World Series of Poker geschiedenisles: het Main Event!

Geschiedenis van de World Series of Poker

Zes mannen zitten aan een tafel te pokeren op uitnodiging van Benny Binion. Er staat wat publiek omheen want het gaat hier om de beste pokerspelers ter wereld. De winnaar mag naar huis met 30.000 dollar. Dat was in 1971, het eerste jaar dat de WSOP als freeze-out gespeeld werd. 41 jaar later verwachten we meer dan zesduizend man in het Main Event en loopt de winnaar weg met meer dan acht miljoen.

Texas Gamblers Reunion

Benny Binion organiseerde in 1971 de eerste officiële World Series of Poker in zijn casino in Las Vegas; de Binion's Horseshoe. Maar om de geschiedenis van de WSOP volledig te grijpen moeten we nog twee jaar terug in de tijd. In 1969 zijn het de heren Tom Moore en Vic Vickrey die de koppen bij elkaar steken en in Reno de eerste Texas Gamblers Reunion organiseren. Moore, eigenaar van het Holliday Casino in Reno waar het toernooi georganiseerd wordt, en Vickrey, een insider in de gokkerswereld met grootste ideeën, nodigden de bekendste spelers van dat moment uit voor een serie aan high stakes cashgames.

De bekende gezichten van die tijd kwamen allemaal. Jimmy "The Greek" Snyder, Rudy "Minnesota Fats" Wanderone en Benny Binion waren present. Doyle Brunson, Thomas Austin "Amarillo Slim" Preston, Johnny Moss en Puggy Pearson maakten het stel compleet, aangevuld met enkele rijke amateurs.

Het evenement was een succes, maar Moore en Vickrey planden geen vervolg voor 1970. Benny Binion nam het stokje over en nodigde de heren uit voor een vervolg, dit keer in zijn casino in Las Vegas. De bekende namen kwamen weer bij elkaar en speelden wederom voor een week lang cashgames op ongekend hoge limieten voor die tijd. De World Series of Poker, zoals de week gedoopt werd door Benny Binion, was enkel nog bij insiders bekend. Er was nog geen pers en zeker geen onbekende spelers die speciaal daarvoor naar Las Vegas kwamen om een gokje te wagen met de pro's. De debuterende WSOP was een ons-kent-ons aangelegenheid en de winnaar werd gekozen door de spelers.

World Series of Poker geschiedenisles: het Main Event! 101
De World Series of Poker 1970

Dat kiezen van de winnaar had nog wel wat voeten in de aarde. Toen alle spelers gevraagd werd wie de beste speler van de afgelopen week was stemden ze allemaal op zichzelf, zo gaat het verhaal. Een gelijke stand leek niet de juiste oplossing en dus vroeg Benny Binion de spelers allemaal wie de op één na beste speler was om toch een winnaar te kunnen kronen. Johnny Moss kreeg de meeste stemmen uiteindelijk en mocht zich een jaar lang WSOP-winnaar noemen.

Freeze-out

Al snel realiseerde organisator Benny Binions zich dat er verbeteringen gemaakt moesten worden aan het concept om de WSOP een groter event te maken. De verhalen lopen uiteen wie er als eerste met het idee kwam om het concept te wijzigen naar een freeze-out. Sommigen zeggen dat Binion het op advies van een bevriende journalist veranderde. Zelf weet hij het niet meer zeker maar dacht hij dat het “Amarillo Slim" was geweest die hem op het idee had gebracht. De cashgames bleven bestaan natuurlijk, maar de winnaar was diegene die het langste in het $5.000 kostende toernooi zou blijven zitten.

Een wedstrijd met een duidelijke winnaar bleek veel beter te begrijpen voor de mensen die keken. De pers had iets om over te schrijven, het passerende publiek iemand om voor te juichen.

World Series of Poker geschiedenisles: het Main Event! 102
Johny Moss, acteur Chill Wills, Amarillo Slim, Jack Binion en Puggy Pearson

Wederom was het Johnny Moss die er met de eer en het geld vandoor ging. Moss versloeg alle vijf andere spelers en schreef $30.000 bij aan zijn bankroll. De WSOP begon bekend te raken bij de mensen in Las Vegas maar bleef onbekend daarbuiten. Het event had een kickstart nodig, een ambassadeur die het woord zou verspreiden. Lang hoefde Benny Binion niet te wachten op een speler die de wagen zou gaan trekken want al het volgende jaar presenteerde zich de ultieme kandidaat. De welbespraakte Amarillo Slim Preston won in 1972 en ging met alle liefde het land door om in talkshows zijn woord te doen. Maar liefst elf keer was hij in de daaropvolgende jaren te gast bij de populaire ‘The Tonight Show’, hij schreef een bestseller en werd gevraagd voor rollen in speelfilms. Preston was de ideale ambassadeur van poker en de World Series of Poker voor organisator Benny Binion.

Doyle Brunson, die dat jaar uiteindelijk derde werd, zou jaren later in zijn boek ‘The Godfather of poker’ bekennen dat hij en Puggy Pearson, die tweede werd, Preston hadden laten winnen omdat ze geen zin hadden in alle publiciteit. Poker werd gezien als een activiteit van criminelen en pokerspelers werden beschouwd als het gespuis van de samenleving. Brunson en Pearson hadden geen zin om zich te moeten verdedigen, maar Preston vond het juist geweldig allemaal.

Poker kreeg meer en meer bekendheid en de WSOP van het jaar daarop kreeg meer aandacht dan ooit te voren. CBS maakte een uitzending van de finaletafel en heel Amerika werd bekend met het officieuze wereldkampioenschap pokeren in Las Vegas. De organisatie breidde het aantal events uit naar vijf events. Niet enkel het Main Event, maar een seven-card stud-, een razz-, een deuce-to-seven lowball en een kleiner hold’em event werden aangeboden. Walter "Puggy" Pearson, de vorige twee jaar nog runner-up, won uiteindelijk het Main Event en mocht zichzelf 80.000 dollar rijker noemen.

De jaren die volgden kenmerkten zich door de pro’s die het toernooi op hun naam schreven. Johnny Moss herhaalde zijn 1971 run en won het toernooi ook in 1974. Brian “Sailor" Roberts mocht zich winnaar noemen in 1975 en Brunson maakte zichzelf onsterfelijk door in zowel ’76 als ’77 te winnen. Ook in 1978 ging een poker grootmeester er met de titel vandoor; Boby Baldwin won het Main Event waarvan het deelnemersaantal inmiddels was opgelopen tot 42.

De amateur en de pro

In 1979 was het voor het eerst een amateur die aan het langste einde trok. Hal Fowler moest nota bene geld lenen van Binion om überhaupt mee te kunnen doen, maar versloeg wel alle grote namen uit de pokerwereld. De bekende namen moesten allemaal het veld ruimen en ook Bobby "The Wizard" Hoff, die beschouwd werd als één van de beste spelers op dat moment, werd uiteindelijk heads-up verslagen. Fowler maakte in de laatste hand een straat tegen Hoof’s pocket azen en kreeg $270.000 en de inmiddels geïntroduceerde bracelet. Hoff, die tweede werd voor $108.000, bleef verslagen achter. De professionals stonden met verbazing te kijken hoe de grote Hoff verloor van de amateur Fowler. Hoff zou uiteindelijk in een zware depressie geraken door de verloren heads-up en nooit meer zijn beste spel spelen naar eigen zeggen.

De vieze smaak die de professionals in de mond hadden na de winst van Fowler in 1979 werd in één keer weggewassen met de komst van Stuart Errol Ungar. De jonge Stu speelde anders dan ieder ander in die tijd en verhief het agressief spelen tot een kunst. Niet alleen in 1980 won hij maar ook in 1981 ging de grootste prijs naar de jonge Stuey in een toernooi dat werd uitgezonden op NBC. Miljoenen huishoudens kregen poker in hun woonkamer en Stu Ungar was het wonderkind die zij duizenden dollars zagen winnen.

Stu Ungar

In de jaren tachtig bleef de WSOP groeien en al snel schoot de ruimte in Binion’s tekort om alle spelers te huisvesten. Ieder jaar kwamen er al meer events bij en er werd inmiddels ook gespeeld in het naastgelegen Golden Nugget Casino en in de 4 Queens.

Toen Benny Binion in 1989 kwam te overlijden nam zijn zoon Jack Binion het stokje over. Die huurde Jim Albrecht en Jack McClelland in om hem te assisteren in de alsmaar groter wordende WSOP. Qualifiers, meer rijke amateurs die wilden spelen en de aanblijvende aandacht van de nationale televisiestations katapulteerde de WSOP naar algemene bekendheid in Amerika, en ook de aandacht vanuit Europa begon te komen toen we richting het einde van de jaren negentig gingen.

Downfall en explosie

De stijgende lijn qua aandacht en deelnemers werd abrupt beëindigd toen een ruzie in de familie Binions resulteert in het uitsluiten van Jack Binion van de WSOP. Jack was niet meer betrokken als organisator en was tussen 1999 en 2002 niet te vinden op de WSOP. Veel spelers en dealers boycotten de WSOP door de afwezigheid van Jack terwijl zus Becky de dagelijkse leiding in handen had.

Toen de WSOP van 2003 begon spraken veel betrokkenen zich uit tegen de organisatie en volgens velen was het toernooi over zijn hoogtepunt heen. De zojuist gestarte, maar direct al populaire, World Poker Tour zou de rol van de WSOP overnemen, zo dachten vele pokerspelers in die tijd. Ze konden er uiteindelijk niet verder naast zitten.

Een onbekende amateur-pokerspeler met een gouden achternaam zette de pokerwereld namelijk op zijn kop. Christopher Bryan Moneymaker kwalificeerde zich middels een $39 satellite op PokerStars voor een $600 direct WSOP qualifier. Hoewel hij eerst nog vierde wilde worden in de qualifier om $8.000 op te strijken, ging hij uiteindelijk toch voor de winst en kwalificeerde hij zich voor het WSOP Main Event. De ESPN camera's legden alles vast en met dank aan de onlangs geïntroduceerde holecardcams kon iedereen thuis nog meer meeleven. Het onwaarschijnlijke gebeurde; de ietwat saaie maar aardige accountant Moneymaker schopte het tot de finaletafel en zou het toernooi op zijn naam gaan schrijven. Heads-up rekende hij af met een klassiek pokerkarakter zoals je die doorgaans alleen in foute pokerfilms zag; de gladde en gehaaide fulltime gokker Sammy Farha.


De laatste hand tussen Moneymaker en Farha. Bekijk ook de grote bluf die Moneymaker eerder maakte.

De amateur die uit het niets iedereen wist te verslaat en $2.500.000 won werd door ESPN van het begin tot einde gevolgd. De overwinning van Moneymaker was het vonkje dat de pokerwereld nodig had om een pokerboom te laten gebeuren. De American Dream deed duizenden mensen zich het daaropvolgende jaar inschrijven voor de WSOP. Online poker kwam op en de talloze qualifiers op PartyPoker en PokerStars droegen eraan bij dat 2004 de grootste WSOP opkomst kende tot op dat moment.

De bezoekersaantallen bleven oplopen met ieder jaar duizenden spelers meer dan de vorige. Het voorlopige hoogtepunt werd bereikt in 2006 toen Jamie Gold 8.772 spelers versloeg en $12 miljoen in ontvangst nam. Helaas kwam er aan de stijgende lijn een einde toen in Amerika de UIGEA-wet werd aangenomen. Voor creditcard maatschappijen was het vanaf dat moment verboden om transacties naar pokerwebsites te doen wat de populariteit van online poker in Amerika geen goed deed. Toch kwam de WSOP ook deze klap weer te boven, want lang niet alle rooms hielden zich aan de nieuwe regelgeving. PokerStars en Full Tilt Poker bleven onder andere actief in Amerika en alleen PartyPoker trok zich terug. De markt leek weer te stabiliseren in de jaren die volgden en ook het jaar na Gold's winst waren er nog meer deelnemers dan het jaar voor zijn winst. Het deelnemersaantal kroop langzaam weer omhoog en toen Jonathan Duhamel als beste van de November Niners in 2010 gekroond werd als winnaar was het deelnemersaantal alweer richting de 7.300 gekropen.

Black Friday

April 2011 vond de ingrijpende gebeurtenis plaats in de pokerwereld die zijn weerslag zou kennen op de World Series of Poker. Op de dag die als 'Black Friday' de geschiedenisboeken in zou gaan kondigde de FBI aan de eigenaren van de drie grootste pokersites (PokerStars, Full Tilt Poker en UB) voor het gerecht te slepen en tegelijkertijd gingen de websites op zwart. Pokerspelers van over de gehele wereld maakten zich druk maar er was nog geen absolute duidelijkheid ten tijde van de World Series of Poker. Hoewel Amerikaanse PokerStars spelers 10 dagen later al uit konden cashen wisten Full Tilt Poker en UB spelers nog niet waar ze aan toe waren. Phil Ivey speelde dit jaar helemaal niet uit onvrede met zijn voormalig werkgever. Het deelnemersaantal dat jaar liep dan ook terug, maar niet zo erg als sommigen hadden verwacht.

Vorig jaar was er ten tijde van de World Series of Poker voor Amerikaanse spelers nog niet veel veranderd. Nog altijd konden ze geen online poker spelen en de online qualifiers die er op de WSOP waren kwamen dan ook allemaal uit Europa en de rest van de wereld. Kort na de WSOP 2012 kondigde het Amerikaanse Ministerie van Justitie en PokerStars aan een deal overeengekomen te zijn. Onderdeel van die overeenkomst was de overname van Full Tilt Poker door PokerStars. Europese spelers konden daardoor direct weer bij hun geld en Amerikaanse spelers hadden de toezegging dat de Amerikaanse overheid zou overgaan tot het uitkeren van hun bevroren FTP spelerstegoeden. Tot op heden is het daarvan nog niet gekomen, hoewel er inmiddels wel een bedrijf is aangesteld die moet gaan zorg dragen voor de afhandeling hiervan.

Amerikaanse spelers kunnen dus nog altijd niet bij een deel van hun bankroll maar gaat dat invloed hebben op de bezoekersaantallen van de World Series of Poker? Het Main Event kende minder deelnemers vorig jaar dan het jaar ervoor, maar over de gehele series genomen kwamen er meer spelers in actie. Gaat 2013 een jaar worden met meer of met minder deelnemers? Over een maandje hebben we de indicatie en midden julie weten we het definitief!

In de volgende World Series of Poker geschiedenisles kijken we naar Belgische en Nederlanders spelers op de WSOP. Uiteraard aandacht voor de Nederlandse en Belgische braceletwinnaars maar ook regelmatige bezoekers zonder gouden armband zullen we de revue laten passeren.

World Series of Poker Main Events

jaardeelnemerswinnaarprijs
19707Johnny Mossn.v.t.
19716Johnny Moss$30.000
19728Thomas "Amarillo Slim" Preston, Jr.$80.000
197313Walter "Puggy" Pearson$130.000
197416Johnny Moss$160.000
197521Brian "Sailor" Roberts$210.000
197622Doyle Brunson$220.000
197734Doyle Brunson$340.000
197842Bobby Baldwin$210.000
197954Hal Fowler$270.000
198073Stu Ungar$385.000
198175Stu Ungar$375.000
1982104Jack Straus$520.000
1983108Tom McEvoy$540.000
1984132Jack Keller$660.000
1985140Bill Smith$700.000
1986141Berry Johnston$570.000
1987152Johnny Chan$625.000
1988167Johnny Chan$700.000
1989178Phil Hellmuth, Jr.$755.000
1990194Mansour Matloubi$895.000
1991215Brad Daugherty$1.000.000
1992201Hamid Dastmalchi$1.000.000
1993220Jim Bechtel$1.000.000
1994268Russ Hamilton$1.000.000
1995273Dan Harrington$1.000.000
1996295Huck Seed$1.000.000
1997312Stu Ungar$1.000.000
1998350Scotty Nguyen$1.000.000
1999393Noel Furlong$1.000.000
2000512Chris Ferguson$1.500.000
2001613Juan Carlos Mortensen$1.500.000
2002631Robert Varkonyi$2.000.000
2003839Chris Moneymaker$2.500.000
20042.576Greg Raymer$5.000.000
20055.619Joe Hachem$7.500.000
20068.773Jamie Gold$12.000.000
20076.358Jerry Yang$8.250.000
20086.844Peter Eastgate$9.152.416
20096.494Joe Cada$8.546.435
20107.319Jonathan Duhamel$8.944.310
20116.865Pius Heinz$8.715.638
20126.598Greg Merson$8.531.853

Dit artikel is een geüpdate versie van een artikel dat eerder in PokerNews Magazine verscheen. Foto's met dank aan gaming.unlv.edu.

Comments

  • ZoKanHetDusOok ZoKanHetDusOok

    Nice artikel en dat moneymaker 8k verhaal is echt ziek.

    In de volgende World Series of Poker geschiedenisles kijken we naar Belgische en Nederlanders spelers op de WSOP. Uiteraard aandacht voor de Nederlandse en Belgische braceletwinnaars maar ook regelmatige bezoekers zonder gouden armband zullen we de revue laten passeren.

    Ben erg benieuwd naar deze. WSOP nooit zo gevolgt eigenlijk dus weet er vrij weinig vanaf mbt prestaties van nederlanders.

  • [user251225] [user251225]

    Honesty schreef

    Vooral dat verhaal van moneymaker blijft goud, van broke speler die liever 4e was geworden om die 8k te pakken tot iemand die het poker heeft veranderd.

  • [user83059] [user83059]

    Thx Frank!

Lees 6 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen