Frank "Webjoker" Op de Woerd - Mijn WSOP Event

Frank

Het is zes jaar en vijf dagen geleden, maar ik kan het me nog als de dag van gister herinneren. Het was 19 juni 2007 en de pokerboom in Nederland was op zijn hoogtepunt. Ik liep voorop in de polonaise der pokergekte en drukte de F5-toets van mijn computer kapot om de live-reporting pagina's van PokerNews.nl te blijven verversen.

Tsai Chen

Dimitri Tholen, Lawrence Shaw en Maarten Zwaan zaten in Las Vegas om verslag te doen van de verrichtingen van het Nederlandse contingent der WSOP gangers. Zij werden ondersteund door een ploegendienst draaiend team van vertalers die vanuit huis de updates van PokerNews.com aan de volgers doorgaf. Ik volgde event 28 op de voet, een $3.000 No-Limit Hold'em toernooi met een eerste prijs van meer dan een half miljoen.

Ik ging op dat moment nog naar de Universiteit van Utrecht en daarnaast werkte ik bij SURFnet, een bedrijf waar ik uitstekend na mijn studie fulltime aan de slag kon. Het was volop zomer en ik werkte volle dagen bij SURFnet als projectleider service van een (inmiddels ter ziele) online samenwerkingsdienst. Ik deed mijn werk naar behoren, maar iedere paar seconden alt-tabte ik naar PokerNews om de actie te volgen iedere ochtend. Ik kon mijn ogen bijna niet openhouden want de avond ervoor had ik tot in de kleine uurtjes de actie gevolgd. Inmiddels was er een finaletafel bereikt maar de avond ervoor zat er nog een Nederlander in. Ik kende Tsai Chen niet, had nog nooit van haar gehoord zelfs. Maar ze was Nederlandse en zat bij de laatste twee tafels van een groot WSOP toernooi en maakte kans om de eerste Nederlandse bracelet winnares te worden. Ik vond het ongekend spannend en bleef tegen mezelf zeggen dat ik zo zou gaan slapen, maar bleef uiteindelijk online totdat ze op plaats 18 onderuit ging.

Ongelooflijk, met pocket koningen liep ze tegen pocket azen aan! Ik had nog niet zoveel kaas gegeten van poker in die tijd. 'Als er zoveel geld op het spel zou staan dan zou ik mijn koningen wel folden' dacht ik bij mezelf. 'Het was toch wel duidelijk dat die ander pocket azen had?'

De volgende dag zat ik dus op mijn werk en volgde ik het toernooi nog steeds, nu zonder Nederlanders. Er zaten nog enkele bekende spelers in, waaronder Perry Friedman en Phil Hellmuth die ik beide van de filmpjes op internet kende. De spanning was een stuk minder maar ik was nou eenmaal verslaafd aan poker en bleef het volgen. Hellmuth won niet zijn tweede bracelet van dat jaar maar werd zesde. Ene Shankar Pillai won het toernooi uiteindelijk. Ik ben hem nog wel eens tegengekomen op een toernooitje ergens in Europa trouwens, voor mij was hij een celebrity.

Die beleving die ik had voor Tsai Chen zou ik in de jaren die volgden nog vele malen hebben. Iedere Nederlander die diep ging in een groot toernooi wenste ik al het beste en ik hoopte vurig dat ze zouden winnen. Meer dan eens lukte dat. Rob Hollink in Vegas, Constant Rijkenberg in de EPT van San Remo, Pieter de Korver in Monte Carlo, Ruben Visser in Londen, Marc Naalden bijna back to back in Vegas en ga zo maar door. Maar die keren was ik niet meer zo maar een buitenstaander die ze stond aan te moedigen. Ik stond met een kladblokje aan de rail en trok sprintjes richting mijn computer iedere keer dat ze wat belangrijks deden. De situatie was gelijk, maar toch ook anders.

Gunnen

De afgelopen twee dagen had ik een klein beetje het gevoel dat mijn deelname aan WSOP 2013 event 40 bij sommigen diezelfde gevoelens opriep zoals ik die had bij Tsai Chen. Natuurlijk stonden mijn backers me aan te moedigen, zij hadden immers een financieel gewin bij een eventuele goede prestatie. Maar er waren zoveel meer mensen die tot uitdrukking brachten dat ze het me gunden. Net zoals ik het Tsai Chen gunde, terwijl ik haar niet persoonlijk kende.

Misschien overschat ik mezelf een beetje, maar het aantal berichten dat ik heb ontvangen is werkelijk waar ongekend. Mijn telefoon was na enkele uren al leeg omdat er push notificaties bleven binnen komen van Facebook, Twitter, Whatsapp, Instagram, sms'jes en e-mails. Bij iedere update die ik maakte stroomden de favorites, likes, hartjes en reacties binnen. Om te zeggen dat dat vleiend is, is een understatement. Zoals ik al eerder aangaf was de support overweldigend en een van de coolste dingen ooit. Misschien zelfs een beetje overdreven; op de PokerNews homepage en PokerNews Facebook-pagina leek het soms of ik al vijf bracelets gewonnen had deze zomer. Als jullie maar niet denken dat ik zelf verantwoordelijk ben voor de Facebook-pagina, zo erg zou ik mijn eigen ego niet strelen.

Die ervaring was geweldig. Mijn ervaring als pokerspeler voor een dag (en ene half) was eveneens positief, al is mijn geloof dat poker voor mij als fulltime baan niet is weggelegd, alleen maar versterkt.

Dag 1 van mijn WSOP event

Iedereen begon het toernooi met 4.500 aan chips en het eerste blindlevel was 25/50. De spelers aan tafel waren van een abominabel niveau over het algemeen, zoals ik gehoopt had natuurlijk. De ene speler leek nog minder van het spel te begrijpen dan de ander en de ene raise ter grootte van vier big blinds volgde op de donkbet ter grootte van de pot van de ander.

Eén speler aan tafel vond zichzelf echter helemaal geweldig zo leek het. Een in IveyPoker kledij gehulde Wit-Rus, met een niet aangestoken sigaret in zijn mond, was duidelijk een live grinder. Alex Bolotin (ik moest zijn naam opzoeken moet ik bekennen) stond na iedere hand op van tafel. Hij had een reflecterende zonnebril op en alles aan hem irriteerde me. Al zijn maniertjes kwamen me na een half uur al de strot uit. De manier waarop hij zijn bets naar het midden gooide deed me al de kriebels krijgen. De manier waarop hij zijn blinds pas betaalde als de dealer klaar was met delen deed mijn nekhaar rechtop staan.

Frank "Webjoker" Op de Woerd - Mijn WSOP Event 101

Alex Bolotin met zonnebril (rechts)

Het is niet geheel toevallig dat ik tegen deze Bolotin de grootste pot verloor waar ik de ene slechte beslissing opvolg met een zo mogelijk nog slechtere. Met aas-negen bette ik de river met derde paar (voor value uit wat?) en callde ik zijn shove omdat ik dacht dat hij eigenlijk met niets zou moeten raisen. Behalve met de nuts dan, wat hij ook had. Ik zal jullie de details verder besparen maar het was belachelijk slecht van me en als ik een gebackte pokerpro was geweest dan had ik die hand gefambacht op Twitter want het sloeg nergens op.

Enfin, het is na anderhalve dag spelen uiteindelijk de enige hand waar ik echt heel erg ontevreden over ben, dus de schade valt mee. Mijn eerste dag verliep verder aanvankelijk voorspoedig. Links van me kwam Blair Hinkle zitten op een gegeven moment, maar die had nooit echt een grote stack en heeft het me geen een keer moeilijk gemaakt. Ook een boven gemiddeld agressieve Fransman links kon tegen mijn superieure flopskills (goed hitten) niet op.

Al vroeg op de dag had ik gesqueezed met {a-Diamonds}{8-Diamonds} en had ik tegen twee man {10-Diamonds}{8-}{6-Diamonds} geflopt. Ik ging uiteraard nooit meer passen en versloeg uiteindelijk {8-}{8-} door de {k-Diamonds} op de river. Dat was wel een pot voor veel van mijn chips dus het eerste cruciale potje was al gewonnen. Dat gaf me een lekkere uitgangspositie maar ik moest nog een paar uur wachten tot de volgende rush. Ik werd verplaatst en bleef maar afblinden. Beetje bij beetje werd mijn stack kleiner en de blinden bleven omhoog gaan. Op een gegeven moment voelde ik een reshove fase aankomen voor mijn stack, maar precies op het juiste moment kreeg ik een serie aan lekkere handen om de ban te breken. Ik kon wat kleine potjes pikken en daarna driebette en drie barrelde ik tegen een random met top-pair en werd gecallt door minder. Daarna kwam Perry Friedman bij me aan tafel, die vent die ik zes jaar geleden had gerailt. Met boer-tien suited driebette ik zijn cutoff open vanuit de blinden en ik bette flop en turn met een open-ended en hij foldde top-pair.

Frank "Webjoker" Op de Woerd - Mijn WSOP Event 102

Daarna kreeg ik azen en minvierbette ik een uit de grote blind driebettende jonge kerel, in de hoop dat hij zijn grote stack erin zou trappen. Soms is poker echt mooi want precies dat gebeurde. Ik snapte en nog voordat ik mijn kaarten open kon draaien, wat ik altijd direct doe, gooide hij zijn drieën al open en stond hij op van tafel. Mijn reactie was blijkbaar niet er eentje van iemand die had gesnapt met aas-koning. Ik won en hij kon richting de uitgang.

Weer werd ik verplaatst en nu kwam ik aan een tafel met gigantische stacks. Als ik dan met aas-koning een raise flat en top-pair flop op {k-}{6-}{4-} rainbow is het feest. Nadat de initial-raiser heeft gecheckt bet ik flop en turn en push ik river tegen een mega random oude vent die eerder al een bizar slechte lijn tegen mij had genomen met vrouw-twee. De man hield overduidelijk niet van folden en hij had het zienderoge niet op jonge mannetjes zoals ik. Althans, ik ben 29 maar in zijn ogen ongetwijfeld een bijdehand internet spelertje. Op de river tankte hij vier minuten en keek hij me indringend aan. Aangezien ik geen livepro ben wist ik niet wat ik moest doen. Ik deed maar niks en dat werkte: hij callde, muckte en keek bedroeft naar de paar duizend die hij overhield terwijl ondertussen al zijn chips mijn kant opgeschoven werden.

Ik zat op rozen en voelde me de koning te rijk. Wat kon mij nou nog gebeuren? Ik had bijna 90.000 terwijl de gemiddelde stack 35.000 was op dat moment. Die retorische vraag beantwoorde ik vervolgens in de twee uur die ik nog moest. Met boeren flatte ik vanuit de grote blind een early position raise van een goede jonge speler. Ik check-callde op acht-acht-zes en check-callde nog eens op een vrouw op de turn. De river was een tien en ik check-callde nog eens. Ik had mijn hand zo underrept en ik dacht dat hij me heel vaak van zevens, negens en vijven zou willen afzetten door simpelweg te barrelen. Hij had gewoon keurig vrouwen voor de second nuts en ik kon mijn wonden likken. Ik verloor nog twee blind battles tegen een gekke Mexicaan die er geen snars van snapte maar wel veel chips had en net betere handen dan ik kon opendraaien.

Dag twee

Na een kort nachtje kwam ik vandaag terug voor dag twee van het event. Met 43.600 had ik 36 blinden aan het begin van de dag. Niet eens gek maar ik kon uiteindelijk toch bijna niets. Er moesten nog maar 6 man uit en de bubble was zo voorbij. Ik kon geen druk zetten op de bubble met de stacks en spelers bij mij aan tafel en had als doel om dan maar na de bubble actief op zoek te gaan naar mogelijkheden. Het niveau was andermaal van een bedroevend niveau. Uitgerekend de twee spelers links van mij waren echter wel ok waardoor mijn opties nog steeds beperkt bleven.

Een van de spelers had nog 3.500 over na de bubble. De man snapte nog net de regels maar daar was dan ook wel alles mee gezegd. Anderhalf uur later had hij keurig 140.000 na in iedere gespeelde hand de slechtste beslissingen te nemen. Hij opende regelmatig naar negen keer de grote blind en open pushte flops voor vijf keer de grootte van de pot. Moest allemaal kunnen.

Inmiddels was ook de enige gevestigde naam aankomen schuiven: Ali Eslami. Hij was een uurtje te laat omdat hij dacht dat de restart om 14:00 zou zijn. Moet ook kunnen natuurlijk. Of hij het toernooi gewoon als een grote grap zag, of dat zijn fundamentals echt zo slecht zijn weet ik niet, maar hij liet dingen zien die ik niet zou geloven als ik het niet zelf gezien had. Hij opende nog met acht big blinds om de flop behind te checken en de turn te folden. Hij callde een raise met zeven big blinds om de flop te pushen als stop en go met een unimproved zes-zeven off. De ene hand was nog belachelijker dan de andere. De regels van het poker gingen ook lang niet altijd voor hem op trouwens. Zo foldde hij regelmatig voor zijn beurt maar ik was niet de persoon om er wat van te gaan zeggen.

Nou ja, het was allemaal een groot circus bij mij aan tafel, en Eslami was de clown die het geheel aan elkaar babbelde. Ik kon een paar keer pushen zonder call, chopte nog eens met aas-koning tegen aas-koning, en dubbelde met aas-boer tegen zeven-acht suited. De hand daarna kwam ik echter aan mijn einde. Eslami opende naar 13.000 met nog 100 behind. Dat had hij al twee keer eerder gedaan omdat hij graag de nieuwe Jack Straus (die ooit een toernooi won nadat hij eerder nog maar 1 chip over had) wilde worden. Ik verzin het niet, dat is wat hij zei. Enfin, ik pushte aas-koning en achter me schoof Joseph "BigEgypt" Elpayaa ook allin. Eslami callde ook de 100 meer maar wilde die terug pakken toen bleek dat hij met zijn koning-vrouw tegen mijn aas-koning en de vrouwen van Elpayaa zat. Ok, dat was zo'n beetje het enige grappige aan hem de hele dag.

Het werd mijn laatste hand. Elpayaa turnde een set vrouwen. Ik verloor daar mijn azen en koningen als out maar kreeg alle schoppen erbij. Het mocht niet zo zijn en ik kon naar de payout desk als 132e, goed voor $3.500. Met belasting, buy-in er af en de aandeelhouders die het mogelijk hebben gemaakt die betaald moeten worden, word ik er niet rijk van. In mijn portemonnee niet dan, want verder ben ik er behoorlijk op vooruit gegaan. Ik heb twee dagen veren in mijn achterste gekregen en ben onthaald als een volksheld door sommigen. Daar kan geen geld tegenop, al had $500.000 ook wel goed geklonken natuurlijk. Het verhaal van een reporter die door zijn forumleden in een toernooi werd gezet en dan zou winnen voor een half miljoen zou prachtig zijn. Ik zag het zo gebeuren en alle ingrediënten waren er. Het mocht uiteindelijk niet zo zijn.

Frank "Webjoker" Op de Woerd - Mijn WSOP Event 103

132e voor $3.500

Eén keer, nooit meer

Deze ervaring zal ik nooit vergeten. Het spelen zelf niet, maar vooral de beleving niet met alle railers en alle aandacht op de social media. Ik wil iedereen duizend maal danken voor de support, met in het bijzonder alle aandeelhouders natuurlijk. Als een wonder hebben ze nog wat overgehouden aan een verder op de lange termijn verliesgevende situatie.

Voor mij is het een keer, nooit meer. Ik hou het lekker bij 1 WSOP event gespeeld, 1 cash. Met mijn eigen geld zou ik het nooit doen want je moet wel zoveel geluk hebben om überhaupt maar te cashen. Je hotstreak aan situaties en goede kaarten moet zolang duren. Je moet zo vaak met aas-acht suited een ruiten weten te hitten tegen een set achten. Je moet zo vaak met azen iemand anders zo gek vinden om met pocket drieën zijn stack er in te trappen. Je moet zo vaak met aas-koning kunnen driebarrelen tegen een oude man die je al een tijdje helemaal zat is. En je moet zo vaak met aas-koning van pocket vrouwen gaan winnen. Dat zijn allemaal situaties die goed moeten aflopen. Ik geloof niet dat ik ook maar wil denken aan de samplesize die je moet draaien om je edge te benutten in live toernooien. En zonder een sloot aan toernooien die je gaat spelen is het gewoon gokken. En ik hou niet van gokken.

Ik hou het verder wel bij reporten.

Onze eigen reporter Frank "Webjoker" Op de Woerd is deze zomer werkzaam voor de Engelstalige blog van onze collega's van PokerNews.com en zit dus eigenlijk de gehele series bovenop alle actie. Dat is niet het enige dat hem deze weken bezighoudt, want speciaal voor alle Nederlandse en Belgische volgers houdt hij een speciaal dagboek bij; "Vegas Diaries". Hierin schrijft hij bijna dagelijks blogs over de dingen die hij meemaakt, plaatst hij Soundbites met spelers die in Las Vegas aanwezig zijn en maakt hij video's van de trips die hij maakt of de locatie waar hij verblijft.

Comments

  • BoekiePower BoekiePower

    Smile

  • LPC98 LPC98

    Mooi stuk geschreven Frank.

    Toch een groot verschil in gebackte spelers (die table clown Ali, zal ook wel gebackt spelen neem ik aan)
    De ene heeft de dag van zijn leven en probeert met al zijn mogenlijkheden zo ver mogelijk te komen.
    De andere pist het "gekregen" backings geld weg omdat het het geen phuk intereseert en ziet wel waar het eindigd.

    Fijn te lezen dat je er van genoten hebt Frank.

  • [user214582] [user214582]

    het is je gegund!

Lees 17 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen