Life After Poker – Huub Verdonschot runt nu Hotel Klooster Elsendael

Huub Verdonschot Hotel Klooster Elsendael

Voor twee pokerseizoenen lang zagen we iedere Unibet Open, op de MCOP en WSOP en hier en daar een EPT, een klein leger aan groene Unibet-vestjes rondlopen. Tim van de Riet, Marco Adams, Daniel van Kalkeren, Paul Valkenburg en Huub Verdonschot vormden het opvallende pokerteam. De meeste van die jongens pokeren nog, maar Verdonschot is iets helemaal anders gaan doen.

Verdonschot is de manager van het luxe Hotel Klooster Elsendael in Boxmeer, op 20 minuten rijden van Nijmegen. Hij heeft het woelige pokerleven en de stripclubs ingeruild voor een baan waar hij meestal wel 80 uur per week voor maakt. Naast een hotel huisvest het prachtige pand ook het Michelinster ambiërende restaurant 'Carte Blanche' en de dermatologische kliniek 'Intermedica', maar Verdonschot's focus ligt puur bij het hotel.

Wat is jouw pokerverhaal?
Ik was begin 20 en poker werd net een rage. Het is het bekende verhaal eigenlijk; ik hield altijd van spelletjes en kaarten en ging automatisch ook pokeren. Ik stortte tien keer €30 voordat ik begon te winnen, maar toen ging het ook meteen heel goed.

Ik besloot dat als ik na een paar maanden mijn bankroll vertwintigvoudigd zou hebben, dat ik zou stoppen met al het andere en alleen maar ging pokeren. Ik zat voor de tweede keer in een eerste jaar van een studie, maar dat beviel niet, dus poker was een logische keuze voor me. Dat doel werd heel snel bereikt, en dus dropte ik alles en ging ik spelen.

Life After Poker – Huub Verdonschot runt nu Hotel Klooster Elsendael 101

Poker ging zo enorm goed want iedereen slowplayde nog in die tijd. Als ik een set flopte, speelde ik hem juist heel agressief en ik kreeg altijd betaald. Het was een prachtige tijd! Ik merkte al snel dat er veel geld verdiend kon worden met dit spel.

Mijn doelen werden al snel bereikt, maar daarna werd het lastiger. Steeds meer mensen werden goed en met stats spelen werd steeds minder een keuze en meer een verplichting. Ik heb een hele tijd vastgezeten, maar toen ontdekte ik Cardrunners waar ik veel van heb geleerd. Ik kreeg het driebetten onder de knie, en toen ging mijn winrate weer omhoog.

Ik speelde eerst fullring. Ik speelde dan vier tafels en zat 10 uur per dag te grinden. Dat was super ABC, maar ik won als een gek. De overstap naar 6-handed was even lastig, maar ook dat ging daarna goed.

Het is alleen jammer dat online blackjack bestaat! Dat is niet altijd even goed gegaan. Het is niet extreem geweest, maar als ik begon en verloor dan kon ik niet stoppen. Het geld dat ik online had staan waren voor mij alleen maar cijfertjes, dus dat inzetten bij blackjack ging veel te gemakkelijk.


Verdonschot op de WSOP 2009 (links) en Unibet Open Riga 2011 (rechts).
Team Unibet met v.l.n.r Tim van de Riet, Huub Verdonschot, Marco Adams, Daniel van Kalkeren en Paul Valkenburg (midden).

Hoe kwam je bij Team Unibet?
Unibet had het plan om een eigen reeks toernooien te starten (de Unibet Open pokertour, red.). Daarvoor hadden ze een soort generale repetitie, een toernooi in Praag, en daar had ik me voor gekwalificeerd. Daniel van Kalkeren kende ik al van de online-tafels en die had zich er ook voor gekwalificeerd. Toevallig kwamen we naast elkaar in het vliegtuig te zitten en we raakten aan de praat. Hij kende Tim van de Riet, Marco Adams en Paul Valkenburg al, en zo kwam ik er een beetje bij in dat groepje.

We kenden de leiding van Unibet ook al een beetje door dat toernooi. Op een gegeven moment opperden zij het idee voor een Nederlands pokerteam, en ze vroegen ons daarvoor. 'Dat is leuk! Mooi meegenomen!' dacht ik.

Life After Poker – Huub Verdonschot runt nu Hotel Klooster Elsendael 102
Lammers en Team Unibet tijdens de Unibet Open Algarve 2009

Eigenlijk was het heel simpel; we kregen te horen wanneer die toernooien waren, we kregen jasjes, en we waren een team. Een paar keer hebben we een masterclass poker gegeven, er zijn wat fotos gemaakt, en voor de rest was het alleen maar opdagen op tijd voor de toernooien. De buy-ins, hotelkamers en onze reis werd allemaal betaald. En Unibet gaf zelf ook altijd een feestje, dus veel van de drankjes werd ook nog eens verzorgd. Striptenten moest je zelf betalen trouwens.

Ik denk dat het anderhalf tot twee jaar heeft geduurd. Uiteindelijk zijn ze alleen met Paul Valkenburg verder gegaan. Ik kreeg op een gegeven moment een bericht dat ze niet verder gingen. Ik zei dat een mooie tijd was geweest, bedankte ze, en wenste ze succes. Het was ontzettend leuk om al die Unibet Opens te spelen en naar Vegas te gaan voor het WSOP Main Event. Natuurlijk was het jammer dat het niet meer doorging, maar het zij zo. Ik ben blij voor de tijd die we hebben gehad.

In Vegas deelden jullie het huis met de door Unibet gesponsorde Frank Lammers. Hoe was dat?
Dat was heel leuk, maar ik moet zeggen dat ik hem niet zo heel veel heb gezien die week. Wij pokerspelers hadden toch een ander ritme. Wij gingen 's avonds drinken en naar clubs en kwamen er pas laat weer uit meestal, Frank had een andere dagindeling. Op een gegeven moment vond Frank mij in mijn onderbroek slapend op het toilet aan. Twee dagen later ging hij weer naar het toilet 's nachts en trof hij een vriend van mij slapend in zijn onderbroek aan op het toilet. Dat kon hij gewoon niet geloven. Het was leuk allemaal, maar ik moet er ook maar niet te veel over vertellen...

Lammers schreef voor PokerNews.nl destijds een stukje over zijn ervaring. Het artikel 'Las Vegassssssssss' lees je hier.

Ging je naar die toernooien om wat te verdienen, of echt alleen maar om te feesten?
Geld had iedereen voldoende, iedereen was altijd aan het winnen in die tijd. De druk om echt te presteren op een toernooi was niet zo groot. Je wilt altijd graag winnen maar het spelen van die toernooien was vooral ontzettend leuk, voornamelijk door alle feestjes en de mensen die je leerde kennen. De Unibet Open was altijd vooral heel gezellig, niet zo koud en kil zoals veel andere toernooien.

Ben je rijk van poker geworden?
Een tijdje wel, maar op het einde heb ik veel te veel verloren. Niet alles hoor, maar wel veel. Uiteindelijk kijk ik terug op poker als een zeer positieve periode waarin ik vooral ontzettend volwassen ben geworden. Iedereen kan gemakkelijk omgaan met de goede kanten van poker. Als je aan het winnen bent dan is het leven niet al te moeilijk. Maar als het fout gaat, als je veel aan het verliezen bent en je hebt er ook geen oplossing voor, dan moet je heel snel mentaal sterk worden. Dat is exact wat ik heb meegemaakt, en achteraf gezien heeft me dat geholpen in mijn ontwikkeling.

Zie je die andere jongens nog?
Ik zie ze niet meer zo vaak als vroeger, zeker de afgelopen anderhalf jaar niet want ik heb vrijwel alleen maar gewerkt. Maar we spreken elkaar nog vaak, en we gaan sowieso nog één keer per jaar naar Praag. Af en toe gaan we nog samenzitten, dat hebben we ook eens hier gedaan. Dan zetten we alle computers bij elkaar en gaan we een zondagavond grinden.

Hoe ben je hier in het prachtige Hotel Klooster Elsendael terechtgekomen? Ben je abrupt met poker gestopt.
Ik ben heel abrupt gestopt, iets dat ik eigenlijk al veel eerder had moeten doen want ik heb veel te veel geld weggegooid op het einde. De tafels werden gewoon te goed, ik kon niet meer winnen. Ik heb nog een tijdje geprobeerd het echt op te pakken en me te verdiepen in huds en statistieken, maar ik merkte dat het zoveel tijd, moeite en energie kostte om bij te blijven. Dat was voor mij niet meer weggelegd. Poker vond ik ontzettend leuk toen je op instinct kon spelen. Maar het werd zoveel moeilijker, en ik verloor mijn interesse samen met mijn geld.

Mijn omgeving wist al dat ik opzoek was naar een nieuwe uitdaging, en via bekenden kreeg ik de kans om dit hotel hier te gaan runnen. Zij zagen in mij iemand die ze konden drillen, en ik stond open voor een nieuwe uitdaging. Ik kende het hotelwezen alleen van de andere kant van de hotelbar, maar ik heb het allemaal snel opgepikt. Ik heb twee mentoren gehad die mij heel goed hebben uitgelegd wat het allemaal inhoud en wat ik moet doen hier. Ik heb in het begin voornamelijk naar hen geluisterd. In het begin was het erg lastig, maar inmiddels heb ik veel geleerd en draait het hotel ontzettend goed.

Ik doe het samen met Ling wen Lee, die ik van poker ken en de afgelopen jaren echt een vriend van me is geworden. Hij zocht al een tijdje naar een baan en vastigheid. Hij heeft twee weken meegelopen en vond het leuk. Hij heeft nu een fulltime dienstverband en wij doen alles met zijn tweeën.

Wat zijn jouw verantwoordelijkheden?
Mijn omzet komt uit hotelkamers, vergaderzalen en ruimtes verhuren. Aan de ene kant is het dus allemaal sales; mensen binnentrekken om ze hier te krijgen. Ik richt me voornamelijk op de zakelijke markt, dus onderhoud een goede band met de bedrijven hier in de buurt. Er zitten hier een paar heel grote concerns. Marel, MSD en Nutreco bijvoorbeeld.

Aan de andere kant heb je natuurlijk de dagelijkse gang van zaken die je moet regelen. De schoonmakers, het ontbijt, onderhoud wat gedaan moet worden. Je moet facturen en offertes sturen. Dat was allemaal nieuw voor mij. Dat is met vallen en opstaan gegaan, en vooral heel hard werken. Een 80-urige werkweek was normaal hier in de eerste maanden. 100 uur kwam ook wel vaak voor ja.

Van in je eentje pokeren naar leiding moeten geven lijkt me nogal een cultuurshock.
Binnen het bedrijf gaat dat allemaal heel gemakkelijk. Met Ling heb ik een hele goede band en tegen hem kan ik alles zeggen. Ik verzamel alleen maar mensen om me heen die ik vertrouw. In de praktijk heeft dat het allemaal een stuk makkelijker gemaakt. Als iemand iets niet goed doet dan kan ik dat gewoon zeggen. Die directe communicatie zorgt nooit voor problemen hier.

Poker je nog wel eens?
Er is een leuke homegame hier in de buurt van Nijmegen waar ik een paar keer ben geweest. Maar daarmee ben ik al snel weer gestopt, want ik moet heel veel werken. Het hotel is mijn prioriteit, poker komt later wel weer. Heel af en toe speel ik nog eens wat toernooien op de zondag, het liefste met iemand samen want dat is een stuk leuker.

Life After Poker – Huub Verdonschot runt nu Hotel Klooster Elsendael 103

Als dit allemaal goed loopt ga ik zeker weer meer pokeren, maar het zal nooit meer mijn hoofddoel worden. Als je geld aan het verliezen bent zorgt dat voor zoveel stress. Mijn slechte run begon met wat ik dacht een "coldstreak", pas daarna merkte ik dat ik niet meer goed genoeg was. Slapeloze nachten had ik er van. Op het moment dat geld zo belangrijk voor je is en je enige graadmeter voor succes, dan kan je je een hele tijd ellendig voelen.

Heb je met deze baan geen stress?
Natuurlijk, maar deze problemen kan ik gemakkelijker oplossen. Ik kom voor minder verrassingen te staan, ik ben altijd voorbereid. Het is heel fijn als je weet wat je aan het doen bent, als je weet dat het goed gaat.

Denk je niet meer terug aan het uitslapen en feesten als je er een werkweek van 100 uur op hebt zitten?
Daar denk ik nog regelmatig aan. Het was prachtig om rond 8 uur doordeweeks nog toernooitjes op te starten en dan rond 4 uur er eentje binnen te koppen. Dan werd je 's middags eens wakker en ging je het vieren. Niks maakte uit, je kon elke dag doen wat je zelf wilde. Maar dat leverde me ook wel stress op, omdat ik geen sturing of richting had.

Ik denk dat ik een persoon ben die af en toe nieuwe uitdagingen nodig heeft. Ik ga ergens 100% voor en behaal dan een bepaald plafond. Dan is het tijd voor iets nieuws. Dat heb ik met ijshockey gehad wat ik drie jaar professioneel heb gespeeld, en met poker dus, al ben ik daarmee misschien iets te lang doorgegaan. Dat wil ik nu ook weer doen; 100% hard werken en me maximaal inzetten. Met mijn neus de goede kant op en een positieve instelling weet ik dat alles lukt.

Wanneer is je plafond hier bereikt. Wat is je doel?
Ik heb een bezettingsgraad van boven de 70% als doel, en wil de vergaderzalen altijd vol hebben. Daarnaast is er als doel om iedere maand een bepaalde winst te behalen.

En als je dat hebt bereikt ga je weer opzoek naar een nieuwe uitdaging?
Waarschijnlijk wel. Als ik kijk naar het verloop van mijn leven dan zoek ik op een gegeven moment weer iets nieuws. Maar een volgende stap zal waarschijnlijk wel aansluiten bij wat ik nu doe. Ik zit nu midden in de zakelijke wereld ik doe een hoop contacten op. Ergens opent er vanzelf wel weer een kans, wellicht in het vastgoed, of in aandelen.


Over de kliniek
Naast een luxe hotel en chique restaurant, biedt het pand ook onderdak aan een dermatologisch instituut. Heren en dames in witte doktersjassen liepen dan ook af en aan tijdens ons bezoek. Verdonschot vertelde ons over het hoe en wat.

"De kliniek voor dermatologie 'Intermedica' zit hier ook, en toevallig is het vandaag een patiëntendag. Je kan hier terecht voor alles op het gebied van haarproblemen zoals dunner wordend haar en kaal worden. Bij mannen kijkt niemand op als iemand haar verliest, maar bij dames is het een stuk minder geaccepteerd. Maar ook voor veel mannen van jonger dan 30 is het nog een probleem. Er bestaat een middel voor om dat tegen te gaan, en dat is via de dermatologen hier te verkrijgen. Daarnaast zijn er hier haarwerken van meester haarwerker Gerard Linssen te verkrijgen. Plat gezegd zijn dat gewoon pruiken, maar dan wel de beste pruiken van Nederland."

Comments

  • Narya77 Narya77

    Ook dan red ik de 100 uur niet.

  • Asseinzijker Asseinzijker

    Webjoker schreef

    Asseinzijker schreef

    80 tot 100 uur ??!
    Mensen die dat roepen, die lullen 99% van de gevallen uit de nek !!

    Hij was ook vaak nachtportier in die tijd, dus dan gaat het hard he.

    Ah OK, slapend werken, dan kom ik ook makkelijk aan de 100 uur Wink

  • friedm friedm

    Leuk om een update te lezen over Huub, veel succes ermee!

Lees 34 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen