Bijzondere Verhalen: Bill Boyd

Bijzondere Verhalen: Bill Boyd

Van alle mensen die tot de Poker Hall of Fame zijn toegetreden verdient niemand het meer dan Bill Boyd. Hij was niet alleen één van de beste pokeraars van zijn generatie, maar ook de beste cardroom manager die poker ooit gekend heeft. In die rol zorgde hij er voor dat het aangezicht van poker veranderde van een spel dat in duistere achterkamertjes gespeeld werd, tot de populaire variant die vandaag de dag in de spotlights staat.

William Walter Boyd werd geboren in McNeil, Arkansas in 1906 maar het grootste gedeelte van zijn leven bracht hij door in Las Vegas. Hij zette voor het eerst voet in Las Vegas toen het oude spoorwegstadje aan het opbloeien was tot het Mekka van het gokken. Boyd zorgde er hoogstpersoonlijk voor dat poker een belangrijk onderdeel werd van het spelaanbod in Las Vegas. Nadat de Golden Nugget in 1946 gebouwd werd besloot hij een ruimte in het casino te huren om daar een poker room op te starten. Jarenlang was dit de enige legale kaartclub van Nevada.

In die periode was de Golden Nugget een echte “sawdust joint” wat niets minder betekende dan dat het er een smerige boel was. Een met olie vermengde laag houtsnippers bedekte de volledige vloer zodat de ruige gokkers een plek hadden om hun drinken te morsen en sigarettenas zonder consequenties op de grond te laten vallen. In zijn pokerroom zorgde Boyd er voor dat de huisregels nageleefd werden zodat het er nog vriendelijker aan toe ging dan in menig homegame. Toch had het huis niets te klagen, want de rake was tien procent van elke pot en soms nog hoger als er door het huis geplaatste spelmakers aan tafel zaten.

De spelmakers die Boyd in de game zette maakten het spelen er in ieder geval niet makkelijker op. Ze kregen $12,- betaald voor een shift van acht uren en er werd van ze verwacht dat ze ten alle tijden het spel draaiende hielden. Ook werd ze verteld bij elkaar uit de buurt te blijven, maar toch vonden ze manieren om elkaar signalen te geven en zo de nietsvermoedende toeristen blut te spelen. Door de kaarten op een bepaalde manier neer te leggen kon getoond worden dat de speler een paartje gehit had en met door de linkerduim op een bepaalde kaart neer te leggen kon dat betekenen dat er een aas of een koning onder lag.

Als het aantal spelmakers groter was dan het aantal echte spelers, besloot Boyd zelf ook nog wel eens in te stappen om meer spelers aan het spelen te krijgen. Met een $5 biljet liep hij naar sommige toeristen toe en zei, “Your first chips are free” waarop ze begonnen te spelen en nadat er verloren werd ging vaak de eigen portemonnee open, precies zoals Boyd in gedachte had.

Op de momenten dat Boyd niet bezig was met zijn baan in de Golden Nugget pokerroom speelde hij altijd zelf poker. De Golden Nugget had zelf Razz en California Lowball, maar de populairste game in die tijd was Five Card Stud en laat dat nou net de beste game van Bill Boyd zijn. In de periode van 1971 tot en met 1974 werd op de World Series of Poker elk jaar een Five Card Stud toernooi georganiseerd en Boyd won het toernooi vier keer op rij. Door een afname in populariteit werd vanaf 1975 besloten de spelvorm niet meer op te nemen in het speelschema en de mythe gaat dat het er ook mee te maken had dat Boyd gewoon te goed was. “I’d rather catch frost on my winter peaches, than sit down to play five-card stud with Mr. Boyd,” zei de legendarische Amarillo Slim ooit eens.

Dat heeft u inderdaad goed gelezen. Bill Boyd had zoveel respect, ook onder zijn vrienden, dat ze hem Mr. Boyd noemden. Het was slechts één van de vele eren die hem ten goede kwam, want in 1981 werd hij als één van de eersten toegevoegd aan de Poker Hall of Fame. Acht jaar later was hij de ontvanger van de allereerste hand die gedeeld werd in het superluxe Mirage Hotel en Casino.

Het enige vuiltje op de glansrijke carrière van Boyd deed zich voor in 1982 toen Steve Wynn hem dwong met pensioen te gaan als pokerroom manager van de Golden Nugget. Eric Drache verving hem en hij kreeg de mooie titel Director of Poker Operations, die in feite minder waard was dan zijn oude baantje. Door deze nieuwe verantwoordelijkheid was het wel zo dat Robert ‘Chip Burner’ Turner in 1983 naar Boyd toe kwam met een nieuw spel. Het spel dat hij meebracht leek op Texas Hold’em, maar de spelers zouden allemaal vier kaarten gedeeld krijgen. Boyd ging akkoord en het spel werd als Nugget Hold’em op de kaart gezet. Later werd dit veranderd in Omaha Hold’em en tegenwoordig spreken we alleen nog maar van Omaha. De spelers van vandaag weten in ieder geval wie ze hier voor moeten bedanken.

Bill Boyd werd uiteindelijk 91 jaar en hij kwam op 21 november 1997 te overlijden.

Comments

  • HaroldAllOut HaroldAllOut

    Leuk en goed geschreven danku!

  • Jumbo_Magic Jumbo_Magic

    Mooi stukje pokerhistorie. Goed om dit eens te lezen!

  • [user31630] [user31630]

    RiverRide schreef

    @ Gnomecuddler
    Verrander je avatar eens snel.. Vind dit echt niet kunnen...

    Emo.

Lees 7 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen