PokerNews PROfile - Paul Valkenburg (Deel 1)

PokerNews PROfile - Paul Valkenburg (Deel 1)

Hij is een speler met een uitgesproken mening. Grappige, op het scherpst van de snede, geschreven columns worden goed ontvangen en mede door zijn sponsordeal met Unibet komt hij regelmatig in de spotlights. Na de fantastische overwinning van Paul Valkenburg tijdens de Unibet Open te Londen is er des te meer reden om te kijken naar hoe zijn leven tot op heden verliep.

Als ik Paul vraag naar zijn geboortedorp komt hij direct scherp uit de hoek en zegt, “Gastel, een metropool in het zuiden met 800 inwoners” en de toon is gezet. Net als het merendeel van de Team Unibet mannen komt hij dus ook uit Brabant, een provincie met een rijke kaartgeschiedenis.

“De basisschool was eigenlijk te standaard voor woorden, daar vond ik niet echt een uitdaging in ofzo. Het was vooral veel hutten bouwen met vriendjes en op het einde ook computerspelletjes spelen natuurlijk”. Na de basisschool met verve te hebben doorstaan ging de jonge Paul naar Weert om aan het Gymnasium te beginnen.

Het kaarten zat er al vanaf jongs af aan in bij Paul die uit een echte kaartfamilie komt. “Van mijn ouders is mijn moeder de fanatiekste,” begint hij. “Allebei mijn opa’s vonden het ook prachtig, één leeft en kaart nog en is 97 jaar”. Jokeren, Rikken, Katten, het werd allemaal gespeeld en zelf begon hij op een gegeven moment ook mee te spelen.

“Op een gegeven moment wilde ik ook mee gaan doen, dat begon geloof ik een keer op wintersport. Ik speelde samen met mijn zusjes en neefjes die ook perse wilden winnen. Chaos. Mijn jongste neefje zat onder de tafel gewoon kaarten door te geven. Mooie tijd was dat, toen speelden we Canasta, een spel dat je met een vaste maat speelt,” zegt Valkenburg over zijn eerste ervaringen met kaartspelletjes. Het ging er dus gelijk bijzonder fanatiek aan toe net als zijn inzet op school die ook uitzonderlijk te noemen was.

“In de eerste jaren werd er nog niet echt gekaart met vriendjes ofzo” begint Paul zijn verhaal over de middelbare school periode, “Dat was meer computerspelletjes spelen bij iemand thuis”. Op de vraag of de schoolprestaties goed bleven nadat de basisschool erg makkelijk bleek te zijn antwoordde hij als volgt, “De eerste twee jaar wel, ik schaam me er inmiddels bijna voor. Alles minder dan een tien was falen bijna.”

De drang om te presteren kwam puur vanuit hemzelf, “Ik vond gewoon dat het moest omdat het ook allemaal niet zo lastig was natuurlijk, dus waarom zou je geen tien halen? In de tweede heb ik toen het meest absurde rapport ooit gehaald. Vijf tienen voor Latijn, Grieks, Duits, Frans en wiskunde”. Je zou kunnen zeggen dat dit al zijn tijd opslokte maar niets bleek minder waar.

“Die cijfers haalde ik eigenlijk puur door mijn huiswerk netjes te maken, een uurtje of vijf in de week en studeren voor een proefwerk maar vanaf het derde jaar ging het vrij radicaal om”. Een duidelijke aanleiding voor het verval blijkt lastig aan te wijzen maar de puberteit zal natuurlijk een grote rol gespeeld hebben, “Ik vond het allang niet cool meer om die cijfers te halen en de veren in mijn reet van de docenten begonnen ook vrij tiltend te werken. Toen heb ik het dus vrij radicaal omgegooid en besloten nagenoeg niks meer te doen”.

"Ik vond gewoon dat het moest omdat het ook allemaal niet zo lastig was natuurlijk, dus waarom zou je geen tien halen?"

Dat de cijfers van Paul naar beneden gingen was niet eens bijzonder te noemen. “Ik ging gewoon mee in de massa zeg maar,”. De ouders van Paul deden niet heel moeilijk want nog steeds haalde hij alles keurig zonder enige problemen. “Een verdwaalde docent hier en daar vond dat ik er niet het maximale uithaalde, maar that’s it”.

Een ietwat vreemde en vooral onbekende hobby die Paul in die tijd met regelmaat beoefende was handboogschieten. De roots van deze hobby komen uit de jaren twintig toen de opa van Paul al actief in deze sport was. “Mijn vader heeft het ook gedaan en toen ben ik op een gegeven moment ook gaan schieten, en mijn zusjes ook”. Bij de vereniging Rozen van Oranje deed Paul redelijk mee maar één van zijn jongere zusjes had het talent meegekregen, ze werd meerdere malen Nederlands kampioen en wist het tot Jong Oranje te schoppen.

“Na de wekelijkse wedstrijden op zaterdag zaten de oude mannen van de vereniging nog te kaarten, dat vond ik prachtig om te zien”. Vanaf zijn zestiende werd Paul een fanatiek wielrenner en reed hij onder andere toertochten zoals de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik maar de nieuwe Michael Boogerd zou hij niet worden. ‘Het grote bier drinken’ was onderhand ook begonnen en voeg daar toepen aan toe en je hebt een perfecte combinatie.

PokerNews PROfile - Paul Valkenburg (Deel 1) 101

“Het begon met het welbekende boompjestoepen of streepjestoepen maar dat waren we vrij snel beu,” begint Paul het verhaal over het spel dat hem al snel relatieve rijkdom bracht. “Toen kwam iemand ineens met pottoepen en ik was meteen verkocht. Het mooie was dat de potten echt flink groot konden worden en je ook op ieder moment een groot bedrag kon winnen of verliezen. Ik werkte in die tijd net twee maanden in de Albert Heijn om mijn biertjes te financieren, maar daar kon ik vrijwel acuut mee stoppen gelukkig”.

Op de vraag wat hem nou een veel betere speler maakte antwoordde hij als volgt, “Strategisch inzicht denk ik. We speelden al wel vanaf de brugklas spelletjes als Risk en dat ging me ook altijd goed af. Bij pottoepen draait het er vooral om dat je in kan schatten hoe jouw vier kaarten het doen tegen een willekeurige range van handen van je tegenstander. Het aantal tegenstanders speelt natuurlijk een rol en ook of er al door iemand is ingezet of niet omdat dat hun range beïnvloedt.”

Er bestaan natuurlijk over toepen geen boeken als Harrington on Hold’em en zo vond Paul zelf zijn weg naar een bijzonder winstgevende tactiek. “Het is puur volume draaien en zo ervaring opdoen. De meeste mensen houden simpelweg rekening met weinig zaken en kijken teveel naar hun eigen hand, net als poker eigenlijk. Oh, en positie is mega belangrijk in pottoepen,” onderstreept Paul die met grote passie vertelt over zijn oude liefde.

PokerNews PROfile - Paul Valkenburg (Deel 1) 102

“Je wilt voorop of achterop zitten omdat je dan mag uitkomen of de betting mag sluiten. Samen met mijn buurjongen was ik altijd bezig het spelletje zo goed mogelijk te ontleden en ook altijd na handjes te praten of iets wel goed was, dit tot vervelens toe bij andere mensen. Ik kan er zo weer uren over praten!”

“In eerste instantie speelden we het bij vrienden en toen ook iedere pauze en ieder weekend in de kroeg. Het begon met enkele tientjes winst voor de winnaar van de avond. Op het hoogtepunt was het vrij normaal geworden dat ik minimaal honderd gulden won, soms zelfs enkele honderden. Let wel dat we het over het einde van de jaren negentig hebben waarin ik ƒ3,95 per uur verdiende bij de Albert Heijn.”

In deze jonge jaren woonde Paul natuurlijk nog thuis en had weinig onkosten. Als je enige spaardoelen bier en zuipvakanties zijn is het natuurlijk een mooi leventje, maar rond zijn zeventiende slaagde hij voor zijn Gymnasium en droogde de toepactie op.“Het geld vloeide te snel naar dezelfde mensen zeg maar. De meeste van die gasten moesten het ook nog bekostigen met kutbaantjes”. Waar de meeste pokerspelers gewoon op zoek gaan naar actie in andere casino’s of homegames bleek dat bij het toepen geen groot succes.

“Dat hebben we weleens gedaan maar daar waren ze thuis ook niet zo’n fan van. Ik won een keer honderd gulden van de vader van een vriendje en mijn moeder vond dat ik het terug moest geven. Niet gedaan natuurlijk,” zei Valkenburg over zijn toepcarrière die een stille dood leek te sterven.

Volgende week gaan we verder met het tweede deel waarin Paul vertelt over zijn studententijd waar hij alles behalve nuchter door het leven ging. Het toepen kende een korte revival waarna hij met poker in aanraking kwam.

Comments

  • Heinzel Heinzel

    erg herkenbaar sommige stukken, moarr pls

    streepjestoepen is (meestal) tot 10 streepjes, laatste over wint een vast bedrag van de anderen, hierbij kun je ook kloppen waarbij anderen dat moeten callen, folden of eroverheen kloppen, per klop gaat het om een extra streep

    bij pottoepen zet iedereen een gelijk bedrag in de pot, vooraf zegt iedereen of hij iets van de pot vraagt, als iemand iets vraagt dan wint hij dat bedrag uit de pot, mocht hij niet winnen moet hij dat bedrag aan de pot betalen, bij pottoepen kan het hard gaan

  • [user175757] [user175757]

    toepfish alert:o

  • [user77905] [user77905]

    mooi stukkie !!

    Verschil tussen streep en pot toepen is ongeveer het zelfde als tussen limit en no limit holdem Big Grin

Lees 12 reactie(s) op dit artikel
Wat denk jij?

Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen