Sportshoe Diaries - Beste Remko...

Sportshoe Diaries - Beste Remko...

Nu PokerNews.nl heeft besloten om niet twee, maar in veel gevallen maar één reporter naar live toernooien te sturen, zien Remko Rinkema en Frank Op de Woerd elkaar niet meer zo vaak als voorheen. Frank miste zijn grote gabber nu al en stuurde hem een brief.

Beste Remko,

Het voelt een beetje als een scheiding dit moet ik zeggen. Vorig seizoen was ik meer dan 20 weken van huis en altijd trof ik jou aan mijn zijde. Ik moet zeggen dat er mooiere schepsels rond lopen op deze aardbol waar ik liever naast wakker zou worden, maar het voelde wel vertrouwd. Nu zat ik plots in mijn eentje in Barcelona en jij in Dublin en later Blankeberge.

Je hebt wel wat gemist hoor. Barcelona was weer als vertrouwd: lekker warm, veel Nederlanders in het toernooi en uiteraard veel criminaliteit. Ja, je leest het goed. De eerste keer dat ik voor PokerNews in Barcelona was werd de portemonnee van Daniel Negreanu gestolen en sindsdien is er ieder jaar wel weer wat te melden. Het gespuis van "Las Ramblas" zat weer likkebaardend klaar voor de European Poker Tour en ook de Nederlanders werden niet gespaard. Toen een groepje Nederlanders namelijk 's nachts nog een verfrissende duik in de zee nam bleek hun kleding gestolen. Of het verstandig is om je portemonnee met €700 er in op het strand te laten liggen is een ander verhaal. Van de meegereisde Telegraaf reporter was ook alles weg en hij kon in zijn onderbroek terug naar zijn hotel.

Maar het kan altijd nog erger. Een dag eerder gaf Jake Cody een interview aan één der verslaggevers hier en vertelde dat ook hij bestolen was bij een nachtelijke zwempartij. Hij was een paar honderd euro kwijt geraakt en zijn paspoort. "Ow, it must be terrible to loose your passport here". "Yeah, that was terrible" antwoorde de kersverse triple-crown winnaar met een mysterieuze glimlach die de interviewer ontging. Ik proeste het bijna uit van het lachen terwijl ik een update aan het posten was over een Nederlander in het Main Event. Ik kreeg een paar dodelijke blikken toegeworpen van andere pokermedia. Toen het interview over was, en Jake weer richting de pokertafels was gelopen, keerde een bevriende pokerjournalist zich om. "What the fuck man? Why are you laughing when he tells he lost his wallet and passport?"

De avond ervoor was ik met Miguel Magan Tier en Olvedo Heinze aan het drinken in de bar van het casino. Na een uur of wat slap ouwehoeren (waar over later meer) kwam de avond tot een einde. Het casino ging bijna sluiten en plotseling merkte ik op dat het wel heel leeg was. Met mijn laptop in mijn rugzak liep ik naar de uitgang, strak de straat over om een taxi te pakken. Het was rustig op de anders zo drukke straat, verlaten voor Spaanse begrippen. En daar zag ik plots in de verte een bleke jongen aan komen lopen. Hij had zijn sokken en schoenen aan maar daar bleef het wel bij. Op zijn schoeisel na was hij volledig naakt, hij hield zijn handen voor zijn geslachtsdeel. Nou ben ik doorgaans niet snel gefascineerd door naakte jongens, maar dit moest ik toch even zien.

De jongen waggelde als een soort pinguin over de straat. Toen hij dichterbij kwam herkende ik hem, het was Jake Cody. Met zijn handen gelukkig nog steeds voor zijn zaakje liep hij langs en hij knikte naar me alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Ook hij was gaan zwemmen en ook hij was bestolen. Alles weg behalve zijn sokken en schoenen, maar Jake was gaan naaktzwemmen. Klein verschil.

Over dat slap ouwehoeren met Olvedo en Miguel gesproken. Miguel had een prachtig toernooi zien eindigen op de 25e plaats, maar na de aanvankelijke teleurstelling overheersde toch ook wel de blijdschap van de mooie prestatie. We tikten wat whisky's weg en het gesprek werd steeds lager van niveau. Op een gegeven moment focuste het gesprek zich op de Franse pokerpro Stephane Albertini en zijn vrouwelijke metgezellen. Stephane was in gezelschap van een vriend en twee dames waarvan wij al snel hadden vastgesteld dat ze van lichte zeden waren. Achteraf gezien durf ik er vraagtekens bij te zetten dat het dames van de betaalde liefde waren, maar in the heat of the moment hadden wij besloten dat het hoeren waren. Het gesprek ging van kwaad naar erger en we lachten ons kapot om die Albertini die, in onze ogen, zijn net verdiende €16.000 al weer had uitgegeven. "Moet je die dikke zien, die lust je gewoon rauw hoor", en meer platte opmerkingen gooiden we richting het in onze ogen Franse en Spaanse gezelschap.

Toen ze wegliepen bestudeerden we de dames nog eens van top tot teen. Plots draaide de forsere van de twee haar hoofd en zei ze "Ik spreek gewoon Nederlands hoor". Ik liep rood aan terwijl Olvedo haar nog wat nariep in de trand van "Waarom ga je dan met hun mee?.

Nou ja, typische gevalletje 'Had je bij moeten zijn'. Ok, lang genoeg je verveeld met verhalen uit Barcelona. Help me herinneren je het verhaal van Royston Drenthe te vertellen de volgende keer. Die was aan het pokeren geslagen in Barcelona en als ik je zeg dat hij niet de beste Nederlandse cashgamer is op het €10/€20 limiet dan is dat de understatement van de eeuw. Jij nog wat meegemaakt in Ierland en België? En je gaat morgen naar New York toch? Have fun!

Spreek je snel kerel,

Frank

Comments

  • huubcc huubcc

    Meer over royston drenthe verhaal plx

  • CaptanPoker CaptanPoker

    lol @ cody wuahahah

  • ayhreza ayhreza

    mooi verhaal

Lees 9 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen