Sportshoe Diaries - To poker or not to poker...

Sportshoe Diaries - To poker or not to poker...

Het zag er allemaal zo mooi uit voor me…

Tijdens mijn HBO studie mocht ik een project doen voor SURFnet, de internetprovider en beheerder van het netwerk voor Hoger Onderzoek en Onderwijs - het snelste internet ter wereld zeg maar. We lieten middelbare scholieren video’s maken en organiseerden de workshops, - het grote feest ter afsluiting en maakten zelf een film ter inleiding van die avond. De opdrachtgever was zo enthousiast dat ik tijdens het laatste jaar van mijn studie daar mocht stage lopen om een community op te zetten rondom het project, en het tweede jaar van de wedstrijd te organiseren.

Ik deed het prima en samen met mijn collega slaagden we voor onze stage met een negen, één van de hoogste cijfers ooit gegeven door onze opleiding. Het HBO was een makkie en met de diploma op zak ging ik op zoek naar een nieuwe uitdaging. Werken was nog niet mijn ding, ik begon aan een nieuwe studie. Nieuwe Media & Digitale Cultuur werd het aan de Universiteit van Utrecht. Samen met de collega waar ik ook de HBO mee had afgerond gingen we aan de slag en als bijbaantje werkten we bij SURFnet die ons een part-time baan had aangeboden.

Ik verdiende absurd veel voor mijn leeftijd en de studie zou er ook niet onder leiden. Terwijl mijn goede vriend stopte met de opleiding en ging werken voor Phillip’s grootste mediapartner ging ik door met de premaster die ik zonder al te veel problemen zou halen. Het werk in de tussentijd ging ook al goed, ik maakte zowaar al bijna carrière. Ik kreeg de leiding over het supportteam van de dienst SURFgroepen, een online samenwerkingsomgeving gebaseerd op Microsoft Sharepoint en Adobe Breeze, en dacht mee over de dienst op beslissingmakend niveau.

Ik had alles al uitgestippeld in mijn hoofd, nog twee jaar studeren en dan doorgroeien bij SURFnet om mee te spelen voor de echte grote knikkers. Maar dat alles zou net eventjes anders lopen. Tijdens het laatste jaar van mijn HBO studie raakte ik, net als de rest van Nederland, in de ban van poker. Ik keek de eerste seizoenen van de EPT op Veronica en bleef meestal nog even hangen voor poker met de sterren met pokercelebrities Noah Boeken en Marcel Lüske. Ieder weekend gingen mijn vrienden en ik onder het genot van een biertje of 10 aan de keukentafel zitten om te spelen. De gekochte tabletop maakte het compleet.

Maar waar al mijn vrienden het na een half jaar wel zo’n beetje gezien hadden kon ik het spel maar niet met rust laten. Ik bleef nadenken over spelsituaties en theorieën en toen mijn vrienden allemaal geen zin meer hadden om iedere avond te spelen maakte ik mijn eerste stappen online. Ik werd een playmoney grinder op PokerStars en speelde duizenden punten bij elkaar. Tot diep in de nacht bleef ik nieuwe sit&go’s opstarten, en niet zonder resultaat.

De volgende dag mocht ik vroeg op om weer op tijd op mijn werk of studie te zijn. Met wallen onder mijn ogen verscheen ik op de werkvloer of in de collegebanken, al gebeurde het laatste steeds minder. Colleges sloeg ik over, niet om te pokeren maar veelal om te slapen. Op mijn werk liet ik nooit verstek gaan maar ik moet bekennen dat ik regelmatig naar het toilet ging om daar tien minuten powernaps te nemen om het vol te houden.

Toen ik op mijn werk in contact kwam met een stageloper die ook gek was van het spel was het einde helemaal zoek. Hij leende me Super System I van Doyle Brunson en wees me op PokerNews.nl. Ik had al eens geprobeerd informatie op te zoeken op internet over het spel maar, eerlijk waar, kwam telkens uit bij PokerInfo – een forum waar ik niets van begreep.

De studieboeken werden ingeruild voor pokerboeken, de powerpoint presentaties van de colleges voor online instructievideo’s van deucescracked. Ik ging helemaal niet meer naar college maar omdat mijn moeder het daar niet mee eens was ging ik meer werken voor SURFnet. Ik had alsnog geen tijd voor poker dus maar was in ieder geval wel de hele dag weg zodat mijn ouders niet zouden weten dat ik niet meer naar college ging. Mijn baas vond het prima, al waarschuwde hij me wel dat een fulltime baan bij SURFnet er alleen maar in zat voor afgestudeerde studenten.

Ik verdiende geen geld met poker, al kostte het gelukkig ook geen geld. Ik had drie miljoen playmoney chips bij elkaar gespeeld en had die ingeruild voor 33 dollar via ChipEmpire.net. Ik vond het een prachtig spel en werd actiever en actiever op het PokerNews forum om binnen de kortste keren 1000’en posts bij elkaar te sparen. Tijdens mijn werk zat ik op het forum en als ik thuis kwam ging ook daar de laptop weer direct open.

PokerNews baas Jordy Veenboer had ik ontmoet en na het schrijven van enkele stukjes en het doen van veel werk voor het forum vroeg hij of ik niet wilde komen werken voor het bedrijf. Mijn antwoord was duidelijk; nee. Mijn studie stond weliswaar op een laag pitje maar ik ging hem sowieso afmaken. Ik wilde verder bij SURFnet en de duizenden euro’s die ik daar verdiende, daar kon PokerNews nooit aan tippen. Ik was nu met poker bezig, maar die hype zou ook wel weer bij mij wegebben toch zeker. Ik was op een zijspoor geraakt maar zou de hoofdweg wel weer vinden toch?

En toen kwam de World Series of Poker 2008 er aan. Het vaste live-reporting team Dimitri Tholen, Rik Klein Entink en Steven Smith zocht een uitbreiding om de zeven weken in de woestijn door te komen. Steven, die ik al goed kende uit de lokale homegame- en toernooiscene raadde mij aan Jordy er over te contacteren. Ik kon aan niets anders meer denken, ik moest en zou mee naar Las Vegas!

Maar ik had nog mijn werk, en mijn studie wat dat aangaat. In de tussentijd had ik de meeste vakken toch op de één of andere manier met wat thuisstudie afgerond en ik moest enkel en alleen nog één vak en een eindscriptie maken. Ik stond op een kruispunt in mijn leven en ik had geen idee wat ik moest doen. Alles en iedereen in mijn leven zei dat ik voor het carrièrepad moest gaan, maar het duiveltje bleef ‘Vegas Vegas Vegas!’ roepen. In een wanhopige poging besloot ik het te combineren.

Ik sprak met mijn werk af dat ik zeven weken naar Las Vegas kon en sloot mezelf een week op met mijn broer in de bibliotheek om mijn onderzoeksplan te finetunen. Die was al bijna goedgekeurd door mijn stagebegeleider, enkele kleine details moesten nog worden aangepast maar dan kon ik officieel van start met de afsluitende fase van mijn studie. Ik ging naar Vegas, maar zou daarna vol voor de studie gaan.

De beste zeven weken van mijn leven vlogen voorbij. Ik reporte, fotografeerde en interviewde de bekendste Nederlandse spelers en vroeg zelfs af en toe enkele bekende buitenlandse spelers voor de camera. Iedere avond een biertje met de jongens op het balkon, genieten van de Bellagio Fonteinen en het lekkerste eten uit de duurste restaurants vond een weg naar mijn maag. Na zeven weken pakte ik het vliegtuig naar huis, volledig blut. Niet alleen het geld dat ik kreeg om daar te werken was op maar ook het meeste wat ik gespaard had. Maar het maakte mij niet uit, wat een tijd!

Sportshoe Diaries - To poker or not to poker... 101
Met Rik, Steve en Dimitri in Las Vegas

Toen ik thuis kwam kon ik direct weer aan de slag bij SURFnet. Ik was al zo lang weg geweest dat ik heel wat werk in te halen had. Poker zou ik moeten afsluiten nu, back to reality. Als ik na twee dagen eindelijk de moed verzamel om de brief van mijn studie te openen zou er iets knappen. Na een onderzoeksplan geschreven te hebben van meer dan 30 pagina’s die al bijna goedgekeurd was met tientallen pagina’s aan bijlage was de inhoud van de brief alsnog kort; afgekeurd – je kan totaal overnieuw beginnen want dit is niets. “Het hele onderwerp spreekt me niet meer aan, ik zie geen toegevoegde waarde in je onderzoek. Vind maar een nieuw idee en kom dan terug” aldus de woorden van mijn begeleider.

Om in pokertermen te praten was mijn leven op tilt. Ik had helemaal de knop omgezet en wilde totaal voor mijn werk en studie gaan nu maar dit gooide alles overhoop. Ik was er klaar mee en wilde niets meer met studeren te maken hebben. Nog die week zette ik mijn studie helemaal officieel stop en ondanks dat ik nog maar enkele punten moest behalen zou ik nooit meer terug keren in het Universiteitsgebouw. Het bibliotheekboek dat ik nog in mijn bezit had heb ik weg gegooid, de boete betaald om maar niet terug te keren naar dat irritante gebouw in de Utrechtse binnenstad die mij herinnerde aan het studeren.

Voor een week of twee werkte ik fulltime bij SURFnet maar u ziet het al lang aankomen, ook dat ging niet werken. Ik kon me niet concentreren, het waren niet databaseproblemen of HD videoconferencing die mij konden boeien maar het waren flop, turn en river situaties die mij bezighielden. Nog steeds speelde ik zelf niet heel veel, een paar tafeltjes tegelijkertijd op zijn maximum voor enkele uren per dag, maar de pokerwereld liet mij niet los. En toen vroeg Jordy het weer, ‘had ik geen interesse om voor hem te komen werken?’ Ja dus, dit keer wel.

Ik ruilde een carrièrebaan met dikke salarisstrook in voor het onzekere bestaan van pokerblogger. Mijn familie begreep het wel, ik denk dat ze het al een tijdje zagen aankomen terwijl ik er zelf nog niet aan had toegegeven. Iedereen was supportive, al hadden enkele natuurlijk wel de nodige vraagtekens. Die had ik zelf ook, maar er om geven deed ik niet.

Ik ging naar Barcelona, Londen, Praag… het leven was mooi. In plaats van de 9 tot 5 baan (letterlijk) maakte ik soms dagen van 20 uur met werk aan artikelen, blogs en reporting maar ik vond het prachtig. Poker waaide niet over voor mij want ook vandaag de dag nog denk ik 24 uur per dag aan het spel. Spelen zelf doe ik bijna niet meer, ik heb al lang ontdekt dat ik zelf niet goed genoeg ben. De situaties, de theorieën – ik snap het allemaal wel maar als ik zelf (online) speel gooi ik alles overboord , en de dollars gaan er meestal achteraan.

Sportshoe Diaries - To poker or not to poker... 102
Uitzicht op de Bosporus

Afgelopen zaterdag besloot ik dat ik naar Istanbul wilde om een vriendin op te zoeken. Omdat ik dinsdag nog naar de tandarts moest kon ik pas woensdag weg. Mijn baas vind het allemaal goed, zonder ook zich maar een seconde te bedenken sms’te hij me terug dat ik natuurlijk kon gaan als ik dat wilde. Zondag ben ik weer terug voor PokerNews Radio maar in de tussentijd tik ik dit stuk vanaf een restaurantje aan de Bosporus met het mooiste uitzicht dat je je maar kan bedenken. Zelfs op mijn mini-vakantie ben ik nog bezig met mijn werk, ik tik immers deze veels te lange blog, maar ik geniet met volle teugen. De prachtige dame tegenover me die ik hier bezoek begrijpt dat, we hebben toch ook niets te klagen?

Ieder moment van de dag realiseer ik me hoe prachtig het allemaal is; een omgekeerde emo als je het beestje een naam wilt geven. Geen moment heb ik spijt gehad van het stoppen met mijn studie, nooit krab ik mezelf achter de oren wat er van me terecht moet komen. Het maakt me niet uit, ik leef in het nu en vind het allemaal prachtig.

Life is good!

Comments

  • bloodyus bloodyus

    [removed]

  • KaleGozer KaleGozer

    Heel inspirerend stuk Frank!

  • Stevedude Stevedude

    Stefano schreef

    Idd 1 van de beste diaries... maar ik mis 1 ding:

    PICS van die mooie dame! Wink

    Ik heb pas een paar van deze pics verwijderd... Al waren ze toch niet geschikt voor publicatie...

Lees 35 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen