De wereld rond met Yves Molin (deel 2)

De wereld rond met Yves Molin (deel 2)

In deel één vertelde Yves Molin hoe hij Macau ervaren heeft en hoe hij in Hong Kong pokerde in een club die later door de politie gesloten werd. Deze week vervolg hij zijn verhaal over poker in Azië en hoe hij al ons geliefde kaartspel speelde vele jaren terug toen hij nog in Amsterdam woonde.

Wat speel je in die homegames dan?
Dat is heel verschillend. Ik speel bijvoorbeeld vaak met een Israelische juwelenhandelaar, een Italiaanse restaurateur, fabriekseigenaren, expat’s en een Indiër die in Engeland is opgegroeid. Stinkend rijk, zijn haren roze geverfd. Die man is gewoon multi multi en speelt mee omdat hij het leuk vindt.

Als we elkaar bellen voor een “big-game” beginnen we meestal met 5.000 dollar, maar als ze een beetje gek gaan doen dan kan het al snel uit de klauwen lopen. Ik begin met 5.000, en als ik verlies pak ik nog een keer 5.000. Als die jongens hot zijn, kunnen ze zomaar een ton verliezen, dat komt wel eens voor. En het is heel grappig, we beginnen echt met heel lage blinds. 2 euro, 4 euro begint het allemaal mee denk ik, misschien is het omgerekend €2,5 / €5 maar niet hoger.

Er wordt dan gewoon met $100 of meer geopend, de blinds doen er niet veel toe. De normale alledaagse games hebben een inkoop van $300-600 als ze beginnen, maar wacht maar als ze $500 achterstaan.

Het aller mooiste is de rake, op Samui en in Pattaya wordt niet meer dan 2,5 euro per pot genomen. Moet je voorstellen, een pot van 5k, en dan nemen ze 2,5 euro rake. In Bangkok spelen we vaak in een restaurant, we bestlelen dan voor ongeveer $300 tot $500 aan eten. Lobsters, oesters, zo duur mogelijk en dat is dan de rake voor het huis. En dan spelen we wel een hele nacht en vaak de dag erop ook nog door.

Als iedereen nog nuchter is kopen ze zich in voor 2.500. Het lijkt weinig maar op een gegeven moment gaat het gewoon snel. Dan gaat het ontzettend hard door, maar ik heb zelf zoiets dat ik niet meer dan twee keer wil inkopen. Dus als ik twee buy-ins verlies dan ben ik weg.

Pattaya is de grootste hoerenkast ter wereld. Maar wie gaat er nou op zijn 30e met pensioen en daar wonen? Dat slaat natuurlijk eigenlijk helemaal nergens op.

Want dan kan je daarna niet meer goed spelen?
Dat heb ik gewoon aangenomen en dat werkt top. Als ik verlies, kan ik niet meer dan twee buy-ins verliezen, maar kan ik ook gemakkelijk veel meer winnen. Het zijn toch een ander type games he, er kan altijd iets fout gaan. Er kan collusion zijn bijvoorbeeld, je denkt dat je alles ziet maar je weet het niet. Als je zonder limiet blijft inkopen, kan het wel eens een hele dure avond worden.

Echt vals gespeeld wordt er nooit, niet dat ik weet. Ik heb nooit iets met gemerkte kaarten ofzo meegemaakt. Maar collusion wel, en je weet niet alles. Dus om mezelf te beschermen hou ik gewoon die twee buy-in regel aan.

Dat soort homegames, is dat gezellig of kan dat ook wel eens link worden?
Nee, dat verloopt altijd heel rustig. De één is advocaat, de ander heeft een grote discotheek, het zijn gewoon allemaal zakenmensen. En af en toe zit er wel eens een gek bij, maar dat maakt niet uit. Als je aan tafel zit met één grote crimineel, en acht normale mensen dan maakt het niet uit, dan doet die ene ook wel normaal. Maar als je een paar gekken hebt… dan stop ik ook hoor.

En die toernooien die je speelt, dat is meer voor de gezelligheid erbij?
Op die toernooien is het gewoon leuk om iedereen weer te zien en voor de meeste win ik de buy-in gewoon online in qualifiers. Ik ga in principe alleen als ik me online plaats.

En als er dan nog meer Nederlanders zijn is het altijd hartstikke gezellig. Je moet er altijd toch een paar dagen doorbrengen, dat kan je alleen doen maar ook in een groep. Vorig jaar bijvoorbeeld, dan kom ik Koen de Bakker en Tim van der Zwet tegen in Macau en gaan we Hong Kong bezoeken en vliegen we met de helikopter terug. Dat is toch leuk dat soort dingen, in je eentje in een helikopter is namelijk geen bal aan!

Wat trekt jou zo aan Azië?
Ik zit hier al vanaf ’89. Ik denk dat het gene dat me het meeste hier naar toe trekt toch de vrouwen zijn. Ik heb er wel eens over nagedacht, en ik kan wel zeggen dat het hier lekker eten is, dat je mooie tempels hebt en mooie natuur weet je wel. Dat is allemaal nog waar ook maar als die vrouwen er niet waren geweest, dan denk ik toch niet dat ik hier had gezeten. Ik kan wel een heel lulverhaal op houden maar dit is gewoon eerlijk.

Je moet je voorstellen, ik was 30 jaar toen ging ik met pensioen. Had ik mijn zaak verkocht en toen ben ik in Pattaya gaan wonen. Ik had een paar hotels in Amsterdam en die heb ik verkocht, en wat panden erbij. Ik heb nog wel wat onroerend goed in Amsterdam hoor, maar het meeste heb ik verkocht.

Pattaya is de grootste hoerenkast ter wereld. Maar wie gaat er nou op zijn 30e met pensioen en daar wonen? Dat slaat natuurlijk eigenlijk helemaal nergens op. Nu begrijp ik dat, maar toen vond ik dat allemaal nog wel leuk. Op een gegeven moment woonde ik in Pattaya en kwam ik heel veel pokerspelers tegen. Veel Zweden die daar aan het grinden waren, dat waren er echt heel veel. Ik speelde al wel in die illegale casino’s in Amsterdam vroeger, maar toen pakte ik poker weer een beetje op.


Vroeger speelde ik in die illegale casino’s in Amsterdam gewoon. Maar daar werd vijf- tot zes procent op de pot ingehouden iedere hand, zonder limiet. Geen cap op de rake dus, das was absurd eigenlijk. Maar als huisspeler kreeg je ook nog wel eens terug van de rake, een soort live rakeback dus.

Ik was niet een echte huisspeler, maar af en toe werd ik uitgenodigd als er een dronke drugspenoza wilde spelen om grof geld en ze spelers nodig hadden om de tafel te vullen. Dan kreeg je gewoon een marker en kon je gewoon gaan spelen, die vis verloor het sowieso wel dus dat maakte niet veel uit, en dan kreeg je een stuk van de winst van het huis. En dat was best aanzienlijk, dat kan je wel nagaan met vijf procent ongelimiteerd. Daar valt eigenlijk niet tegen te spelen, wij reguliere spelers wisten dat natuurlijk maar daarom kregen we ook een deel terug.

Af en toe werd je gewoon gebeld, als er één of andere gek aan tafel kwam die wilde spelen. Nou ok, dan gaan we spelen n meestal won je dan wel. Ik deed dat niet zo vaak hoor, maar zo ben ik wel met poker ooit begonnen.
Tegen de spelers waar ik toen tegen speelde was het makkelijk winnen, die gingen sowieso wel blut eigenlijk zo slecht waren ze. Toen ik vijf of zes jaar geleden eens een pokerboek kocht kwam ik er eigenlijk pas achter dat een flushdraw op de flop niet vijftig procent kans had om te winnen.

We lachen er nu om natuurlijk, maar nog steeds hoor. Bij die homegames die ik speel hier in Thailand, die spelers denken nog steeds zo. Die oudere spelers, die vissen, als die een flushdraw hebben dan denken ze dat ze vijftig procent kans hebben. Ze gaan allemaal all-in op een flushdraw, allemaal! Dat snappen ze gewoon niet, dat begrijpen ze echt niet. En nog niet eens persé met de nutflushdraw he, als ze een flushdraw hebben moeten ze all-in denken ze.
Als ik dan weer in het Holland Casino ga spelen, dan heb ik het zwaar hoor. Ik denk dat ik wel winnend kan spelen, maar het is ontzettend lastig en wat kan je daar nu verdienen op de €5/€5 tafels? En ook als ik dan die games in Macau zie, games met Ivey en Dwan enzo, daar begin ik niet aan. Ik hou het dus wel bij die homegames.

Wel eens in de verleiding gebracht?
Ik was een keer in Macau met zo’n Zweed, Roger Spetz die al twee keer de finaletafel van een APPT heeft gehaald. Komt Chris Parker, de CEO van de APT, naar ons toe en die vraagt of we willen meespelen in een highstakes tv-game waar je je moet inkopen voor 50.000 dollar. ‘Willen jullie erbij?’ vraagt hij, en die Zweed wordt meteen enthousiast en wil wel mee doen, die geilt natuurlijk op dat tv-aspect. Todd Brunson, John Juanda en nog een paar van dat soort namen doen dan mee. ‘Ik zit een beetje krap’ zeg ik. Ik heb daar helemaal geen zin in, maar die Zweed ging dus wel gewoon zitten. Die dropte even 30k. Waarom zou ik met dat soort mensen gaan spelen? Ik vind dat een beetje arrogant, ik denk echt niet dat ik beter ben dan die mensen die op tv spelen.


Waar zit je nu?
Ik zit nu op mijn eigen Beach Resort in Samui, ik heb dit resort van een andere pokerspeler gekocht om zelf iets te minderen met poker en het loopt goed! Ik wilde dus minder gaan pokeren, ben zelf ook reuze benieuwd of me dat lukt. Tot nu toe minder ik de cashgames, ook omdat als je teveel gaat de verliezende spelers je niet meer zo aardig vinden. Ik hou het nu op één á twee keer per week, iedereen blij. De toernooien vind ik veels te leuk, daar ga ik lekker mee door.

Ik wilde dus een beetje minderen, want die homegames… het is wel zwaar. Het liefst spelen die gasten de hele avond en nacht door, en dat wil ik niet meer. Ik heb ook kinderen en een vrouw dus op een gegeven moment is dat niet meer leuk. Als het een keer gebeurd dat je een nachtje doorhaalt, a la. Maar dan komt er weer een game, en weer een game en je wordt weer gebeld…

Maar het is wel moeilijk hoor. Sta ik hier op het resort met mensen die een kamer willen te praten over 20-, 30 euro. Terwijl je weet dat je ’s middags zo even 2.000 dollar in een homegame kan ophalen. Die verhoudingen zijn zo krom, dat het lastig wennen is als je weer begint aan het normale leven.

Dus ik ben het resort begonnen om het op een andere manier te doen, weer terug naar het normale werken. Maar ik heb wel iemand zich laten inkopen voor een gedeelte, ook wel deels omdat ik dan gewoon weg kan moet ik zeggen. Ik had vroeger wel hotels, en dan kon ik eigenlijk nooit weg. Hij weet dat ik poker, hij weet dat ik af en toe weg ga.
Maar nu hoef ik niet persé meer weg, nu is het gewoon ‘af en toe’. Ik heb drie jaar van poker geleefd. Het geld wordt zo makkelijk, daar kan je andere business niet tegen op. Eerst ging ik pokeren omdat ik er veel geld mee verdiende, en daarna moest ik pokeren om geld te verdienen en dat was niet mijn bedoeling. Op een gegeven moment ga je steeds meer pokeren, en steeds minder normaal werken en op een gegeven moet je pokeren om geld te maken. En dan ga je scheef. En toen had ik het idee, ‘nu doe je het verkeerd’.

Nu is het allemaal wat rustiger en speel ik wanneer ik zin en tijd heb. Dat leventje bevalt me prima!

De wereld rond met Yves Molin (deel 2) 101
\"de Samui Beach Resort staf met pokerkleding\"

Comments

  • Bacchus Bacchus

    Erg leuk artikel om te lezen, mooie verhalen. Nice life!

    D-Sniper schreef

    Mijn doel is om Yves te ontmoeten. Dan weet ik dat ik me heb gefreeroll'd voor een leuk toernooi.

    FYP. Wel een soundbite dan.

  • [user15811] [user15811]

    firstholliday schreef

    no_mercy schreef

    firstholliday schreef

    nu regent het Sad
    maar heullll mooi

    hoe kan t in godsnaam mooi regenen?

    vraag het je goudvis, die weet alles van water

    die heb jij mee genomen en kado gegeven aan zon hemafrodiet toggg

  • firstholliday firstholliday

    no_mercy schreef

    firstholliday schreef

    nu regent het Sad
    maar heullll mooi

    hoe kan t in godsnaam mooi regenen?

    vraag het je goudvis, die weet alles van water

Lees 38 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen