Paul Berende - "Niet alleen een luckbox"

Paul Berende - "Niet alleen een luckbox"

Dit artikel werd gepubliceerd in de meest recente editie van PokerNews Magazine.

Winst in het €1.500-event van de Master Classics, winst in het Main Event van de DOM Classics, diepe runs in het Belgium Open Poker Championship, de EPT’s van San Remo en Monte Carlo en een vijfde plaats tijdens het High Roller Event in Monaco. Als Paul Berende (22) aan een pokertafel gaat zitten, lijkt het wel of hij sowieso van zich laat spreken.

In september interviewden we Paul Berende voor de website van PokerNews. Hij had online toen een opmerkelijk goed jaar achter de rug. In de tijd na het interview zou hij voorzichtig aan proberen mee te spelen in live toernooien, zo zei hij. Wat online begon, groeide in een half jaar tijd ook live uit tot een ongekende zegereeks.

Paul Berende is inmiddels een graag geziene gast in het pokercircuit. De grote lach die hij toch altijd al op zijn gezicht had, is alleen maar groter geworden. Mensen houden van hem vanwege zijn vriendelijkheid en nuchtere kijk op de wereld. Behalve dat hij nog vrolijker is geworden, lijkt hij verder niet veranderd. Toch vonden wij het tijd om even bij te praten. Wij reden opnieuw naar Oosterhout, nu niet meer voor een interview voor de website, maar voor het coverinterview van PokerNews Magazine.

We spraken elkaar in september en toen zei je dat je een beetje live wilde gaan spelen. We zijn iets meer dan een halfjaar verder, maar je mag niet klagen over je live toernooien…
Een beetje live spelen. Ja, dat zei ik. Het is natuurlijk superziek wat er in een korte periode is gebeurd. Toen vond ik het al ziek dat ik in een korte tijd online 100.000 dollar won. Ten tijde van dat interview had ik alleen nog wat Holland Casino-toernooien gespeeld, en twee EPT’s waarvoor ik me had gekwalificeerd. Toen vond ik het nog heel stoer dat ik naast Demidov en Jörgensen zat. Ik zat daar dan als broekie bij. En als ik dan nu kijk: niemand is meer bijzonder, behalve Phil Ivey. Het lijkt me leuk om ooit een keer bij hem aan tafel te zitten. Verder kijk ik tegen niemand meer op.

Ik wilde meer live gaan spelen, maar ik had er eigenlijk nog niet echt een bankroll voor. Toch ging ik maar de Master Classics spelen, omdat het online wel goed ging. De eerste finale tafel win ik meteen en zat het ook nog eens mee tegen Joep van den Bijgaart. Ik won met K-9 tegen A-K van hem, een veelbesproken hand. Dat ik daarna nog won ook, dat gaf zo veel vertrouwen. Sindsdien voel ik me heel erg op mijn gemak in live poker.

Ik probeer nu ook altijd meteen een beeld te krijgen van de spelers aan tafel: daar kan ik chips van pakken, die is agressief, daar moet ik mee uitkijken. In het begin had ik dat nog niet, dan let je vooral op je eigen spel. Maar vanaf dat moment kon ik dat wel, dan zie je ook dat het veel nut heeft om op andere spelers te letten. Daarnaast run ik natuurlijk ook nog eens goed, dat kan ik niet ontkennen. Maar ik heb wel het idee dat die zege heel veel heeft geholpen qua spel.

Paul Berende - "Niet alleen een luckbox" 101

Iedereen noemt jou een luckbox. Hoe terecht is dat?
Aan de ene kant is dat natuurlijk wel terecht. Ook al speel je het beste poker van de wereld, je moet nog steeds goed blijven runnen om die prijzen te pakken. Zo werkt het gewoon in poker. Op de lange termijn kun je live prima winnend spelen, maar in zo’n korte periode zo veel winnen, blijft een deel geluk. Ik gun het elke Nederlander wel, altijd. Af en toe zijn er mensen die misschien wat minder goed runnen en dan jaloers zijn. Die zien steeds dezelfde persoon winnen en dan roepen ze misschien dat soort dingen.

Aan de andere kant vind ik het alleen maar mooi dat iedereen me een luckbox noemt. Dat sterkt me alleen maar om nog meer te winnen. En ik heb de kwaliteiten natuurlijk ook. Ik merk als ik speel toch wel of ik de tafel controleer of dat ik alleen maar de finaletafel haal omdat ik acht of tien flipjes win. Ik win ook veel non-showdownpotten. Dat zijn de potten waar skills bij komen kijken. In Monte Carlo heb ik ook de beste EPT-dag 1 ooit gespeeld. Hoe ik van 30.000 naar 160.000 ging? Ja, op het eind had ik azen tegen tienen, wat me in de schoot werd geworpen, maar van 30.000 naar 120.000 was allemaal zonder showdown, de tafel onder controle hebben. Op zo’n moment merk ik dat ik heel erg vooruit ben gegaan.

Voor een deel blijft het goed runnen. Als je eenmaal diep zit, moet je net dat ene flipje winnen bij de laatste twintig. In San Remo verloor ik bij de laatste zeventien die flip voor de chiplead. In principe kun je beter dan één keer goed runnen in combinatie met twintig keer niet in kleinere toernooien. In Monte Carlo maakte ik in het Main Event een grote bluf die niet lukte. Achteraf gezien vind ik die bluf nog steeds terecht. Hij had alleen topset, maar verder was mijn gedachte wel goed. Ik had een sterke tafel en dan moet je om chips te pakken toch andere dingen verzinnen dan alleen maar ABC-value halen tegen slechte spelers.

Is dat bluffen een van die dingen waar je het net over had? Dat je door de ene zege meer vertrouwen hebt gekregen om ook dit soort dingen te doen?
Ja, ik denk dat het wel belangrijk is dat je geen scared money speelt. De eerste keer dat ik een EPT speelde, was voor een derde van mijn bankroll, misschien wel meer. Dan durf je toch minder beslissingen te maken die weliswaar goed maar risicovol zijn. Als je weet dat jij je het geld kan veroorloven, durf je ook met meer risico een bluf te maken. Die zeges in Amsterdam en Utrecht helpen dus wel.

Ik denk ook dat het helpt als je al eens finale tafel hebt gehaald. Dan weet je hoe alles werkt bij de laatste twintig. In die High Roller bijvoorbeeld was dat ziek. Ik zat bij de laatste vijftien en mensen waren bang aan het spelen. Heel eerlijk ook. Elke keer als ze mijn blind raisden, lieten ze ook zien dat ze A-K of A-A hadden. Online is bubble-play superagressief, maar hier was dat niet. Als mensen niet vaak in die situatie hebben gezeten en het gaat om veel geld, dan gaan ze toch wel anders – banger – spelen. Dat had ik in die High Roller niet verwacht. Het was natuurlijk ook de meest zieke bubble ooit. Het ging om 85.000 euro, dat is denk ik wel de grootste bubble in de pokerwereld. Dan praat je over geld dat je echt wel wil winnen, maar ik had verwacht dat mensen daar met hun chiplead wel gebruik van zouden maken. Dat was helemaal niet zo, ik was nog de agressiefste van tafel, terwijl ik helemaal niet de grootste stack had. En ik was ook zeker niet de beste speler. Die Adonis112 en Tobias Reinkemeier waren echt heel goed.

Zijn dat dan nog spelers waar je tegen opkijkt?
Ik denk niet opkijken tegen, het is meer respect hebben voor hun spel. Niet van: wow, hij is veel beter dan ik. Dat heb ik bij vrij weinig spelers. Ik had dat alleen bij [Removed:39] en Bijan Zahmat in de High Roller tijdens de EPT op de Bahamas. Dat was heel deepstacked, 300 big blinds diep zat ik bij hen aan tafel. Toen had ik het idee dat zij wel heel erg goed waren. Zij waren ook veel beter dan de rest van de tafel. Hen ontweek ik, maar verder heb ik dat niet zo gauw in toernooien. Ik heb wel respect voor het spel van mensen, maar dat is wat anders.

Ben jij in het nadeel in die deepstacked High Roller-toernooien?
Tegen de hele goede cashgame-spelers ben je wel in het nadeel als je superdiep zit. Je begint alleen wel zo, maar na een uur of zes, zeven spelen zit je toch veel minder diep. Dan voel ik me weer prima op mijn gemak. Ik had in Monte Carlo heel erg mazzel met mijn begintafel, waar vijf mensen van boven de veertig zaten. Tegen hen kon ik makkelijk van 50.000 naar 140.000 komen. [Removed:39] en Jorn Walthaus zagen mijn tafel en kochten gelijk procenten. Dat was best chill, want de inleg is wel heel hoog in die toernooien.

Verkoop je nog veel procenten?
In principe niet. Maar die grote toernooien vind ik toch te mooi om niet te spelen. Ook al is het soms belastingtechnisch niet heel slim om te spelen. Maar in Monte Carlo had ik er zoveel vertrouwen in dat ik de gok wilde wagen. Ik zat zo lekker in mijn vel na de diepe finishes in de EPT’s van San Remo en Monte Carlo. En tegenwoordig raak ik de procenten ook makkelijk kwijt, dat maakt het nog eenvoudiger om last minute te besluiten zo’n duur toernooi te gaan spelen. Het is ook lekker dat je het vertrouwen krijgt van spelers als Koen en Jorn.

Paul Berende - "Niet alleen een luckbox" 102

Ben jij als het minder deepstacked wordt ook nog bang voor mensen als Koen en Bijan?
Eigenlijk ben ik er niet bang voor. Ik probeer alleen wel de makkelijke spots aan tafel op te zoeken en juist niet te veel met gasten als Koen en Bijan te clashen. Dat is wel iets dat je ook moet leren in een toernooi. Ik heb weleens het idee dat cashgame-spelers elkaar te makkelijk willen opzoeken en allerlei blufs tegen elkaar willen maken. Het is veel beter om eerst de makkelijke spots aan te vallen. De moeilijkere spots, als er alleen nog maar goeie spelers aan tafel zitten, komen vanzelf wel. Dat is standaard. Zoals wat Wouter van den Bijgaart in het Main Event van de Master Classics deed. Die maakte een of andere random bluf tegen mij, waarbij ik heel licht afcallde. Ik snap niet waarom ze dat willen doen tegen goede spelers. Ik had daar het gevoel dat ik goed zat. Ik snap niet dat hij die situatie opzocht, terwijl er nog een hoop slechtere spelers aan tafel zaten.

Willen vooral cashgame-spelers die moeilijke dingen doen?
Dat idee heb ik wel, omdat ik een paar voorbeelden heb van cashgamers die een blow-up maakten. Die lelijk22 maakte tegen mij bijvoorbeeld ook een beste blow-up tijdens het Main Event van de Master Classics. Die gaf heel zijn stack aan mij, terwijl het helemaal niet nodig was. Dat is voor mij wel lekker. En als je veel toernooien speelt, leer je dat ook door te hebben, wie de mensen zijn die dat soort dingen doen.

Zie jij ook cashgamers die wel steeds beter worden in toernooien?
Ja, ik denk dat het een kwestie van tijd is voor mensen als Koen of Bijan een finale tafel halen bij een EPT. Zij kunnen ook prima overweg met veertig tot vijftig big blinds. Die hebben echt wel een kans. Zij horen op het gebied van cashgames ook zeker bij de beste vijf van Nederland. Er zijn nog een paar spelers die ook heel goed zijn, maar die opereren wat meer onder de radar. Maar hoe ik die twee over handen hoor praten, dat is wel mooi, zo geavanceerd.

Is het voor jou nodig dat je die diepe situaties die zij bespreken leert kennen? Jij speelt maar veertig big blinds diep over het algemeen…
Het is sowieso goed voor je spel. Niet alleen deepstacked, maar ook voor je postflopspel. Leren snappen waarom zij bepaalde dingen doen. Diep in een toernooi zul je er misschien niet veel mee kunnen, maar in het begin wel. Daar kan ik nog veel over leren, hoewel mijn spel dan ook nog wel oké is. Poker verandert ook elk jaar, elke maand, elke week. De variantie wordt veel hoger doordat er veel meer wordt teruggespeeld.

Je speelt nu ruim een halfjaar live. Bevalt het?
Top. Ik heb het super naar mijn zin. Ik vind de trips leuk. Ik leer allemaal relaxte en open gasten kennen, waarmee ik goed kan opschieten. De plekken waar ik kom zijn ook niet de meest voor de hand liggende voor iemand van 22. Bahamas, San Remo, Monte Carlo. Ik vind dat mooi. Poker is leuk, maar de tripjes ook.

Toen je net had gewonnen bij de Master Classics verzuchtte je weleens dat er ineens allemaal mensen om geld kwamen vragen. Je had het daar moeilijk mee. Hoe ga je daar nu mee om?
Op zich is het meegevallen. Ik had het erger verwacht. Nog steeds word ik wel aangesproken, maar mensen weten nu ook dat ik me in de pokerwereld heb gesetteld. Ik gebruik mijn geld als bankroll en ben dus niet iemand die zomaar een keer per ongeluk een toernooi won.

Misschien verandert mijn instelling ook wel hoor. Ik leen aan mensen tijdens een EPT ook weleens even 2.500 euro en dat lijkt nu normaal. Toen had dat veel meer impact op me. Dacht ik: Wow, ik ga toch niet zomaar even 500 of 1.000 euro aan iemand uitlenen? Tegenwoordig voel ik me meer op mijn gemak om geld te lenen aan mensen die ik vertrouw. Na die winst bij de Master Classics kwam iemand binnen een uur al naar me toe of hij 5.000 euro kon lenen, die hij de volgende dag zou teruggeven. Ik wist wel dat hij prima te vertrouwen was, maar dat voelde vervelend. Nu heb ik dat misschien minder.

Hoe ga je met je geld om? Je pakt meer dan een half miljoen in een halfjaar, dat is veel.
Je moet wel rekening houden met belasting en buy-ins. Ik word daarin niet geadviseerd, ik praat er eigenlijk alleen met mijn ouders over of met mensen die ik goed ken van het poker zelf. Niet iemand die ik daarvoor heb ingehuurd. Misschien zou het slim om een manager-achtig iets te regelen, maar aan de andere kant hoor ik daar ook niemand over, dus ik denk dat ik het ook best makkelijk zelf kan doen met gezond verstand. Ik ben ook niet iemand die gelijk een Porsche van 40.000 euro gaat kopen. Mijn grootste aankopen zijn vakanties, waarbij ik met 1.500 euro op vakantie ga met vrienden, en een tv van 1.000 euro. Dat was het. Ik ben ook niet zo materialistisch dat ik dingen wil hebben. Ik wil zoveel mogelijk bereiken met het spelletje, maar niet om dingen te kunnen kopen.

Het is wel leuk dat ik alle vrijheid heb die ik wil. Ik kan elke week ergens heen als ik daar zin in heb. Of gaan stappen en niet meer kijken of er wel genoeg op mijn rekening staat. En ik kan in november zomaar even een weekje naar mijn broer in Sjanghai.

Je zei dat je vooral geniet van het spel. Waarvan vooral?
Ik ben een toernooispeler. Ik vind de spanning in een toernooi mooi. De stacks, het shortstacken, de moneybubbles en dat je altijd voor een grote prijs speelt. De kick om een toernooi te winnen is mooi. Ik ben competitief ingesteld en het is mooi dat je een doel kan hebben. Met cash heb ik dat veel minder. Je kan drie keer je buy-in winnen en dat is dan leuk, maar meer niet. Dat heb ik op een gegeven moment wel gezien. Ik wil altijd eerste worden en ben ook altijd teleurgesteld als dat niet lukt.

Die competitiedrang heb je uit het tennis, zei je eerder. Doe je dat nog?
Niet veel. Door San Remo en Monte Carlo heb ik ook weer twee competitiedagen gemist. Ik speel wel mee, maar niet op hoog niveau. Ik moet wel meer sporten. Als je ziet hoeveel je maar zit te zitten bij poker. Daar kun je best lui van worden. Ik heb geen zin om een dikke pad van 150 kilo te worden. Als je al op je eten let gaat het al wel redelijk, maar tijdens een toernooi eet je vaak in restaurants en neem je een cheeseburger tussendoor. Dat is niet heel goed natuurlijk. Het is iets waar ik op korte termijn op wil gaan letten. Ik voel me mentaal ook beter als ik goed eet en beweeg. Dat is belangrijk.

Als ik die gasten van Team Unibet zie, dat is wel vet. Die huren een appartement, gaan in een supermarkt eten halen. Dat is ook wel iets voor mij. Daarom is het wel goed dat ik in Vegas ook gewoon in een huisje zit en eten kan halen in de supermarkt. Zeker als je vier, vijf weken daar zit, is het belangrijk om mentaal in orde te zijn.

Alle Nederlandse ogen zijn op je gericht tijdens het Main Event, denk je daar weleens over na?
Die gaat nog een bracelet winnen, hoor je vaak. Het is niet zo dat ik daardoor meer druk voel. Ik vind het ook altijd leuk om op internet te kijken wat erover me wordt gezegd. Gelukkig vindt 95 procent van de mensen het mooi wat ik doe. Die moedigen me wel aan. Het is alleen maar mooi dat er misschien wat druk op me staat en dat ze me volgen.

Word jij er beter van?
Ik weet het niet. Het heeft niet veel invloed, denk ik. Ik verander er mijn spel niet door. Het is niet zo dat ik bij een move zoals die K-J in Monte Carlo denk aan wat er misschien in de Live Reporting komt te staan. Als je 100 procent achter je move staat, moet je het gewoon doen. Het kan me aan de andere kant wel focussen om heel goed te presteren. Die invloed heeft het misschien wel. Die druk zorgt voor motivatie om de eerste plek te halen. Het heeft sowieso geen negatieve invloed op me.

Gaat het tegenvallen als je in het Main Event de eerste dag wordt uitgeschakeld?
Nee. Natuurlijk valt het altijd tegen als je tijdens de World Series niets casht, maar ik kan toch nooit meer teleurgesteld zijn na de periode die ik al heb gehad? Het lijkt me wel gaaf. Ik heb nog nooit een World Series meegemaakt. Ik verwacht een gekkenhuis, zeker in het Main Event. Gekke pakken, high fives bij de bubble. Het lijkt me helemaal gaaf om die bubble mee te maken. Ik vond dat in San Remo al bizar: mensen met de handen achter het hoofd toen er bijna iemand uitvloog, op de river net niet, handen ten hemel: oh oh oh, hoe is dat mogelijk? Zo mooi is dat. Ik heb gehoord dat het in Vegas nog erger is, daar ben ik wel benieuwd naar. En ik ben benieuwd hoe ik omga met de warmte. Veel water drinken, denk ik.

Hoe kijk jij zelf vooruit naar de World Series?
Ik zit in een huisje met Jorn, Pieter de Korver, Ruben Visser en nog een paar mensen. Ik denk dat ik het daar relaxed ga hebben. Ik moet me aanpassen aan het weer, niet overdag over de Strip gaan lopen. Ik heb er veel zin in. Ik ga vanaf half juni allemaal No Limit-toernooien spelen. Alleen de $25.000 Shorthanded niet, denk ik. Daar komen toch best veel goeie spelers op af en 6-max ligt me toch minder dan full ring. Alleen als ik daar ben, heb ik misschien toch wel zin en als ik dan het vertrouwen heb, doe ik misschien toch wel mee.

Ben jij bang voor een downswing?
De toernooien die ik online speel zijn niet zo duur. Dan kan je niet in een downswing van meer dan een ton komen, en dan moet je wel heel erg slecht runnen. Als ik high stakes PLO cash zou spelen gaat het veel grover dan in toernooitjes van 200 dollar. Ik heb dat dus redelijk zelf in de hand, en hetzelfde geldt voor live.

Bouw je een voorzorg in voor het geval er een extreme downswing komt?
Ja, het grootste deel van mijn cashes in Amsterdam en Utrecht staat gewoon op de bank. Als ik heel veel verlies, kan ik ook nog gewoon lager spelen, maar nu ben ik alleen nog maar hoger aan het gaan. Ik heb nog niet echt een periode gehad waarin ik veel verloor. Ik hoop ook niet dat ik een keer 50.000 of 100.000 dollar ga verliezen. Maar ik ga nooit te veel verliezen. Ik zou het sowieso wel zonde vinden als ik alles zou verliezen. Ik wil er wel iets aan overhouden.



Paul Berende - "Niet alleen een luckbox" 103

Dit artikel is een herpublicatie van een artikel dat eerder verscheen in PokerNews Magazine. PokerNews Magazine is het grootste pokerblad van Nederland en verschijnt iedere twee maanden. Zes keer per jaar de beste strategische artikelen van de hand van Jorn Walthaus, Joep van den Bijgaart en Lex Veldhuis. De beste columns van Hugo Borst, Sven Polarski en Noah Boeken. Toernooiverslagen, het nieuws met de grootste impact en interviews met de bekendste spelers uit binnen- en buitenland.

Neem een abonnement voor slechts €1,50 per nummer door PokerNews AAN te sms'en naar het nummer 1008 (voor Nederland) of 3355 (voor België). Lees alles over PokerNews Magazine op pnmagazine.nl.


Comments

  • Walrus Walrus

    Leuk interview, relaxte gast!

  • job1973 job1973

    rielext Wink

  • Brinkytinky Brinkytinky

    strflushtome schreef

    padluckboxSmile

Lees 13 reactie(s) op dit artikel
Wat denk jij?

Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen