Sportshoe Diaries - Een zwaar bestaan

Sportshoe Diaries - Een zwaar bestaan

Het is weer zaterdag en dat betekent dat ik een blog ga schrijven over het geweldige leventje waar ik de laatste anderhalf jaar in verzeild geraakt ben. De vorige keer konden jullie lezen over mijn debuut in Praag waar ik van alles meemaakte en de meeste reacties kwamen, hoe kan het ook anders, over het bezoek aan de plaatselijke tietenbar. Deze week meer feest want ik weet me nog wat leuke dingen te herinneren.

Mijn afgelopen weken waren een groot contrast met het extravagante uitgaansleven tijdens grote toernooien en dat zet je weer even met beide benen op de grond. Wel werd er op grootse wijze carnaval gevierd in Brabant, waar ik onder leiding van de zilveren koning een lesje bier drinken voor gevorderden kreeg. Er werd al vroeg in de middag koers gezet naar Eindhoven waar we Tim van de Riet en consorten tegen kwamen. De Unibet speler had zich voor de gelegenheid als de Barry Greenstein van enkele jaren geleden verkleed. Als noorderling had ik nog nooit carnaval gevierd en een ware cultuurschok vond dus ook plaats toen ik de ene idioot nog idioter dan de andere voorbij zag komen. Of waren er misschien geen idioten in deze vier dol drieste dagen in februari? Terwijl we een bankgebouw passeerden op weg naar de eerste kroeg richtte ik een blik op mezelf in de reflecterende ramen en het drong door. Het maakt allemaal niet uit, het is verdorie carnaval.

Ik slaagde de eerste dag met glans maar het feit dat er kort geslapen werd nekte me want zes kostbare uurtjes slaap later werd ik half beschonken van mijn bed gelicht. Er moest deel worden genomen aan de platte kar tocht van Goirle. Een lokaal fenomeen waar ik mijn, met bier doordrenkte, konijnenpak nog maar eens voor aantrok. Kreten als, “Niet zeuren” en “Stel je niet aan, wij zijn al vier dagen bezig” vlogen me herhaaldelijk om de oren en ik besloot maar mee te varen in deze chaos. Nu kan ik heel stoer zeggen dat ik ook deze dag weer tot diep in de nacht de straten van Goirle en Riel onveilig maakte maar dat is niet helemaal waar. Rond de klok van half zes stond er een man met een hamer die het nodig vond om mijn hoofd meerdere malen goed te raken. Ik taaide af en Van Bavel sloot de week in stijl af door nog even te blijven. Mijn eerste carnavalservaring was geslaagd en ik had een super tijd, maar om eerlijk te zijn gedij ik toch beter bij zwoele beats en wodka dan bij liters bier en Nederlandse geluiden die eigenlijk buiten de categorie muziek vallen.

Dat was dus mijn recentelijke feest ervaring die me ook meteen terug deed denken aan andere decadente feestjes waar de drank rijkelijk vloeide met hoofdpijn als gevolg. Eén van de leukste feestjes die ik ooit meegemaakt heb was tijdens de World Series of Poker waar PokerStars alles uit de kast trok om iedereen een avond lang te vermaken.

Ik weet het nog goed, het Main Event naderde en de Nederlanders kwamen als een ware invasie richting Las Vegas om hun online tickets om te zetten in keiharde dollars. Wij, als live reporting team, waren al ruim vier weken in onze geliefde stad en net als de rest werd er naar het Main Event uitgeleefd. Na zes dagen chaos was er een vrije dag ingelast die door ons gebruikt werd om even op adem te komen na de drukste dag van de hele WSOP (dag 2b met 55 Nederlanders verspreid over vier zalen). Die avond stond echter de beruchte PokerStars Party op het programma en wij waren wel in voor een feestje. Helaas waren er maar drie armbandjes beschikbaar die ons recht gaven op gratis drank en toegang maar de nestor Dimitri besloot de jonge honden een kans te geven kapot te gaan. Dit lukte behoorlijk.

Sportshoe Diaries - Een zwaar bestaan 101
Een paar Corona’s diep met Tatjana Pasalic op de foto

De hippe uitgaansgelegenheid Rain in het Palms casino was de plaats delict waar wij gedrieën ten onder gingen. Bij binnenkomst loop ik Shaun Deeb tegen het lijf die shotjes staat te bestellen en ik deel mee in de vreugde. De tequilla’s verdwijnen als sneeuw voor de zon en voordat ik tijd krijg om adem te halen is de volgende alweer in aantocht. Wat een gezelligheid! Dan is het tijd dat de dansvloer onveilig gemaakt wordt en onderweg krijg ik een knuffel van een dronken William Thorson die achtervolgd wordt door Johnny Lodden die op zijn beurt mijn een Corona in de hand drukt. Mijn idee om te gaan dansen wordt abrupt verstoord door een bijzondere show van enkele schaars geklede dames die hun acrobatische kunsten vertonen en iedereen aanschouwt het geheel. Frank, die net even bij de bar geweest is, komt met vier Corona’tjes aanlopen (ja het was gratis) en geeft me er twee. Lastig drinken met drie Corona’s in de hand zullen jullie denken maar één flesje werd snel geledigd zodat het dansen kon gaan beginnen.

Dan draai ik me om en zie ik één van de leukste dames van het poker circuit op me af komen lopen. Het is Liv Boeree die samen met haar vrienden ook aan het feesten is. Wonder boven wonder herkent ze me en terwijl ze me een vriendschappelijke zoen op de wang geeft leg ik uit dat het in Nederland gebruikelijk is drie zoenen te geven. Die heb ik dan maar weer in de spreekwoordelijke tas. De Nederlanders zoeken elkaar natuurlijk tijdens zo’n avond ook op en met de bloggers van PokerNews.com maken we het erg gezellig. Als ik het me goed herinner heb ik de hele avond nooit minder dan twee Corona’s in mijn handen gehad. Goede service noemen we dat.

Sportshoe Diaries - Een zwaar bestaan 102

Halverwege de avond komt superster Nelly het podium op nadat de WSOP kampioen van 2005, Joe Hachem, hem met veel bombarie wist aan te kondigen. Normaal gesproken ben ik meer van de rock, grunge en blues muziek maar twee maanden in Vegas zorgden er voor dat ik nu alle hip hop en R&B muziek met de woestijnstad associeer en we gingen dus helemaal los. Ik weet dat onder andere Jeroen en Jos Romate, Stijn Kruijssen, Fokke Beukers, Jaco van Loon en Mark Schouten er bij waren maar verder was er teveel alcohol in het spel om nog details te kunnen achterhalen. Met Frank (webjoker) en Eric (ericajax) aan mijn zijde bleven we Corona’s weg tikken terwijl we eigenlijk veel te moe waren om in dit tempo te blijven drinken.

Een impressie van de PokerStars Party gemaakt door onze Franse collega’s

Een nieuw drinkrecord haalde ik zeker niet maar door de vermoeidheid sloegen de biertjes als een bom in en terwijl Frank met onder andere Thomas Kok en Erik Zamboer naar een andere tent is gegaan besluit ik nog even te blijven. Het idee wordt geopperd om ergens anders heen te gaan en ik hoor mensen praten over Tao, de club in de Venetian. Ik vind alles prima en loop naar buiten via de een soort binnenplaats. Ineen sta ik buiten en hoor ik een horde meisje schreeuwen. Zelf loop ik tegen Henning, onze Duitse collega, aan en mijn laatste Corona verdwijnt voor de helft in zijn t-shirt. Hij kan er om lachen en samen houden we elkaar staande. Dan wordt ik meegesleurd door één van de Romate broers en beland ik bij de valet van de Palms. “Laten we een limo nemen” is het idee en ik volg zwijgzaam want ik heb echt weinig in te brengen. Met een grote groep Nederlanders belanden we uiteindelijk in een grote SUV, of iets wat daar op lijkt. Er wordt luid geschreeuwd en gezongen maar niemand lijkt de chauffeur te hebben verteld wat het plan is. Zoals het een echt taxi chauffeur betaamd rijdt hij dus naar de dichtstbijzijnde stripclub genaamd, Spearmint Rhino.

Binnen in de club is het één grote blur en niemand lijkt nog voor rede vatbaar. Des te beter om 4:30 s’ochtends op een warme zomerdag in Las Vegas. We komen met z’n allen aan een tafel terecht en er worden nog wat drankjes genuttigd. Sommige mannen verdwijnen spoorloos en met een paar jongens blijven we over. Er worden $1 biljetten naar strippers gegooid terwijl ik mijn ogen bijna niet meer open kan houden. Wellicht dat ik even weg geweest ben want als ik uiteindelijk naar buiten stap is het alweer licht. Bad beat. De taxi chauffeur waarbij ik instap reageert als volgt op mijn vraag of hij naar East Silverado Ranch Boulevard kan rijden. “You wanna go to the girls? You wanna have sex with the girls?”. Ik leg de man uit dat ik alleen nog maar wil slapen na een lange nacht en hij blijft aanhouden. Nadat ik het hem nog twee keer nadrukkelijk uitleg begint hij met rijden en $30 lichter stap ik later mijn appartement binnen.

Sportshoe Diaries - Een zwaar bestaan 103
Remko, Mark en Eric

Ik denk dat het rond 7:30 geweest moet zijn dat ik de deur in het slot liet vallen en ik controleer nog even of Eric veilig thuis gekomen is voordat ik de deur volledig op slot doe. Hij ligt al te slapen dus ik sluit af om nog even drie uurtjes slaap te pakken. Gelukkig had ik de volgende dag niet de verplichting om aan een platte kar tocht mee te doen bedenk ik me nu. Wel moest ik present zijn om te bloggen over de Nederlanders in het Main Event en dat ging niet al te makkelijk. Dimitri vervulde de eerste drie uren mijn taak terwijl ik doodziek op mijn laptop lag te slapen. Vier Red Bull en een smerig broodje later pakte ik pen en papier weer op om te doen waar ik voor gekomen was.

Comments

  • Jeromme Jeromme

    Tzen schreef

    leon1891 schreef

    geniaal stukje!

    Was een geniale avond :-)

    Absoluut! Wat een feestje was dat zeg :-]
    En de afterparty... Volgens mij werden we meegesleurd door meneer Rinkema zelf Drunk

  • [user6936] [user6936]

    leon1891 schreef

    geniaal stukje!

    Was een geniale avond :-)

  • leon1891 leon1891

    geniaal stukje!

Lees 9 reactie(s) op dit artikel
Wat denk jij?

Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen