak te voelen tussen de Scandinaviërs en wist zelfs zijn chiplead uit te breiden. Hij doet dit onder andere door niet Scandinaviër Peter Muhlbeck uit te schakelen. De Oostenrijker maakt toppair met zijn KQ op een koning-hoog board, maar de azen van Meijberg zijn goed genoeg voor de winst in de pot en Muhlbeck eindigt als zesde. Voormalig snowboarder Ingemar Backman (o.a. actief op de Olympische Spelen in Nagano (1998)), had ondertussen zijn stack netjes in de vorm van de Zweedse vlag gestapeld. Een stapel gele chips in het midden en een zevental rijen in het midden. Omringd door blauwe chips in de vier hoeken van zijn drie stapels.

Even later kunnen de chips echter beter in het rood-wit-blauw worden overgeschilderd, want Abel Meijberg wint de stack van de Zweed. Backman pusht met aas-koning, maar Meijberg heeft de betere hand met pocket boeren. Geen aas of koning op het board, Backman naar huis en Meijberg verzameld meer en meer chips. Toch kan het ook voor de op dat moment 22-jarige Groninger verkeerd gaan. Hij verliest een flink deel van z'n stack aan Patrik Antonius op het moment dat het spel three-handed is. De AQ van Meijberg zijn geen partij voor de AK van de Fin. Niet veel later deelt Antonius ook de fatale tik uit. De pocket vieren van Antonius zijn uiteindelijk de ondergang voor Meijberg die desondanks een zeer mooi bedrag van ruim 61.000 euro casht.

De heads-up tussen Antonius en Gunnar Osterbrod is dan een formaliteit. De Fin arriveerde te laat voor het toernooi door vertragingen onderweg. Hij had echter geen problemen met een ietwat geslonken startstack toen hij binnenkwam. In twee dagen veroverde hij alle chips en als laatste die van Osterbrod. Na een derde plaats in Barcelona nu dus een zege voor Antonius op de European Poker Tour.

Terug naar de Britse eilanden

Nadat we uit Londen terug gingen naar het Europese vasteland kunnen de pokeraars niet veel later weer de Noordzee of het Kanaal over om nu deel te nemen aan het toernooi in Dublin. In 'The Merrion Casino Club' vindt namelijk het vierde event plaats. Het toernooi trekt 248 spelers aan, dat zijn er net twee te weinig voor een prijzenpot van een miljoen euro, maar met €992.000 is deze nog steeds goed gevuld en de eerste prijs van €317.000 is zeker de moeite waard.

De Nederlanders weten zich een klein deel van de prijzenpot toe te eigenen. Voor Thomas Brandt levert de zestiende plaats €7.900 op. Hij is daarmee de op één na beste Nederlander. De titel van beste Nederlander gaat namelijk naar Noah Boeken. Niet voor het eerst laat de Amsterdammer zien dat hij kan pokeren. Hij leek eventjes op weg naar zijn derde finale tafel in evenveel cashes, maar uiteindelijk strandt hij op plaats elf. Nog steeds een zeer goed resultaat en goed voor €11.900.

De finale tafel wordt een Zweeds onderonsje, althans de heads-up dan. Mats Gavatin en Henrik Olander werken, namelijk drie Engelsen en drie Ieren weg om het in een onderling duel uit te mogen vechten wie er de winnaar wordt van deze EPT. Olander was de dominerende factor aan de gehele finale tafel en stuurde al een aantal spelers naar huis. Toch kon hij het niet afmaken, met de zege binnen handbereik kwam de ommekeer. Gavatin vocht zich terug en troefde tenslotte zijn 20-jarige landgenoot af en schreef daarmee het event op zijn naam.

Nog een Nederlander aan de finale tafel in Kopenhagen

Na Dublin volgt de korte rust periode in de maanden november en december. In januari barst de European Poker Tour dan weer in alle hevigheid los. We zijn weer terug in Kopenhagen, de Deense hoofdstad die en jaar eerder zoveel succes opleverde voor de Nederlanders toen Noah Boeken de overwinning wist te behalen. Ook nu laat Boeken zich van zijn beste kant zien in Denemarken. In een veld van maar liefst 288 spelers, wordt hij 22e en zo voegt hij een kleine vijftigduizend Deense Kronen toe aan zijn miljoen van een jaar eerder.

De Denen laten in eigen huis eventjes zien hoe goed ze kunnen pokeren, maar liefst één derde van alle spelers in het geld bezit de Deense nationaliteit en van de acht finalisten vertegenwoordigen er vier het Scandinavische koninkrijk. Zij worden vergezeld door een Amerikaan, een Noor, een Zweed en wederom een Nederlander. Dit keer is het Marc Naalden die de finale tafel haalt. De in Antwerpen woonachtige speler houdt zich gedurende de finale tafel heel rustig. Zo ziet hij onder andere Anina Gundesen de beste vrouwelijke prestatie ooit neerzetten. De Deense PokerStars-qualifier wordt zesde en dat is de beste prestatie van een vrouw op de EPT tot dan toe.

Met nog vier spelers over slaat Marc Naalden dan ook een keertje toe. Hij heeft zich niet veel met de grote potten bemoeid, maar wel steeds voldoende chips weten binnen te halen om bij de bigstacks te blijven behoren. Als Philip Hilm echter all-in gaat vanaf de button vindt Naalden het mooi geweest, hij callt met aas-zeven en dat is en blijft de beste hand, waarmee ook deze Deense qualifier naar de rail kan. Helaas weet Naalden zelf ook niet verder te reiken. Het is Mads Andersen die in twee grote potten het lot van Naalden bezegeld, die desondanks een zeer goede prestatie neerzet met een derde plaats. De zege in Kopenhagen gaat uiteindelijk ook naar Andersen, hij verslaat Edgar Skjervold heads-up en wint dus in eigen huis.

Ook Nederlands succes aan de Franse kust

Ook in het tweede seizoen van de EPT staat Deauville op de kalender. In de Franse badplaats staat alles weer voor even in het teken van het poker. Het veld is gigantisch in Deauville, met maar liefst 434 spelers is het veruit de grootste EPT zover. Ruim honderd spelers meer dan welk event dan ook. Er zijn vier Nederlanders die hun deel uit de prijzenpot van meer dan anderhalf miljoen halen. Eric van der Burg weet nipt te cashen op plaats 38, goed voor €4.800. Tien plaatsen boven hem eindigt Paul van Wijk, die daarmee €6.400 wint. Nog een stapje hoger vinden we een jonge Nederlandse internetpro, het is niemand minder dan Lex 'RaSZi' Veldhuis die met een twintigste plaats €8.800 verdient hier in Deauville.

De beste Nederlander is echter Mark Boudewijn, hij zorgt dat er voor de derde finale tafel met een Nederlander in dit seizoen. Het is een finale tafel vol met grote namen, zo zitten er spelers als Isabelle Mercier, Ram Vaswani, Theo Jörgensen en Kirill Gerasimov. De finale tafel verloopt heel traag, Stuart Nash wordt weliswaar na twee handen al uitgeschakeld, maar daarna duurt het uren voor er een bustout is. Uiteindelijk neemt Boudewijn het voortouw, hij schakelt Isabelle Mercier uit met AK tegenover de negens van de Canadese.

Ook de andere grote namen vlogen er daarna één voor één uit met als gevolg dat Mark Boudewijn ineens heads-up zat tegen Mats Iremark met als inzet een eerste prijs van €480.000 en een EPT-overwinning. Hoewel Boudewijn met een chiplead begon kon hij het helaas toch niet afmaken. Iremark won een grote pot, nam de leiding en gaf deze nooit meer uit handen. De titel dus richting Zweden, maar een knappe tweede plaats voor Mark Boudewijn.

Een monsterlijke prijzenpot in Monaco

Alle voorgaande toernooien zijn opeens slechts kleine schermutselingen als we aankomen bij de grote finale in Monte Carlo. De buy-in is uiteraard weer €10.000 en het veld is ook hier een heel stuk groter dan het jaar ervoor. Er komen bijna 300 spelers op het event af en dat levert ook een prijzenpot op van bijna drie miljoen. Het gevolg hiervan is dat er maar liefst negen ton klaar ligt voor de winnaar van het event.

In Monte Carlo is er één Nederlander die weet te cashen, maar Marcel Lüske doet dat wel gelijk goed. Hij is één van de acht finalisten in het prinsdom aan de Middellandse zee. Van de acht finalisten zijn er vier qualifiers die zich voor het toernooi hebben weten de plaatsen via PokerStars. De overige vier kochten zich direct in.

Marcel Lüske begint als vierde in chips aan de finale tafel. Hij verliest echter al gauw flink wat chips als zijn QQ niet overeind kan blijven tegen de AK van Ross Boatman. Dat het Lüskes dag niet was bleek al snel. Ook een volgend flipje viel niet in richting van Lüske. Logischerwijs callt de dan shortgeraakte Lüske een all-in van Marc Karam als de Nederlander pocket achten vindt. Hij staat er goed voor tegen de J7 van Karam, maar zevens op de turn en river zorgen toch voor zijn uitschakeling op een ongetwijfeld teleurstellende zevende plaats.

Karam is één van de vier online-qualifiers en dit toernooi lijkt de definitieve doorbraak van de (jonge) internetspelers. De hele top vier is uiteindelijk gevuld met de vier spelers die zich gekwalificeerd hebben. Naast Karam (25) zijn dat, Jeff Williams (19), Aleksander Strandli (21) en Arshad Hussain (32). Uiteindelijk gaat Jeff Williams, de jongste van het stel, er met de overwinning van door. Het is haast een echt sprookje van de 19-jarige Amerikaan. In zijn thuisland is hij nog niet gerechtigd om live te spelen. Op het moment dat hij goed in het toernooi zit besluit hij zijn ouders over te laten komen in de hoop goed te presteren aan de finale tafel. Uiteindelijk gaat Williams met de negen ton en de bokaal aan de haal onder het toeziend oog van zijn ouders.

LEES MEER

Gerelateerde Toernooien

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook