PokerNews PROfile: Pascal "pistecaloze" Vos (deel 1)

PokerNews PROfile: Pascal "pistecaloze" Vos

Op 11 september 2012 schreven we op de PokerNews.nl homepage voor het eerst over een pokerspeler met de nickname "pistecaloze". Zijn eerste prestatie die de recap haalde was meteen een niet al te flauwe: hij was net vijfde geworden in het WCOOP Main Event voor $166.272,80.

Vier maanden later was hij andermaal een headliner; hij won $261.354 in het TCOOP Main Event. Een paar dagen later liepen wij "pistecaloze" tegen het lijf in Deauville tijdens de EPT. Weer een paar maanden later kwamen we hem voor de tweede keer live tegen, dit keer waren we in de Duitse hoofdstad waar hij het Main Event van de EPT Berlijn speelde. Hij schopte het andermaal tot de finaletafel en pakte uiteindelijk €255.000 voor zijn vierde plaats. "pistecaloze", of gewoon Pascal Vos, kon het kunstje ook live.

De 26-jarige Vos is echter niet een doorsnee jonge pokerspeler. Vos is niet de zoveelste voormalig Magic of Starcraft-speler die dezelfde eigenschappen met poker heeft leren uitbuiten. Vos is niet de volgende wiskunde- of economiestudent die poker als hobby zag uitgroeien tot een lucratieve fulltime bezigheid. Nee, Vos heeft een behoorlijk ander pad bewandelt om te komen waar hij nu is.

Vandaag het eerste van twee delen PokerNews PROfile met het verhaal van een van Nederlands meest succesvolle online pokerspelers; Pascal "pistecaloze" Vos. We hebben het uitgebreid over zijn jeugd, van de problemen op school tot het opgroeien met twee dove ouders. En uiteraard gaan we uitvoerig in op zijn pokercarrière.

Hoe zag je jeugd eruit?
Ik kom uit Oud-Beijerland en ik heb een oudere broer en twee zusjes. Ik heb tot mijn twaalfde in Oud-Beijerland gewoond en eigenlijk best een prima jeugd gehad. Ik heb alleen best wat schooltijd gemist omdat ik eczeem had op een best wel extreem niveau. Ik lag heel vaak in het ziekenhuis dus dat was wel wat minder. Ik lag meestal wel twee à drie maanden per jaar in het ziekenhuis want ik lag helemaal open. Ze moesten me insmeren en van die lappen op mijn arm aanbrengen. Maar ook in het ziekenhuis heb ik wel een leuke tijd gehad hoor. Ik lag ook gewoon met volwassenen maar ik bleef wel bezig. Ja ook wel kattenkwaad ja. Suikerklontjes pakken en dan tegen de muur aan spuiten, dat soort ongein. Als kind vond ik dat heel spannend. Het was wel heel vervelend hoor dat eczeem, maar ik ben er nu overheen gegroeid.

Op school gingen ze er best wel prima mee om. Ik zat op een zwaar christelijke school, zo'n gereformeerde school waar meisjes rokken moesten dragen. Oud-Beijerland is echt een heel christelijk dorpje. Ik ben ook christelijk opgevoed ja, vooral mijn vaders kant is heel gelovig. Door de jaren heen is het allemaal veel minder geworden, maar vroeger wel ja.

Ik had heel veel vriendjes op school en ik ging elke dag spelen. Vooral knikkeren wat ik toen al heel spannend vond. Ik weet nog dat mijn broer op een gegeven moment naar de middelbare school ging en toen mocht ik al zijn bonken hebben, dat vond ik fantastisch. Toen was ik de bink, mensen keken echt toe als ik aan het spelen was. En flippo's ook ja! En maar zakken chips kopen voor die dingen, maar de chips helemaal niet opeten.

En ik tenniste heel veel, dat deed ik op een heel fanatiek niveau. Ik kon het wel aardig, ik ben toen ook clubkampioen geworden en gevraagd voor regionale kampioenschappen. Ik vond tennis helemaal de bom en ik wilde eigenlijk proftennisser worden. Maar het talent ontbrak dus uiteindelijk is dat niets geworden.

Op mijn twaalfde ben ik naar Zeist verhuisd en daar woon ik nu nog steeds. Ik kwam daar in groep acht en dat vond ik heel vervelend. In Oud-Beijerland had ik heel veel vriendjes en dat voelde heel vertrouwd. Dus het was heel vervelend dat ik ineens ergens anders heen ging. Mijn moeder gaf les op de Hogeschool Utrecht dus die moest veel te veel reizen. Zeist was veel dichterbij dus voor haar werk zijn we eigenlijk hierheen gegaan.

In groep acht begon een beetje de puberteit. Toen ik eenmaal in Zeist op school zat vond ik het helemaal geweldig, ik werd echt met open armen ontvangen. Ik had een heel leuke klas en maakte gelijk weer vrienden. Op school merkten ze echter direct dat ik een taalachterstand had. Blijkbaar was het niveau in Oud-Beijerland lager dan in Zeist. Toen ben ik naar de mavo/havo gegaan, met een taalachterstand dus.

Ik ben naar 'De Brul' gegaan om mavo/havo te doen maar daar ging het eigenlijk helemaal fout. Ik was teveel bezig met vriendjes maken. Ik wilde de grappigste zijn in de klas, dat vond ik toen veel belangrijker dan leren. Ik werd er wel vaak uitgestuurd ja, heel vaak. Ik pestte niet echt andere kinderen, ik probeerde meer lollig te zijn.

Ik weet nog dat een van de leraren tijdens Kerst een verhaal ging vertellen. Hij zette bij iedereen een kaarsje op de tafel dus ik stak meteen dat velletje in de fik. De man was al overspannen en uiteindelijk liep hij nog huilend weg ook. Dat was wel zielig eigenlijk, maar toen was dat wel stoer. Ik had geloof ik tien onvoldoendes en uiteindelijk ben ik van die school getrapt.

Het jaar erna ben ik weer naar een andere school gegaan, dit keer in Amersfoort. Ook daar heb ik één jaar gezeten en ook daar ging het niet goed. Daarna ben ik naar Utrecht gegaan, naar een speciale school voor lastige kinderen. Daar zaten heel veel autisten op en mensen met ADHD, en kinderen als ik die leerproblemen hadden en niet bezig waren met school. Daar zeiden ze ook wel dat het niet goed ging en dat het niet ging lukken. Toen was mijn moeder het helemaal zat. Ze wist dat ik veel meer kon, het sloeg gewoon nergens meer op wat ik allemaal aan het doen was. Ik ben toen naar een privé school in Bilthoven gegaan. Daar heb ik toen mijn mavo afgerond in twee jaar. In het begin was ik ook niet serieus nee, ik was weer bezig met vrienden maken. Ik had zo weinig besef van hoe belangrijk het allemaal wel niet was, maar ik vond vrienden maken belangrijker en de leukste thuis zijn in de klas stond voor mij bovenaan.

PokerNews PROfile: Pascal "pistecaloze" Vos (deel 1) 101
Pascal Vos tijdens de EPT in Berlijn die hij zou finaltablen

Het laatste jaar had ik wel het besef dat ik het echt moest gaan halen. Iedereen zat er ook echt bovenop. Ik wilde altijd heel graag havo doen, dat weet ik nog. Maar goed; uiteindelijk met hakken over de sloot het vmbo gehaald. Mijn ouders waren toen helemaal blij, dus dat was goed.

Op mijn zeventiende ben ik naar Amersfoort gegaan waar ik de MBO studie economie heb gedaan. De eerste zes weken lag ik echter weer in het ziekenhuis want de eczeem was ineens weer terug en heel erg dit keer. Op het MBO heb ik het ook nooit goed gedaan. Ik vond de opleiding en de mensen die er zaten niet leuk, ik vond het verschrikkelijk. Na een half jaar ben ik er mee gestopt. Ik wilde een andere opleiding doen of gaan werken. Het werd het laatste en sindsdien heb ik nooit meer een studie gedaan.

Nee, toen was ik nog niet met poker bezig hoor, ik ben gewoon gaan werken. Ik heb heel veel baantjes gehad destijds. Van werken voor een verzekeringsbedrijf tot het slopen van bushokjes, ik heb echt van alles gedaan. Ik wilde gewoon gaan werken en geld verdienen want ik merkte dat school voor mij met mijn concentratieproblemen niets was. Ik had wel het idee dat ik slim was maar het kwam er gewoon niet uit op school. Het werken beviel me veel meer. Het verdiende allemaal echter niet heel goed natuurlijk, dat vond ik wel wat minder. Tegenwoordig moet je toch een hoge opleiding hebben om een goede baan te krijgen.

Wanneer kwam poker dan wel om de hoek kijken?
Poker deed ik wel al met vrienden toen ik vijftien of zestien was. Een vriend van me kwam ermee, die wilde het me leren. Ik speelde altijd al dingen met hem voor geld, al vanaf groep 8. Op de gekste dingen zetten we al geld in. Als we een uitwedstrijd met hockey hadden dan wedden we al hoeveel bruggen er waren op de weg, dat soort dingen. Alles voor geld ja, dus dat zat er altijd al wel een beetje in. Hij kwam op een gegeven moment met poker, dat dat zo vet was. Maar ik wilde het nooit echt leren, ik was op een gegeven moment echt helemaal klaar met al die spelletjes om geld spelen, dat sloeg nergens meer op.

Na een jaar heb ik me toch laten overhalen om het spelletje te leren. Daarna hebben we heel veel gespeeld bij vrienden thuis. We speelden cashgames altijd ja. We speelden al wel voor €5 of zo en dat was echt niet chill als je dat verloor. Een vriend had zo'n koffertje en iemand anders had een pooltafel thuis waar we dan op konden spelen.

In de jaren die volgde werd het steeds serieuzer. Toen ik achttien of negentien was deden we het steeds meer, toen speelden we al wel voor vijftig euro of zo. Op een gegeven zat ik op de bank bij een vriend van mij een film te kijken en een van onze vrienden kwam er pas later bij. Die was verlaat omdat hij net vijfde was geworden in de $8 Rebuy op PokerStars voor $2.600. Dat was echt focking veel geld natuurlijk. We keken onze ogen uit en wisten niet wat we hoorden. Toen dacht ik dat daar wel wat geld in te verdienden viel. Dat moet ik ook eens gaan proberen! Ik heb ook wat geld gestort en ben heel veel gaan spelen.

PokerNews PROfile: Pascal "pistecaloze" Vos (deel 1) 102
"pistecaloze" zijn PS avatar is Guus Geluk

Onder de naam "pistecaloze" dus. Waar kwam die naam vandaan?
Dat heeft een maat van mij in groep 8 bedacht. Ik heb hem nog weleens gevraagd waar dat vandaan kwam, maar hij weet het niet meer. Hij heet Jasper en ik noemde hem "Justepedre" en hij noemde mij "pistecaloze". We hadden in die tijd heel veel bijnamen voor elkaar.

Ik speelde 1 dollar-, 2 dollar- en 5 dollar toernooitjes. Soms ook wel die van $11 en heel soms $22. Maar ik speelde ook cashgames en Sit & Go's. Het was allemaal niet om serieus geld hoor, maar ik won wel eens zo'n 12 dollar met 180 man voor 600 dollar. Dat was wel echt vet. Van daaruit probeerde ik dan ook een beetje die toernooien te pakken alleen dan ging ik weer blut. Dat ging op en neer. Maar toen werkte ik dus al gewoon dus dat kon wel.

Op een gegeven moment won ik een keer $4.000 en toen heb ik ontslag genomen bij mijn werk. Ik zat bij een of ander sticker bedrijf waar ik dingen moest inpakken. Dat schoot echt niet op. Ik wilde er toch al weg en met poker mijn geld gaan verdienen.

Maar ook die $4.000 was na een paar weken alweer op. Toen moest ik gewoon weer op zoek naar een nieuwe baan. In die tijd pokerde ik dus een beetje en af en toe had ik weer een baantje. Als ik werkte dan stopte ik vaak mijn salaris in poker want ik had het gevoel dat er veel geld mee te verdienen viel. Dat lukte nog niet echt en op een gegeven moment heeft een vriend van me me nog gesponsord. Ik was niet goed nee, maar ik vond mezelf wel heel goed. Als ik er nu op terug kijk was ik dat niet. Maar ik keek heel veel filmpjes op PokerTube en zo, en ik speelde wel heel veel. Ik had altijd in mijn achterhoofd dat ik het fulltime wilde doen.

Wat vond je omgeving van het pokeren?
Mijn moeder vond het niets want poker hoorde bij het casino volgens haar. Ik zei dat ik het gewoon als hobby deed en ik zei ook niet om wat voor bedragen het ging. Het leek allemaal heel onschuldig.

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 18 was. Dat was een lastige tijd thuis, drie jaar lang was het gewoon niet leuk. Ze konden er dus toen ook niet echt iets van zeggen. Mijn vader had het moeilijk in die tijd dus daar heb ik ook heel veel tijd ingestopt. Dat werkte overal door; ik had ook niet echt zin om te werken. Ik speelde wat poker, had af en toe een baantje en thuis was ik altijd in de weer om mijn pa te helpen. Ik dacht dat ik een soort familiepsycholoog was en dat ik daar goed in was. Mijn vader vond het wel prima dat ik pokerde want die vond kaartspelletjes ook altijd al leuk.

Dat je beide ouders doof zijn zal het in bepaalde situatie ook wel wat lastiger hebben gemaakt misschien?
Nou dat valt nog wel mee hoor. Tuurlijk, er waren wel eens lastige situaties waarbij ik bijvoorbeeld de verzekeringsmaatschappij moest bellen als tienjarig jochie met mijn vader ernaast. Maar als je dat achteraf bekijkt heeft dat er ook wel voor gezorgd dat ik wat meer dingen durfde.

Ik denk ook dat ik een heel sterk inlevingsvermogen heb en goede mensenkennis daardoor. Omdat ik constant bezig was met het verplaatsen in anderen is dat wel sterk ontwikkeld. Mijn zusjes en broer hebben dat ook, dat is wel kenmerkend voor kinderen van dove ouders denk ik.



Volgende week het afsluitende tweede deel van het PokerNews PROfile van Pascal "pistecaloze" Vos. Dan hebben we het onder andere over zijn succesvolle vervolg van zijn pokercarriere en gaan we uitgebreid in op zijn grote online winsten en live prestatie tijdens de EPT van Berlijn.





Comments

  • ralphvv123 ralphvv123

    GodsFamousG schreef

    Lol trouwens dat Oud-Beijerland al Gereformeerd is. In illustere dorpen als Piershil, Goudswaard, Klaaswaal en Nieuw-Beijerland beschouwt men Oud-Beijerland zo ongeveer als Sodom en Gomorra.

    Big Grin

    Oud-Beijerland blijft voor mij nog steeds een mooi dorp om te wonen

  • Herrumm Herrumm

    Gave en openhartige profile!

  • GodsFamousG GodsFamousG

    Daarom speel ik ook geen Sunday Majors. Dan trekken ze de server er uit bij RD-net/Kliksafe(internetprovider van het Reformatorisch Dagblad)

Lees 30 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen