888poker
New poker experience at 888poker

Join now to get $88 FREE (no deposit needed)

Join now
PokerStars
Double your first deposit up to $400

New players can use bonus code 'STARS400'

Join now
partypoker
partypoker Cashback

Get up to 40% back every week!

Join now
Unibet
€200 progressive bonus

+ a FREE Unibet Open Qualifier ticket

Join now

Pokerwraak deel 11

Pokerwraak deel 11 0001

Pokerwraak deel 10

Ik voel me behoorlijk tragisch. Noem het aanstellerig, maar het is echt zo. Normaliter vind ik het tamelijk onuitstaanbaar als mensen vol theatraal gedoe en met de nodige heisa hun emoties uiteen gaan zetten. Dat is doorgaans vooral aanstellerij. Vooral als het zestienjarige bloedmooie, maar oerdomme tienermeisjes betreft, die in de trein zitten en het principe van een stiltecoupé niet helemaal doorhebben.

'Wat? Gaat Danny met Melissa? Dag! Echt niet! Meen je dat nou?'

'Nou ja, ik was dus op een feestje, en hij stond voor me, gewoon alsof het hem allemaal niks kon schelen, stond hij te dansen met Melissa. Voor mijn ogen, terwijl we gister nog met elkaar naar bed zijn geweest! Nou ja, toen ben ik maar naar Olaf toe gegaan, en heb ik met hem gezoend.'

'Ja, gelijk heb je. Wat een eikel, die Danny!'

Zeg nou zelf: zijn zulke gesprekken niet dodelijk vermoeiend? Ik vind dus van wel. Vooral ook omdat ze, de meisjes dus, alles met een volume uitspreken, waarop een voetbalhooligan met megafoon jaloers zou zijn.

En ondanks dat ik er een hekel aan heb, begin ik nu dus zelf met sentimenteel gezeur. Ik wil niet zozeer de aandacht trekken, ik voel me daadwerkelijk tamelijk slecht. Maar daar heeft u in principe niets mee te maken. Excuses dat ik u opzadel met mijn moeilijkheden, maar nu u dan toch aan het lezen bent, zal ik maar direct alles vertellen ook.

Ik poker. En ik heb een vriendin. En ik heb nogal moeite die twee dingen te combineren. Over twee weken staat een tripje naar Barbados gepland, omdat ik een ticket heb gewonnen voor een pokertoernooi aldaar. Mijn vriendin, Lisanne, gaat mee naar dat pokertoernooi. Tot zover is er geen enkel probleem. Het enige punt is, dat mijn vriendin razend op me is. Ik heb niet meer genoeg aandacht voor haar, vindt ze. Want ik poker teveel. Nu heeft ze daar wellicht een punt, maar om daar nu zoveel heisa over te maken, is natuurlijk wel weer een beetje overdreven.

Laatst was ik aan het pokeren, en vroeg ze me middenin een zeer belangrijke hand of ik misschien iets wilde drinken. Mijn time bank tikte weg, terwijl ik een all-in moest callen of folden, voor 600 big blinds in totaal! 10.. 9.. 8.. 7.. 'Wil je iets drinken schat?'

'Nu even niet verdomme, dit is een belangrijke hand!' zei ik.

En toen zei ze dat ik het dan maar 'lekker zelf uit kon zoeken', liep ze stampvoetend weg en schold ze me nota bene uit voor 'lul'. Haar telefoon neemt ze ook niet meer op.

Daar zit je dan, verdomme. Ik werd vandaag alleen wakker. Eenzaam en alleen. Mijn eerste aanblik was de tweepersoonsdeken, die half over me heen lag. De deken lag aan Lisannes kant half teruggeslagen, zoals een deken ligt als je uit bed bent gestapt. Het was een pijnlijk gevoel, wakker te worden in je eentje, na nachtenlang met Lisanne te hebben geslapen. Aan de andere kant was het wel lekker om weer eens alleen te slapen. Je kan weer eens ongegeneerd scheten laten onder de dekens, in plaats van ze geforceerd op te houden. Maar toch, wakker worden met Lisanne had ook wel iets. Dan je scheten maar inhouden. Toen ik vanochtend wakker werd, vroeg ik me af of Lisanne nou ook zulke dingen zou denken. Ik bedoel: zou zij ook ongegeneerd.. Nu ja, laat ik daar maar niet aan denken. Mooie meisjes poepen niet.

Ik werd om twee uur 's middags wakker, omdat ik tot zeven uur 's ochtends door was gegaan met pokeren. Ik eindigde de sessie quitte, en daarmee was ik aardig tevreden, aangezien ik de afgelopen dagen keer op keer behoorlijk verloor. Inmiddels is het drie uur 's middags en bericht ik je over mijn leven, zoals het tot nu toe gelopen is. Onbenulligheden als 'mooie meisjes poepen niet', daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin in. Ik voel me beroerd. Ik wil het goedmaken met Lisanne. Ik wil pokeren. Ik wil verdomde veel.

Goed. Omdat zij het zo graag wil, zal ik eerst de Zaak Lisanne maar eens afhandelen. De opties zijn: bellen. Maar ik heb telefoonangst. Als ik bel, breekt het zweet me aan alle kanten uit! Naar haar toe fietsen? Maar het is buiten verschrikkelijk koud. Toch blijf ik met twee vingers in de lucht zitten. Ik steek de derde vinger wel omhoog, maar daarmee komt de derde optie niet uit mijn mond. Mijn mogelijkheden zijn in dit geval tamelijk beperkt. Goed, goed, jij je zin, stomme trut, ik kom wel naar je toe. Ik loop naar de badkamer om me een beetje toonbaar te maken, want allejezus, ik zie er afgrijselijk uit. Als het als pokeraar niet lukt, kan ik altijd nog als vogelverschrikker in een weiland gaan staan. Daar ben ik vast goed in. Ik was mijn gezicht met koud water, doe nette kleren aan, want als je nette kleren aandoet zijn mensen veel vriendelijker tegen je en nemen ze sneller iets van je aan. Ik loop naar beneden, en kijk op het computerscherm.

'COEN zegt:

Dude, die Hongaar van laatst vroeg of je heads-up wilde. Je won zeven buy-ins in een half uur van hem! Kom snel online!' staat er op mijn scherm. Drie minuten geleden is het bericht verstuurd.

'Gunnar zegt:

Is hij er nog?' typ ik.

'COEN zegt:

Ja, op vier tafels heads-up, hij wacht op je.'

Lisanne kan wel even wachten. Ik klik de tafels open, en zie de Hongaar zitten, waar Coen het over heeft. U kent Coen overigens nog niet, dus laat ik hem even aan u voorstellen. Eigenlijk ken ik Coen ook niet, maar ik zat een keer naast hem tijdens een pokertoernooi. In de chat raakten we aan de praat. Eigenlijk vind ik het een tamelijk irritant mannetje dat lijdt aan een grenzeloze grootheidswaanzin, maar omdat hij de enige is die om poker geeft en heel veel online is, houd ik maar een beetje contact met hem. Bijvoorbeeld voor dit soort tips. Coen heeft twee passies: poker en kanoën. Onlangs hield hij nog een heel relaas, over dat mensen toch eens een keer moesten leren dat kajakken iets totaal anders was dan kanoën, of zoiets. Het kan ook andersom geweest zijn. Een behoorlijk vermoeiend figuur, heel die Coen. En pokeren kan hij trouwens ook niet.

Na een kwartier spelen tegen de Hongaar sta ik behoorlijk wat in de min. Achter me hoor ik opeens een irritant, scherp gezoem. Mijn telefoon! Maar ik zit op vier tafels heads-up. Het gezoem van de telefoon is indringend. Ik twijfel. Telefoon of Hongaar?

Pokerwraak deel 12

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook