Dagboek van een fish - deel 11

Dagboek van een fish - deel 11 0001

Lief dagboek,

Las Vegas is echt my kind of town. Goedkoop drinken, goedkoop eten en veel poker. De laatste paar dagen ben ik dan ook op zoek gegaan naar een woning, want een echte shark hoort natuurlijk thuis in de grootste visvijver van de wereld.

Gisteren is mijn bankroll flink gestegen. Ik liep langs wat $2/$4 NL tafels in de pokerroom van The Venetian en zag daar één of andere rijke Texaan met biljetjes van $100,- strooien. Aan tafel zaten, naast een enkele toerist, ook een aantal hongerige pro's. Ik ging zitten en knipoogde naar mijn collega sharks. Het is net als met motorrijden; even het handje omhoog als je elkaar passeert.

Het plan was om zoveel mogelijk potten met

deze 'Joe', de Texaanse kerstman, te spelen. Hij was duidelijk een LAF (Loose Aggressive Fish) en ik kon mijn handselectie dus ietsje uitbreiden.

De eerste paar handjes waren bagger, maar toen kwam de rush. Als eerste kreeg ik JTs. Je zou het niet zeggen, maar JT is een powerhouse. Van alle suited connectors is dit de beste aangezien je de straightkansen van AK/KK/etc. weghaalt. Daarbij had ik ook nog eens positie op de button.

"Positie op de button?". Ja, daar moet je even over nadenken hè, dagboek? Je kunt er binnenkort alles over lezen in mijn upcoming boek: "Play poker like the sharks: the Gigi Factor", maar ik zal je deze sluwe techniek even kort uitleggen.

Stel ik zit NTG (Next To The Gun; oftewel UTG+1) en ik heb JdTd. Ik limp en wacht een raise af van de button. Op het moment dat de button zijn positie gebruikt om te raisen ga ik 'over-de-kop' eroverheen. Pats Boem! "Re-raise modderfokker!". De button calls, maar hij schijt natuurlijk 17 verschillende kleuren.

De flop komt bijvoorbeeld: AhQc8d. Nu heb ik een gutshot straight-draw met een backdoor straight gut-flush. Ik tsjek heel sneaky en, nu wordt het belangrijk, neem dus positie op de button. Het is net als in het leger; je flankt je tegenstander en wacht op zijn move zodat je 'm in de hinderlaag kunt lokken. Hij bet en ik kom weer 'over-de-kop' all-in.

Negen van de tien keer pak je de pot.

Maar goed, terug naar de hand. Joe zat op de button en ik limp dus met mijn JTs. Mijn buurman, één van die andere sharks, limpt ook en ik kijk hem even streng aan alsof ik wil zeggen: "ik ben hier het alfa-mannetje en je treedt zojuist mijn territorium binnen". Dat doet hij geen tweede keer. Joe kijkt op zijn kaarten en schuift vervolgens een stapeltje $5 chips naar voren. Een raise van zes keer de big blind. Ik zet hem op AK of AQ en besluit dat de tijd rijp is voor de Gigi Factor: "Re-raise", zeg ik kalmpjes en ik verhoog met $100.

De shark naast was al snel weg, maar Joe bleek koppiger. Na een minuutje denkwerk besloot hij te callen en gingen we naar de flop.

Flop: AJJ.

Arme Joe. Ik stuur hem wel een gratis kopie van mijn boek. Ik check dus mijn powerhouse en wacht op zijn move. Helaas voor mij tsjekte mijn Texaanse vriend en was het wachten op de turn.

Turn: K

Ik tsjek nogmaals en hoop nu echt op een raise zodat ik 'over-de-kop' kan gaan. Gelukkig stelde Joe me niet teleur. Met sigaar in z'n mondhoek raist hij iets meer dan de pot; zo'n $300. Ik kijk naar mijn stack en schuif de resterende $500 de pot in. Natuurlijk wordt ik gecalled en wacht ik tot Joe zijn kaarten laat zien.

"Wow!", roep ik van schrik. Joe liet vrolijk zijn Pocket Rockets zien. Ik draaide teleurgesteld mijn JTs om en zag het somber in.

River: J

De Texaan sprong op! Ik greep naar m'n borstkas, want ik kreeg zowat een hartaanval en verloor de controle over de kringspier. Een hete chili-scheet lag als ochtenddauw over de tafel, maar niemand die er om gaf. De bad beat was te heftig. Snel ging ik weer in 'cool'-mode. "Nice hand", zei ik beleefd terwijl ik de chips begon te stapelen. Nu was ik iemand om te vrezen. Las Vegas heeft kennis gemaakt met de Gigi Factor.

Just another day at the office...

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook