Life in Vegas - Nog een laatste feestje

Life in Vegas - Nog een laatste feestje

Altijd maar weer praten over feestjes, het is een schande en zou verboden moeten worden. Toch blijf ik keer op keer in herhaling vallen want het is gewoon erg leuk om over te schrijven. Gisteren zat ik twaalf uren in het Rio, vandaag waarschijnlijk veertien en ik verwacht de komende twee weken dat gemiddelde aan te kunnen houden met het Main Event voor de deur, gelukkig kon ik afgelopen weekend nog één keer helemaal los gaan.

Voor het eerst in de vijftienjarige historie van het Electric Daisy Carnival werd dit gigantische dance evenement in Las Vegas georganiseerd en op aanraden van Noah Boeken besloot ik een kaartje aan te schaffen. Vele mensen wilden meegaan maar zoals zo vaak haakte bijna iedereen af zodat ik de eerste avond, vrijdag, met vijf Belgen op pad ging.

Doordat vijf man in een taxi nogal lastig gaat besloot ik met drie vrienden uit San Diego mee te rijden en zo’n half uur voordat de Belgen er waren stond ik in de rij voor het festival. Zo goed als naakte vrouwen omringden me en de strakke koppies van beschilderde gasten stonden naast me in de rij zodat ik al een voorgevoel kreeg voor wat er ons allemaal te wachten stond. Het was echter nog indrukwekkender dan ik had verwacht want toen we de Las Vegas Motor Speedway binnenliepen werden we verwelkomd door een muur van licht en geluid.

Mijn Amerikaanse vrienden waren helemaal into deze muziek stijl terwijl ik alleen de bekende namen herkende en dus werd ik meegesleept naar Marcus Intalex, Roni Size en Friction op de bassPOD stage. Een aantal drum’n bass DJ’s waar ik nog nooit van had gehoord maar het publiek ging al een gek tekeer. Het was lastig in de stemming komen op een muziekstijl die mij vrij onbekend is maar toen we naar Dirty South gingen op de main stage begon ik het al aardig te voelen.

Life in Vegas - Nog een laatste feestje 101
Life in Vegas - Nog een laatste feestje 102

Schouder aan schouder en omringd door de meest uiteenlopende mensen stonden we met z’n allen te springen op de geweldige beats die door de kolossale speakers knalden. Links en rechts zag ik enkele mensen uit een soort potje snuiven om nog een extra gevoel van sensatie te krijgen maar nippend aan mijn rum cola had ik het ook prima naar mijn zin. Toen Matthias De Meulder me smste besloot ik Belgische vrienden te gaan zoeken en na wat heen en weer gebel vonden we elkaar bij de botsauto’s. Inderdaad, dit feest was niet alleen maar dansen en springen maar je kon ook in verschillende attracties zoals een reuzenrad, een soort mini-achtbaan, een zweefmolen en een soort Space Shot zoals ze die in Walibi hebben. Los van twee ritjes in het reuzenrad heb ik het verder bij dansen gehouden maar toch gaf het een extra dimensie aan dit immense festival.

Nadat Dirty South had plaatsgemaakt voor een DJ die het publiek warm hield begonnen duizenden mensen “Tiesto! Tiesto! Tiesto!” te scanderen alsof ik bij een voetbalwedstrijd was aanbeland. Daniel Reijmer wilde eerst niet gaan naar ‘s werelds bekendste DJ die ook nog eens uit Nederland afkomstig is maar nadat we hem mee hadden gesleurd leek hij toch aardig mee te springen op de geniale beats. Naarmate de avond vorderde werd snel duidelijk dat Reijmer iets te diep in het glaasje had gekeken maar na zijn bust-out in de $5.000 6-max had hij ook wel een drankje verdiend. Toen hij van zijn t-shirt een strijdwapen maakte jaagde hij veel mensen tegen zich in het harnas maar gelukkig kreeg hij geen enkele tik, al was Christophe De Meulder hem op een gegeven moment wel helemaal zat. Reijmer haakte af, Matthias was helemaal kapot en wij gingen allemaal helemaal los op Steve Aoki toen ook Carter Phillips ons groepje bijviel. Het nummer Pursuit of Happiness dat hij tegen het einde van zijn set draaide is waarschijnlijk de soundtrack van het weekend want het blijft maar in mijn hoofd zitten.

Life in Vegas - Nog een laatste feestje 103
Het publiek bij Tiesto.

Nadat Steve Aoki de boel voor ons afsloot begon het ergste gedeelte van de trip, thuiskomen. Ik heb nog nooit zo’n gigantische rij voor de taxi gezien maar het idee om een limousine te pakken met z’n allen bleek ook een stuk moeilijker dan verwacht. We kwamen onderweg twee Britse pro’s tegen die ook graag naar huis wilden en nadat we iemand hadden omgekocht zaten we voor $40 per persoon in een grote stretched Hummer die maar stil bleef staan. Na ongeveer een half uur waren we eindelijk onderweg maar alsnog duurde het anderhalf uur voordat we eindelijk bij ons thuis de oprit opreden. Rond 7:30 lag ik in bed nog na te tollen van de gestoorde avond en gelukkig kon ik uitslapen tot 18:00. Frank hield de Nederlanders in de gaten en ik kon herstellen zodat ik zondag weer lekker aan de slag kon.

Life in Vegas - Nog een laatste feestje 104
Matthias en Christophe lagen direct te slapen in de limo.

We hadden een driedaagse ticket gekocht en zondag begon het weer te kriebelen want ik moest dit nog een keer meemaken. Helaas miste ik zaterdag David Guetta en enkele andere grote namen zoals Benny Benassi, Empire of the Sun en Chuckie maar gelukkig gingen we zondag weer helemaal los.

Samen met Pim de Goede nam ik de taxi vanaf Planet Hollywood om $60 later weer bij de Motor Speedway aan te komen. Pim was nog nooit naar een soortgelijk festival geweest en keer het eerste uur zijn ogen uit. We keken onder andere bij de Nederlandse DJ held Ferry Corsten en lieten alles maar op ons af komen. Toen Matthias weer ter plaatse was bewogen we ons richting de Swedish House Maffia. Lekker tussen al het gedrang staan is wat ik heerlijk vind maar helaas trok Pim het niet zo goed. Hij besloot vrij snel daarna weg te gaan terwijl Matthias en ik tussen de hossende menigte stonden. Steve Angello, Sebastian Ingrosso en Axwell lieten het gehele terrein uit zijn dak gaan en het werd één van de vetste dingen die ik ooit heb gezien.

Life in Vegas - Nog een laatste feestje 105
De Circuit Grounds tijdens Ferry Corsten.
Life in Vegas - Nog een laatste feestje 106
De outfit van de gemiddelde vrouw.

Nadat de maffiosi uit Zweden er vandoor gingen stonden er drie ongelezen smsjes in mijn telefoon van Liza, één van de masseuses van het EPT circuit. Ze was met een groepje op pad en vroeg zich af of we nog even gingen dansen en uiteindelijk spraken we af bij een groot vuurkanon dat vrij willekeurig midden op het terrein stond. Ze bleek samen te zijn met enkele grote jongens zoals Anthony 'holdplz' Spinella, Igor Kurganov, Dylan 'ImaLucSac' Linde, EPT Kopenhagen winnaar Anton Wigg en enkele mannen die me wel bekend voorkwamen maar ik niet zo één-twee-drie kon plaatsen. De heren gingen behoorlijk hard en in plaats van bij Afrojack te gaan kijken kwamen we terecht bij Mark Schulz en Dash Berlin die de Circuit Grounds hard aanstampten. Na een rondje langs de ander podia kwamen we uiteindelijk, terwijl de zon opkwam, bij Nicky Romero terecht.

Life in Vegas - Nog een laatste feestje 107
Met de die-hards Kurganov, Kenney en Spinella

De laatste act op het Main Stage was echt bizar qua geluid. De bass was zo ontzettend hard dat een groot aantal mensen hun oren bedekten en het kippenvel stond rijen dik op mijn armen terwijl ik langzaam de zon zag opkomen. De sfeer was ongelooflijk en de overgebleven feestgangers dansten gebroederlijk op de zware beats van onze landgenoot. Het is bijna niet voor te stellen dat mannen zoals Laidback Luke, Tiesto, Ferry Corsten, Afrojack, Chuckie en R3HAB in Amerika zo groot zijn dat ze op een festival zoals dit met meer dan 230.000 man de meeste mensen trekken. Vooral Afrojack is aan een geweldig opmars bezig. Mijn Amerikaanse vrienden gingen helemaal uit hun dak en ik voelde mijn voeten ook al lang niet meer. Opvallend feit is dat ik de hele nacht alleen maar water heb gedronken en dus volledig nuchter helemaal uit mijn dak ging, volgens mij ook een vermelding waard.

Life in Vegas - Nog een laatste feestje 108
De zon komt op tijdens Showtek op de Circuit Grounds.
Life in Vegas - Nog een laatste feestje 109
Life in Vegas - Nog een laatste feestje 110

Toen we Romero verlieten om bij te komen hoorden we in de verte een groot kabaal en besloten nog één keer los te gaan. Showtek gooide er een ouderwetse hardstyle set uit en wederom gingen de voetjes van de vloer. Gelukkig hebben we daar ook weer een kort filmpje van. Al met al was het een fantastische belevenis die wederom niets met poker te maken had maar omdat ik het zo intens heb ervaren wilde ik er toch over schrijven. Via de gebruikelijke nieuwsgroep kanalen zijn veel live sets terug te vinden voor iedereen die het wil beluisteren en vooral die van Steve Aoki en Avicii zijn erg fijn om op te zetten.

Life in Vegas - Nog een laatste feestje 111
Helemaal gesloopt om 6:30.

Het feesten is nu voorbij want de diepe runs van Nederlanders lijken dagelijks te zijn en met het naderende Main Event moet er energie gespaard worden voor de mooie prestaties die we daar gaan zien. Oké, rond het Main Event zijn er ook altijd leuke feestjes maar die zal ik jullie besparen. Poker is wat de klok slaat voor de rest van deze trip maar één ding weet ik zeker en dat is dat ik volgend jaar sowieso weer naar het Electric Daisy Carnival moet gaan. Wat een geweldige roller coaster ride.

Comments

  • nickname nickname

    Stevedude schreef

    robdegekste schreef

    Valt me op dat jullie zelden vrouwen regelen, klopt dat?

    Bedenk even dat je 99% van de tijd tussen de High Stakers en Ballers rondloopt. Best lastig voor jan modaal om dan iets te scoren.
    (Ik spreek uit ervaring obv... mijn score is ook op één hand te tellen)

    Smile dat heeft in jou geval daar niks mee te maken hoor ;-)

  • Died92 Died92

    Supervet verhaal!

    En lol om al die jaloerse reacties

  • Stevedude Stevedude

    robdegekste schreef

    Valt me op dat jullie zelden vrouwen regelen, klopt dat?

    Bedenk even dat je 99% van de tijd tussen de High Stakers en Ballers rondloopt. Best lastig voor jan modaal om dan iets te scoren.
    (Ik spreek uit ervaring obv... mijn score is ook op één hand te tellen)

Lees 53 reactie(s) op dit artikel
Wat denk jij?

Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen