Sportshoe Diaries - “Coño de pollo”

Sportshoe Diaries - “Coño de pollo”

In het midden van alle magazine hectiek besloot ik eventjes naar Valencia te vliegen om bij Paul Valkenburg en Remko Rinkema op bezoek te gaan. Je kan er vraagtekens bij zetten hoe verstandig dat was maar aangezien het magazine op tijd af is gekomen bleek het niet desastreus.

“Zal ik nog even op bezoek komen?” sms’te ik Valkenburg enkele dagen eerder. Een antwoord bleef uit. Maar toen plopte mijn Skype scherm plotseling omhoog en gaf Paul aan dat het wel een strak plan was. En dus surfte ik naar cheaptickets.nl, trok mijn creditcard en een minuut of tien later had ik een ticket in mijn mailbox voor een retourtje Valencia, de Spaanse badplaats die Paul tegenwoordig 'thuis' noemt.

In mijn eentje naar het vliegveld, in mijn eentje in het vliegtuig, in mijn eentje in de taxi naar Valkenburg zijn appartement. De taxi-chauffeur had mij verzekerd dat hij wist waar het was toen we mijn spullen in zijn kofferbak gooiden, geen TomTom voor nodig maakte ik op uit al zijn geknik toen ik in mijn beste Spaanse accent de straatnaam herhaalde.

Toen we het vliegveld af waren kwam de aap uit de mouw, de man had geen idee waar ik moest zijn en sprak ook nog eens geen Engels. Ik had geen bereik op mijn mobiel om de één of andere mysterieuze reden en de man bleef de homeknop van mijn iPhone indrukken zodat het adres verdween van het scherm iedere keer dat hij het nog eens wilde bekijken. Zat ik dan, geen idee wat te doen. De man bleef rustig door rijden overigens, de meter liep keurig mee.

Het lumineuze idee om een andere taxi-chauffeur te vragen kwam van mijn kant en dus stopten we bij een taxi-standplaats, op zoek naar hulp. De eerste twee hadden geen idee, de derde wel. Plotseling wist mijn eigen chauffeur ook waar we moesten zijn en kon de weg vervolgd worden.

Aangekomen bij Casa Valkenburg bleek de Unibet Team Holland Pro het allemaal goed voor elkaar te hebben. Een gigantische televisie was net aangeschaft en de PlayStation 3 ronkte al zachtjes. Een koud biertje had het allemaal afgemaakt maar Paul zijn koelkast bleek helaas leeg. Gelukkig was daar Wan Dos, een miniteus winkeltje dat tot laat open was. We kochten whisky en cola en gingen uit eten voor sushi.

De zon straalde bijna iedere dag, geen vuiltje of wolkje aan de lucht in het Spaanse leven. Terwijl de heren Rinkema en Valkenburg er een hobby van maakten om uit te slapen tot ver na het middaguur stond ik iedere ochtend op om te werken. Het internet, á 20 euro per gigabyte, was langzaam en onbetrouwbaar maar verder werkte alles naar behoren. Ik controleerde het magazine, belde met de ontwerpers, overlegde met de redacteuren en tegen de tijd dat mijn huisgenoten wakker werden was het meeste werk meestal gedaan.

De tweede dag gingen we sporten en trok ik voor het eerst in tijden mijn sportoutfit aan maar het echte hoogtepunt van de trip was het bezoek aan de Champions League wedstrijd Valencia – Schalke 04. Paul had zijn contactpersoon bij Unibet gevraagd om kaarten maar die moesten helaas mededelen dat de VIP en Presidential Loge al vergeven waren. Ze hadden nog wel gewone kaartjes voor ons gelukkig en dus ontmoetten wij een Spaanse meneer die ons een enveloppe met kaartjes gaf. Alsof we beland waren in een foute maffiafilm overhandigden wij de fles wijn en kregen wij in ruil de kaartjes van de Spaanse meneer die we daarna niet meer zouden zien.

Sportshoe Diaries - “Coño de pollo” 101
Met Rinkema en Valkenburg bij de Champions League wedstrijd

En wat een kaarten, in het midden van de lange zijde hadden we een prachtig uitzicht op een verder ietwat saaie wedstrijd. Mijn eerste Champions League wedstrijd was echter een hele ervaring, en de 1-1 die op het haperende scorebord verscheen was dan ook bijzaak. De Spaanse supporters bleken namelijk nogal fanatiek en de keurige huisvaders die naast ons plaats namen, op de toch niet goedkope stoelen, veranderden al snel in onvermurwbare barbaren. “Hijo de tu puta madre” klonk het om de paar seconden tegen niemand in het bijzonder behalve de scheids. “Maricon” volgde al snel en ik herkende ik ook “cabron”. Voor het “Coño de pollo”, kippenkut, had ik wat vertaalwerk van Valkenburg nodig.

Sportshoe Diaries - “Coño de pollo” 102

We konden onze lach niet inhouden terwijl de zonnebloempitten etende Spanjaarden helemaal los gingen op de meest willekeurige momenten. De scheidsrechter was alles behalve oprecht en floot duidelijk in het voordeel van de thuisploeg. Het was niet genoeg, getuige de scheldkannonades die bleven aanhouden. 1-1 was de uitslag dus, prima wat ons betreft. We nuttigden weer de nodige drankjes en ik genoot van wat mijn laatste avond in Valencia had moeten zijn.

Ik heb in de afgelopen drie jaar enorm veel gevlogen. Voor de PokerNews live reporting ben ik de wereld overgevlogen. Eén keer was ik dichtbij het missen van mijn vlucht. Na een avond met te veel drank was ik op de hotelkamer van een zekere dame uit de pokerindustrie beland en was ik door twee wekkers heen geslapen. Rinkema had, in een helder moment, mij uiteindelijk toch kunnen vinden door aan de receptie het kamernummer te vragen van de dame waar hij het vermoeden van had dat die gek genoeg zou kunnen zijn om mij binnen te laten in haar kamer en leven. Net op tijd hadden we het nog gered, het scheelde weinig.

Maar op die gekke nacht in Praag na had ik altijd keurig en zonder stress mijn vluchten gehaald. Altijd op tijd, altijd zonder problemen. Maar dit keer in Valencia miste ik dan toch mijn eerste vlucht. Ik zou om half 11 ’s ochtends vliegen en om kwart over tien werd ik keurig wakker. Ik snapte niet wat er aan de hand was de eerste paar seconden, ik keek verdwaasd om me heen en realiseerde me toen pas dat ik het had verneukt. ‘Kut!’ slaakte ik, dat ging me weer kosten natuurlijk.

Ik ging maar gewoon aan de slag, kon precies op tijd alles voor het magazine regelen en ging eens kijken voor een terugvlucht. Toen Valkenburg om half drie ’s middags uit zijn bed kwam stond hij met een grijns op zijn gezicht bij de schuifdeur. Hij kon alleen maar lachen en ik hoefde niet uit te leggen natuurlijk dat ik mijn vlucht niet had gehaald. Een paar dagen langer blijven was gelukkig geen probleem en dus boekten we mijn vlucht terug voor zaterdag.

En zo kon ik nog enkele dagen meer genieten van het Spaanse leven. Ontbijten op een zonnig pleintje bij een gezellige broodjeszaak, ’s avonds lekker rustig eten en een biertje - wat een leven.

Sportshoe Diaries - “Coño de pollo” 103
Valkenburg met een lokale muzikant in een Jazzclub

Inmiddels ben ik weer terug in Nederland natuurlijk maar gelukkig niet voor lang. Donderdag vertrek ik naar Malta om te leren duiken. Na een week duiken begint de Unibet Open waar ik samen met mijn partner in crime Rinkema verslag van zal doen.

Life is good jongens, geen reden tot klagen.

Comments

  • [user25142] [user25142]

    Solid brags weer Frankie. Veel plezier in Malta.

  • bb-light71 bb-light71

    Ik vond het ook leuk om te lezen,alleen kun je volgende keer even met een kleurtje ofzo aangeven wanneer het gedeelte over voetbal begint en eindigt? dan kan ik dat even overslaan Sleep

  • Kwappa Kwappa

    mooi stuk weer! Smile

Lees 16 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen