In memoriam: pokerlegende Dave "Devilfish" Ulliott

In memoriam: pokerlegende Dave "Devilfish" Ulliott

Gistermiddag, 6 april 2015, is Dave "Devilfish" Ulliott op 61 jarige leeftijd overleden in zijn woonplaats Hull na een strijd tegen darmkanker. In PokerNews Boulevard las je al over zijn strijd tegen kanker, en de reacties van pokerspelers van over de gehele wereld op het overlijden van een van hun favorieten. Vandaag kijken we terug op het leven van Ulliott aan de hand van profielen die we eerder al schreven, en de interviews die we met de Engelse legende hadden op PokerNews.

Engelsman Dave "Devilfish" Ulliot was niet bepaald een grijze muis in het pokercircuit. Hij was gemakkelijk te herkennen: voorheen altijd strak in 't pak, haar stijl achterover, oranje gekleurde zonnebril op, en natuurlijk z'n twee boksbeugels ("Devil" en "Fish") om. De laatste jaren kleedde hij zich nadrukkelijk anders; geripte jeans, t-shirts, een leren jack en het haar voorover gekamd. Maar altijd die mooie doorleefde kop op z'n lijf, gevormd door een turbulent bestaan.

Dave Ulliot de crimineel

Ulliott werd op 4 april 1954 geboren in het Engelse plaatsje Hull als zoon van Stanley Ulliott, een Tweede Wereldoorlog paratrooper die na de oorlog als vrachtwagenchauffeur zijn brood verdiende, en diens vrouw Joyce. Hij deelde een kamer met zijn zus Janet die later aan kanker overleed.

De jonge Dave had het al snel gezien op school. Hij verdiende toen al wat bij met pokeren tegen z'n schoolkameraden en wedden op de paardenraces. Na met school gestopt te zijn ging hij aan de slag bij een bedrijf dat familiewapens maakte. In de middagpauzes ging hij vaak een kijkje nemen bij de plaatselijke paardenraces. Nadat Dave zijn eerste grote bet won ging hij steeds minder naar zijn werk, wat uiteindelijk tot zijn ontslag leidde. Hij kreeg verschillende baantjes, maar werd doorgaans al snel ontslagen omdat hij steeds maar weer bij de races zat in plaats van op zijn werk. Ulliot kwam op vijftienjarige leeftijd op straat te staan toen zijn vader hem uit het huis gooide.

Om z'n goklust te bekostigen kwam Ulliot terecht in een "safe-cracking" team, het kraken van kluizen. De kluizen die Ulliot en zijn bende kraakten waren van tabakswinkels, garages en bedrijfjes die zelf niet helemaal in de haak waren omdat ze zo een kleinere kans hadden om gepakt te worden. Ulliot zou later vertellen dat veel van de bedrijfjes die ze bestolen in het complot zaten om de verzekering op te lichten.

Toen een van zijn kameraden opgepakt werd en Ulliot verlinkte, dook Ulliot onder om uiteindelijk na een week alsnog opgepakt te worden. Ulliot verdween voor negen maanden de cel in. Eenmaal vrijgekomen ging Devilfish vrolijk verder met waar hij gebleven was: gokken, pokeren, kraken zetten en overvallen plegen. Op z'n 28e werd hij voor de zoveelste keer opgepakt. Dit keer moest hij anderhalf jaar brommen.

In de gevangenis raakte hij bevriend met een medegevangene genaamd John. Met John had hij het plan om zodra ze vrij waren een bank te beroven. Op de dag van de geplande overval werd John echter opgepakt, en Dave gooide op aandringen van zijn tweede vrouw zijn leven om; hij wilde er alles aan doen om op het rechte pad te komen en te blijven.

Dave Ulliot de cashgamespeler

Dave begon met zijn tweede vrouw een pandjeshuis die later uitgroeide tot een juwelierszaak. Na de tumultueuze tijd in de onderwereld besloot hij de gewapende overvallen te laten voor wat ze waren. Hij begon zich te focussen op het wedden op paarden en het spelen van poker. Tegen het eind van 1990 reed Dave Ulliot, samen met zijn vaste kompaan en chauffeur Gary Withaker, stad en land af om in pokergames mee te spelen. Withaker plaatste ook de bets voor Ulliot bij het lokale wedkantoor waar Ulliot zelf niet meer mocht inzetten.

Ulliott trok in die tijd op met Dave Colclough en latere EPT Londen kampioen John Shipley en de drie stonden al snel bekend als uiterst gevaarlijke spelers. Toen Ulliot zijn eerste trip naar Londen maakte om daar te gaan spelen, kreeg hij in de gaten dat daar het moeilijker was om mensen van hun hand af te zetten. Hij paste zijn speelstijl aan en werd uiteindelijk een van de grootste winnaars in het Londense pokercircuit.

Hij was zo succesvol dat hij op een bepaald moment overal geweerd werd. Bovendien waren het vaak louche figuren tegen wie hij speelde. Het kwam meer dan eens voor dat spelers niet wilden betalen als ze verloren, of hun verloren geld weer terugeisten. Zijn verleden als crimineel kwam dan aardig van pas: Ulliot was nooit bang om te vechten en voor de zekerheid had hij altijd een pistool bij zich. Die hoefde hij nooit op iemand te gebruiken, maar wel schoot hij eens in de lucht toen spelers hem wilden beletten de game te verlaten met hun verloren geld.

Dave Ulliot de toernooipeler

Na een lange tijd van het spelen van cashgames begon Dave Ulliot zich meer te verdiepen in toernooipoker, dat tijdens het begin van de jaren 1990 nog in de kinderschoenen stond. Het eerste resultaat boekte Ulliot in 1993 en in de jaren die daarop volgden werd zijn toernooispel steeds beter, totdat hij in 1996 in The Vic casino in een week £100.000 won. Dit zette hem aan om zijn beste vriend en kompaan Gary Withaker mee te nemen naar Las Vegas voor een trip om daar alleen maar poker te gaan spelen.

We schrijven begin 1997 als Dave Ulliot tijdens een $500 Pot Limit Omaha toernooi heads-up komt te zitten tegen Men "The Master" Nguyen. Deze slopende wedstrijd staat aan de basis van de nickname "DevilFish" die Ulliot de rest van zijn pokercarrière met zich mee zou dragen. Toen Ulliot chip voor chip de stack van Nguyen zag slinken begon de rail van Nyugen "Go Master Go!" te schreeuwen. Withaker schreeuwde daarop "Go DevilFish!". Toen Ulliot het toernooi uiteindelijk won berichtten de lokale media: "The DevilFish devours the Master". Sindsdien stond Dave Ulliot overal bekend als The DevilFish.

De naam Devilfish is afkomstig uit het Japanse rijk der giftige vissen. Ulliot had de bijnaam opgedaan tijdens een livegame in Birmingham vlak voordat hij naar Vegas vertrok. Au Yeung, die de livegame runde, bedacht voor elke speler die daar regelmatig speelde een nickname verwijzend naar een diersoort. Andere bekende spelers zoals Surinder Sunar (The Cobra) en Micky Wernick (The Worm) hadden eerder al een nickname van Yeung gekregen.

In 1997 maakte Dave Ulliot zijn debuut op de World Series of Poker. Hij arriveerde er met $200.000 als bankroll en presteerde het om dat volledige bedrag in een mum van tijd te verspelen aan cashgames en toernooibuy-ins. Na dit grote verlies leende Ulliot $70.000 die hij eveneens verspeelde. Teneergeslagen ging Ulliot op zoek naar $2.000 dollar om alsnog mee te kunnen doen aan het No Limit Hold 'em toernooi. Dit lukte en een dag later zat hij aan de finaletafel. Ulliot won het toernooi en daarmee zijn eerste en uiteindelijk enige bracelet, door heads-up Chris Turby te verslaan. Na het winnen van zijn eerste bracelet besloot Ulliot zijn nickname "DevilFish" in de gouden armband te laten graveren.

In de weken die daarop volgden had Ulliot de tijd van zijn leven en won hij naar eigen zeggen iedere dag tussen de $10.000 en $20.000 in cashgames. Op een gegeven moment speelde Ulliot heads-up Pot Limit Omaha tegen Lyle Berman. Ulliot verliet de tafel uiteindelijk $168.000 rijker. In totaal won Ulliot $742.000 tijdens zijn trip naar Vegas. Dit geld werd in tassen mee naar huis genomen, waar hij als een ware held werd ontvangen door het lokale poker circuit.

Internationale bekendheid verwierf Dave Ulliot tijdens de uitzendingen van Late Night Poker in 1999, waar voor het eerst gewerkt werd met holecams. Dit systeem zorgde ervoor dat het publiek thuis kon meekijken naar hoe de handen gespeeld werden. Ulliot versloeg in de voorrondes bekende namen als Joe Beevers en Surinder Sunar en wist uiteindelijk het toernooi te winnen en daarmee £40.000 mee naar huis te nemen.

Wat misschien nog wel belangrijker was dan het geld, was de publiciteit die "DevilFish" voor zichzelf creëerde. Er keken 1,5 miljoen mensen naar de finale van Late Night Poker en dankzij zijn excentrieke voorkomen en grove taalgebruik was de naam DevilFish meteen gevestigd bij het grote publiek. In alle latere series van Late Night Poker was Dave Ulliot telkens van de partij, hij wist echter alleen in de tweede editie nog de finaletafel te halen.

De grootste overwinning behaalde DevilFish in 2003 toen hij tijdens het eerste seizoen van de World Poker Tour een event in Binion's Horseshoe, Tunica Mississippi won. Met deze overwinning pakte hij $589.175 door een veld van 160 spelers te verslaan. Tijdens de finaletafel schakelde Ulliot vier van zijn vijf tegenstanders uit. Heads-up was zelfs Phil Ivey niet opgewassen tegen het spel van Ulliot. Commentator Mike Sexton noemde Ulliott één van de meest dominante spelers ooit aan de finaletafel van de World Poker Tour. In het tweede seizoen van de WPT werd DevilFish uitgenodigd voor het Bad Boys of Poker invitational toernooi, waar hij op de bubble eindigde.

Dave Ulliott was een graaggeziene gast in Holland Casino tijdens de Master Classics of Poker. Tijdens de MCOP in 2006 sprak PokerNews met Ulliott over de switch naar toernooien, en meer:

Dus je advies aan jonge spelers?
"Speel veel grote toernooien, want daar zit het geld. Probeer je slag te slaan. En cash-games, tja, het is misschien niet goed van mij om dit te zeggen vanuit commercieel oogpunt, maar speel hoogstens een paar uur per week. Vergooi je leven niet. Probeer een paar grote toernooien te winnen, probeer een mooie sponsordeal te krijgen,
zoiets. In rokerige hollen proberen een paar centen te verdienen, het is 't gewoon niet waard. Ik heb zoveel vrienden om me heen verloren door kanker, puur door het pokeren in rokerige hollen, je wilt het niet weten. Ik rook niet, ik begrijp het ook niet. Vroeger was het nog cool, je weet wel, het James Dean image, maar nu, kom op zeg. Maar goed, we zijn nu in Amsterdam, dus het is misschien niet de juiste plaats om m'n evangalie te verkondigen, maar toch. Het is geen fijne manier om te sterven"

Wat is wel een goede manier om te sterven?
"In je slaap, als je 90 bent, zoiets. "

Ga je dat redden, 90 jaar?
"Ik betwijfel het. Niet als ik steeds in dit soort gevechten kom, zoals gisteren. Daar moet ik echt mee stoppen."

Zijn grootste geldprijs pakte Ulliott in het Doyle Brunson Five Diamond World Poker Classic toernooi in 2007. Zijn derde plaats leverde hem $674.500 op, het toernooi werd gewonnen door Eugene Katchalov voor $2.482.605. Ulliott cashte voor $6.218.294 tijdens zijn carriere. Zijn eerste cash maakte hij op 28 januari 1993 in een £200 Seven Card Stud toernooi in Londen, hij kreeg zijn buy-in terug. Zijn laatste cash was afgelopen World Series of Poker waar hij $6.368 opstreek voor zijn 265e plaats in het $1.500 Monster Stack event. Tijdens dit toernooi spraken wij met hem:

Ulliott lag in een scheiding met zijn vierde vrouw Anpaktita, en laat acht kinderen na; Kerry, Lucy, Paul, David, Chris, Steven, Mike, en Matthew. Ulliott was betrokken als naamgever, aandeelhouder en raadgever bij Devilfishpoker.com. De pokerroom draaide in de begindagen op het Ultimate Bet netwerk maar ging later verder als onafhankelijke pokerroom. De room ging in 2010 failliet. De domeinnaam en rechten zijn overgegaan naar een investeerder die momenteel probeert de pokerroom als ongame skin nieuw leven in te blazen.


Lees en kijk ook

Documentaire uit 1997 over Dave "Devilfish" Ulliott, met onder andere een stuk in de homegame van Marcel Lüske aan de Weteringschans 10 waar Ulliott veel wint van een nog jonge Markus Golser.

Comments

  • GrindingNemo GrindingNemo

    Zie liever deze baas dan al die wiskunde nerds van tegenwoordig

  • hdkeisk hdkeisk

    GeorgeLuz schreef

    Niets dan goeds over de doden blijkbaar.... Ik vind het gewoon een mongool.

    Een stuk chagerijn is het. Maar docu is nice.

  • Asseinzijker Asseinzijker

    Inderdaad, een crimineel die weinig dingen goed heeft gedaan in zijn leven, wordt opgehemeld alsof hij de paus zelf is.

Lees 17 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen