Haralabos Voulgaris en de ruzie tussen Guy Laliberté en de Aziatische zakenmannen

Haralabos Voulgaris en de ruzie tussen Guy Laliberté en de Aziatische zakenmannen

Na zeven jaar rondhangen op pokertoernooien heb ik heel wat pokerspelers leren kennen. Als je niet alleen met spelers praat als het toernooi aan de gang is, maar ook een biertje met ze doet of met ze uitgaat, dan hoor je nog wel eens wat. Het enige probleem daarmee is dat ze allemaal weten wat voor werk ik doe. Nou heb ik niet het idee dat ze persé een blad voor de mond nemen als ik in de buurt ben, maar ze gaan er vanuit dat ik niet altijd alles meteen opschrijf. Dit vertrouwen probeer ik niet te schaden door zo tactisch mogelijk te zijn, en ik doe zeker niet altijd aan bronvermelding als ik iets schrijf.

Op de Nederlandse PokerNews site was het meestal nog wel te doen. In de rubriek Webjoker's Rampage heb ik nog wel eens wat dingen onthuld die behoorlijk beschamend waren voor mensen, maar wie let er nou op de Nederlandse PokerNews? Meestal kwam ik er dan ook allemaal wel mee weg, het opschrijven van gehoorde roddels was vooral entertainend en niet direct schadelijk voor mensen. Alleen toen een artikel waarin ik beschreef dat Barry Greenstein broke was (wat hij ook was/is) vertaald werd en op .com verscheen, kreeg ik de wind van voren. O ja, en die keer dat ik beschreef dat een Nederlander een Holland Casino verbod had gekregen omdat hij een schoonmaakster had onder gezeken in het toilet werd mij dat niet in dank afgenomen.

Nu ik voor .com werk deze zomer moet ik iets voorzichtiger zijn. Ik kan niet zomaar roddels meer verspreiden die ik gehoord heb. Het was dan ook ietwat frustrerend om op het internet tientallen mensen zien discussiëren over het hoe en wat wat betreft het lagere deelnemers aantal van het The Big One for One Drop toernooi. Ik had al lang gehoord wat er aan de hand was, maar echt vertellen kon ik dat niet aangezien niemand on the record wilde.

Gister was ik vrij, maar vandaag moest ik werken. Het was de tweede dag van het driedaagse The Big One for One Drop toernooi, het event met een buy-in van een miljoen Amerikaanse dollars. In principe stond de afspraak dat mijn collega Sarah Grant het grote toernooi voor zijn rekening zou nemen, terwijl ik me zou concentreren op de overige (kleinere) toernooien. Ondertussen hield ik echter natuurlijk wel mijn ogen open. Als ik de juiste persoon tegen het lijf zou lopen dan zou ik het er gewoon op wagen.

Zonder al te hoge verwachtingen liep ik rond twee uur vanmiddag de Amazon Room in van het Rio All Suite Hotel & Casino. In deze zaal wordt het toernooi met die bizar hoge buy-in gespeeld en het speelgedeelte is off-limits voor alles en iedereen, tenzij je uitgenodigd bent door een van de spelers... of als je een perskaart hebt. En laat ik nou net zo'n prachtig ding om mijn nek hebben hangen.

Ik liep wat rond, spotte mijn vriend Andy Tillman die op het punt stond om te gaan dealen, en we maakten een praatje. Daarnaast polste ik (WSOP en High Stakes Poker) producer Mori Eskandani die ik al kende, of ik hem wat vragen mocht stellen over de productie.

En toen plots vond ik exact de persoon die ik eigenlijk zocht zonder dat ik het wist.

Het was alsof Weta in real time een special effect op mijn netvlies projecteerde. De buitenkant van mijn gezichtsveld werd troebel, als de uitverkorene stond er een persoon in het wit voor me. Hij keek me recht aan, maar hij zag me niet. Toen mijn visie terug kwam zag ik pas dat hij werd vergezeld door twee dames waar hij heftig mee in discussie was.

In het laagste tempo schoof ik naar hem toe, hopende dat hij me in de tussentijd zou opmerken en een blik waardig zou gunnen. Misschien zou hij zelfs voor een seconde zijn gesprek onderbreken om mij een ingang te bieden hem te vragen voor een interview. Dat bleek ijdele hoop, hij negeerde me niet opzettelijk maar merkte me simpelweg niet op. Het Engelse awkward was wel op zijn plaats toen ik het drietal zo dicht genaderd was zonder nog wat te zeggen.

"Haralabos," zei ik. Zijn blik wende zich van zijn gesprekspartners af. "Can I ask you some questions for PokerNews about The Big One?".

Ik vroeg een van de grootste sportsbettors aller tijden, en een van de rijkste mensen in de zaal, om tijd te maken om vragen te beantwoorden over een toernooi waar hij helemaal niet in meespeelde. Als ik Haralabos was geweest dan had ik waarschijnlijk niet al te veel zin gehad in een dergelijk gesprek. Als ik Haralabos geweest was dan was ik al rijk genoeg om me niet te hoeven druk te maken om de zaken waar de interviewer tegenover me wel heel veel interesse in had. Maar gelukkig ben ik niet Haralabos. Althans, opzich valt er wel een argumentatie te bedenken om je eens in zijn schoenen te willen verplaatsen, maar dat is de verkeerde kant op qua redenatie. Gelukkig is Haralabos anders dan ik ben, en wilde hij prima even wat tijd vrijmaken voor mij. Het verhaal van Haralabos is fascinerend, en ik raad dan ook iedereen aan dit artikel op ESPN.com te lezen om een beetje een beeld te krijgen.

"Sure buddy," zei hij. "What's your name?" Als ik een ding heb geleerd de afgelopen jaren, dan is het wel dat iemand die je naam vraagt als je vraagt om een interview, en die achteraf nog weet, iemand is die heel goed weet waar hij of zij mee bezig is. In de meeste gevallen is zo iemand bovenmatig sociaal capabel, en meestal bovengemiddeld vriendelijk. Alleen hield Haralabos wel zijn oordopjes in, maar ieder genie heeft ook iets geks in zich nietwaar?

Terwijl mijn cameraman probeerde scherp te stellen en de audio testte, knoopte ik een kort gesprek aan met mijn held. Ik moet bekennen dat ik al exact wist hoe ik zijn voornaam en achternaam moest uitspreken, toch vroeg ik nog even of mijn uitspraak correct was. Deze valse bescheidenheid zorgde direct voor een band, helemaal toen hij correct constateerde dat de Nederlandse uitspraak van mijn naam waarschijnlijk niet Frenk zoals ik zelf had uitgesproken om het makkelijk te maken, maar Frank was. Buddies for life dus.

"Go!" aldus cameraman Chris.

Dit is een interview zoals je ze als pokerverslaggever wilt zien. Op de oordopjes na dan misschien. Haralabos Voulgaris gaf allerhande meningen en informatie die eerder nog niet bekend was. Zonder zelfs maar te hoeven sturen vertelde hij allemaal dingen die ik exact wilde horen. Hoewel informatie al weten en alleen maar willen horen niet klinkt als de reden voor een interview, in veel gevallen vraag ik toch wel naar de voor mij bekende weg simpelweg om het uit de mond van een wat belangrijker persoon te horen.

Voulgaris vertelde zonder problemen dat het deelnemers aantal een stuk lager was doordat diverse rijke Aziatische zakenmensen zich hadden terug getrokken door een meningsverschil met organisator Guy Laliberté. Dientengevolge hadden ook enkele pro's zich terug getrokken, maar toch bleef het veld nog zwaar en daardoor had Voulgaris zich maar niet ingeschreven. Daarna bevestigde hij dat hij Erick Lindgren's schuld had verkocht aan iemand, en dat hij het belachelijk vond dat fantasy-sport website DraftKings een patch op zijn borst had geplakt. Stuk voor stuk smaakmakende dingen die hopelijk voor heel wat views en forumtopics zullen zorgen.

Mission accomplished. Toen de camera uitging schudde hij me de hand; "Thanks a lot Frank!" Hij bedankte mij voor het interview? Ik stond juist op het punt om hem te bedanken. En hij wist mijn naam ook nog!

Het meningsverschil tussen Guy Laliberté en de Aziatische zakenmannen wilde hij verder niet uit de doeken doen. Maar aangezien ik het wel weet, en Guy en de heren uit Azië toch PokerNews.nl niet lezen, hierbij dan wat ik gehoord heb. Maar je hebt het niet van mij he?!

Tijdens een homegame waar miljoenen op tafel lag, heeft Guy gevouched voor een nieuwe speler aan tafel. Een vouch is in de pokerwereld niet alleen een bevestiging dat iemand in orde is, in veel situaties ben je met een vouch ook verantwoordelijk voor iemands financiële situatie en gedrag aan tafel.

Het is eigenlijk precies zoals Mike McDermott (Matt Damon) in Rounders die vouched voor Worm (Edward Norton) als ze voor het eerst in The Chesterfield (de Mayfair Club) komen. Mike zegt dat Worm een ok'je kerel is, en kan achteraf bij Petra (Famke Jansen) afrekenen als Worm alles uitgecasht blijkt te hebben in plaats van netjes alles terug betaald te hebben.

De persoon waar Guy voor heeft gevouched verloor wat geld, wat hij volgens de verhalen heeft betaald. Nadat Guy vertrok, verloor deze speler nog eens $4 miljoen, maar dat heeft hij nooit overgemaakt. De Aziatische spelers zijn toen verhaal gaan halen bij Laliberté, maar die vond dat hij niet verantwoordelijk was voor de schulden die de speler had gemaakt nadat hij al weg was.

Dit meningsverschil is zo hoog opgelopen dat de Aziatische spelers het The Big One for One Drop toernooi van Guy hebben geboycot. Er is zelfs een verhaal dat iemand uit spite een HKD 5 miljoen toernooi heeft georganiseerd ($500.000) gister om het The Big One for One Drop toernooi te dwarsbomen, maar hier kan ik geen bewijs voor vinden. Hierdoor zou het deelnemers aantal dus een stuk lager zijn geworden dan gehoopt, en de toekomst van het event penibel. Wie de betrokken speler is weet ik trouwens ook niet.

Nou, dat was wel weer een avontuur. De video heeft inmiddels zesduizend hits, en hopelijk komen er daar nog een paar bij. Mission accomplished!

Comments

  • Das_Spiegel Das_Spiegel

    leuk om te lezen Frank.

  • [user147743] [user147743]

    Goed bezig Frank. Ook leuk om iets meer NL georiënteerde filmpjes te zien.

  • B100 B100

    epic negreanu

Lees 24 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen