Sportshoe Diaries - Een Engelsman, een Amerikaanse en een Nederlander gaan duiken

Sportshoe Diaries - Een Engelsman, een Amerikaanse en een Nederlander gaan duiken

Chris: Zullen we voor de Unibet Open begint al wat dagen eerder naar het eiland?

Ik: Sure

Chris: Lijkt me wel vet om een duikcursus te doen

Ik: Sure

Ik moet bekennen dat ik niet overal evenveel aandacht aan besteed. Bovenstaande conversatie vond plaats toen ik even op Facebook surfde en een Engelse collega, die af en toe werkzaam is voor PokerNews.com, mij aansprak. Het leek me wel tof, en met de agenda in mijn achterhoofd wist ik dat ik de week voor de Unibet Open niet persé in Nederland hoefde te zijn.

Ik had toegezegd mee te gaan, en zonder het me verder al te goed te realiseren maakte mijn collega afspraken met hotels, duikscholen en weet ik al wat niet meer. Mijn baas vond het allemaal prima, ik moest toch naar Malta dus of ik nou wat dagen eerder ging kon hem niet schelen.

Toen de dagen dichter bij kwamen realiseerde ik me nog steeds niet helemaal waar ik me voor had opgegeven. Ik zou gaan duiken, of snorkelen of zoiets. Ik pakte het vliegtuig naar Malta en zat binnen enkele uren aan mijn eerste Maltese biertje. Poker masseuse Liza Lim dronk met me mee terwijl we leerden dat blogger Chris Hall later zou komen. De rondborstige Tatjana Pasalic had helaas afgezegd, maar verder was het leven helemaal goed.

Toen Chris die avond aankwam veranderde mijn wereld echter plotseling. Meneer Hall wist ons te vertellen dat we iedere dag van 9 uur ’s ochtends tot 6 uur ’s avonds aan de cursus zouden moeten besteden! Mijn wereld stond op zijn kop, 9 uur ’s ochtends?! We gingen een volledige cursus PADI Open Water Diver doen en mij werd gevraagd €320 euro af te tikken. ‘Waar ben ik aan begonnen?’ vroeg ik me hardop af maar de Amerikaanse Liza en Engelse Chris begrepen het niet.

De volgende ochtend om half negen ’s ochtends meldde ik me bij het buffet, stipt als altijd en op de plek waar ik had afgesproken met mijn mede-duikers. Niemand was daar, niemand. 08:40, niemand. 08:50, niemand. Om 09:00 toch maar naar de duikschool dan, in mijn eentje. Niemand.

Ik weet dat in Zuidelijke oorden afspraken allemaal iets minder waarde hebben maar dit sloeg toch wel alles. Niet alleen hadden mijn mede duikers het Maltese virus te pakken en waren ze nergens te bekennen, ook de Engelse duikschool eigenaar bleek niet erg stipt te zijn.

Zat ik dan, in mijn laf geïmproviseerde duikersoutfitje. Het was koud, te koud. Om kwart over negen kwamen Liza en Chris aan, ze hadden zich verslapen. Om half tien de duikschooleigenaar, een klein veels te bol mannetje. Martin was zijn naam, en ik zag al direct dat hij zichzelf vooral heel grappig vond.

De eerste dag keken we eigenlijk alleen maar duikvideo’s van het enige legale piramidespel ter wereld: PADI. PADI is de organisatie die je je duikbrevet laat halen en middels een serie aan cursussen kan je zelf ook het recht krijgen brevetten uit te delen, heel ingenieus. Op krakkemikkige plastic tuinstoelen kijken we in een rommelhok 5 video’s op een klein televisietje. De videorecorder hangt met ducktape aan elkaar, de video’s zijn letterlijk grijsgedraaid.

Martin komt na iedere video ons wat uitleg geven en verzand meestal in warrige anekdotes die nauwelijks gerelateerd zijn aan de stof. Vooral het nadoen van andere mensen hun stem lijkt favoriet bij Martin, die vanaf zijn eerste woorden het bloed onder mijn nagels vandaan haalt. Koude rillingen trekken over mijn armen, ik voel plotseling een bijna niet te onderdrukken behoefte om de man het zwijgen op te leggen. Ik speel echter alsof ik de rust zelve ben en alsof ik de tijd van mijn leven heb.

In de realiteit voel ik me ongelukkiger en ongelukkiger worden, helemaal als we aan het einde van iedere video tien vragen moeten beantwoorden. De overijverige Chris had ze telkens allemaal goed en liet het niet na dat regelmatig te benadrukken.

De volgende dag gaan we dan eindelijk duiken… in een zwembad. IJzig koud water omringt me, waar ben ik aan begonnen? In de dagen die volgen duiken we in de zee en moeten we zogenoemde skills uitvoeren. Weightbelt af en weer aan onder water, BCD afdoen en er in rollen aan de oppervlakte en als aller ergste: het scubamasker af onder water. Met heel wat tegenslag, voornamelijk door het 15 graden koude zeewater, komen we aan op de laatste dag.

Eerst het examen maken, 50 vragen waar je er minimaal 37 van goed moet hebben. Een 7,4 halen of beter dus, eens kijken. Chris heeft iedere nacht met het boek op schoot muziek geluisterd terwijl ik mijn favoriete series keek en werk voor PokerNews deed. Van tijd tot tijd zou mijn Engelse concurrent kompaan kleine vragen stellen waar ik uiteraard geen antwoord op wist. Chris was aan het studeren alsof we in groep acht zaten en de CITO toets er aan kwam.

Op de laatste avond voor het examen besluit ik toch maar eens het boek open te slaan. Ik neem alle popquizen door, bekijk alle belangrijke grafieken en lees alle tips onder de plaatjes. Alsof ik weer op school zit dus ben ik daadwerkelijk aan het leren.

Sportshoe Diaries - Een Engelsman, een Amerikaanse en een Nederlander gaan duiken 101
Chris, Ik en een andere duikinstructeur

De volgende ochtend is de grote test daar. Ik weet de meeste vragen wel al, maar twijfel over een stuk of 4. Meneer Chris is zeer zelfverzekerd, hij pronkt met zijn berekeningen van de duiktabel en steekt ons de ogen uit met een antwoord op een vraag die Liza en ik waarschijnlijk niet wisten. Trol Martin gaat de tests nakijken en dan is het moment daar: de uitslag!

Immense vreugde! Halleluja! Ik heb 47 vragen van de 50 goed maar wat nog wel belangrijker is, Chris heeft er maar 45 goed. Mijn dag is direct goed, ik ben plotseling zo fit als een hoentje en zie de laatste twee open water duikoefeningen met goed vertrouwen tegemoet. Ben ik zo erg? Ja dus!

Na dagen strubbelen heb ik dan eindelijk mijn PADI Open Water Diver brevet in handen, ik mag vanaf nu overal duiken ter wereld! Moe, maar voldaan, verhuizen we naar de andere kant van het eiland waar de Unibet Open gespeeld gaat worden. De Nederlanders druppelen langzaam aan binnen en binnen de kortste keren staan we weer met een kladblok in de hand chipcounts op te nemen van mannen als Jasper Wetemans, Michiel Brummelhuis en Paul Berende.

Als ik nu de keuze had om de duikcursus te gaan doen had ik die zeker afgeslagen, maar ik ben toch blij dat ik het gedaan heb. Hawaï en Fiji, here I come!

Sportshoe Diaries - Een Engelsman, een Amerikaanse en een Nederlander gaan duiken 102
Chris, Ik (scary) en Liza

Comments

  • [user136645] [user136645]

    Webjoker schreef

    Niet op Liza gedoken trouwens, een ander forumlid had die schat al eens veroverd en daarna was ik er wel klaar mee hehe.

    Dat heeft remco dan goed voor elkaar gehad/gekregen Whistling ROFL

  • job1973 job1973

    Hij heeft het interview al getwitterd:
    My interview is up! Pokernews.nl SoundBites - http://bit.ly/eysnxc about 11 hours ago

    Oops, deze reactie hoort ergens anders

  • job1973 job1973

    Webjoker schreef

    job1973 schreef

    Grats, leuk diploma. Maar wat was nou je echte 'weerstand'? De activiteit op zich, het studeren of lichamelijk bezig zijn? Ben je ook op Liza gedoken? Blush

    Alles stond me tegen eigenlijk. Het weer moeten "studeren" (al is dat wat overdreven, maar gewoon leren uit een boek), het moeten aannemen en doen wat een instructeur zegt, en hoe vermoeiend het was terwijl ik ook nog moest werken.

    Niet op Liza gedoken trouwens, een ander forumlid had die schat al eens veroverd en daarna was ik er wel klaar mee hehe.

    Hehehe

Lees 16 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen