Sportshoe Diaries - The fine line

Sportshoe Diaries - The fine line

Hey Remko,

Terwijl jij Aziatische dames van plezier uit elkaar aan het trekken was, dronk ik €8 biertjes in Kopenhagen. Terwijl jij een zelfmoord poging zag gebeuren, keek ik naar een 6 uur durende Heads-Up waar ik de uitslag al van te voren van wist. Mijn trips naar Praag en Kopenhagen waren niet al te spannend, al waren de resultaten voor ons natuurlijk goed met een Belgische winnaar op de Unibet Open en een Nederlander en Belg aan de finaletafel tijdens de EPT.

Ik zal de zuipverhalen maar weer achterwege laten. Tegen jouw flitsende verhalen kan ik toch niet op. Een stripclub bezoeken in Praag en een discotheek uitgegooid worden in Kopenhagen, daar staat niemand meer van te kijken natuurlijk na twee jaar. Nee, ik heb iets anders op mijn lever (!) dan drank om met je te delen deze week.

“Vertel een leugen vaak genoeg en je begint het zelf te geloven,” zei mijn moeder vroeger. En dat deed ik dan ook, ik herhaalde het zo vaak dat het schaamrood van mijn kaken verdween en ik het geloofwaardig kon brengen. Het ging dan om kleine dingen als waarom mijn huiswerk niet af was (ik was de hele dag ziek gisteren, echt waar Juf) of waarom ik te laat was (mijn ketting was er af gevallen, heus mam). Toen ik begon te pokeren probeerde ik het weer. Ik nam me voor om mijn hand als pocket azen te spelen en overtuigde mezelf er ook echt van dat ik daadwerkelijk de bullets had. Een keer, tijdens een van mijn eerste stappen in Holland Casino om €2/€2 te spelen, ging ik zover dat ik op de river wel een heel kleine valuebet maakte in de hoop op een call. Ik kreeg hem en draaide triomfantelijk koning-vrouw suited open... Oeps, het paartje tienen van mijn tegenstander scoopte de pot en ik kon mijn wonden likken.

Iets anders dan, ik beloof later terug te komen op deze inleiding. Veel mensen kennen het wel, als je nuchter bent lach je je kapot met een groep mensen maar als je allemaal wat drankjes op hebt begin je plots te praten over de diepere zaken in het leven. Gesprekken over vrouwen, uitgaan en feesten maken plots plaats voor conversaties over de problematiek in het Midden-Oosten en over het ontstaan van het heelal. Voor even wanen we ons allemaal filosoof en expert op alle gebieden. We toveren “feiten” tevoorschijn die we ooit eens hoorden op Discovery Channel om onze argumenten kracht bij te zetten en lullen uren lang alsof we een presidentieel debat aan het houden zijn op CNN.

Een aantal jaar geleden kwam ik een vrolijke pokerspeler tegen in een hip groen jasje. Een gezellige jongen, biertje er bij en maar lekker kaarten. Hij leek zich uitstekend te vermaken. Als de drank in de man was wilde hij nog wel een botte uitspraak doen. Gewoon om reacties uit te lokken bij mensen die sober genoeg waren om aanstoot aan iets te nemen. We filosofeerden weer eens over een nutteloos onderwerp en plots kwam er een uitspraak uit zijn hoek waar we weer uren verder mee konden. Iedereen was het er ofwel volstrekt mee eens ofwel pertinent oneens.

Diezelfde pokerspeler kwam er al snel achter dat, als hij diezelfde houding aan nam in een geschreven stuk, dat hij kon rekenen op genoeg positieve feedback. En dus raaskalde hij voort in geschreven stukjes op een van de grotere Nederlandse pokersites. Meestal koos hij een onderwerp waar hij lekker op los kon gaan. Het woord 'epic' bijvoorbeeld, volgens hem veels te veel gebezigd tegenwoordig, of gelovigen die pas een blad voor de mond nemen als het kindermisbruik binnen hun eigen gemeenschap betreft. Of misplaatste objectiviteit, of mensen die reizen opschrijven als favoriete hobby, of mensen die zich heel belangrijk vinden, of mensen die zichzelf columnist noemen wat dat betreft, of of of...

Laatst kwam ik deze pokerende columnist (mag ik hem zo noemen, ja dat mag ik) tegen aan de andere kant van de wereld. We werden omringd door baccarat spelende Chinezen die zich verder niets aan trokken van ons Westerlingen want we zaten in Macau. Het was prachtig weer, de alcohol niet te duur en overal was vrouwelijk schoon te zien (weliswaar tegen betaling maar toch). We dineerden in een luxe restaurant op de 40e verdieping en dronken Sapporo met uitzicht op een prachtig verlichte stad. Toch was het allemaal niet naar zijn wens, deze immer kritische pokerspeler voelde zich niet op zijn gemak. Vooral het eten was niet naar zijn smaak en de beste man trapte overal tegen aan, figuurlijk dan.

Na het eten vertrokken we naar zijn hotel waar we plaats namen in onze boxershorts in een 8 meter lang (zwem)bad. Een onderdanige serveerster kwam een bak met 20 Corona's brengen. De jonge man van eind twintig was nog altijd even recalcitrant en zijn gemekker op alles Aziatisch werkte ons op de lachspieren. Wij genoten van deze vleesgeworden jammeraar, heerlijk op alles afgeven – waarom niet?

Sportshoe Diaries - The fine line 101
En maar jammeren, wat hebben we het toch slecht...

Maar toch maak ik me zorgen. Ik hoop dat zijn houding een typetje is die hij aan en uit kan zetten. Ik hoop voor hem dat hij niet bitter wordt van het eeuwige belachelijk maken van alles en niets. Ik hoop dat hij niet is gaan geloven in zijn alterego zoals Phil Hellmuth dat ooit is gaan doen. Mensen zeggen wel eens dat Hellmuth een typetje op zet voor televisie en dat hij daarnaast een heel vriendelijke baas is. Die mensen hebben nog nooit van doen gehad met Phil buiten de pokertafel waarschijnlijk want hoewel hij inderdaad niet loopt te schelden op donks, jammert hij alsnog genoeg. Zo kwam ik hem eens tegen in de tussengangen van het Rio Casino en liep hij tegen zijn manager te jammeren hoeveel ongeluk hij weer eens had gehad. En ik stond eens achter hem in de pokerkitchen waar hij aan het braggen was tegen een zonnebril verkoper die hij blijkbaar kende van vroeger. Er was geen camera in de buurt, geen random pokerfan voor wie hij zijn tweede zelf uit de kast moest trekken. Hellmuth gelooft echt dat hij de meest ongelukkige pokerspeler ter wereld is. Hij gelooft echt dat als er geen geluk in poker zou zijn dat hij alle toernooien zou winnen. Ik hoop voor hem dat hij niet echt is gaan geloven dat hij kogels kan ontwijken want dat zou nog wel eens bloederig kunnen aflopen.

Ik hoop een heleboel maar een intelligente jongeman als de eerder beschreven schrijvende pokerspeler zal dat zichzelf ongetwijfeld al eens gerealiseerd hebben. Jammer alleen in je columns en trap alleen heilige huisjes om als we een biertje doen na een lange dag pokeren en wordt niet die bittere 50-jarige shortstackende setminer die we al zo vaak in Vegas tegen komen maestro. Dan kunnen we allemaal lachen om je fratsen, inclusief jijzelf.

Frank

Comments

  • Freez0 Freez0

    Veel mensen kennen het wel, als je nuchter bent lach je je kapot met een groep mensen maar als je allemaal wat drankjes op hebt begin je plots te praten over de diepere zaken in het leven. Gesprekken over vrouwen, uitgaan en feesten maken plots plaats voor conversaties over de problematiek in het Midden-Oosten en over het ontstaan van het heelal. Voor even wanen we ons allemaal filosoof en expert op alle gebieden. We toveren “feiten” tevoorschijn die we ooit eens hoorden op Discovery Channel om onze argumenten kracht bij te zetten en lullen uren lang alsof we een presidentieel debat aan het houden zijn op CNN.

    heel herkenbaar ja Smile

  • Webjoker Webjoker

    PaulValkenburg schreef

    Krijg toch een piepklein beetje de indruk dat 't een klein beetje frustreert Frank.

    trickstar schreef

    en... dan worden we allemaal eenheidsworst.

    Ik ga het stuk nog eens overlezen want misschien heb ik iets helemaal verkeerd opgeschreven. Geen idee hoe je dit eruit kan halen namelijk lol. Het is niet dat er drie lagen van betekenis in mijn oppervlakkige stukken zitten lol.

  • rikislief rikislief

    ge moet oewe moel houwe ouwe zeikzak

Lees 9 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen