Bekentenissen van George Vinson - deel 7

Bekentenissen van George Vinson - deel 7

De volgende dag werd ik rond twaalf uur ’s middags wakker. De vreemdeling was nergens te bekennen. Waarschijnlijk was hij, als wel vaker, een ochtendwandeling gaan maken. Louis en Gustav keken in de woonkamer naar de televisie. Rachelle zat in de keuken met haar rug naar de deur, nog in pyjama gekleed, te ontbijten. Ik besloot niets tegen haar te zeggen.

Ik friste me op en kleedde me aan. Uit verveling las ik wat in een pokerboek, waar weinig nieuws in stond. De middag sluimerde voort. Louis en Rachelle kwamen naar mijn kamer en vroegen om wat geld om sigaretten te kopen. Ik gaf Rachelle mijn pinpas. Mijn pincode wist ze. 2603. Louis liep al naar beneden. Rachelle kwam naast me zitten. Ze legde een arm om me heen en zoende me. “Sorry voor gister, ik was wat chagrijnig. Ik ben misschien een beetje gespannen de laatste tijd en ik weet waarom, maar dat kan ik je niet uitleggen, dan gaat alles fout.” Ze stond op en liep naar beneden. Ze liet mij vol vragen achter.

Ik bleef nog enkele minuten op het bed zitten. Ik hoorde dat de voordeur open ging. Ik stond op en liep naar beneden. Het was Knut, die binnen kwam. “George,” zei hij, en sloeg me joviaal op mijn schouder. “Je bent een betere pokeraar dan ik had gedacht. Het was niet slecht, zeker niet slecht.” Hij had twee plastic tassen bij. Hij liep naar de woonkamer en gebaarde met zijn arm dat ik mee moest komen. Hij haalde een enorme hoop kleding uit de tassen, onder andere een pak. Ik ben een leek op gebied van kleding, maar zelfs een leek als ik kon zien dat het dure kleding was die Knut uit het tasje haalde. Ik vroeg me af waar hij het allemaal vandaan haalde. Het geld! Waar haalde hij het geld vandaan om dit alles te kopen?! Nieuwe meubels, nieuwe kleding voor vier personen… Hij gaf alles weg, ook nog eens met een onverschillige houding, blasé. “Hier, dit is voor jou,” zei hij. Hij gaf me het pak, stopte de rest van de kleding terug in de tasjes en liep de kamer uit.

Vervolgens kwam hij terug naar beneden, zonder tasjes. “Ik heb een idee,” zei hij, “laten we de pokertafel eens testen. Want even tussen jou en mij, wij zijn toch de twee beste pokerspelers van het gezelschap hier in huis, niet waar?” Hij gaf me niet de mogelijkheid te antwoorden. “Waar wil je om spelen? Ik had het idee om te spelen om elkaars winst van in het casino. Sit and go, jij legt jouw winst in, ik de mijne. Wie wint, wint de totale inleg. Deal? Oke, ik pak de kaarten wel.” Er was geen ruimte voor een antwoord. Voor ik het wist zat ik aan de pokertafel. De eerste kaarten werden gedeeld, precies op het moment dat ook de voordeur open ging. Dat moesten Louis en Rachelle zijn. Ik kreeg meteen pocket vrouwen op de big blind. Het board ontwikkelde zich uitermate ongunstig voor mij. Op de river lagen er vier harten, en ik had –natuurlijk- geen harten, waardoor ik maar foldde op de all-in van Knut op de river. Hij liet één kaart zien, een schoppen aas waar hij verder niets aan had, want er lag geen aas op de flop, turn of river. Direct was ik de helft van mijn punten kwijt. De tweede hand was het al gedaan. Knut pocket koningen. Vier ruiten lagen op het board. Ik had geen ruiten, maar ging desondanks all-in. Knut callde, zonder de ruiten koning. Ik had 8 hoog, verloor mijn winst en wilde al geld pakken. “Nee, het hoeft niet, het geld. Het is tenslotte toch van jou, van jezelf, dus houd het maar.” Verbaasd maar toch opgelucht keek ik hem aan. Ik vroeg of hij het zeker wist, hij zei van wel. “Hou maar, het is oke.”

Aanvankelijk was het plan om die avond weer naar het casino te gaan. Ik had echter weinig zin. De rest hield zich wel aan dit plan, waardoor ik alleen achterbleef. Na enige minuten in het pokerboek te hebben gebladerd sloeg ik het weer dicht. Ik liep naar beneden en het viel me nu pas op dat er een stapel post voor de deur dag die vrij groot van omvang was. Eén voor één bekeek ik de enveloppen. Het waren vooral rekeningen van allerlei zaken.

Aangezien ik weinig beters te doen had besloot ik maar direct wat van de rekeningen te betalen. Rachelle had mijn pinpas onder mijn kussen gelegd, waar ze hem altijd terug legt nadat ze hem heeft geleend. In de slaapkamer viel mijn blik op de boekenplank van Rachelle. Dramaturgie, Bedriegen en bedrogen worden, Toneel in praktijk, en meer dergelijke titels zag ik staan. Ik pakte het boek Bedriegen en bedrogen worden. Het openingscitaat was: “Wanneer ze tenslotte alles verspeeld hebben, dan bedriegen ze liever hun beste vrienden dan degene aan wie ze verloren hebben." Erasmus, die van de brug. Ik bladerde wat in het boek, maar het kon me niet interesseren en dus zette ik het terug op de plank.

Ik pakte mijn pinpas en logde in bij internetbankieren. Het scherm verscheen, zoals altijd, maar er was één iets dat anders was dan normaal, en wel het belangrijkste. Het saldo. Ik was in schok, toen ik zag wat er onder het kopje ‘saldo’ stond. Van de 140.000 euro die ooit op de rekening had gestaan, was nog 2.000 euro over! Nu had ik misschien niet zuinig gedaan, maar 138.000 euro verspillen!... Dat kan niet gebeurd zijn.

Enkele minuten had ik nodig om te bezinnen. Ik wist niet wat ik aanmoest met mezelf. Weer dat gevoel van drijven in de oceaan, waar schreeuwen geen zin heeft, waar je geen kant op kunt. Beklemming en woede, maar ik wist niet tot wie of wat ik mijn woede moest richten. Had ik dat geld zelf verspild? Onmogelijk. Rachelle? Zou zij me dit alles aan kunnen doen? Zou ze daartoe in staat zijn? In mijn paniek kwam het niet in me op om te kijken naar het overzicht van uitgaven. Ik belde naar Rachelle, maar ze nam niet op. Van Knut had ik geen telefoonnummer, en Louis en Gustav hadden geen telefoon. Nog een keer Rachelle. Nu zonder dat de telefoon overging voicemail. “U heeft contact met de voicemail van..” Vandaag nog erger dan gisteren.

Deel 8

Comments

  • [user22860] [user22860]

    Is het intro nu klaar?

  • bb-light71 bb-light71

    Hahaha, `t wordt steeds leuker en spannender. Ben benieuwd naar t volgende deel

  • [user58319] [user58319]

    Enige wat jammer is, is dat ik deel 6 al weer enigzins kwijt was. Ik pleit voor: snellere herhalingen of iets langere verhalen. Tegen dat je nu in het verhaal zit is-ie ook afgelopen.

    Verder complimenten, sinds deel 1 alles nog gelezen en er zit een stijgende lijn in!

Lees 5 reactie(s) op dit artikel
Wat denk jij?

Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen