Sportshoe Diaries - De reis

Sportshoe Diaries - De reis

Yo Frank,

Wat een spektakel moet het geweest zijn op de Bahama's, baalde echt dat ik het moest missen. Tijdens het WSOP Main Event waren we twee dagen lang Rubens trouwe volgers en strandde hij helaas op de 42ste plaats. Nu stond je er alleen voor en haalde hij de finaletafel, dan moet het nog frustrerender zijn geweest toen hij er direct uit vloog of niet? Damn, wat zou het mooi zijn als we weer eens een grote internationale titel weten te pakken. Govert was er ook weer dichtbij, hij blijft toch wel één van onze grote helden. Wat een palmares kaartte hij bij elkaar het afgelopen jaar. Niets dan respect voor de manier waarop hij het allemaal voor elkaar weet te boksen.

Terwijl ik dit typ vliegen de gate-wijzigingen me om de oren. Tegenover me zit een klein Afrikaans mannetje, met een gigantische koptelefoon, te headbangen op het ritme van zijn muziek. Links probeert een zwaarlijvige mevrouw ijverig haar onbesuisde kinderen in bedwang te houden, en even verderop snellen drie mannen in pak feilloos door de menigte op weg naar de Starbucks. Wat een heerlijk gevoel geeft het toch altijd weer om op Schiphol te zitten, lekker mensen kijken.

Gisteravond nam ik afscheid van de familie, en na de gebruikelijke “doe je wel voorzichtig” was ik ineens op wereldreis vanaf het station in Leeuwarden. Nog even wat anders trouwens, wist je dat die nieuwe Friese Carglass reclame in mijn kleine dorpje is opgenomen? Anyway, ik was dus weer op weg.

Heb je dat ook als je in de trein zit en zelf een hele grote reis voor de boeg hebt, dat je je afvraagt waar andere mensen heen gaan? Het meisje met de, iets te grote, schooltas en de hippie met zijn verscheurde broek en ongewassen haren, ze moeten allemaal ergens heen. Terwijl ik dan wegdroom over het warme weer in hartje Melbourne denken zij waarschijnlijk aan de stamppot boerenkool die op hun te wachten staat, of het achterstallige huiswerk dat ligt te verstoffen. Een dromer ben ik altijd al geweest, maar zulke momenten brengen wel het beste in mijn verbeelding naar boven.

Nu ga ik, helemaal alleen, naar de andere kant van de wereld. Amerika is inmiddels al behoorlijk veroverd, maar die andere kant ben ik nog nooit op geweest. Over een paar uur board ik mijn vlucht naar Londen Heathrow, even rustig beginnen. Vier uurtjes wachten, en dan waarschijnlijk in zo’n joekel rechtstreeks naar Singapore. Wist je dat daar meer dan vijf miljoen mensen wonen? Het blijft lastig voor te stellen, dat er overal zo abnormaal veel mensen wonen en dat ik lekker op doortocht ben naar Australië. Die mensen dromen ook allemaal, ware het niet over boerenkool, maar toch is het een gedachtegang waar je lekker in weg kan dromen.

Waarom ik je dit allemaal vertel vraag je je misschien af, daar ben ik ook nog niet helemaal over uit. Misschien komt het omdat het zo bijzonder is dat ik de top 2 van mijn reislijstje de komende maand ga mogen afvinken. Melbourne en Tokio. Aangekomen in Melbourne, dinsdagochtend rond 9:30 lokale tijd, zal ik wel gebroken zijn. De Australian Open wacht echter en in de drie dagen die ik heb zal ik proberen zoveel mogelijk te zien. De verzengende hitte, de Australische biertjes, misschien nog wat mooie vrouwen en enkele leuke tennispartijtjes. Beter wordt het toch niet!

Je moet niet denken dat het alleen maar vakantie is trouwens, ik heb zojuist ook mijn werkschema gekregen. 20 januari begin ik met werken, al zul je het niet op onze site kunnen volgen. Ik zal voor onze grote vrienden van PokerNews.com bloggen en begin met het $1.000 No Limit Hold’em re-buy toernooi. Als er Nederlanders meedoen zal ik die natuurlijk bijzondere aandacht geven, al hoop ik meer op wat deelname tijdens het Main Event. Los van de finaletafel blog ik elke dag van het Main Event, en de Nederlanders zullen dus niet over het hoofd gezien worden. Toch wel gaaf dat het zo een keer kan. Aan het einde van de series doe ik ook nog de $25.000 Semi Shoot-Out, misschien nog leuk voor enkele enthousiaste landgenoten?

Heb je nog tips en trucs voor Melbourne en Australië? Ik kan me nog goed herinneren dat je die kant op ging met de immer hilarische Blaas. Gelukkig staan die filmpjes nog steeds online.

Zelf zal ik me onthouden van het maken van filmpjes, want je moet natuurlijk doen waar je goed in bent. SoundBites mag je wel dagelijks verwachten en het is hopen dat er genoeg landgenoten zijn. Anders trek ik wel weer enkele andere groten der aarde aan de mouw. Bereid je ook alvast maar voor op mijn volgende brief, aantekeningen en foto’s zullen er volop worden gemaakt en een mooi reisverslag is in de maak!

Voor de volledigheid ga ik daarna een tijdje Australië onveilig maken en 14 februari vlieg ik van Sydney naar Bangkok. Tijd om Robbie Verspui lastig te vallen, die woont daar nog steeds en vertelde me al goede verhalen. Een paar dagen later gaat de reis door naar Tokio. Beter gezegd: Het sushi paradijs. Drie keer per dag, daar ga ik voor. 25 februari ben ik weer in het land, tot die tijd zal ik vaak door tijdzones in de war zijn.

Herstel even goed van de Bahama Mama’s, pak je rust en we spreken elkaar waarschijnlijk ooit wel weer eens. Nu maar hopen dat mijn roommate in Australië zijn kettingzaag thuis laat, want die rust mag toch wel het enige voordeel zijn dat alleen reizen met zich meebrengt. Mijn eigen gesnurkt hoor ik namelijk niet!

Comments

  • [user20169] [user20169]
  • [user154997] [user154997]

    daniel452379 schreef

    haha eind van laaste filmpje is te grappig

    Die dronken Tony G, wat een held. Alle 3 de filmpjes wel nice Laugh

  • daniel452379 daniel452379

    haha eind van laaste filmpje is te grappig

Lees 12 reactie(s) op dit artikel
Wat denk jij?

Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen