Sportshoe Diaries – ♬ We’ll be singing when we’re winning ♪

Sportshoe Diaries – ♬ We’ll be singing when we’re winning ♪

FRANK OP DE WOERD

Al redelijk jong raakte ik verslingerd aan spelletjes. Voordat poker mijn leven in gijzeling zou nemen was het rummicub, pesten, monopoly, jokeren, cocktailen, toepen en natuurlijk videogames van alle soorten. In 1998 kocht ik het spelletje FIFA World Cup 98. Hoewel het WK dat jaar in het meest vervoeilijke land ter wereld gespeeld werd beleefde ik genoeg plezier aan het spel.

De soundtrack van het spel was het geniale ‘Tubthumping’ van de band ‘Chumbawamba’. De bekendste regel van het nummer is wellicht wel; “We’ll be singing when we’re winning“.

Laat ik er kort en krachtig over zijn dan maar. Ik heb nog niet heel veel gezongen deze week in Las Vegas. Mensen zeggen altijd dat ze niet houden van bad-beat verhalen maar ik denk dat de vertellers gewoon niet interessant genoege exemplaren ten gehore brengen.

Na enkele minuten op de wachtlijst gestaan te hebben schuifel ik naar tafel 19 in het Bellagio. Deze 1/2 tafel moet mijn terugkeer betekenen op het hoogste niveau. Ik ben van plan mijn A-GAME te gaan spelen, wat dat dan ook mag zijn.
Ik neem plaats op stoel vier en wacht met posten om de tafel eens uit te vogelen. De oudere Aziatische dame in stoel één heeft een prachtige oranje zonneklep die uitstekend past bij haar licht roze trainingspak van badstof en haar zeer mooi nagemaakte Louis Vuitton tas die haar schoot nimmer verlaat. Stoel twee en drie zijn “American Dads” die eindelijk moeder de vrouw hebben weten te ontvluchten en zich bedwelmen in de gratis drank die het casino aanbiedt om ze nog losser te laten spelen. Stoel vijf is een jong internetmannetje die afgesloten van de buitenwereld de mooiste chipstricks doet met zijn enkele stapeltje $5,- chips. Stoel zes is sitting-out, stoel zeven is een oudere regular die iets voor deuces-cracked doet, stoel acht is een eveneens Aziatische dame die altijd in de pokerroom rondhangt maar altijd doet alsof ze eigenlijk andere plannen had en stoel negen is nog een internet jongen inclusief witte zonnebril en hoodie.

Sportshoe Diaries – ♬ We’ll be singing when we’re winning ♪ 101

Ik bestudeer mijn tafel, ga in hun hoofden zitten om te begrijpen hoe ze denken. Geen detail blijft onopgemerkt; hoeveel heeft stoel zes zich ingekocht, heeft stoel twee zijn derde of vierde drankje al op? Ik weet alles, merk alles op, niets gaat langs mij heen. ‘I am on top of my game’ zogezegd. Vier limpers en ik mag het zeggen op de cutoff en bekijk mijn kaarten; {a-Hearts}{5-Hearts}. Prima hand om te isoleren of te overlimpen dus wat doe ik? Inderdaad; ik fold.

Achter mij is er namelijk een $400/$800 mixed tafel aan de gang waar ze maar liefst 12 verschillende spellen spelen. Boosted-J krijgt al de hele dag een massage, Robert Mizrachi heeft een gigantische stapel voor zich staan van $100 en $1.000 chips en… Jason Mercier zit in seat 9. De PokerStars Pro ken ik van het EPT circuit en begin januari gaat hij met ons mee naar een American Football wedstrijd in Miami. Ik probeer al een half uur tussen de potjes door zijn aandacht te krijgen om heel stoer naar hem te kunnen knikken om de tafel te laten weten dat ik een pro ken maar het mocht tot op heden niet baten.

Plotseling voel ik een hand op mijn schouder en terwijl ik nog net mijn kaarten kan bekijken hoor ik een boze stem “Hey man, you’re in my seat!”. Mijn {a-Hearts}{5-Hearts} verdwijnt in de muck en ik kijk verschrikt om, om te zien wat het misverstand is. Het is Jason die een grapje maakt en gedag komt zeggen. Ik vraag hoe het gaat en of hij wat kan verdienen, het antwoord is positief. Als Mercier terug gaat naar zijn tafel zie ik de flop liggen en is er iemand hevig aan het nadenken.

{a-Clubs}{a-Spades}{a-Diamonds}

De oranje zonneklep heeft vanuit de kleine blind, in deze gelimpte pot, de flop aangegrepen om haar laatste 105 dollar naar het midden te schuiven. American dad 1 zit in de tank en gaat uiteindelijk ook allin voor $210. De rest gaat uit de weg waarna de vriendelijke dame haar geflopte fullhouse laat zien met pocket drieen. De meneer houdt zijn kaarten dicht maar op de river gaan ook die na enkele ogenblikken open; pocket boeren.

Hoe vaak komt het dan ook voor dat je een fullhouse flopt? Inderdaad… niet vaak. De tafel complimenteert de man voor zijn goede call met boeren en troost de vlug rebuyende dame dat ze nergens heen kon met haar fullhouse.

Zoals jullie al zagen aankomen meld ik de tafel nog even keurig dat ik de ontbrekende aas preflop weggegooid had. Zes kaken raken de pokertafel, twee hebben het waarschijnlijk niet gehoord door hun iPod. Hoe ik ooit een aas kon folden, er was geen eens verhoogd voor de flop. Ik krap mezelf op mijn hoofd en vraag me hetzelfde af.

Achter me begint Mike Matusow op de meest willekeurige momenten te schreeuwen. Later blijkt dat er een American Football wedstrijd aan de gang is waar hij wat op heeft ingezet. Daar tussen alle $1/$2 tafels zitten zij een monsterlijk spel te spelen waar de duizenden dollars van links naar rechts vliegen. Bobby’s Room zit propvol met bekende namen als Guy Laliberté, Patrick Bruel, John Hennigan Chau Chiang, Erik Sagström, Tom Dwan en Patrik Antonius – daar is geen ruimte voor een $400/$800 spelletje.

Ik sluit zowaar mijn eerste winnende sessie af als de witte zonnebril niet kan wegkomen van zijn {q-Hearts}{8-Hearts} op een vrouw hoog board. De eerste flop in zeven dagen die ik niet gemist heb met aas-vrouw zorgt voor eindelijk eens een positieve dag. Hij check-raisete me nog ook, ik hoefde enkel te callen. Hij zal het wel gedaan hebben voor protectie – als ik een slechtere kicker bij een vrouw heb dan heb ik natuurlijk drie outs en je kan mensen niet gratis laten drawen natuurlijk.
Ik heb geen idee waar ik mijn chips moet omruilen voor cold hard cash, het daadwerkelijk terug krijgen van geld is een geheel nieuwe ervaring. Na drie keer de weg te vragen heb ik de weg naar de cashier gevonden en telt ze mijn geld uit. Wat een gevoel!

Als ik een dag later terug kom in het Bellagio zit Mike Matusow nog steeds aan exact dezelfde tafel, in exact dezelfde stoel. Hij heeft nog steeds een shirt met een verbodsbord met “blow-ups” erop aan. Van de bevriende brush hoor ik dat Mike al 48 uur aan het spelen is. Terwijl ik voor de derde keer de cardroom van het casino kom binnenlopen zit hij daar nog steeds dus; nice life.

♫ I get knocked down, but I get up again
You nay ever gonna keep me down ♩

Die andere zin uit het nummer past beter mijn pokerweek so far. Het gewonnen geld is al lang weer ingeleverd bij één of andere pro met een exacte read op het deck of een onderbuik gevoel dat de floesh (Aziatische uitspraak voor flush) zou vallen.

Onlangs in Aria had ik nog een mooie. De beste meneer vertelde dat hij op een boven/beneden draw zat. Voor wie niet zo vaak live pokert; dat is een up-and-down straightdraw, een open-ended zogezegd. De beste man loog niet, goudeerlijk deelde hij de tafel mee dat dat zijn kans was in deze pot.

Als ik op de river mijn flush en pairdraw mis bet ik dan ook met de wetenschap dat hij nooit kan callen aangezien ook de open-ended er niet was gekomen. Fout! De vriendelijke meneer in beschonken toestand maakt de call met boer hoog wat uiteraard goed is tegen mijn nutlow. Meneer callde omdat hij dacht dat hij de nuts had, ware het niet dat het geen negen was maar een zes die hij hitte. “Ow sorry man, I thought that was a nine out there!”. De negen en de zes lijken dan ook heel veel op elkaar natuurlijk en alleen callen als je denkt datje de nuts gemaakt hebt is ook heel logisch.

De tafel barst in lachen uit en zelfs ik kan een grinnik niet onderdrukken. Mensen komen van andere tafels aangesneld om de call met boer hoog te zien. FML. Drank is de beste optie!

♪♪ He drinks a Whiskey drink, he drinks a Vodka drink
He drinks a Lager drink, he drinks a Cider drink ♬

SUSHI

Met een vage blur aan dagen en nachten die zonder duidelijk onderscheidt in elkaar overlopen heb ik geen idee meer wat wanneer gebeurd is. Als Noah nog in het $15.000 WPT toernooi zit en de dag om 21:00 is afgelopen vraagt hij ons mee naar een nieuwe sushitent die hij ontdekt heeft. Dit keer geen Naked Fish dus, maar samen met enkele vrienden van hem pakken we de auto naar een tent die “I LOVE SUSHI” heet.

We rijden mee met Robert Mizrachi die het gaspedaal wel weet te vinden. Na wat zoeken hebben we de plek gevonden en bestellen we alvast wat te drinken en eten. Marcello Del Grosso en zijn vriendin en nog een vriend van de heren komen net iets later als de eerste sushi rolls al op tafel staan. Mizrachi probeert iedereen er van te overtuigen een bepaalde wijn te nemen maar weinig mensen lijken enthousiast.
Als dan de kaart weer op tafel komt kan het lachen beginnen. Alle sushi in dit restaurant hebben zeer opvallende namen als “tastes like my ex-girlfriend”, “ass roll” en meer van dat soort ongein. De vriendelijke bediende die niet op de foto wil (zie foto hier onder) vragen we wat de beste zijn waarna een hardcore erotisch verhaal verteld wordt.

Sportshoe Diaries – ♬ We’ll be singing when we’re winning ♪ 102

Één van de beste sushi ooit gegeten en nog super goedkoop ook, al hoeven we over dat laatste ons gelukkig niet druk te maken want Noah neemt de bon voor zijn rekening.

Sportshoe Diaries – ♬ We’ll be singing when we’re winning ♪ 103
Sushiroll \"Asscrack\"

AVATAR

Na een dag met bad-beats is het weer tijd voor ontspanning. Vrijdagavond, op de premiere, gaan we naar Avatar. De dag dat we aankwamen in Las Vegas regelden we al tickets voor deze film die een spektakel beloofde te zijn. We waren er vroeg bij en wisten prima stoelen te bemachtigen.

Brenden Theatres in het Palms Casino heeft het grootste IMAX scherm dat ik ooit gezien heb. Met de 3D bril op gingen we er eens goed voor zitten. Twee uur en veertig minuten later komen we de zaal weer uit, totaal weggeblazen door de voorstelling.

Wat een geweldige film zeg! Het verhaal is cliche na cliche, een soort mix tussen Dancing with Wolves en Pocahontas, maar de uitwerking is werkelijk waar fenomenaal. Het 3D aspect is niet slechts een gimmick, het is de toekomst van film hopelijk. Wat een episch avontuur, wat een prachtige wereld. Een absolute aanrader!

Poker: 4/10
Avatar: 10/10
I love sushi: 8,5/10

REMKO RINKEMA

Het is alweer een week geleden dat jullie konden lezen over onze reis naar Las Vegas en hoe we de eerste dollars wisten te spenderen. Precies een week later staan de zaken er financieel een stuk minder voor, maar kunnen we wel zeggen dat de lol er niet minder om was. Het pokeren zat vaak niet mee maar in ieder geval smaakte de sushi weer geweldig. Na zeven volle dagen in Las Vegas begint het lastig worden om alles in de goede volgorde te vertellen. In een stad als Las Vegas is tijd namelijk niet echt iets waar rekening mee gehouden wordt.

Op dinsdag kreeg ik een uitnodiging van Jackie Witt om present te zijn op haar ‘graduation party’. Wij kennen Jackie van de WSOP waar ze voor één van onze concurrerende website aan de slag was. Frank verkoos live spelen in het Bellagio en ik werd rond de klok van acht uur opgehaald bij de ingang van Planet Hollywood. Na een korte trip van ongeveer vijftien minuten komen we bij haar ouderlijk huis, een belachelijk grote villa, en haar vrienden zijn al aanwezig. De hele avond vloeit het bier rijkelijk en tref ik mezelf in beschonken toestand aan, onderuit gezakt in een stoel. Dat Amerikanen wel van ‘house party’s’ houden is wel duidelijk en allerlei spelletjes worden gedaan om iedereen dronken te krijgen. Rond vier uur loopt het leeg en word ik bij mijn hotel afgezet door de enige persoon die nuchter wist te blijven. Al met al een zeer leuke ervaring om zoiets eens van dichtbij mee te maken.

De eerste dagen moet ik bekennen dat het fenomeen ‘jet lag’ behoorlijk hakte in het slaapritme en presteerden we het meerdere malen om nog voor zonsopkomst op te staan. Vooraf was het de planning om elke dag na zonsondergang wakker te worden maar in het begin wilde dat absoluut niet lukken. Ik stond tot drie keer toe om zeven uur s’ochtends klaarwakker naast mijn bed met het idee ‘iets nuttigs te gaan doen’. Met goede moed baande ik me een weg naar ‘The Mezz’ zoals het fitness/welness centrum hier genoemd wordt. Na een uur serieuze inspanning is het wel weer mooi geweest en neem ik een welverdiend ontbijtje om daarna Frank nog in zijn bed aan te treffen. Met de illusie nog te slapen trekt hij de dekens over zijn hoofd en besluit ik maar eens buiten te gaan kijken.

Het splinternieuwe complex wat doorgaat onder de naam City Center is zo goed als klaar voor publiek en het leek mij wel wat om daar even te gaan koekeloeren. Een korte wandeling met de vroege winter zon op mijn gezicht zorgt er voor dat ik als één van schaarse toeristen het splinternieuwe complex betreed. Links en rechts krijg ik rare blikken van de mensen die bezig zijn alles netjes aan te kleden. Wist ik veel dat het officieel nog niet eens open was. Natuurlijk loop ik, eigenwijs als ik ben, op mijn sportschoenen bij Louis Vuitton en Prada naar binnen maar dat werd niet gewaardeerd. “Are you a customer sir?” vraagt beveiliger waarop ik, bijdehand als ik ben, antwoord ik met, “Well, I could be”. Deze reactie wordt niet gewaardeerd en ik word vriendelijk verzocht om het pand te verlaten. Op mijn verkenningstocht door het indrukwekkende winkelcentrum zie ik nog veel gesloten roltrappen en eettentjes waarin veel mensen bezig zijn alles op orde te maken. Twee dagen later maar weer eens even kijken.

Sportshoe Diaries – ♬ We’ll be singing when we’re winning ♪ 104

Op woensdagavond is het dan zo ver. Frank en ik zitten op onze hotelkamer rond de klok van 23:00 met het idee over een half uurtje richting Aria te lopen. Volgens verschillende bronnen is er rond 23:50 spectaculair vuurwerk voordat om 0:00 de tent open gaat. Dan voelen we ineens de muren van het Planet Hollywood gebouw trillen en kijken we verschrikt naar buiten. Geen slechte grap of aanslag maar het is het Aria gebouw dat volledig verlicht wordt door prachtig vuurwerk. Zo’n vijf minuten gaat er van alles de lucht in vanaf de top van het 4.004 kamers tellende gebouw. Het op drie na grootste casino in Las Vegas lijkt te zijn geopend en wij ritsen de jassen dicht om maar even te gaan kijken. Zo’n tweehonderd meter vanaf de ingang wordt de grote groep belangstellende tegen gehouden door mannen in keurig uniform. Om 23:55 mogen de eerste mensen naar binnen en wij horen bij de eerste groep mensen die het immense Aria mag betreden.

De fontein bij de ingang is zeer indrukwekkend en de eerste indruk is dat het gebouw vooral veel klasse uitstraalt. Nadat we tussen de gokkasten ons een weg naar de pokerroom gevonden hebben zagen we al veel volle tafels. De speaker laat vele namen en limieten door de ruimte schallen en het lijkt er op dat alle 26 tafels binnen een half uur vol zullen zitten. We komen enkele mensen van de poker media tegen en schudden links en rechts handen. Michelle Lau en Joe Sebok zijn ook van de partij en na een kort gesprek blijkt dat ze met een biertje in de hand $3/$6 limit gaan spelen. Het poker gevoel begint ook bij mij te kriebelen en dan zie ik een tafel waar verdacht veel blauwe $1 chips op tafel liggen. “What are you guys playing?” vraag ik vol belangstelling waarop ik “$4/$8 mixed” te horen krijg. Dit klinkt mij, als liefhebber van de vele spelletjes, als muziek in de oren en ik spring in de overgebleven stoel. De mix met Stud Hi/Lo, 2-7 Triple Draw, Stud Hi, Omaha Hi/Lo, Badugi en Razz klinkt als een ware uitdaging die ik maar wat graag aanga. Om eerlijk te zijn had ik nog nooit Badugi gespeeld maar door een ‘crash course’ van mijn buurvrouw heb ik al snel de basis in de gaten. Na ongeveer een uur spelen kreeg ik oor van een $4/$8 H.O.R.S.E. game en dat leek me beter aangezien ik nog steeds beter in Limit Holdem ben dan Badugi.

Sportshoe Diaries – ♬ We’ll be singing when we’re winning ♪ 105

De meligheid sloeg meteen toe, want van de acht spelers zaten er zeker zes met ongeveer $600 in $1 chips. Zo’n grote stack leek me ook wel wat en ik besloot me voor $800 in te kopen. De ‘chip runner’ keek me verward aan toen ik om $800 in blauwe chips vroeg. Zelfs de dealer vond het leuk en het werd een lange nacht. Rond zes uur in de ochtend sloot ik de sessie winnend af. Maar liefst 35 hele dollars winst liet ik noteren maar dat was niet het belangrijkste. Een hele avond lekker kaarten met mensen die allemaal plezier in de spelletjes hebben is veel leuker. Ik wist nota bene een straight flush te maken in Seven Card Stud en halverwege de nacht besloten we ook 2-7 triple draw en Pot Limit Omaha aan de spellen toe te voegen. Dit tot verwarring van de dealers die liever een normale No Limit Holdem game hadden gedeeld. Na een aantal uren welverdiende slaap was de zon alweer onder gegaan en leek het gewenste ritme bereikt.

Deze afgelopen week heb ik ook verwoede pogingen gedaan met No Limit Holdem cashgames wat geld te winnen. Dit bleek een lastige opgave aangezien ik welgeteld één serieuze pot wist te winnen. Dat variance een bitch is bleek maar weer eens want net als Frank kon ik niets klaarspelen. Ik heb geen zin om veel handjes te vertellen maar de leukste zal ik even met jullie delen. Ik speel $1/$3 in Ceasers Palace en de game is niet heel bijzonder. Ik sta een klein beetje verlies en besluit even naar het toilet te gaan terwijl we 5 handed spelen. Bij terugkomst zie ik allemaal nieuwe gezichten en blijkt dat de tafel opgebroken is omdat de andere spelers het toernooi wilden spelen. Toch zitten er spelers aan mijn tafel want vier keurig geklede, ietwat aangeschoten, mannen hebben zich allen voor $500 ingekocht. Het zijn van die bravoure ventjes met genoeg centen en dat lijkt me een mooie kans. Ik koop extra in zodat ik ook met $500 aan tafel zit. De toon wordt gezet want de eerste hand waarin ik open naar $12 met aas tien zie ik de spelers direct links van me 3betten naar $50. Ik gooi af en hij laat zes twee offsuit zien. Let’s go! is mijn gedachte.

Sportshoe Diaries – ♬ We’ll be singing when we’re winning ♪ 106

Een kwartier later sta ik $50 voor en raiset één van de mannen in midden positie naar $12. Ik call in de cutoff met {10-Diamonds}{8-Diamonds} en het andere mannetje 3bet naar $30 vanaf de button. Nadat de initial raiser callt gooi ik ook de extra chips in de pot. De droomflop, {10-Hearts}{10-Spades}{2-Hearts} wordt neergelegd en we checken naar de initial raiser die $50 bet. De speler in midden positie callt en ik tel keurig een raise uit. Ik raise naar $145 zodat de beide ego’s nog denken dat ik kan passen. De speler op de button is binnen vier seconden allin en de andere denkt er nog even over na voordat hij fold. Ik call direct en hij laat {7-Hearts}{4-Hearts} zien. Ship it! is het eerste wat door me heen gaat en hij zegt, “I need help”. Goh, dat zag ik niet aankomen. Op de turn valt de kleurloze {9-Clubs} en ik hoef slechts een harten te ontwijken. Helaas is de river de {5-Hearts} en zucht ik diep. De pot is ongeveer $1.200 en ik ben naast wat dollars ook weer een illusie armer. Over de gehele trip sta ik nu met live cash ongeveer $1.000 achter en is er dus werk te doen de komende dagen! Met een positief gevoel begin ik aan de komende dagen want er is zoveel dood geld op te pakken hier. Vanavond is het echter weer tijd voor Mixed Games want daar beleef ik toch het meeste plezier aan.

Comments

  • [user110821] [user110821]

    Ik moet een beetje aan de film 'Hangover' denken.

  • Kletz Kletz

    Op dinsdag kreeg ik een uitnodiging van Jackie Witt om present te zijn op haar ‘graduation party’. Wij kennen Jackie van de WSOP waar ze voor één van onze concurrerende website aan de slag was. Frank verkoos live spelen in het Bellagio en ik werd rond de klok van acht uur opgehaald bij de ingang van Planet Hollywood. Na een korte trip van ongeveer vijftien minuten komen we bij haar ouderlijk huis, een belachelijk grote villa, en haar vrienden zijn al aanwezig. De hele avond vloeit het bier rijkelijk en tref ik mezelf in beschonken toestand aan, onderuit gezakt in een stoel. Dat Amerikanen wel van ‘house party’s’ houden is wel duidelijk en allerlei spelletjes worden gedaan om iedereen dronken te krijgen. Rond vier uur loopt het leeg en word ik bij mijn hotel afgezet door de enige persoon die nuchter wist te blijven. Al met al een zeer leuke ervaring om zoiets eens van dichtbij mee te maken.

    ik mis echt een getting laid zinnetje... nee hoor dronken in een stoel en naar huis gebracht worden door een bob.

  • Favor1te Favor1te

    Fuck this....safe completely empty after a night out,Frank got drugged and had a huge blackout,we are both fine but money is gone...

    Can't remember a thing of last night. All our money is gone, wallet empty and hotelsafe robbed. Got drugged but can't remember anything

    sick life, more info plz

Lees 24 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen