PokerNews PROfile: Olaf "idolaf" de Zeeuw - "Ik leef voor poker!"

PokerNews PROfile: Olaf "idolaf" de Zeeuw - "Ik leef voor poker!"

“Poker heeft mij echt veel gebracht” en “Ik leef voor poker!” fluisterde hij me ooit eens toe. Maar vandaag geen jongeling die rijkdom heeft verworven door poker. Ook geen nieuweling die na een dikke cash in de pokerwereld plotseling in het middelpunt van de belangstelling staat. In de PokerNews PROfile van vandaag nemen we je mee met het verhaal van Olaf “idolaf” de Zeeuw.

Iedereen die de laatste jaren wel eens in Holland Casino een live-toernooi heeft gespeeld zal hem ongetwijfeld kennen. Als je al een tijdje regelmatig in Holland Casino komt dan ben je de ene keer een ronde De Zeeuw tegen gekomen om de volgende keer verrast te worden door een stuk slankere Olaf.

Maar problemen met zijn gewicht is niet het enige wat Olaf heeft geplaagd sinds zijn jeugd. Gokken en wiet roken lopen ook als een rode draad door zijn leven en steken telkens weer de kop op na periodes van onthouding. Vandaag doet de 41-jarige in Soest geboren Bussumer zijn verhaal.

Laten we bij het begin beginnen. Waar en hoe ben je opgegroeid?
Ik woonde met mijn ouders en mijn zusje in Bussum. Mijn ouders zijn een taxibedrijf begonnen toen ik 4 jaar was. Zij hebben vooral de eerste 10 jaar dag en nacht gewerkt. Financieel ging het voor de wind maar de spanningen en ruzies tussen mijn ouders zorgden ervoor dat het thuis geen prettige leefomgeving was.

Vanaf mijn 14e ging het op school helemaal fout. Dat was eigenlijk heel jammer, want ik kon heel goed leren. Maar ik deed er niets aan en had grote concentratie problemen. Ik spijbelde, begon thuis geld te stelen, wiet te roken en kwam in aanraking met gokkasten. Die hadden op mij een enorme aantrekkingskracht. Natuurlijk werd er hulpverlening geadviseerd, maar gezinsgesprekken bij het Riagg en bij een psychiater hielpen niet. Op mijn 15e ben ik op kamers gaan wonen in Baarn. Ik ben toen gestopt met school en ging werken in de horeca. Ik moest ineens op eigen benen gaan staan, waar ik nog helemaal niet aan toe was. Ik vond wel een leuk baantje in een restaurant en verdiende best goed tot mijn 18e jaar, maar al mijn geld ging rechtstreeks in de random runner.

PokerNews PROfile: Olaf "idolaf" de Zeeuw - "Ik leef voor poker!" 101
Olaf met zijn moeder

Toen ik 18 jaar werd en mijn rijbewijs haalde, ben ik taxi gaan rijden bij mijn vader en bij mijn oma gaan wonen in Hilversum. Maar ook toen raakte ik dieper en dieper in de problemen. Op mijn 19e zat ik zo met mezelf in de knoop en was de verslaving zo problematisch dat ik voor het eerst hulp ben gaan zoeken. Uiteindelijk heb ik twee jaar vrijwillig in een Therapeutische Gemeenschap in Arnhem gewoond, een kliniek voor alcoholisten, drugs- en gokverslaafden.

Was je veranderd toen je daar uitkwam?
Het is heel moeilijk uit te leggen wat er precies was veranderd, maar ik denk dat ik in deze twee jaar een totaal ander mens ben geworden. Deze therapie heeft mij onder andere veel inzicht gegeven in ons gezinssysteem. Ik heb er veel geleerd. Ik kijk dan ook met plezier terug op deze periode, al was het niet makkelijk.

Ik ging de kliniek in met 128 kilo. Toen ik eruit kwam woog ik 89 kilo. Dat was een aardig verschil en ik dacht, nee ik wist zeker, dat ik nooit meer zou gokken en roken! Helaas was dit een nogal te optimistische veronderstelling. Al snel viel ik terug in mijn eet- en gokverslaving en begon ik ook weer te roken.

Omdat ik niet weer een kliniek in wilde besloot ik om naar Portugal te verhuizen, het land waar ik vaak met mijn ouders op vakantie was geweest en waar ik nooit gokkasten had gezien. Hier heb ik twee jaar gewoond en de leukste periode van mijn leven gehad, als ik er nu zo op terug kijk. Ik begon achter de bar te werken in een discotheek en woonde bij een Portugees vrouwtje op een klein kamertje.

Vrij snel kwam ik in contact met twee Amsterdammers die zeiltochten organiseerde langs de kust. Ik ben voor hun tickets gaan verkopen en heb dit werk bijna twee jaar gedaan. Ik werd de beste verkoper van het hele bedrijf, ik huurde een leuk appartementje en ging zelfs samenwonen.

In de winter was er echter weinig te beleven en dus ook weinig werk. Ik miste Nederland en toen na een jaar mijn verkering uitging, besloot ik terug naar Nederland te gaan. Ik ben toen weer in de zaak bij mijn vader gaan werken. Nu niet als taxichauffeur maar als bedrijfsleider.

PokerNews PROfile: Olaf "idolaf" de Zeeuw - "Ik leef voor poker!" 102
Olaf op de zeilboot in Portugal

Wat voor een bedrijf was dat exact?
De klantenkring van ons taxibedrijf bestond voornamelijk uit de omroepen en bedrijven die werkten voor radio en televisie. We brachten gasten en bekende Nederlanders naar de studio, en na de opname brachten we ze weer naar huis. Grote programma’s waar we voor reden waren bijvoorbeeld Studio Sport, Nova, Barend en van Dorp en Met Het Oog Op Morgen. Hun presentatoren en gasten reden wij naar de studio en terug. Bekende klanten waren bijvoorbeeld Mart Smeets, Jos Brink, Koos Postema en Theo van Gogh. En als Katja Schuurman gereden moest worden dan zette ik een ander op de planning en stapte ik zelf even de taxi weer in (lacht, red).

Het werk was aanvankelijk erg leuk. Het was altijd spannend want iedereen moest altijd overal op tijd zijn. Dat plannen en regelen zorgde voor een enorme druk. Er mocht niets fout gaan, wat nogal een hectiek opleverde met het af en toe slechte weer en de files in Nederland. Ook 's nachts werd ik vaak wakker gebeld want het taxibedrijf ging 24 uur per dag door. Als er ergens een oorlog uitbrak, of er waren verkiezingen in Amerika bijvoorbeeld, dan hadden we twaalf of dertien auto's op en neer rijden, de hele dag door. Het was best een heel mooi bedrijf en ik heb wel leuke dingen meegemaakt. Het bestaat nog wel, maar het is nu wat kleiner geworden.

Ik heb vanaf 1996 het bedrijf geleid. In die tijd werd ik ook verliefd en ik ging samenwonen. Uit deze relatie is een prachtige dochter gekomen. Daarna is de meest zwarte periode in mijn leven aangebroken. Ik was na verloop van tijd niet meer gelukkig in mijn relatie en ik vluchtte in het eten. Ik kwam kilo’s aan, ging weer gokken en raakte weer verslingerd aan de wiet. Het ging slechter en slechter met mij en daardoor met het bedrijf. Vooral mijn gokverslaving zorgde voor diepe wonden en financiële chaos.

PokerNews PROfile: Olaf "idolaf" de Zeeuw - "Ik leef voor poker!" 103
Olaf in een fotoshoot net voor zijn auditie bij Idols seizoen 3

Goede en slechte periodes hebben zich vervolgens jarenlang afgewisseld. Met hulp en therapie ging het lange tijd goed. Ik ben uit het taxibedrijf gestapt. Mijn vader is ziek geworden, hij had kanker. Het taxibedrijf werd verkocht en mijn ouders verhuisden naar Almere. Korte tijd daarna is mijn vader overleden. In mijn goede periodes droomde ik ervan om van mijn zanghobby mijn beroep te kunnen maken. Ik was een tijdje leadzanger in een cover rockbandje en zong ook bij een musical-ensemble. Hier lag duidelijk mijn passie.

Dat moet de periode geweest zijn dat je meedeed aan Idols!
Ja! Het was het derde seizoen van Idols en voor het eerst kon je meedoen tot 35 jaar. Ik heb me toen ingeschreven. Vooral ook omdat ik niet over vijftig jaar zou willen zeggen “had ik toen maar meegedaan”. Helaas ben ik al in de voorselectie afgewezen. Ik heb alleen voor twee jongens van een jaar of 25 gezongen en dus niet voor de jury op tv. “Niet goed genoeg” was het oordeel. Nou bedankt, en toen ging ik weer. Ik was behoorlijk teleurgesteld. Ik was vooraf wel heel zenuwachtig geweest, maar op het moment dat ik moest zingen viel dit weg en ging het eigenlijk prima vond ik zelf.

Was je niet bang dat als ze je wel door zouden laten gaan, dat ze je gingen afbranden?
Nee, daar was ik niet zo bang voor. Kijk, het was heel makkelijk: je ging daar door naar de volgende ronde omdat je bij de beste hoorde en een talent had, óf je ging door omdat je een idioot was die niet kon zingen. Ik wist dat ik geen idioot was die niet kon zingen. Dus daar was ik niet bang voor, anders had ik ook niet meegedaan. Ik hoopte alleen dat ze hadden gedacht van “Wow, wat een stem”, of “Wat leuk!”. Dat soort reacties had ik namelijk wel gekregen van mensen waarvoor ik eerder had opgetreden. Maar dat was dus niet zo.

PokerNews PROfile: Olaf "idolaf" de Zeeuw - "Ik leef voor poker!" 104
Olaf aan het optreden

Het enige wat ik uit die tijd nog heb is een demo van mijn rockcoverbandje Rain.

download Rain - Get Over It

Wanneer ben je in aanraking gekomen met Poker?
In 2005 of 2006 ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met poker. Poker zag ik voor het eerst in een kroeg in Bussum waar een €10 rebuy toernooitje werd gehouden. Nadat me wel duidelijk werd dat het met mijn zangkunsten weinig ging worden, ben ik me volledig op poker gaan richten.

Was je meteen goed in poker?
Ik weet het nog goed; ik snapte er helemaal niks van in het begin. Ik zat met Thierry (van den Berg, red.) een cashgamepie te doen de eerste keer. Ik had pocket achten en er lag er een vrouw en een tien en hij bette. Ik wist echt niet wat ik moest doen, ik had geen flauw benul – ik snapte er hélemaal niks van. Ik was helemaal niet goed.

Maar ik was er wel door gegrepen. Ik wilde het leren. Mijn oma had me op mijn vijfde al jokeren geleerd en spelletjes gek als ik altijd ben geweest, pakte ik ook het poker op en werd ik snel beter. Dat merkte ik wel. Het niveau van zes jaar geleden lag veel lager dan waar het nu is, en voor ik het wist harkte ik al aardig wat geld bij elkaar. Ik werd een keer eerste in het toernooitje, een keer tweede. Toen twee keer achter elkaar eerste. Op een gegeven moment ging ik ook online kleine MTT's spelen op PokerStars en ook hier won ik vrijwel direct.

Hoe is je weg omhoog gegaan?
Met ups en downs. In het begin speelde ik kleine buy-ins maar ik kwam er al snel achter dat je ook gebackt kon spelen en op die manier wat hogere buy-ins kon spelen zonder risico. Al snel speelde ik gebackt MTT’s tussen de $50 en $250. Ik vond het ook leuk om voor meerdere mensen te spelen door de support die je dan krijgt. Live ging ik ook wat duurdere toernooien spelen en ook hier haalde ik aardige resultaten en kon ik dus altijd wel backers vinden.

Waarom heb je altijd gebacked gespeeld?
Een groot voordeel van gebackt spelen is dat je geen druk voelt van de dure buy-in, maar als je een eerlijk antwoord wilt is dat eigenlijk omdat ik altijd weer broke ging. Soms kwam dat door een downswing maar vaker door mijn hoge vaste lasten, het aflossen van mijn oude gokschulden en een paar keer door een terugval in gokken. Ik wist in ieder geval dat ik met een baan bij de Albert Heijn nooit meer van mijn schulden af zou komen. Vandaar dat ik vol voor het poker ben gegaan en gelukkig nemen mijn schulden langzaam af.

Had je met het geld van backers geen problemen?
Als je je backers belazert dan is het natuurlijk einde pokercarrière, normaal gesproken. Dat besef ik me heel goed. Zeker als je wat bekender bent in de pokerscene. Ik ben zelf wel één keer de fout ingegaan van de zeven jaar dat ik gebacked speel moet ik bekennen. Daar heb ik mijn lesje wel van geleerd. Ik heb er toen alles aan gedaan om het geld weer bij elkaar te krijgen en met hulp is dat gelukt, waardoor het niet op een drama is uitgelopen. Maar dit zal me geen tweede keer gebeuren.

Hoe doe jij het met de kansspelbelasting?
Hoe het hier in Nederland qua belastingen geregeld is voor pokerspelers, is bizar en absoluut niet te verkopen aan backers. Als ik dus belasting ga inhouden dan is er niemand meer die een cent backt. Ik hoop dan ook dat er snel wat gaat veranderen in de toekomst. Natuurlijk moeten we allemaal belasting betalen, maar dan wel over wat je in een heel jaar wint, na aftrek van kosten. Als je in januari $10.000 wint en in februari $10.000 verliest en dan alsnog $3.000 belasting moet betalen voor je winnende maand in januari... Schiet mij maar lek dan.

Natuurlijk kan je ook naar Malta of Engeland of Canada vertrekken waar je helemaal geen belasting hoeft te betalen maar voorlopig wil ik nog niet mijn dochter missen die twee dagen per week bij me woont. Over zes tot acht jaar zal ik zeker vertrekken als er niets is veranderd in het belastingklimaat voor pokerspelers.

Ik ben je al vroeg in je pokercarrière in Las Vegas tegen gekomen. Dat lijkt me niet echt verstandig met jouw achtergrond.
Als je gokverslaafd bent is het super onverstandig om naar Las Vegas te gaan, dat snapt iedereen. Het is een beetje hetzelfde als een alcoholist die in de kroeg gaat werken achter de tap. Ik heb de keuze gemaakt om te gaan pokeren en dat is moeilijk uit te leggen. Ik ben gestopt om me steeds te verdedigen. Dit is mijn weg en ik neem daar de verantwoording voor. Met hulp van Meetings en het twaalf stappen programma zou dit moeten kunnen, dus ik heb goeie hoop.

PokerNews PROfile: Olaf "idolaf" de Zeeuw - "Ik leef voor poker!" 105
Olaf de Zeeuw in gesprek met reporter Frank Op de Woerd in Las Vegas op de WSOP in 2008

Wat is het twaalf stappen programma?
Begin 2011 heb ik contact gezocht met N.A. (Narcotics Anonymous, red.), een groep mensen die bij elkaar komen en hun ervaring, kracht en hoop delen. In heel Nederland worden door dit soort groepen meetings gehouden en voor elke verslaving is er wel een groep. Zo heb je de A.A. voor alcoholisten, O.A. voor overeters, en G.A. voor gokkers. Allemaal werken ze met het 12 stappen programma wat voor vele verslaafden de weg naar herstel heeft geopend.

Het werken aan je gokverslaving, maar tegelijkertijd wel blijven pokeren, doet me denken aan Erick Lindgren die met een soortgelijk dualisme in het nieuws is gekomen recentelijk.
Ja, toen ik dat las herkende ik veel. Poker heeft er voor mij helemaal niet één op één mee te maken met verslavend gedrag, maar het is wel relevant natuurlijk. Het is wel uitkijken. Als ik namelijk een toernooi uit ga met een zieke beat dan is wel mijn eerste reactie: “Gadverdamme, klotezooi, kutzooi, ik ga gokken!”. Dan is het maar een kleine stap naar de gokkast. Dat is eng. Dus op die momenten moet ik heel erg uitkijken omdat het voor mij heel normaal is om te vluchten van moeilijke emoties.

We hebben vooral het gokken zien terug komen, maar ook met je gewicht heb je nogal wat problemen gehad die voor iedereen zichtbaar waren.
Mijn eetverslaving is al jong begonnen en heeft altijd in de schaduw gestaan van mijn gokverslaving omdat die zoveel meer destructief was dan mijn eetverslaving. Mijn ouders wogen beiden boven de 100 kilo en er was dus altijd veel eten in huis. Al vanaf mijn twaalfde jaar werd ik erg dik. Ook met deze verslaving heb ik goede tijden en slechte tijden gekend.

Op dit moment volg ik een voedselplan wat inhoud dat ik drie keer per dag afgewogen maaltijden eet en me onthoud van alle suikers. Niets dan respect voor Steven van Zadelhof hoe hij zijn weg in het eten heeft gevonden. Zijn blogs, die ik vaak lees, zijn voor mij erg motiverend.

Hoe ziet een week poker er voor jou uit?
De laatste tijd speel ik elke zondag gebackt op PokerStars, Full Tilt en 888 ongeveer vijftien toernooien voor 2.000 dollar. Daarnaast probeer ik ook de mooie live events met een diepe structuur zo veel mogelijk te spelen. Doordeweeks grind ik momenteel 18-man Turbo Sit & Go's op PokerStars van vijftien dollar met maximaal twintig tafels tegelijkertijd. Ik gebruik hiervoor Table Ninja en Holdem Manager.

Welke toernooien zijn je het meest bijgebleven als je terugkijkt op zeven jaar poker?
In 2007 eindigde ik 53e in de jaarranking van PokerStars. De top honderd mocht een freeroll spelen met negen tickets voor een pakket naar de Bahama’s. Daar wist ik me voor te kwalificeren samen met busto_soon (Johan van Til, red.) wat ik zelf wel heel gaaf vond omdat het een sterk veld was. Ik nam een van mijn beste vrienden mee naar de Bahama’s en ik kijk met heel veel plezier terug op deze twee weken. Ik cashte net niet in het Main Event maar werd wel negende en zeventiende in twee side-events.

Ook de trip naar Deauville met Wim (Emo, red.) en Raoul (Refos, red.) was super omdat ik daar 27e werd in het EPT Main Event en het side-event van €2.000 wist te winnen. Wat me ook meteen te binnen schiet is dat ik het FTOPS 2-day Event speelde van 2.500 dollar op Full Tilt. Ik stond eerste bij de laatste negentien en tweede bij de laatste dertien. Uiteindelijk vloog ik er als tiende uit voor 20.000 dollar, terwijl de eerste prijs 500.000 dollar was. Daar ben ik wel weken ziek van geweest omdat er zoveel meer in had gezeten en omdat ik een paar fouten had gemaakt op het einde.

Als laatste staat natuurlijk het winnen van de Dutch Open me nog bij. Twee keer kwam ik uit kansloze positie met heel veel geluk weer terug in het toernooi. Ik kwam Heads-Up tegen Marcel (van der Wolf, red.), een goeie vriend van mij, en won nog ook!

PokerNews PROfile: Olaf "idolaf" de Zeeuw - "Ik leef voor poker!" 106
Olaf de Zeeuw wint het Dutch Open voor €45.315 (oktober 2012)

Tot slot, hoe staat het met de liefde?
De liefde voor poker is groot (lacht, red.), ik leef voor poker! En de liefde voor mijn dochter is niet uit te drukken in woorden! De liefde voor vrouwen staat op een erg laag pitje maar wie weet wat 2013 voor me in petto heeft.

Comments

  • [user156467] [user156467]

    Floorkiller schreef

    Badr schreef

    El Diego.....krijg je de kans om een grappige opmerking te maken, laat je die liggen...

    @Floor: Kale is een Ier he!

    Er stond een rood wit blauw vlaggetje achter z'n naam^^

    Maar hijs rood he!

  • Floorkiller Floorkiller

    Badr schreef

    El Diego.....krijg je de kans om een grappige opmerking te maken, laat je die liggen...

    @Floor: Kale is een Ier he!

    Er stond een rood wit blauw vlaggetje achter z'n naam^^

  • [user156467] [user156467]

    wouden.....jezus Badr, kut allochtoon

Lees 58 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen