Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger

Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger

Net als Frank ‘Webjoker’ Op de Woerd zal ook ik de komende weken een blog bijhouden. We zullen dit om en om doen zodat u elke zondag onze belevenissen in de prachtige steden kunt lezen. We moeten even terug gaan naar november 2008 om het begin van mijn pokerblogger carrière te vinden. Tijdens de MCOP van 2008 was ik nog werkzaam bij de Postbank en ik had speciaal vrij genomen om een kijkje te gaan nemen. Veel leden kende ik al van de verschillende meetings en ook de uiterst gezellige trip naar Dublin droeg hier aan bij. In Amsterdam aangekomen was het erg rustig qua railers maar de bloggers hadden het des te drukker. Ik, als moderator en hobby schrijver, besloot aan te bieden om te helpen en vrijwel direct kreeg ik een kladblok in mijn handen gedrukt. Een provisorische perskaart werd in elkaar gezet en daar stond ik ineens tussen de tafels.

Het volledige Main Event maakte ik mee en aan het einde van de week kon ik niet meer op mijn benen staan. Overal blaren en mijn rug bezweek bijna van het staan tussen de tafels. Dit alles had ik graag over voor een reizigersbestaan, want na deze ervaring wilde ik niets liever dan meteen aan de slag voor PokerNews. Nog dezelfde week had ik overleg in Amsterdam en toen werd besloten dat ik mee mocht naar de eerstkomende EPT in Praag. Uitzinnige vreugd was het gevolg en binnen een halve dag had ik mijn baantje bij de Postbank opgezegd. Ik ging de wereld rond!

De sportschoenen werden afgestoft op aanraden van Frank en tijdens de EPT van Praag mocht ik voor het eerst mijn oog leggen op een groot internationaal toernooi met namen die ik alleen van de tv kende. Het was een geweldige ervaring en de maanden die volgden zaten vol met prachtige trips naar onder andere Kopenhagen, Saalbach Hinterglemm, Dortmund, Boedapest, San Remo, Monte Carlo en de Algarve. Twee EPT’s, een PokerNews Cup en een rits finale tafels maakte ik mee en de grote trip naar Las Vegas volgde snel. Met Eric ‘ericajax’ Mertens, Dimitri ‘Scriptdude’ Tholen en Frank ‘Webjoker’ Op de Woerd verbleef ik bijna twee maanden op East Silverado Ranch Boulevard en het werd een fantastische ervaring met de bracelet van Marc Naalden als één van de hoogtepunten.

Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger 101
Aan het bloggen tijdens de EPT van Praag begin deze maand

Nu zijn we een half jaar verder en ik zit naast Frank op onze hotelkamer in de Planet Hollywood. Het geweldige idee om hier naar toe te gaan werd ergens in oktober opgedaan toen we onze realiseerden dat er een mooi gat zat tussen de EPT van Praag en de PCA. Reden genoeg dus om zo snel mogelijk iets te regelen en zo zitten we ineens, met dank aan PokerNews, in Las Vegas. Als je hier al een keer geweest bent kun je oordelen of het wat voor je is, maar wij zijn in ieder geval fan. Tijdens de voorgaande toernooien spraken we dagelijks over de dingen die we allemaal in Vegas zouden gaan doen en het uur u naderde. Vrijdagmorgen 11 december was het dan zo ver. Rond de klok van drie uur ’s nachts deed ik mijn ogen dicht om ze om zes uur verschrikt open te doen. Het was Frank met de mededeling dat ik maar eens moest gaan douchen.

Met hulp van de tram en de trein kwamen we rond 7:45 op Schiphol aan en we sloten aan in de rij waar met grote letters ‘Houston’ stond gedrukt. “Waar gaat de reis naar toe?” vraagt de vriendelijke dame als we aan de beurt zijn. “Las Vegas!” komt er met gemeend enthousiasme uit en dat tovert een lach op haar gezicht. Alles verloopt bijzonder soepel en we kloppen het meerdere malen af. Om 10:05 stijgen we op om vervolgens tien en een half uur naar licht kalende achterhoofden van middelbare Amerikaanse mannen te kijken. De vlucht loopt gesmeerd, al slaat de verveling soms toe. Het doel heiligt echter de middelen en we houden de moed er in. Precies op tijd landen we op George Bush Intercontinental Airport in Houston en worden we even kort aan de tand gevoeld over bestemming en reisdoel. Op de vraag “business or pleasure?” antwoord ik uit volle borst en met een grote glimlach “pleasure!” en doe mijn plan uit de doeken. De beveiligingsbeambte, met een naamkaartje dat ‘Rodriguez’ leest, stempelt er lustig op los en de toegang tot de United States of America wordt mij verleend.

Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger 102
Gaar bij aankomst in Las Vegas

Na een stevige wandeling op weg naar de gate oefenen we even met het uitgeven van de groene papiertjes die ze dollars noemen. Goed oefenen is van belang, want de komende weken zullen we ze veelvoudig uitdelen. Het broodje smaakt prima en we ploffen in onze stoelen neer. De vlucht naar Las Vegas duurt twee uur en vijfenvijftig minuten maar door de vermoeidheid lijkt het allemaal wat korter. Op de valreep zet ik namelijk nog een nieuw persoonlijk record door maar liefst een uur te slapen in een vliegtuig. Het record van Frank kan op deze vlucht niet gebroken worden, maar ondanks dit ligt hij toch een groot gedeelte van de vlucht in coma. Het vertrouwde “ping” geluid dat aangeeft dat je moet gaan zitten met je gordels vast klinkt als muziek in de oren en we horen, “As you can see the ‘fasten seatbelts’ sign has been turned on. We ask you to put your seats in the upright position and stow your tray table. We are starting our descent into Las Vegas” uit de speakers komen. Een glimlach verschijnt op onze vermoeide gezichten en we zetten even een muziekje op zodat de Vegas stemming er goed in komt.

Met Lady Gaga in de stemming komen:

Frank, die het geluk van een stoeltje bij het raam had, zag al snel een paar gestroomlijnde woonwijken opdoemen uit het wolkendek dat over de stad hing. In mijn opwinding leunde ik over hem heen en zag ook allerlei licht wat ik niet goed kon plaatsen. Het was zoeken naar één van de grote casino’s en de eerste die we zagen was Sunset Station snel gevolgd door één van onze favorieten. Als je twee maanden vlakbij Southpoint Hotel and Casino woont, is dat toch een soort thuisbasis. Het was dus extra leuk om weer onze ‘thuisbasis’ te zien. Na een vlekkeloze landing en een treintje naar de bagageband pakten we onze koffers en we liepen naar de taxi’s. We zien een lange rij, maar gelukkig is daar een behulpzame man. “Hey guys! Just go to the other side, there’s no line there,” aldus de ‘taxi man’. We worden op de voet gevolgd door een groep mensen, maar natuurlijk zijn wij als eerste in de buurt. Twee rondborstige dames staan vlak achter ons en ze bedanken de meneer die hun koffers draagt. “Thank you so much honey!” gooit één van de twee er met het nodige theater uit. Ze benadrukken nog even dat ze hier zijn om te werken en wij weten genoeg. Die gaan we nog wel tegenkomen.

Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger 103
Frank neemt al meteen plaats achter de gokkasten

“Yo wassup guys, where are we going?” zegt de 50 Cent look-a-like die vandaag voor taxichauffeur speelt. “We want to go to Planet Hollywood,” zeggen we en hij smijt met het nodige geweld onze koffers in de kofferbak.“You guys packed heavy!” roept hij waarop ik antwoord, “They told us it’s gonna be cold here” en we stappen in. Als je al eens in Vegas geweest bent weet je dat taxichauffeurs de sleutel zijn als het gaat om informatie en ook deze aardige jongeman helpt ons op weg. “You guys are here for pleasure?” vraagt hij waarop wij instemmend knikken. “Are you also gonna go to the stripclub?” vraagt hij zich zonder schaamte af en wij kunnen natuurlijk niets anders dan hier “ja” op antwoorden. “I can get you guys there really cheap! A free taxi ride and some drinks. Also 30% off you’re entrance tickets. Anything you want, lapdances, Brazilian style and many more things,” ratelt hij door en wij kunnen niets anders dan luisteren terwijl hij ook nog de nodige capriolen uithaalt op de I-15. “You motherfucker! Stay in your own lane!” schreeuwt hij ineens. Ik veer lichtelijk op uit mijn stoel, maar het heeft slechts betrekking op de oude Chevrolet die zo’n tien meter voor ons rijdt. Tien minuten en een net zo lange tirade over vrouwen in het verkeer later komt de afgetrapte taxi met piepende banden tot stilstand bij Planet Hollywood. Een handgeschreven kaartje wordt ons toegestopt met de boodschap, “Give me a call man!” en natuurlijk stemmen wij hier mee in. Frank overhandigt $30,- aan de dankbare chauffeur die de $4,20 die hij extra geeft mag beschouwen als fooi.

Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger 104
Planet Hollywood

Als ware Las Vegas regulars lopen we naar binnen en alles valt op zijn plaats. De geur, de lichten, de muziek. Alles klopt en er verschijnt een glimlach op mijn gezicht die de komende weken amper nog weg te krijgen is. Na kort wachten worden we gewenkt door een vriendelijke dame en we vertellen haar onze wensen. In totaal zijn we zo’n zestien nachten in Las Vegas, maar we besluiten eerst voor vier nachten te boeken zodat we eventueel nog andere hotels kunnen proberen. “Are there any complementary upgrades available?” vraagt Frank die de kneepjes van het verblijven in Vegas goed onder de knie heeft. Een $20 biljet wordt professioneel tussen het paspoort gevouwen en hij overhandigt het aan Jasmin die een ongemakkelijk lachje laat zien. “We cannot accept tips anymore,” zegt ze waarop wij verbaasd kijken. De upgrade blijkt geen probleem want na wat speurwerk in haar computer heeft ze er voor gezorgd dat we voor hetzelfde geld in een Resort Room zitten. Jasmin wordt vriendelijk bedankt en benadrukken het nog eens dat we het jammer vinden geen fooi te kunnen geven.

Dan komt er een casinomedewerker aanlopen met een kar waar onze koffers op kunnen, “Room 1975?” is zijn vraag en wij bevestigen. Na de nodige vriendelijkheden komen we op onze kamer aan en we stoppen de ‘bel boy’ $5 toe. “Thank you very very much guys! Have a good stay here, enjoy!” is zijn boodschap terwijl de deur in het slot valt. Wat we dan zien overstijgt onze stoutste dromen. Een zeer ruime kamer met twee grote bedden, waar ik thuis niet eens ruimte voor heb, staan voor ons klaar en als we de gordijnen openen zien we Vegas zoals het hoort. Overal lichtjes en City Center, New York New York, Monte Carlo, Excalibur, Luxor en de Mandaly Bay lachen ons toe. Als we helemaal naar rechts kijken zien we nog net de Bellagio en het lijkt erop dat we de perfecte kamer gevonden hebben. De badkamer is zeer ruim en het bad ziet er zeer aanlokkelijk uit, net als de douche die tot in de puntjes afgewerkt is. Een sierlijke duik zorgt er voor dat ik in bed beland en ik zie mezelf hier de komende nachten wel vertoeven. Even wat koud water tegen de wangen, een schoon t-shirt en wat deodorant zorgen we voor dat we ons weer zo fris als een hoentje voelen en we dalen af naar het casino.

Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger 105
Badkamer

Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger 106
Kamer 1

Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger 107
Kamer 2

We lopen even kort door de grote zaal gevuld met gokkasten, blackjack en roulette tafels op weg naar de poker room. Niemand minder dan ‘The Iceman’ zit daar te spelen en het geluid van riffelende chips klinkt ons als muziek in de oren. Buiten aangekomen lopen we richting de Bellagio en ook dat geeft altijd een speciaal gevoel. Andrea Bocelli klinkt door de speakers, terwijl de fonteinen hun werk doen en wij slenteren richting de ingang terwijl onze ogen op de fontein gericht staan.

De Bellagio fonteinen:

Eenmaal binnen lopen we naar de bar tegenover de Fontana Lounge waar op dat moment de $1.000 rebuy bezig is en we bestellen ons eerste drankje. Frank wordt verblijdt met een Corona terwijl ik het bij een flesje water houd. We hadden verwacht Noah Boeken te treffen in de zaal maar van hem geen spoor. Wel zien we Jason Mercier met zijn maatje Dan O’Brien zitten en hij vertelt dat Noah achter hem zat en dus waarschijnlijk uitgeschakeld is. Hierop besluiten we een hapje eten te gaan doen, maar vanwege de drukte bij het Bellagio buffet komen we tot een ander besluit. The All American Bar and Grill in het Rio was gedurende de WSOP één van onze vaste plekken en dit leek ons een mooie gelegenheid om hier weer even langs te gaan. Dezelfde serveerster als afgelopen zomer bracht onze 12 ounce Filet Mignon en voor het eerst konden we op ons gemak genieten van dit koninklijke stuk vlees. Moe van het kauwen en vooral de lange dag besluiten te terug naar de hotelkamer te gaan om daar wat rust te pakken. Frank zet de gigantische flatscreen tv aan en we kijken nog wat basketbal voordat de ogenleden toch echt te zwaar worden. Het is half tien als het licht uitgaat en in Nederland is het dan alweer half zeven in de ochtend en ik ben dus alweer vierentwintig uur wakker. De dag was lang maar de bestemming is bereikt. Een geweldig bed in een dito hotel kamer.

Sportshoe Diaries – Dagboek van een pokerblogger 108
Het prachtige uitzicht vanuit onze hotelkamer

Vanmorgen werd ik om zeven uur wakker en na drie kwartier draaien en keren besluit ik er maar uit te stappen. Frank is ook al wakker, maar hij besluit nog niet zijn bed te verlaten. Ik spring in mijn trainingsbroek en trek de sportschoenen aan die me al een jaar lang overal brengen. Beneden aangekomen regel ik internet voor onze kamer en ik verken het gebouw. Het ontbijtbuffet ziet er prachtig uit en ook het fitness centrum met bijbehorende spa mag er zijn. Wij hoeven ons in ieder geval niet te vervelen hier. Later gooi ik samen met Frank wat fruit en yoghurt naar binnen en realiseren we ons dat dit de eerste keer is dat we op tijd wakker zijn voor het ontbijt. We bedanken de jetlag voor het ontbijt en gaan weer naar de kamer. Beide doen we nog wat werk en terwijl ik de laatste hand leg aan deze blog zit Frank in de taxi op weg naar The Venetian om de $1/$2 onveilig te maken. Ik spring nu snel onder de douche en ga dan kijken of er al een $1/$4 spread limit Seven Card Stud game bezig is in The Mirage. Het mooie leven lacht ons tegemoet en met sushi van The Naked Fish in het vooruitzicht belooft deze dag al meteen een feest te worden.

Tot volgende week!

Comments

  • [user97909] [user97909]

    Geweldige blok, heerlijk om Vegas verhalen te lezen! Ben er een jaar of vier geleden voor 3 dagen geweest met wat vrienden. Toen was mijn intresse in poker alleen nog niet zo groot als nu, anders had ik zeker een dagje plaatsgenomen aan de 1/2 dollartjes van Venetian. Toen op doorreis en nu na deze verhalen om toch zeker nogeens een weekje Vegas te boeken.

    Hoop dat jullie nog wat vaker kunnen bloggen, maar ga zeker naar de twitter pagina's! Good Luck and have fun!

    (Modderworstelen met Miss Topless Las Vegas 2005 @ Gilley's in New Frontier was super!!)

  • [user127879] [user127879]

    Ben zo ongeloooflijk jaloers als ik dit lees....kan niet wachten tot 24 januari, wanneer ik zelf de $1-$2 in de Venetian ga aanstampenSmile

  • Gismo180 Gismo180

    Very nice en ook leuke foto's Smile

Lees 25 reactie(s) op dit artikel
Wat denk jij?

Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen