888poker
New poker experience at 888poker

Join now to get $88 FREE (no deposit needed)

Join now
PokerStars
Double your first deposit up to $400

New players can use bonus code 'STARS400'

Join now
partypoker
partypoker Cashback

Get up to 40% back every week!

Join now
Unibet
€200 progressive bonus

+ a FREE Unibet Open Qualifier ticket

Join now

Tonnie Krijn: Binnen twee jaar win ik - Poker Speler Tonnie Krijn

Tonnie Krijn: Binnen twee jaar win ik - Poker Speler Tonnie Krijn 0001

Tonnie Krijn is een opvallende verschijning in de pokerwereld. Hij is misschien geen pro, maar als recreatief speler zet hij toch goede resultaten neer. De pokerende stukadoor houdt van een grap aan tafel. Hij is onder meer de man die met belachelijke brillen twee jaar geleden tijdens de Master Classics ageerde tegen de opkomst van de zonnebril. Tonnie Krijn over zijn beste jaar ooit.

Tonnie, ik zie jou altijd als een goede recreant die mooie resultaten neerzet.

Ik beleef het ook op die manier. Vooropgesteld dat ik me er weleens wat meer in wil begeven, maar daar komt zo veel bij kijken. Financieel is het gewoon lastig. Hoewel het wel goed gaat hoor. Ik heb nu een finale tafel in Enschede, een finale tafel bij de Master Classics en een finale tafel in de Sunday Million. Her en der nog wat aardige resultaten gehaald. Ik merk wel dat mensen gaan zeggen tegen me: als je een keer wat gebackt wil hebben, moet je het maar zeggen. Ook Pokerhuis is wel geïnteresseerd om iets te doen. Maar ik wil het toch ook wel graag zelf doen, want ja, dan kom je in the money en moet je de helft weggeven. Maar er zijn wel leuke ontwikkelingen.

Ik kwam een oud weblog tegen van Menno Vlek uit 2006, waarin hij over je zei: fearless, maar niet zo bang van. Dat zal hij nu niet meer zeggen.

Nee, dat denk ik niet. Er zijn heel veel jongens die zeggen over mij: Die lange grappenmaker. Hij is leuk, maar ik hoef hem niet aan tafel. Hij is onberekenbaar. Ik merk dat ook. Ik voel meer respect dan voorheen. Het is ook wel wat ik wil. Ik wil poker spelen. Ik hoor weleens van mensen aan de cashtafels: dat is een mooie tafel, daar zitten zes gekken aan. Maar ik vind dat helemaal geen mooie tafel. Die spelers zijn veel te onberekenbaar. Als je er een of twee of drie hebt kan je nog wat. Maar met zes gekken, die allemaal callen als jij een goede hand hebt. Wat is je hand nog waard dan?

Wat is jouw kracht dan?

Toch de live games. Het lezen van mensen. Hoe ze doen. Ik kan ook door mijn babbels en houding mensen in de pot krijgen als ik dat wil of ze eruit lullen als dat moet. Aan de ene kant is het ook wel zo dat ze mij maar half serieus nemen nog af en toe. Bij anderen niet meer hoor. Die zeggen: Allemaal leuk en aardig met die lange. Hij lacht, hij dolt, hij praat, hij doet dit, maar hij weet wel waar die mee bezig is. Dat is ook zo. Dat weet ik donders goed. Het wordt wel moeilijker om daar gebruik van te maken. Maar dat is leuk. Uiteindelijk wil ik ook beter worden daarin.

Het is ook te zien aan je resultaten. Die worden steeds beter. Dit was je beste jaar ooit.

Dat klopt ook. Vooral ook omdat ik een jongen ben die niet maximaal speelt, doe ik het goed. Ik speel immers veel minder dan anderen. Als je dat ziet, doe ik het heel goed. Misschien is dat ook wel mijn voordeel. Ik zie het weleens zoals bij voetballers. Een voetballer die drie of vier wedstrijden in de week moet spelen, heeft op een gegeven moment niet zoveel honger meer naar de bal. Sommige mensen moeten overal bij zijn. Ze zitten weleens aan tafel en dan heb ik het idee: Je moet opgeladen worden. Ik maak dan weleens een geintje. Dan zie ik ze zo heel rustig zitten en roep ik: Boe. Dan kijken ze naar me van: Die gozer spoort niet. Maar ik heb weleens het idee dat ze het niet leuk vinden ofzo. Ze gaan zo vaak naar allerlei toernooien dat ze niet meer gefocust zijn. Ik speel minder en werk dus heel bewust ergens heen om te gaan pieken.

Hoe doe je dat?

Om te focussen. In de maand voor de MCOP bijvoorbeeld, ga ik al wat vaker naar Amsterdam. Even spelen en me weer voorstellen hoe het is daar. In de week voor de MCOP kom ik er dan een of twee keer om te cashgamen. Ik ben gewoon niet iemand die het hele circuit afloopt. A kan ik dat niet betalen. Daar ben ik heel eerlijk in. Mijn prioriteit ligt ook bij mijn werk. Maar B zou ik het ook niet willen. Ik zou geen contract tekenen waarbij ik alle toernooien moet spelen. Ik zit nu super in mijn vel. Ik heb een mooi eigen bedrijf, ik ben voetbaltrainer bij VV Kampen. Ik werk overdag, twee avonden voetbaltraining en zondag de wedstrijd. Ik heb nog wel de vrijheid van de club om als ik een finale tafel haal, dat ik dan weg kan blijven.

Tonnie Krijn: Binnen twee jaar win ik - Poker Speler Tonnie Krijn 101


Dat kan natuurlijk bij een zesdeklasser.

Ja, we doen het hartstikke leuk. We hebben nu allemaal jongens die niet het maximale uit hun carrière hebben gehaald, moeilijke jongens soms ook een beetje, maar ze kunnen wel voetballen. Kampen was de afgelopen drie, vier jaar kommer en kwel. Kampen stond op de kaart als de schrik van het Oosten. Vorig seizoen belde de voorzitter van VV Kampen me op om de boel weer op poten te zetten. We zijn aan de slag gegaan met iets van tien nieuwe spelers ook, die voor mij zijn gekomen ook. Als Tonnie komt, dan kom ik ook. We gedragen ons nu keurig, krijgen complimenten van tegenstander, het is weer sportief.

Hoe krijg jij zo'n voetbalclub dan weer op poten? Het was namelijk zo erg dat de club onder speciaal toezicht van de KNVB stond, omdat het er altijd hommeles was.

Daar moet je heel hard voor werken. Gisteravond ook. Dan is de training klaar, maar dan moet ik nog tot half twaalf praten. Ook over sponsordingen, bestuurlijke zaken. Want zo ben ik ook. Als ik het doe, wil ik het goed doen. Daar ben ik nu al zes maanden mee bezig. En je ziet het resultaat. Er is meer publiek, de kantine-inkomsten gaan omhoog, de resultaten worden weer beter. En iedereen gedraagt zich nu keurig.

Durven ze tegen je te kaarten, 's avonds na de training?

Haha, ja er zijn wel een paar jongens in de ploeg die ook pokeren. Ik vertelde over dit interview en toen riepen ze gelijk dat ze binnenkort een keer willen pokeren. Maar dat wil ik niet. Als ik dat doe, dan zit ik met tien man aan tafel en moet ik om de hand een showdown winnen, omdat iedereen mij wil busten. Het gaat niet meer om het poker dan in elk geval, haha. Daarom speel ik die kleine toernooitjes in de buurt niet. Het is wel gezellig en daar hou ik wel van. Maar ik doe het nooit. Als je dan een hand goed speelt en het komt net niet goed uit, dan zeggen ze: Ja, maar zo goed ben je ook niet. Dat is het nadeel als je lokaal bekend bent.

Terug naar het poker. Je hebt een finale tafel in de Sunday Million gehaald. Speel jij dat toernooi vaak?

Nee, helemaal niet. Als ik me dat toernooi terug voor de geest haal. Het is op internet echt op de juiste momenten de juiste keuzes maken. Het is zo bepalend. Call je een allin van iemand met AT? Je moet daar net geluk mee hebben dat iemand dan KT heeft en geen AJ. Is dat dan een read of een geluksfactor? Misschien wel een combinatie hoor, maar je moet er wel net geluk mee hebben. En je moet je flips winnen. Een aantal handjes is van doorslaggevend belang om door te kunnen knallen.

Ik heb dat toernooi wel wat rustig gespeeld. Ik heb mijn momenten afgewachten. Aan de andere kant ben ik wel een jongen die veel flopjes wil zien in het begin. Het gaat er op die momenten wel om dat je goed kan folden. Heel vaak ben ik van mening dat je aan iemands betgedrag het meest ziet. Wanneer bet iemand groot en wanneer klein.

In de Sunday Million is het ook zaak om flink te knallen rondom de bubbles. Iedereen zit in dat toernooi naar de tabelletjes te kijken. Als er nog zoveel uit gaan, heb ik in elk geval mijn buyin terug. Lekker belangrijk! Niet dus! En zo speel ik ook bij de andere moneybubbles. Angst is een slechte raadgever, ik knal dus lekker door bij die bubbles.

Hoeveel speel jij eigenlijk online?

Niet veel hoor. Heel weinig zelfs. Ik vind live leuker en een aantal casino's vooral vind ik heel leuk. Venlo is tof, Amsterdam natuurlijk en Enschede is heel erg leuk. In Enschede is altijd een supertoernooi met een goede organisatie. Daar zijn ze in staat om tijdens een toernooi er alles aan te doen om structuren aan te passen als ze daarover klachten krijgen. En het is er erg gemoedelijk. Ik speel er graag en ik heb er ook al heel wat finale tafels gehad. Ik ging er dit jaar lelijk vanaf tijdens de Twente Classics, maar ja, dat is poker, hè?

Wanneer ga jij eigenlijk een toernooi spelen?

Dat is een combinatie. Ik vind het pokerspel heel erg leuk, sommige vestigingen zijn leuk. Ik ben uit, ik ben weg, gewoon een leuke avond. Zo zie ik het en natuurlijk probeer ik te winnen. Maar ik ben niet boos of chagrijnig als ik eraf vlieg. Zoals in Enschede waar ik KK allin doe op de small blind en Cees Bal vindt AA in de big blind. Ja, zo gaat dat. Dan ben ik natuurlijk wel doodziek hoor. Maar megateleurgesteld ben ik dan even later ook niet. Wie kan er nou zeggen dat hij zevende is geworden? Ik ben daarmee heel blij en tevreden.

Knaagt het toch niet een beetje dat je nog niet hebt gewonnen?

Nee, niet. Nogmaals: ik wil wel graag hoor. Maar het knaagt niet. Ik speel er al niet veel. Maar als je ziet wat de stijgende lijn is sinds 2006. Mijn gevoel zegt gewoon dat ik binnen een of twee jaar een keer een goed toernooi ga winnen. Ik voel me ook niet minder dan de jongens waarmee ik aan de finale tafel zit, zoals bijvoorbeeld in Amsterdam.

Hoe ben je beter geworden?

Sowieso ben ik door heel veel te kijken en lezen beter geworden. Op tv kijk ik bijna alles. Ook tijdens toernooien praten, oplossingen bedenken. En vooral ook door veel zelf te spelen word ik beter. Kijken naar Michiel Brummelhuis vind ik echt geweldig. Maar ik heb in Enschede ook heel veel geleerd van hoe Danistar speelde aan de finale tafel. Joris Jaspers is ook een goede speler. De columns van Rolf Slotboom, praten met Sven Polarski. Er zijn gewoon heel veel jongens waarvan ik veel kan leren.

Het is ontwikkeling. Je leert gewoon steeds weer iets bij. Ik realiseer me nu veel meer van wat er aan tafel gebeurt. Ik was vroeger wel iets nieuwsgieriger met matige kaarten. Ik verdiep me nu beter, ik analyseer mijn handwaarden veel beter. Ik ben inmiddels speltechnisch een lastige voor spelers, mij lees je niet zomaar. Als ik de finale tafels zie waaraan ik heb gezeten en hoe ik eraf vlieg. Ik verlies in twee handen mijn toernooi in Enschede. Als bigstack verlies ik KK van AA. Daarna raiset Danistar voor de zoveelste keer en ga ik allin met AK en dan heeft-ie koningen. In Amsterdam verlies ik aan de finale tafel met aas-boer van pocket negens tegen een jongen waarvan ik doorhad dat hij in het gunstigste geval een klein paartje had. Ik dacht dat als ik allin zou reraisen, hij niet meer zou kunnen callen, maar hij callde wel en die negens blijven staan. Daarna foldt iedereen, de small blind raiset, ik allin met boeren tegen AQ, Q op de flop. In de Sunday Million ook zoiets. Ik lees goed, maar heb alleen nog net het geluk niet gehad om een toernooi dan ook te winnen. Ik heb in elk geval geen domme dingen gedaan. Ik heb dus echt het gevoel dat het eraan zit te komen.

Maar je blijft wel lachen natuurlijk. Jij bent echt altijd de positivo aan tafel.

Ja, als ik niet meer lach, dan trekken we de stekker eruit. Ik ben mega positief ingesteld. Het heeft er denk ik mee te maken dat ik vijftien jaar geleden al meedeed aan de Master Classics. Toen ging ik met een oudere vriend van me, dat was een soort van tweede vader voor me. Hij zei: als je er geen plezier meer in hebt, is het leven zo zuur. Het allerbelangrijkste is je niet druk maken om dingen waarop je geen invloed hebt. Er zijn zo veel mensen die al beren op de weg zien voor ze ergens heen moeten. Ik heb dat niet. Ik ga overal lekker naar toe, ik schudt wat handen, praat een beetje, lach een beetje en af en toe gooi ik er een dolletje tegenaan, want daar hou ik wel van. Het draait echt om plezier.

Je kaart al vijftien jaar. Wat zijn dan eigenlijk de mooiste dingen die je hebt meegemaakt?

Ik ben in Amsterdam begonnen en dat was toen Limit. Dat was een mooie tijd. Dertiende worden als broekie tijdens de Master Classics was wel mooi. Toen was het Main Event nog Seven Card Stud. Dat was geweldig. Ik vind alleen zo veel leuk. Want als je kan genieten is er ook zo veel leuk. Lachen, gieren, brullen vind ik bijvoorbeeld ook de one hand satellites.

Puur skill, absoluut, haha.

Ja, en de grap is dat ik nog vaak win ook. Dus Rein Zijda zei ooit dat ik de one hand satellite-kampioen ben. Geweldig. Hij zegt ook altijd: Als jij meedoet, doe ik er niet aan mee. Maar ja, er is zo veel leuk, en je moet het toch vooral zelf leuk maken. Ik bedoel twee jaar terug vond ik dat het allemaal de spuigaten uitliep met die pokerbrillen en weet ik veel wat. Ik zag dat een dag aan en had iets van: dat kan je toch niet menen, man. Je kan niemand meer recht in de ogen aankijken, waar gaat het over? Dus ik de volgende dag naar zo'n funwinkel en koop daar twee brillen. Eén met twee van die grote roze hartjes. En ook zo'n bril met van die oogjes die naar voren vallen aan een veer. Zo zat ik op de Master Classics. Mij boeit dat niet. Ik begrijp best dat mensen bij poker een bepaalde houding hebben, maar sla nou niet door. Sommige mensen overdrijven het gewoon. Ook in het begin van de teornooien. Zijn de limieten 10/20 en zitten ze met een capuchon diep over hun hoofd heel stilletjes te observeren. Als ik er dan naast zit, tik ik ze bewust aan en vraag ik of ze het wel leuk vinden. Ja, zeggen ze dan, maar als ik vraag om eens te lachen doen ze het niet. Ik snap dat je concentratie wil hebben, maar trek het niet te ver door. Ik vind het alleen leuk om daar af en toe een beetje tegenaan te trappen. Zo ben ik.

Tonnie Krijn: Binnen twee jaar win ik - Poker Speler Tonnie Krijn 102

(Fotografie: Roel van Diem)

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook