PokerNews PROfile - Joeri van der Sman, deel 2

PokerNews PROfile - Joeri van der Sman, deel 2

Lees ook:

In het eerste deel las je hoe Joeri opgroeide in een gezellig en normaal gezin en hoe hij al op school altijd aan het kaarten was. Hij zette al vroeg zijn eerste stapjes op het internet maar er ging een behoorlijke tijd verstreken voordat hij de online variant serieus begon te nemen. Maar toen zijn maat Ferry zichzelf bewees aan de virtuele tafels, kon Joeri natuurlijk niet achter blijven.

Wat weet je nog van die periode op Everest en van de andere regulars daar?
Ik weet dat David “Bullitos” van der Weele (PokerNews PROfile) in dezelfde periode omhoog kwam. Ik denk dat ik een of twee maanden eerder op de $1.000 no-limit zat dan hij op Everest, toen was dat daar nog het hoogste limiet. Maar hij haalde me snel in qua resultaten en niveau, zeker toen er op een gegeven moment de $2.000 no-limit en later de $5.000 no-limit kwam. Hij ging toen echt veel verdienen daar, zeker in die beginperiode. En hij kwam ook op PokerInfo en van zijn benadering heb ik wel veel geleerd voor mijn gevoel. Ik keek wel tegen zijn resultaten en spel op. En Joris Jaspers natuurlijk, die ging in die periode ook als een trein.

Ik denk achteraf dat ik gewoon een matige regular was, dat ik misschien 1bb/100 pakte ofzo. Ik verdiende wel, maar ik was zeker niet een bijzonder speler. Ik was niet iemand die veel driebette en mensen voor spots zette. Heel abc, heel tight, en daar pakte ik natuurlijk wel wat mee want de tegenstanders waren allemaal Fransen die er niks van snapten op Everest. Maar ik weet zeker dat er heel veel spelers zijn die veel harder gecrusht hebben dan ik in die tijd.

Later ging ik ook op Cake spelen, nog zo’n softe site. En aangezien ik betrekkelijk weinig cash van mijn pokerrekening haalde, werden de bedragen toch wel serieus. Op een gegeven moment gingen op Everest de $25/$50 tafels open. In het begin denk je dan 'dat ga ik niet spelen'. Maar dan zit er een keer één slechte speler en dan ga je er toch zitten. En dan ben ik zo: als ik eenmaal één keer die stap heb gemaakt, dan zit ik een week later tegen de beste regulars ook te spelen als die tafel draait. Nu trouwens niet meer hoor. Toen kwam de downswing en lager gaan spelen om het terug te grinden bleek moeilijk. Uiteindelijk ging ik dan ook busto online.

Die periode voelde ik me een onwijze eikel dat ik zo

losjes en stom met het geld was omgegaan.

In die periode had ik gewoon een baan en een huis met hypotheek, dat was wel een periode waar ik heel veel van geleerd heb. November/december 2007 was die downswing en ging ik van meerdere jaarsalarissen online helemaal down naar nul. Grootste probleem was dat ik niet lager hergroepeerde en dat ik tegen hele goede spelers bleef spelen. En dat bankrollmanagement wat ik in die tijd hanteerde sloeg natuurlijk nergens op.

PokerNews PROfile - Joeri van der Sman, deel 2 101

En ja, wat je dan nadien kan doen is relatief lage bedragen storten en proberen terug te grinden. En als dat mislukte moest ik toch weer wachten tot mijn salaris weer binnen was en ik weer een nieuwe storting kon doen. De ene maand lukte dat half, de andere maand lukte dat niet. Maar ik voelde, en vond van mezelf, dat ik qua niveau thuis hoorde op de $5/$10 no-limit. Telkens als ik dan begon op de $1/$2 no-limit met die gestortte $300 en een paar buyins had gewonnen, ging ik naar de $2/$4. En als ik een paar buyins had voor de $5/$10 no-limit ging ik omhoog tot het weer een keer fout ging.

Die periode voelde ik me een onwijze eikel dat ik zo losjes en stom met het geld was omgegaan. Dat ik gewoon al dat geld weer had verloren, toch potentieel life-changing money. Dan stortte je 300 dollar en was je dat binnen een dag weer kwijt. Dan was mijn budget voor de weer maand op want de hypotheek moest ook betaald worden en er moest ook nog naar de supermarkt gegaan worden. Dan moest je dus een maand wachten tot of je rakeback binnen kwam, of je salaris weer binnen was zodat je weer wat kon storten. Nou dan heb je gewoon een heel normaal leven, dan voel je je gewoon een lul dat je nooit meer hebt gedaan met dat geld wat je ooit had. Dus toen het uiteindelijk een keer wel werkte, toen ik richting de 20- 30.000 dollar ging, heb ik tegen mezelf gezegd “Nu eerst de helft uitcashen zodat ik al het geld wat ik gestort heb weer terug heb en privé weer een buffer heb”. En ik zou er voor zorgen dat dit me nooit nog een keer zou overkomen. En ik denk, meer dan discussiëren over kaarten, dat die periode nog wel het belangrijkste is geweest voor me. Ik denk dat ik daar heel sterk van ben geworden en het mijn huidige denkwijze als pokerpro heeft gevormd.

Hadden die swings invloed op je persoonlijke leven in die tijd?
Ik woonde toen samen met mijn toenmalige vriendin Bianca, nu mijn vrouw. Hoewel ze liever niet te veel wilde weten van de swings die ik meemaakte, wist ze natuurlijk wel dat qua uitgaven/vakanties eerst alles mogelijk was, maar dat ik later online busto ging. Ik denk dat de effecten op mijn humeur nog wel meeviel, maar in andere dingen heeft het wel invloed gehad. En hoe ik was omgegaan met dat geld en alles was verloren vond Bianca natuurlijk erg stom, maar dat hoefde ze mij natuurlijk niet te vertellen, want dat wist ik zelf ook wel.

Pas later, een jaar nadat het weer goed ging, heb ik achteraf wel eens gedacht over de invloed van poker op mijn persoonlijke leven. Mijn baan was gewoon best druk, ik werkte 40-45 uur per week en ik zat nog 10 uur per week in de auto. Dan ben je gewoon met werk al 55 uur bezig. Dan wilde ik eigenlijk ook nog 10/15 uur pokeren in de week, want daar verdiende ik veel meer mee dan met mijn salaris. Als je dat allemaal gaat optellen, dan denk ik achteraf dat de tijd voor mijn vriendin, sport, familie en vooral slaap, er wel bij ingeschoten is. Dat ik om 3 uur 's nachts nog zat te kaarten terwijl mijn wekker gewoon weer op 7 uur stond, dat gebeurde elke week wel een keer. Of dat ik had gewerkt de hele dag, en dan kwam ik half acht thuis 's avonds en dat ik dan om 9 uur de laptop pakte en zat te kaarten. Terwijl mijn vriendin ook thuis zat en het leuk zou vinden om eens samen tv te kijken bijvoorbeeld. In die periode denk ik wel dat andere dingen er onder zijn gaan lijden.

Op mijn werk wisten ze van mijn hobby pokeren, maar wellicht niet hoe serieus het voor mij was. Ik denk dat mijn werk er niet direct onder heeft geleden, maar het heeft het ook niet verbeterd. De echte drive was er op een gegeven moment niet meer om extra te presteren op het werk; voor mijzelf was het belangrijker om te presteren met kaarten. De taken die ik kreeg op mijn werk heb ik nooit slecht uitgevoerd ofzo, dat ik te moe was en dat ik fouten ging maken daar was geen sprake van. Maar net die extra dingetjes die ik anders misschien had gedaan om te proberen carrière te maken, daar ging ik niet voor.

De carriereswitch
Vanaf november 2008 bouwde ik weer een mooie bankroll op en uiteindelijk heb ik in juli 2009 mijn baan opgezegd. Dat was ook wel mooi, de hele economie lag op zijn gat en iedereen raakte werkeloos. En ik werkte ook nog eens in de financiële wereld, met veel sanerende klanten. Toen ging ik naar mijn baas toe om mijn baan op te zeggen. Die dacht natuurlijk gelijk dat ik bij een concurrent ging werken en dat ik allemaal informatie zou gaan doorspelen. Die wist niet wat hij hoorde toen ik vertelde dat ik fulltime ging pokeren.

In het eerste half jaar van 2009 had ik denk ik ongeveer 100.000- tot 150.000 dollar verdiend met poker op Full Tilt. Toen was ik op vakantie en was op mijn werk ook toe aan een nieuwe uitdaging. Ik had zoiets van 'ik kap ermee en ik ga kaarten'. Dat het nog zolang heeft geduurd kwam doordat mijn ouders er niet echt enthousiast over waren. Mijn moeder is sowieso allergisch voor gokken, en mijn vader is afdelingshoofd in de gevangenis, op een verslavingsafdeling nog wel. Naast drugs en alcohol, ziet hij dus ook de nodige gokverslaafden langs komen. Die waren dus nooit zo enthousiast en mijn vriendin ook niet, die had natuurlijk in 2007 meegemaakt hoe het ook kon gaan. Dus daarom heeft het allemaal nog best wel lang geduurd voordat de kogel door de kerk was.

[...] het zijn gewoon fiches en als ik denk dat het een

goede actie is om te bluffen dan bluf ik, of dat nou voor

$10.000 of voor $5 is, dat maakt me in wezen niet uit.

In de zomer van 2009 was ik met mijn vriendin op vakantie en toen hebben we besproken dat we het toch maar eens moesten proberen. En als het zou mislukken dan zou ik gewoon een andere baan gaan zoeken. Wij vonden dat ik het gewoon moest proberen. Liever een poging wagen en snoeihard falen, dan het niet durven. Dat je dan op je 40ste bedenkt hoe het had kunnen zijn als…

In overleg met mijn naasten heb ik geld voor een jaar levensonderhoud, dus een jaar hypotheek, eten en andere uitgaven, apart gezet. De ene helft op de gezamenlijke rekening van mij en mijn vriendin, en de andere helft heb ik bij mijn ouders op de rekening gezet. Echt uit handen en in het zicht van andere mensen dus, zodat ik er niet bij kon. En ik heb gezegd 'Ik ga het gewoon proberen online en als ik ooit ook maar 1 euro van dat apart gezette geld nodig heb, dan ga ik weer solliciteren. Dan zouden we een jaar de tijd hebben om een nieuwe baan te zoeken. Dan zouden we dus niet uit huis hoeven, en zouden we nooit aan lager wal raken of iets dergelijks. En ik had nog steeds natuurlijk een prima diploma en het idee van 'dan kan ik eventueel weer opnieuw beginnen met een nieuwe baan'. En doordat we altijd dat vangnet zouden hebben wat we zo creëerden, konden ook mijn ouders en mijn vriendin zich er in vinden. Zij hadden toen zoiets van 'Hij wil het graag, het is zijn hobby, en hij is er van overtuigd dat hij er veel geld mee kan verdienen dus laten we het maar proberen.' Als je het niet doet, dan kan je er later spijt van krijgen. Dit is achteraf misschien wel de beste beslissing geweest want het heeft voor heel veel rust gezorgd, bij mezelf en bij mijn ouders en mijn naasten.

Rust voor je familie, maar ook voor jezelf als je aan het spelen was?
Ik wist voor mezelf dat ik niet alles weer zou storten maar je weet niet hoe het kan gaan. Als je in de flow zit en het gaat duizelen voor je ogen dan is het wel heel goed om dat geld ook echt uit handen te hebben gegeven en niet eens de mogelijkheid hebben om dat te storten. Het gaf gewoon een geruststellend gevoel. De gedachte dat je niet in de problemen raakt als je bankroll zou verdampen, dat je het huis niet hoeft te verkopen of iets dergelijks. Als mensen wel eens tips vragen voor het pro gaan, dan vertel ik ze altijd dat verhaal. Probeer eerst nou eens minimaal $50.000 te winnen online, regel je belastingen netjes en cash de helft maar eens uit en ga weer laag beginnen. Dan maar drie niveautjes omlaag, doe het gewoon rustig aan en zorg voor back-up.

Als ik online ben denk ik sowieso nooit aan geld. Dat heb ik nooit gehad, het zijn gewoon fiches en als ik denk dat het een goede actie is om te bluffen dan bluf ik, of dat nou voor $10.000 of voor $5 is, dat maakt me in wezen niet uit. Het zit meer in mij dat ik gewoon wil winnen. Maar ik denk dat ik dat wel geleerd heb in die periode, het is makkelijker spelen als je een backup plan hebt. Op zich was ik nog steeds wel van shotjes nemen. Niet zozeer meer dat ik risico nam om helemaal bust te gaan maar ik heb altijd wel een vrij shorte roll aangehouden en shotjes genomen. Maar wel altijd met het idee van 'zo niet, dan ga ik gewoon weer twee niveautjes lager voor één of twee maanden grinden', ik was er altijd wel van overtuigd dat het terug zou komen eventueel.

Hoe was je op Full Tilt terecht gekomen?
Ik speelde eind 2008 op Cake en daar had ik alles wel weer een beetje opgebouwd. Ik speelde daar een beetje $5/$10 en $10/$20, ik had misschien $40.000 staan in die tijd, maar er was niet altijd evenveel actie. Ik heb toen een keer $3.000 gestort op Full Tilt om het daar eens te proberen. Volgens mij ben ik toen met die $3.000 gewoon gelijk op $25/$50 gaan zitten. Capped Hold'em was dat, met $1.500 beginnen dus. De eerste dag won ik geloof ik gelijk een buyin of 10, wat op zich wel een aardig begin was (lacht). In mijn eerste 150.000 handen op Full Tilt won ik, met name op cap hold'em en later ook op de cap omaha tafels, 400- tot 500.000 dollar. Ik denk dat ik daarvan de helft boven EV runde, dus dat was een enorm prettig begin van mijn professionele carrière. Dat is wel mijn geluk geweest, dat ik op het juiste moment, in die periode vlak voordat ik pro ging en net nadat ik pro ging, onwijs hot gerund heb. Zulk soort top maanden gaven me een buffer voor de perioden erna waar het ook bij mij soms slechter ging.

Volgende week lees je alles over de nosebleeds avonturen van Joeri van der Sman die hij speelde onder zijn nicknames "bemyguestbud" en "L0ve2playU". Joeri vertelt over zijn bankrollmanagement, zijn heads-up battle met Viktor "Isildur1" Blom op Full Tilt Poker en de grootste pot uit zijn leven.

Lees ook:

Comments

  • wubwubwub wubwubwub

    Erg mooi om te lezen wat er in iemands hoofd omgaat bij zulke life changing beslissingen (baan / geld / vrouw / etc). Kijk uit naar deel 3!

  • ploenk ploenk

    Thumbs Up

  • Ajax4Life222 Ajax4Life222

    Mooi stuk. Verstandige keuzes gemaakt!
    Toch wel mooi dat je wat mensen om je heen hebt die je kritisch volgen, anders was je misschien wel rechtstreeks het ravijn in gereden.
    Ben benieuwd naar deel 3.

Lees 30 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen