WSOP 2018

Poker in Afghanistan: Doug Roberts over het wekelijkse pokertoernooi op de NAVO-basis in Kabul

Poker in Afghanistan
DELEN
  • Doug Roberts vertelt over het grote pokertoernooi dat hij organiseerde op de NAVO basis in Kabul.

Over de ontstaansgeschiedenis van poker lopen de verhalen uiteen, maar veel mensen zullen het spel omschrijven als iets typisch Amerikaans. Hoewel de European Poker Tour de World Poker Tour al enkele jaren geleden voorbij is gestreefd als grootste pokertour, wordt het belangrijkste pokertoernooi ter wereld nog altijd jaarlijks in Las Vegas gespeeld. Het gevolg is dat er meer Amerikanen een bracelet hebben dan spelers uit alle andere landen bij elkaar.

Het zijn de Amerikanen die het spel populair hebben gemaakt en het spel hebben geïntroduceerd over de gehele wereld. Iedereen die wel eens online poker speelt ziet aan de kleine vlaggetjes in de toernooilobby dat poker zich een weg heeft gevonden naar de verste uithoeken van de wereld.

Toch zijn er plekken waar je misschien niet direct een levendige pokerscene zou verwachten. Zoals de Afghaanse hoofdstad Kabul bijvoorbeeld. Grote casino's zijn er inderdaad niet, maar poker wordt er wel degelijk gespeeld. Met de gevaren buiten de militaire basissen en de verveling er binnen, is poker een populair tijdverdrijf voor soldaten en burgers in Afghanistan.

Het grootste pokertoernooi in Kabul kent geen buy-in, je kan er geen grote prijzen winnen, en de uitslagen vindt je ook niet op TheHendonmob. Alsnog verzamelen zich wekelijks tientallen spelers voor het toernooi; het wekelijkse pokertoernooi op de NAVO-basis in Kabul is populairder dan ooit.

Wij spraken met Doug Roberts die het toernooi organiseerde van 2007 tot 2014. Roberts was een archivaris voor de International Security Assistance Force (ISAF), een NAVO missie in Afghanistan die van 2001 tot eind 2014 liep.

Het leven op een NAVO-basis en de wekelijkse pokergame op vrijdag

Wie oorlogsfilms bekijkt of nog eens Tour of Duty uit de kast haalt, zou er van overtuigd kunnen zijn dat het in een oorlog altijd actie is. Handgranaten vliegen je om de oren, geschiet links en rechts. De praktijk is echter anders; vaak is het saai en veel mensen gebruiken nooit hun wapens. Een mini-samenleving gaat schuil op een basis, met werk maar ook tijd voor ontspanning.

"Iedere basis is natuurlijk anders. Ik was gestationeerd op het hoofdkwartier in Kabul waar het lang niet zo gevaarlijk was als op sommige andere plekken in Afghanistan. Op het hoofdkwartier werd er niet daadwerkelijk gevochten, wij maakten slechts plannen."

De basis waar Roberts op leefde was in het midden van Kabul, vrij dichtbij het presidentieel paleis. De basis was maar 400 bij 500 meter en er leefden zeker 2.000 mensen. Soldaten leefden vaak met zijn tweeën, drieën of vieren op een heel klein kamertje. "In het leger zitten klinkt dan misschien spannend, maar voor de meeste mensen is het voor het grootste gedeelte vooral heel erg saai. Veel militairen konden namelijk niet eens van de basis af. Het leven bestond uit naar de sportschool gaan en werken. Dat was eigenlijk alles wat er te doen was voor het gros."


Kleine kamers op de ISAF-basis in Kabul (foto: Doug Roberts)

Om de verveling tegen te gaan heeft de NAVO zogenaamde morale programs. Je kan er video's lenen, er zijn pool- en pingpong-tafels; allemaal dingen die je op een basis mag verwachten. En dus poker!

"Toen ik daar in 2007 kwam had een matroos van de Amerikaanse marine, lid van de MWA (Morale Welfare Activity), al Texas Hold'em geïntroduceerd op de basis. Toen ik erbij kwam werd het toernooi dus al iedere vrijdag georganiseerd - de dag dat de meeste mensen vrij hadden. Er was een maximum van 48 deelnemers destijds, en het zat altijd vol."

Roberts speelde al veel poker voor hij in Kabul kwam, maar dan 5-card Draw, Stud hi/lo en 7-Card Stud. Van Texas Hold'em had hij nog nooit gehoord. "Ik kreeg een boekje, hooguit 10 pagina's dik. Wat er in stond viel samen te vatten als 'Speel goede kaarten!' Op een vrijdag deed ik mee en ik won. Toen vond ik het meteen een leuk spel natuurlijk!"

Toen de matroos die de game organiseerde de basis verliet, werd er gezocht naar vrijwilligers om zijn taken over te nemen. Robert sprong samen met zijn goede vriend Noel Leblanc in het diepe, en vanaf dat moment organiseerden zij de wekelijkse game. Het eerste dat ze deden was drie tafels extra regelen, zodat er nu 72 spelers mee konden doen. Noel, die handig was met computers, introduceerde een toernooiklok en de achterliggende software.

"Op een gegeven moment ontdekte ik dat die software ook een archief bij kon houden. Ik ben tenslotte een archivaris! Ik ontwierp een league met een puntensysteem. Vanaf nu was het niet meer elke vrijdag een losstaand toernooitje, je kon nu punten scoren. We hadden een leaderboard!"

Poker in Afghanistan: Doug Roberts over het wekelijkse pokertoernooi op de NAVO-basis in... 101
De seizoensfinale (oktober 2009)

De meeste jongens zaten voor zes maanden op de basis. Roberts en Leblanc maakten een seizoen van zes weken, waarna een kampioenswedstrijd werd georganiseerd voor de 24 beste spelers. Het mogen meedoen aan die finale was echt een eer voor de spelers.

"Natuurlijk kostte het de spelers niets om mee te doen, het was puur recreatief. In de meeste legers zijn er regels die verbieden dat er gegokt wordt, maar aangezien het een freeroll was voor de spelers, was dat geen punt. En ondanks dat er geen buy-in was, werd er heel serieus gespeeld en was iemands ranking een serieuze aangelegenheid."

De MWA gaf ze iedere week prijzen voor de top drie. Je kon bijvoorbeeld een camera of iPod winnen. Bedrijven die dingen mochten verkopen op de basis moesten daar geld voor betalen, en 10% van dat geld ging naar de MWA. Van dat geld werden er chips en kaarten gekocht, en werden er prijzen aangeschaft die iedere week te winnen waren.

Als je troepen stuurt naar een gevaarlijke plek op aarde, dan moet je ze ook iets ter ontspanning aanbieden. Ze werken keihard, maar niemand kan 24 uur per dag en zeven dagen per week achter elkaar werken. Voor drie of vier uur per week konden de soldaten iets anders doen; even niet denken aan de harde wereld. De soldaten waren dus niet alleen maar aan het pokeren de hele dag, het was een klein licht puntje in een verder hard bestaan.

"De militairen vonden het fantastisch! Het leven was behoorlijk saai, om eerlijk te zijn. Je bent voor lange tijd weg van je familie, en je kan niet eens die kleine basis af. Er was niet heel erg veel te doen, dus mensen keken echt uit naar de pokergame op vrijdag."

Na het succes van het leaderboard op de NAVO-basis in Kabul, kwam er interesse van buiten het kamp in de opzet van Roberts: "Er was een Amerikaanse basis op misschien een kilometer afstand. Zij hoorden over ons pokertoernooi en wilden iets soortgelijks. Dus die hebben we geholpen met het opzetten van een league, en binnen de kortste keren hadden we een competitie tussen onze kampen. We hadden onze acht beste spelers tegen hun acht beste spelers. Het was echt heel erg leuk, iedereen had het naar hun zin in onze pokergame."

Speciale chips voor diepe runs

Roberts introduceerden het puntensysteem en gaf daarmee de spelers bragging-rights. Naast het puntensysteem lieten ze speciale chips maken. Er waren zwarte, groene, blauwe, rode en witte chips - maar er werd niet mee gespeeld. Als je de laatste twee tafels haalde kreeg je een speciale chip. Eindigde je op plaats 16 tot en met 9 dan kreeg je een witte chip, finishte je op plaats 8 tot en met 4 dan kreeg je een rode. Werd je derde dan omtving je een blauwe chip, finishte je runner-up dan kreeg je een groene, en als je won dan kreeg je de felbegeerde zwarte chip. Mensen gingen die natuurlijk verzamelen, en als je iemand met een paar zwarte chips zag dan wist je dat je moest uitkijken!

Uiteindelijk werd de paarse chip geïntroduceerd. Roberts had een puntensysteem opgezet om bij te houden wie de beste spelers van het seizoen waren. Als je won kreeg je 51 punten bijvoorbeeld. Er werden punten bijgehouden voor iedereen die tijdens zijn of haar tour langs kwam op de basis in Kabul. Als je in totaal 350 punten haalde, dan kreeg je een paarse chip.

"Ik ben best trots op wat we hebben neergezet. We hadden echt een mooie pokerroom, en het puntensysteem stond als een huis. Spelers wilden echt zo'n paarse chip, ze vonden het fantastisch. De spelers deelden natuurlijk zelf want we hadden geen vaste dealers, maar verder runden we alles heel professioneel."


Speciale chips

Op een gegeven moment kreeg Roberts een e-mail van de MWA in Kandahar. Die hadden van militairen gehoord over het wekelijkse pokertoernooi in Kabul, en wilden dat zelf ook. Roberts bracht hun opzet uiteindelijk naar diverse plekken. "Ik leef nu in Duitsland en op de Amerikaanse basis hier spelen ze ook poker. Ik heb direct de software die wij gebruikten geïntroduceerd, dus ook hier in Duitsland loopt het nu."

Verschillende nationaliteiten, verschillende rangen

Iedereen kon meedoen aan het toernooi op vrijdag, de game was open voor iedereen die op de basis mocht komen. Een kolonel van de luchtmacht zat bijvoorbeeld naast een marine luitenant, en een burger kon zomaar spelen met een soldaat en een sergeant. En dan had je meestal ook nog eens zes of zeven nationaliteiten vertegenwoordigd per tafel: "Op het hoogtepunt van de missie hadden we 50 verschillende landen in ISAF, en de meesten waren vertegenwoordigd aan de pokertafel. Een Fransman hier, een Brit daar, een groep Amerikanen, en de Macedoniërs waren helemaal dol op het spel!"

Poker in Afghanistan: Doug Roberts over het wekelijkse pokertoernooi op de NAVO-basis in... 102

Het zit in de basis van toernooipoker dat je van tafel naar tafel verhuist als je verder komt in het toernooi. Het gevolg is dat je heel wat mensen ontmoet als je het goed doet. Poker zorgde ervoor dat iedereen zich wat meer thuis voelde, zeker de mensen die niet zo goed Engels spraken. Engels was de voertaal, maar als je de taal nog niet echt machtig was, dan pikte je vanzelf dingen op aan de pokertafel.

"Sowieso ontmoette je veel mensen, en er vormde zich een band als je samen aan tafel had gezeten. Als je dan de volgende dag over de basis liep, dan herkende je mensen uit het toernooi, en maakte je een praatje met ze terwijl je dat daarvoor misschien niet zo snel had gedaan. Het is een stuk gemakkelijker een gesprek met iemand te beginnen als je met elkaar gepokerd hebt. En als er bijvoorbeeld iets met je computer was, dan was de stap kleiner om iemand om hulp te vragen als je die kende van het pokertoernooi."

Ondanks dat heel veel mensen leefden op een kluitje, en veel mensen ook nog eens de basis niet af konden en leefden zonder privacy, ontaarde frustraties nooit in echte ruzie aan de pokertafels.

"Zo'n beetje iedereen had een geweer bij zich, en de rest had sowieso een pistool in de holster. Je zou misschien denken dat een pokertoernooi kon ontaarden in een shoot-out, maar dat gebeurde absoluut niet. Natuurlijk had je wel eens meningsverschillen en ruzies, maar het escaleerde nooit. Ik werd op een gegeven moment de toernooidirecteur en leerde alle regels uit mijn hoofd zodat ik kon optreden als "scheidsrechter". We hadden alles goed onder controle, het is nooit gekomen tot een handgemeen. Soms werd er wel eens gescholden, maar uiteindelijk liep het altijd goed af."


Doug Roberts (gehurkt in het midden) geeft pokerles aan nieuwe spelers

Reactie van hogerop

Poker wordt nogal eens gezien als gokken, iets dat op de NAVO-basis in Kabul niet toegestaan was. Dat er plots door 70 man iedere week gekaart werd op de basis, deed aanvankelijk wel wat wenkbrauwen fronsen. Het feit dat de spelers niets konden verliezen zorgde er echter voor dat de hogere officieren het initiatief juist alleen maar toejuichten. Het enige programma dat groter was dan het wekelijkse pokertoernooi was bingo. En bij bingo zat je maar in je eentje naar wat nummers te kijken natuurlijk, dan was poker een stuk socialer in de ogen van de de hoge heren.

"Als iemand weer vertrok dan introduceerde die meestal de vervangers. Veel van die nieuwelingen hadden nog nooit poker gespeeld, maar aangezien het geen geld kostte om mee te doen, was dit de perfecte plek om het te leren. Poker is ook niet zo'n ingewikkeld spel om onder de knie te krijgen, de regels zijn gemakkelijk, dus de meeste pikten het snel op."

Hoewel sommige spelers het wel als gokspel benaderden, werd het Roberts wel duidelijk dat het niet allemaal geluk was. "Sterker nog, poker is een ongelooflijk spel vol vaardigheid. Iedere week zag je dezelfde spelers weer de laatste twee tafels halen. Op het leaderboard zag je week na week dezelfde namen. Hoe kan je het leaderboard aanvoeren, en een paarse chip winnen, als je niet gewoon een solide speler bent?"

Vandaag de dag

Roberts is inmiddels niet meer in Kabul gestationeerd, maar nog elke vrijdag wordt er in Kabul gepokerd. Ze houden nog steeds de punten bij, en ze hebben nog steeds de kampioenswedstrijd, maar het bijhouden van punten langer dan een seizoen is geschrapt.

"Ik was daar van 2007 tot 2014, maar de jongens die het van mij hebben overgenomen waren er voor een veel kortere periode. Dan wordt het lastig dingen bij te houden. Maar ik krijg nog steeds e-mails van de spelers daar hoe leuk ze het wel niet vinden. Het werk wat ik deed voor ISAF was interessant, maar die pokergames hebben een paar van mijn beste herinneringen aan Afghanistan opgeleverd."

Inmiddels is Roberts werkzaam op de Allied Joint Force Command in het Nederlandse Brunssum. Hij is dus zeker geen pokerpro vandaag de dag. Dat hij wel het een en ander heeft opgepikt in zijn dagen als toernooidirecteur in Kabul bewees hij afgelopen Master Classics of Poker in Amsterdam. Hij won het €750 Single Re-entry event voor €61.152!


Uruzgan landingzone (foto's: ISAF); Met de helikopter over Kabul (foto: Doug Roberts)




Interview met Doug Roberts na zijn overwinning op de MCOP 2015 (vanaf 4:58)

Comments

  • PaPaLoVe PaPaLoVe

    LOL als ambtenaar pokeren ,, ga werken voor je geld

  • MiniMe MiniMe

    Bacchus schreef

    Ja heerlijk he.

    Ja vinnik mooi.

  • Bacchus Bacchus

    Ja heerlijk he.

Lees 12 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen