Sportshoe Diaries - Hoog van de toren blazen

Sportshoe Diaries - Hoog van de toren blazen

Een blog over het leven van een pokerblogger. Klinkt leuker dan het is als je een week zonder livetoernooi hebt. Nou kan ik je vervelen met een week hard werken aan het geweldige PokerNews Magazine of een terugblik op de opvallendste stripclubs maar ook dat gaat vervelen. En dus een boekje open deze week over mijn grote mond en de grove zelfoverschatting waaraan ik me veelvuldig schuldig maak.

Midden in de grote darthype kocht ik voor mezelf zo’n rond bord en om het meteen maar serieus aan te pakken deed ik mezelf ook wat pijltjes cadeau. Terwijl ik die postbode en trambestuurder met het kolletje op sbs6 zag gooien deed ik thuis stiekem op mijn kamertje ook hard mijn best om bij de dartwereld te horen. Niet (alleen) door zoveel mogelijk te eten om meer fysieke gelijkenissen te krijgen met de “sporters” maar vooral door veel te oefenen.

Ik was niet meer dan “mwoah” in het spelletje maar op een zaterdagmiddag was plotseling het moment daar; ik gooide triple twintigs alsof het niets was. De eerste 180 was zo gegooid en de twee daarna gingen er ook in. Ik was nog maar vier pijltjes verwijderd van een 9-darter. Helaas, de zesde pijl vloog in de één en mijn mooie run was over, maar ik had mijn mening wel klaar; zo moeilijk is dat spelletje niet. Als ik ze er al een keer vijf keer achter elkaar in kan jatsen, dan moeten de pro’s toch zeker dat aan de lopende hand doen?

Als ik fulltime zou darten zou ik minstens net zo goed zijn als Barney!

Hetzelfde heb ik met bowlen. Als vriendengroep lopen we nog wel eens naar de overkant van de straat om onder het genot van een biertje die ballen naar die kegels te smijten. Nou ben ik ook in dat spel niet beter dan “mediocre” maar drie weken geleden gooide ik wel plots strike na strike. Ik was het mannetje en naarmate er meer biertjes mijn keel in vlogen werd ik alsmaar een grotere opschepper. Ik liep lachend naar de prijzenkast waar zelfs een vermelding was van mensen die een perfect game gegooid hadden op die baan. Als ik al vier keer achter elkaar 10 pillonetjes kan omjetsen, dan moet iemand die niets anders doet de hele dag toch regelmatig 12 keer dat geintje kunnen flikken?

Als ik fulltime zou bowlen zou ik zeker net zo goed zijn als Jesus Quintana!

En dan heb je nog poker. Dat spel waar ik al een jaartje of 3,5 zo’n 20 uur per dag aan denk (achttien uur bewust, twee uur in mijn slaap). Als ik de handen op het forum zie, de situaties in live toernooien langs zie komen en de bad beats van “pokerpro’s” hoor denk ik bijna altijd dat ik het zelf beter kan.

Als ik fulltime zou spelen zou ik minstens net zo goed als Phil Ivey zijn! Ok dat is overdreven, maar minstens even goed als Jason Mercier!

Maar ik ben geen professioneel darter ondanks die ene goede run een jaar of wat geleden. Ik ben ook geen professioneel bowler hoewel The Big Lebowski nog steeds één van mijn favoriete films is. En u voelt hem al aankomen, ik ben zeker geen pokerpro. Ik, de grote betweter, loop toernooi na toernooi af als verslaggever en maak zelf niet vaak mijn grote praatjes waar. Deksel op mijn neus, thuis van een koude kermis en tijd om realistisch te worden dus zou je zeggen. Maar zo zit ik niet in elkaar en dus blijf ik hardop uitspreken dat ik dingen beter kan ondanks nog nooit wat gepresteerd te hebben. Geen Embassy titel voor mij, geen PBA Tour overwinningen op mijn palmares en zeker geen indrukwekkende Hendon Mob pagina maar dat houdt mij niet tegen.

Ik ben er nog steeds van overtuigd dat ik in veel dingen beter ben dan de rest. Zo las ik afgelopen week het laatste nieuws over de overval op de EPT van Berlijn. Deze simpele zielen blijken met hun eigen auto naar het Hyatt Hotel gereden te zijn. Iedereen weet dat je op een lege maag geen overval kan plegen dus zijn ze nog wat gaan eten bij de Mac om de hoek. En ondanks dat het koud was buiten hadden ze geen handschoenen aan.

Nou ben ik net zo’n goede overvallers als ik kan darten, bowlen of pokeren waarschijnlijk maar kom op hoor. Ik heb geen lijstje aan indrukwekkende overvallen op mijn naam staan maar zelfs ik weet dat je met een gestolen auto aan komt als je een overval gaat plegen. Zelfs ik snap dat je niet bij een fastfood toko kan gaan eten omdat die vol hangt met camera’s. En door het kijken van een seizoen of tien van CSI, CSI New York en CSI Miami weet ook ik dat je geen vingerafdrukken moet achterlaten, dat schijnt nogal een goed middel te zijn om iemand te identificeren.

Sportshoe Diaries - Hoog van de toren blazen 101
Deze slimme jongens overvielen de EPT van Berlijn

Nou ben ik ook niet bepaald lid van MENSA (hoewel ik natuurlijk zo bij die vereniging zou kunnen als ik eens mijn best zou doen) maar dit sloeg natuurlijk wel alles. En dus ben ik al een halve week aan het roepen dat ik een betere overvaller zou zijn...

Afgelopen woensdagavond was het weer zover. Na een onderbreking van een jaar of twee trok ik mijn sportschoenen weer aan om een potje te gaan zaalvoetballen. Cashgame specialist Jasper Wetemans vroeg of ik een potje meespeelde na het High Stakes Poker uncovered item opgenomen te hebben. Op het veld ook onder andere Jonathan Rozema (in mijn team), Julien Nuijten (tegenstander) en Joep van den Bijgaart (grootste vijand). Vooraf deed ik het nog rustig aan met opscheppen maar tijdens de wedstrijd ging ik toch weer los. Vooral de oudere der krullenbollen moest het ontgelden; Joep was volgens mij de zwakste schakel bij het team van onze tegenstanders en ik liet het niet na om dat door de zaal te roepen.

“Rustig aan jongens, pak je rust allemaal maar want Van duh Bijgaart heeft de bal” schelde het door de zaal. “Nou wordt het makkelijk, Joep staat op doel!” voegde ik daar niet veel later aan toe.

Na tien minuten was mijn hoofd zo rood als een tomaat en kon ik niet meer verder eigenlijk. Met veel wissels wist ik de anderhalf uur durende wedstrijd vol te maken maar de match had geen vijf minuten langer door moeten gaan of ik was denk ik bezweken aan een hartstilstand. De bal aannemen en plaatsen ging nog wel aardig maar de energie om mee terug te lopen was echt niet meer daar.

Het staat 12-12 en we besluiten golden goal te spelen. Gok eens wie een kort sprintje trekt en na een (al dan niet bewuste) kapbeweging het gouden doelpunt maakt. Inderdaad… Joep van den Bijgaart.

Misschien wordt het tijd om mijn mond eens te houden…


Vanmiddag doet Frank Op de Woerd iets waar hij wel degelijk goed in is; hij verzorgt samen met collega blogger Remko Rinkema de live-updates vanaf de PokerStars.net EPT Snowfest. Volg alles via de PokerNews.nl live-reporting van dit prachtige event in het besneeuwde Saalbach Hinterglemm.

Ga naar de PokerNews live-reporting van PokerStars.net EPT Snowfest

Comments

Lees 13 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen