PokerNews Profile - Peter Dalhuijsen, slot

PokerNews Profile - Peter Dalhuijsen (slot)

Na vier weken PokerNews Profile over Peter Dalhijsen komt er vandaag een einde aan het lange interview dat we met hem hadden. Vandaag in het slot kun je lezen hoe hij na een heftige belastingaanslag het plezier in poker verloor, zijn leven rigoureus zag veranderen doordat hij vader van een tweeling werd en ook in Tsjechië een bekende pokerspeler werd.

Heb je na de WSOP van 2008 bewust besloten om te gaan stoppen of is dat ontstaan door de situatie met de belastingdienst?
Ik heb mezelf nooit als professioneel pokerspeler gezien en ook nooit de behoefte gehad om daar afhankelijk van te zijn. Ik wilde gewoon een mooie tijd hebben. Toernooien spelen vond ik het leukste en dat kwam natuurlijk ook door de leuke reisjes en de stukjes die ik daar over kon schrijven. In 2008 was ik voor de derde keer de volledige tijd in Las Vegas, alleen was de motivatie anders omdat ik nu ineens geld moest verdienen. Vervolgens lukte dat niet en knalde ik ook nog eens met heel veel pech uit die shootout, toen knapte er wel iets. ‘Dat gun je toch je ergste vijand niet dat je hier van afhankelijk moet zijn?’ dacht ik toen, voor mij was dat toen echt de eerste keer dat ik er echt afhankelijk van was.

Wat ben je toen gaan doen want je had ineens een last op je schouders waar je niet zomaar van af zou komen?
In 2006 begon ik met het schrijven van die stukjes en die werden toen erg populair waardoor ik ineens een pokerauteur was. Aan de hand daarvan werd ik toen voor Cardplayer gevraagd door Rolf Slotboom die toen eindredacteur van Cardplayer Europe was. Samen met Anthon-Pieter Wink heb ik daar toen het Nederlandse nieuws voor verzorgd en toen Poker Magazine opgericht werd ben ik daar ook voor gaan schrijven. Dat heb ik altijd met plezier gedaan en op een gegeven moment merkte ik dat het veranderde. Toen ik net begon was het altijd zo dat ik ergens kwam en daar dan van onder de indruk was en zo een fantastisch stukje erover kon schrijven. Dat kon een eigenaardigheid, een cultuurverschil of gewoon wat grappigs zijn. In 2008 moest ik toen echt zoeken naar dingen die ik nog geinig vond om over te schrijven. Ik vond niets meer leuk, het was niet meer nieuw en zodoende dus geen avontuur meer. De paar jaar daarvoor was het wel zo, maar ik denk dat iedereen die voor de tiende keer in Las Vegas komt dat ziet. Op een gegeven moment doe je gewoon je ding en dan is het gewoon klaar. Ik moest gewoon zoeken naar dingen om over te schrijven want ik wilde niet in herhaling gaan vallen.

PokerNews Profile - Peter Dalhuijsen, slot 101

Is dat gevoel ook niet vooral gekomen doordat de belastingdienst je ineens hele andere dingen gaf om over na te denken?
Dat veranderde natuurlijk wel een hele hoop, want na Rob Hollink was ik volgens mij de tweede speler die ze moesten hebben. Er zijn gewoon gasten met een miljoen op hun bank en die hebben nog steeds geen aanslag binnen. Daar werd ik ook een beetje chagrijnig van, dat ik min of meer werd gestraft omdat ik altijd van die leuke stukjes schreef. De hele pokerwereld werd vermaakt met mijn zelfspot, zelfmedelijden en de manier waarop ik weer eens faalde in toernooien terwijl het toch al niet goedkoop was. Als dank krijg ik dat nog eens op mijn dak en dat is puur gekomen door de stukjes en niet doordat ik de grootste winnaar was, dat ben ik ook nooit geweest.

Heeft het lang geduurd voordat je deze situatie kon oplossen en dus gewoon weer verder kon gaan?
Ik heb dat nu afgehandeld. Twee en een half jaar heeft dat moeten duren. Vorig jaar zijn we op een bedrag uitgekomen wat ik moest betalen en al die tijd heeft dat dus boven mijn hoofd gehangen. Vanaf dat moment moest ik dus een flinke bak euro’s per maand af gaan betalen en ik wist bij god niet waar ik het vandaan moest halen. Dan moest ik online gaan zitten klikken om die belasting te kunnen betalen terwijl ik het er al niet eens mee eens was. Dan kom je in een situatie waar elke kleine pot die je verliest al genoeg is om op tilt te slaan, zelfs als deze maar iets van twee big blinds is. Ik wilde er gewoon zo snel mogelijk vanaf zijn, maar ik kreeg last van extreme chagrijnigheid als ik zat te pokeren. Dat was dus geen doen, pokeren om belasting te kunnen betalen. Het hielp ook niet dat ik nooit een echte online grinder ben geweest en om er onder die omstandigheden mee te beginnen was ook geen optie, daar kwam ik wel vrij snel achter. Voor mij was het duidelijk dat ik me maar beter met mijn werk bezig kon houden, iets waar ik toen al serieus in was gestapt. En als dat genoeg op zou leveren kon ik weer met alle plezier wat toernooitjes spelen, nadat ik alle belastingzaken afbetaald had. Dat staat nu voor de komende paar jaar op het programma, want gelukkig heb ik nu alles afbetaald zodat ik weer kan sparen voor een 'pokertripjes bankroll'.

Je kunt nu dus weer met alle plezier gaan verliezen?
Ja, exact! Dat is uiteindelijk toch het leukste om vol vrijheid en zonder zorgen naar zo’n pokertripje gaan om te genieten van de sfeer en leukigheid. Je moet er gewoon heen gaan zonder winstverwachting en als je iets weet te winnen is dat alleen maar mooi meegenomen.

In 2009 was je wel op de WSOP en speelde je slechts een aantal toernooitjes. Je was daar toen vooral met de jongens van Pokercollege voor de gezelligheid, dat is toch waar je het voor doet?
Ja precies, dat was een soort loyalty-actie waarmee we wat leuks aan onze community gaven door een duur huis daar te huren en nog wat extraatjes er omheen deden. Ongeveer gratis mochten ze daar toen zitten en ze konden toen ook een seat winnen daarin. Dat was echt een leuk cadeautje. Ik ging toen zelf ook mee en kon toen nog vier van die $1.500 eventjes meepikken. Dat tripje stond zo in het teken van de gekkigheid dat ik daar sowieso niet al te veel van moest verwachten.

Peter Dalhuijsen op de WSOP 2009 over (onder andere) de Czech-Slovak Poker Tour

Is er nog roemruchtige gekkigheid van die trip die het vermelden waard is?
Ik vond het wel leuk om een paar lui die daar voor het eerst waren de leuke plekken te laten zien. Die Spearmint Rhino of de Ghost Bar, plekken waar ik uiteraard altijd graag en vaak kwam. Het was voor mij ook een soort laatste feestje, want inmiddels zat de vrouw zwanger thuis en bij thuiskomst wist ik dat mijn leven 180 graden ging draaien. Ik wist toen ook niet zeker of het überhaupt nog een keer zo zou kunnen.

Je bent inmiddels vader van twee jongetjes, vertel eens hoe dat is.
Dat speelde dus ook heel erg mee, met name in mijn hele omslag van een pad dat ik wilde bewandelen. Ik werd serieuzer en dat kwam ook rond de tijd dat het pokertripjes gedoe voor mij het niet meer helemaal was. Ik werd ook dertig volgens mij in die tijd, dat is wel een leeftijd waar je even een reflectiemomentje inlast om te kijken of je dit allemaal nog wel wilt, al die sex, drugs en rock’n roll. Ik had zin om me te gaan settelen en toen kwam ik Sonja tegen en ging alles ineens een stuk sneller dan ik had verwacht. In 2008 zijn we meteen gaan samenwonen en toen ik vader ging worden wist ik dat het zo’n klap van een verantwoordelijkheid zou worden dat ik niet meer in de casino’s zou kunnen gaan zitten om de luiers van te betalen. Ik ken mensen die het doen, maar ik kan dan niet lekker kaarten. Je kunt pas lekker spelen als je zonder zorgen een flink bedrag op een bluf er in kan gooien, maar als je thuis een hele familie hebt zitten die daar van moet eten speelt dat toch mee in je hoofd. Tenzij je zo’n dikke bankroll hebt dat het helemaal geen fuck boeit natuurlijk.

Vond je het moeilijk om wat meer afstand te nemen van die hele feestcultuur, niet omdat je poker niet meer leuk vond maar vooral omdat je andere verantwoordelijkheden kreeg?
Dat is niet helemaal waar, want jongens zoals SmokingJoep en PokerDaan zie je ook niet meer, die zijn gewoon wat anders gaan doen. En heel veel pokerspelers van nu die hoor je ook allemaal ouwehoeren over dat ze een bedrijfje willen beginnen, die willen er ook iets naast gaan doen. Mensen komen vanzelf tot inzicht dat poker niet alles is. Je had Remco Schrijvers en Tim Modderman die altijd lekker Limit Hold’em zaten aan te stampen maar die zijn nu ook tot inzicht gekomen dat er ‘more to life’ is dan wat op je muis klikken. De eerste paar jaar gaat iedereen er hard voor en steek je er meer dan fulltime tijd in om wat centjes te verdienen. Op een gegeven moment ga je gewoon op zoek naar een nieuwe uitdaging. Ik vind online marketing, waar ik nu mee bezig ben, echt hartstikke lachen en als ik weer een weg gevonden heb om meer mensen naar een site te trekken heb ik weer een nuttige werkdag achter de rug. Ik moet er niet aan denken om zes uur ‘s ochtends na een bad beat platzak het casino uit te rollen en dan nog net op tijd thuis zijn om de mannetjes naar school te zien gaan. ‘Hoe was het op je werk pap?’, ‘Ja, aas-koning. Doodziek.’. Ik wil het poker er graag bijhouden, maar het kan gewoon eigenlijk even niet. Ik ben er doodziek van dat ik de laatste twee jaar het WSOP Main Event niet heb gespeeld, want dat is een van de redenen waarvoor ik met poker ben begonnen. Ergens in 2000 zag ik een documentaire op Discovery Channel over Noel Furlong die het WSOP Main Event won en toen dacht ik, dat wil ik ook. Die droom heb ik nageleefd en ondertussen heb ik geweldig veel gekkigheid meegemaakt die ik helaas met geen pen kan beschrijven.

Peter Dalhuijsen in gesprek met Frank Op de Woerd tijdens de Unibet Open Praag in 2009

Misschien ooit een keer een memoires schrijven?
Haha! Dat komt ooit nog wel een keer als iedereen die er wat mee te maken had overleden is. Ik heb in die paar jaar, tussen 2004 en 2008, dingen meegemaakt die mensen in tien lifetimes niet eens zullen beleven. Daar ben ik ontzettend blij mee en ik kan daar inderdaad boeken over volschrijven, als ik een keer een uitgever kan vinden die daar oren naar heeft. Het is op een gegeven moment gewoon tijd voor wat nieuws en zodoende ben ik nu lekker met wat websites bezig.

Ben je boos op Nederland en kan dat een reden zijn om voorlopig niet meer terug te komen?
Ik heb daar wel enige wroeging bij. Ik vind het niet erg dat ik belasting moest betalen terwijl ik met mazzel break even heb gedraaid op toernooien, als je Holland Casino niet meetelt natuurlijk, want dat hoort belastingvrij te zijn. Met alle kosten erbij heb ik op de buitenlandse tripjes wel min gedraaid. Waar ik nog steeds van baal is de pure willekeur waarmee ik er uit ben gepikt, en dat alles wat in mijn 400 stukjes Dal Speaks stond tegen me werd gebruikt. Dat is natuurlijk erg naar. Maar goed, het is nu allemaal afgehandeld en ik ga daar niet eindeloos moeilijk over doen, en het is ook geen reden om niet naar Nederland terug te gaan. Ik zat toen al in Praag en ik ben dus niet weggegaan door die aanslag. Waar ik nu zit is het allemaal een stuk goedkoper en de quality of life ligt minstens net zo hoog, het is gewoon een volledig Westers land. Als ik nu van buiten af naar Nederland kijk vind ik dat het niet de beste plek is voor mijn kinderen om op te groeien, maar misschien denk ik daar binnenkort weer anders over. Hoe dan ook, voorlopig zit ik hier nog wel prima.

En dan ben je ook nog eens bekend geworden in de Tsjechische pokerwereld door een stuntje uit te halen dat in Nederland voor het laatst kon in 2004.
Ja joh! Dat was lachen. Toen ik hier kwam, in 2008, wist ik al dat er hier gepokerd werd maar daar had ik natuurlijk geen zin in, om in zo’n smethol te gaan zitten schrapen. Op een gegeven moment was er zo’n toernooitje en toen besloot ik samen met Jan Hlobil daar te gaan spelen. Dat was de Czech Poker Tour en ik deed voor de derde keer mee. Niemand kende me nog dus ik kon mijn trukendoos weer openhalen. Je begon met 10.000 en na een uur had ik alweer allemaal lui gebust die er niet mee konden omgaan dat ik de hele tijd zat te raisen. Dan had ik weer eens azen en maakte ik 300 en schoof iemand 10.000 naar het midden omdat hij een statement wilde maken. Die Tsjechen konden toen echt nog helemaal niets.

PokerNews Profile - Peter Dalhuijsen, slot 102
Chiplead in de Czech Poker Tour

Ze hadden toen wel een hele bizarre structuur, aan het einde van de dag waren de blinds iets van 3.000/6.000 en zaten we nog met 20 spelers en het gemiddelde was iets van 10 big blinds. Ik wist dat ze de volgende dag voor de tv, het was een €300 event maar wel televised, de blinds terug zouden halen naar 600/1.200. Een blindje stelen was de volgende dag dus 10 big blinds op de bubble. Toen ben ik dus als een gierende gek gaan stampen en helaas verloor ik nog een paar flipjes maar kantje boord was ik toch chipleader bij de laatste 18. De tweede dag begon ik aan de tv tafel en moesten er nog drie spelers uit voor het geld. Dat was echt lachen, iedereen ging aan het gas! Dat werd nog allemaal gefilmd ook en die gasten zagen dingen die ze gewoon nog nooit gezien hadden. Er is één handje dat je echt even moet zien.

Bekijk HIER de hand waar Peter Dalhuijsen het over heeft vanaf 04:18.

Aan de finaletafel had ik een chiplead die echt nergens meer over ging. Dat was echt lachen en ik werd toen eerste in dat toernooi. Daarna moest ik een interview doen met zo’n tuttebel en kreeg ze te horen dat ik wel eens de WSOP had gespeeld. Dat vonden ze prachtig en ze waren helemaal trots dat ik in Praag woonde. Elke keer als er een EPT of een ander toernooi was stond ik op de homepage want Dalhuijsen, dat is er één van ons! In de kroeg, het was in vier afleveringen op tv geweest, zei de barman ineens, “I see you on tv! You bluff! You bluff! Very nice, I like!”. Ik had dus meteen wat fans erbij. Dit werkt nu wel tegen me. Er zijn hier twee dingen gebeurd, één of andere eikel heeft Harrington on Hold’em in het Tsjechisch laten vertalen zodat de velden een stuk taaier zijn geworden plus dat het beeld van hoe ik me op tv zat uit te leven wordt nu zo keihard tegen me gebruikt. Ik was het alweer een beetje vergeten maar vorige week zat ik ook een toernooitje te spelen en letterlijk elke hand denken ze, ‘daar is die idioot weer’, en dat is natuurlijk ook zo. In 2009 moest ik me dus adjusten en tijdens het Tsjechisch kampioen haalde ik de laatste vijf en ik heb daar het hele toernooi geen één keer gedriebet en lekker op handjes zitten wachten. Het is alleen heel erg frustrerend als je geen handen krijgt. Maar enfin, één keer in de drie maanden speel ik hier nog zo’n eventje en ik word wel gekend zodat ik wat aanspraak heb. Maar dat is natuurlijk puur hobbywerk, dat snap je ook wel.

Tot slot, wat ligt er nu voor je in de toekomst?
Met mijn schrijven heb ik wel flink wat opgebouwd en het zou zonde zijn om dat links te laten liggen door te zeggen dat ik nu online-marketing baas ben. Dat is carrière maar wat ik echt leuk vind zijn de creatieve dingen. Ik zou graag nog naar pokertoernooien reizen om er over te schrijven, als dat kan, en uiteraard om ook te filmen want dat is mijn nieuwe passie.

Comments

  • [user62187] [user62187]

    gg Thumbs Up

  • hb405 hb405

    Van alle delen genoten! Thumb Up

  • wubwubwub wubwubwub

    GL in de online marketing Dal Smile
    Echt leuke stukjes om te lezen allemaal, complimenten! Smile

Lees 6 reactie(s) op dit artikel
Wat denk jij?

Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen