Sportshoe Diaries: Zwemmende varkens, leguanen met een hoog cholesterol en Kevin Hart interviewen

Sportshoe Diaries: Zwemmende varkens, leguanen met een hoog cholesterol en Kevin Hart interviewen 0001

Sinds ik verantwoordelijk ben voor alle live reporting van PokerNews.com, mag ik zelf bepalen welke toernooien ik cover en welke niet. Je kan je voorstellen dat ik dan sommige locaties boven anderen verkies. En dus zal je me niet vinden in het muffe Rozvadov maar zit ik momenteel op de Bahama's. Weliswaar niet met een tropische cocktail in mijn hand want ik ben gewoon aan het werk, maar ik klaag niet. Als dit toernooi er over 8 dagen weer opzit, pak ik het vliegtuig naar Melbourne om daar verslag te doen van de Aussie Millions. Het zal me 38 uur kosten om daar te komen, maar ik beloof ook dan niet te klagen.

Met zo'n trip in de agenda, leek het me een goed idee om een oude rubriek weer tijdelijk wat leven in te blazen. In Sportshoe Diaries schreef ik een paar jaar geleden over mijn avonturen op pad voor PokerNews.nl. Tegenwoordig doe ik het allemaal wat rustiger aan. Met meer verantwoordelijkheden en wat meer rekeningen thuis te betalen, is er wat minder ruimte voor gekkigheid in vage barren en donkere stripclubs die me jaren van mijn leven en euro's uit mijn portemonnee kostten. Ik ben een keurig heerschap tegenwoordig, maar een zwempartij met varkens op de Bahama's moest ik toch beschrijven, dus hier gaan we.


Sportshoe Diaries: Zwemmende varkens, leguanen met een hoog cholesterol en Kevin Hart... 101

2017 rungood

Mijn vliegtuig van Amsterdam naar Lissabon vertrok met anderhalf uur vertraging waardoor ik het alweer warm kreeg. Zou ik mijn aansluiting naar Miami wel gaan redden? Hoewel ik me realiseerde dat ik het allemaal niet zelf in de hand had en het vliegtuig er zeker niet sneller van zou gaan als ik zenuwachtig in mijn handen bleef knijpen, deed ik dat laatste toch. Aangekomen in Portugal trok ik een sprintje naar mijn aansluitende gate en werd ik vrolijk onthaald door een compleet bataljon aan reizigers; het vliegtuig was nog niet eens begonnen met boarden. Ook mijn Lissabon - Miami vlucht had anderhalf uur vertraging uiteindelijk, maar omdat ik op Miami een stuk meer tijd had kwam ik met een stuk minder spierpijn in mijn handen aan in Miami.

Miami is een van de meest gaarste vliegvelden die je kan treffen in de Westerse wereld. Het is massaal, maar aan duidelijke bewegwijzering doen ze niet. Bovendien raken ze continu bagage kwijt, is de paspoortcontrole een drama en hoewel het er altijd zonnig is, lijkt iedereen toch continu chagrijnig. Althans, dat was mijn ervaring van de paar keer dat ik er geweest ben, en dat wordt nog eens bevestigd door de talloze review sites online en verhalen op social media en van mijn vrienden.

Dit keer was het echter totaal anders. Mijn 2017 begon met een portie rungood want vijfentwintig minuten nadat ik geland was, was ik al door de paspoortcontrole. Geen moeilijke gesprekken met norse TSA-ambtenaren, geen ongein met drugshonden die gaan blaffen bij het ruiken van een Europese rugzak. Nog eens een vijf minuten later had ik mijn koffer, het was de eerste van de band!

Zwemmende varkens, zeg je? Zwemmende varkens ja!

Omdat ik losse tickets had geboekt en de vluchten werden uitgevoerd door vliegmaatschappijen die niet met elkaar in een alliantie zitten, moest ik eerst dus Amerika in om vervolgens meteen weer in te checken om Miami te verruilen voor Nassau. Het zoeken naar Bahamasair was nog een opgave, maar een uur later zat ik toch al weer bij mijn nieuwe gate te wachten op mijn vlucht naar de Bahamas.

Miami - Nassau is vergelijkbaar met een vluchtje naar Londen; voor je bent opgestegen gaat het lampje van 'stoelriemen vast' alweer aan omdat de landing wordt ingezet. Na een uurtje kwam ik aan op Nassau International Airport en ook hier verliep alles soepel. Mijn koffer was andermaal als eerste van de band, ik vond twee bekende Finnen die de taxi naar Atlantis wel wilden delen en de paspoortcontrole was weer appeltje-eitje. In 2017 leek ik echt het geluk aan mijn zijde te hebben, misschien een goedmakertje voor het feit dat we met een groep voor €6.000 aan Oudejaarsloten hadden gekocht en exact €0 hadden gecasht...

Aangekomen in het hotel trok ik snel de lakens over me heen, de volgende ochtend moest ik namelijk vroeg op. Met maar zes uur tijdverschil kon van een jetlag niet echt sprake zijn, maar toch was ik zo weg en werd ik om 7 uur 's ochtends pas weer wakker.

Ik stond zo vroeg op omdat dit de grote dag moest gaan worden. Om een beetje te kunnen acclimatiseren in voorbereiding op vier weken hard werken, had ik ervoor gezorgd dat ik een dag voor het werk begon al in de Bahama's was. Bijkomend voordeel was dat ik dan mee kon met het videoteam op excursie naar een eiland met zwemmende varkens. Zwemmende varkens, zeg je? Zwemmende varkens ja! Er is een eiland in de Bahama's waar alleen maar varkens leven, en ze kunnen nog zwemmen ook, dat geloof je toch niet? Ik heb geen bucketlist, maar als ik er eentje zou hebben dan had het er zeker op gestaan. Dat is toch lachen, zwemmende varkens?

Stipt om 8 uur zat ik in de lobby, samen met PokerNews.com presentatrice Sarah Herring en cameraman Will Thomas. Om 8 uur zouden we namelijk worden opgehaald door onze tourguide, maar het was 8:30 voordat er een minibusje aan kwam getuft. Zonder opgaaf van reden of excuus waarom ze een half uur te laat was (zo gaat dat nou eenmaal op de Bahama's, iedereen doet rustig aan en afspraken zijn meer grove indicaties dan ferme deadlines) werden we onthaald en naar het haventje gebracht. Daar bleek de boot er nog niet - die moest nog tanken en dat kon echt niet eerder - maar weer driekwartier later waren we dan toch echt onderweg!

Twee donkere dames lagen al te zonnebaden achter op de boot, en nog eens zeven vriendinnen kwamen er vlak voor bij om het geheel een surrealistische schets te maken. Daar zat ik dan, met een batterij mooie vrouwen opweg naar een mysterieus eiland vol zwemmende zeugen. Het idilische beeld werd ernstig verstoord toen de drie 300pk buitenboord motoren op stoom kwamen. Met een noodgang schoten we over het water, we gingen zo hard dat we geen woord met elkaar konden wisselen en van zonnebaden was met zo'n enorme wind ook niet echt sprake. Gelukkig had de kapitein wel een lekkere mix van gangsterrap aanstaan.

Sportshoe Diaries: Zwemmende varkens, leguanen met een hoog cholesterol en Kevin Hart... 102

Leguanen met een hoog cholesterol

Na anderhalf uur met een bloedvaart de golven te hebben getrotseerd kwamen we aan bij een klein eilandje. Met ons haar door de war daalden we af, ik speurde het strand af naar varkens maar hoorde geen geknor. Dat ik me niet goed had voorbereid was wel duidelijk want dit bleek een eiland met heel andere beesten te zijn. Misschien had ik toch even het mailtje moeten doorlezen dat Sarah me vooraf had gestuurd.

We kregen een satéprikker en wat druiven en mochten aan land. Dit eiland zat namelijk vol met leguanen, en die beesten zijn blijkbaar verzot op dat fruit. Achteraf leerde ik dat ze daar helemaal niet tegenkunnen en dat ze er
diarree en een hoog cholesterolgehalte van krijgen, maar het maakte ze er niet minder gulzig om. Als je in de buurt kwam keken ze eerst schichtig om zich heen, om vervolgens bliksemsnel toe te slaan en de druif van je stokje te pikken. Letterlijk honderden leguanen maken dat eiland onveilig, toch grappig om te zien.

Maar ik was niet naar de Bahama's gekomen voor leguanen met hart en vaatziekten, ik wilde zwemmende biggen zien! We gingen weer aan boord en kregen wat chips te eten. Ik verslikte me bijna toen de matroos ons vertelde dat het nog een uur scheuren was voor we er zouden zijn. Goed, net als bij mijn vertraagde vlucht zou ook deze bootrit er niet korter op worden als ik me ging drukmaken dus dat deed ik dan ook maar niet. Bovendien, ik ben er vrij zeker van dat de boot zou opstijgen als hij nog sneller zou trachten te gaan, en de afstand naar het biggen-eiland kleiner maken was al helemaal een longshot. En dus zat ik gewoon weer een uur met de wind in het haar te genieten van het uitzicht.

Sportshoe Diaries: Zwemmende varkens, leguanen met een hoog cholesterol en Kevin Hart... 103

Zwemmende varkens

Met het verstommen van het geluid van de motoren, werd de gangsterrap muziek harder. Het was dan ook een goed teken dat ik de songtekst van 2pac's Hit 'Em Up weer kon mee neuriën want dat betekende dat de boot vaart minderde en we er bijna waren. Nu hoorde ik wel geoink, en niet zo'n beetje ook. Talloze varkens liepen over het strand, met evenveel toeristen om zich heen. We hadden het geluk dat de overige dagjesmensen net vertrokken toen wij aankwamen en dus hadden we het eiland voor ons alleen. Met de biggen dan, dat gelukkig wel.

De varkens - sommige gigantisch, anderen nog heel jong - zouden op het eiland achter gelaten zijn door zeelui die van plan waren later terug te komen om ze te roosteren. De zeebonken kwamen echter niet terug, maar de varkens overleefden het. Dat is althans een van de legendes die de rondte gaat over de "zwemmende varkens van de Bahamas" volgens hun eigen Wikipedia-pagina. Een andere geopperde variant van het verhaal is dat ze er door slimme locals zijn neergezet om wat te kunnen verdienen aan toeristen. Hoewel ik had gehoopt dat ze dan een eiland iets dichter bij Nassau hadden gekozen, denk ik dat die laatste voorstelling van zaken dichterbij de werkelijkheid ligt dan de eerste.

Onze worteltjes waren duidelijk niet goed genoeg voor ze

Het waren varkens, en als je ze meelokte met een wortel naar het water wilden ze inderdaad wel wat watertrappelen. Zwemmen vind ik een groot woord, vooral in de staat waarin wij ze aantroffen met waarschijnlijk al volle buiken van de vorige groep. Het was leuk, maar niet wereldschokkend. Het waren gewoon varkens en ze waren niet bang voor het zoute water, maar daar was dan ook wel alles mee gezegd.

Ergens, tegen beter weten in, dacht ik dat dit echt fanatiek zwemmende biggen waren die van eiland naar eiland zwommen om fit te blijven en nieuwe bronnen van voedsel te vinden. Dat eerste waren ze zeker niet, dat laatste hebben ze niet nodig want dagelijks komen er hordes toeristen langs om ze wortels en hotdogs te geven. Dat lees je goed ja, veel toeristen geven ze hotdogs omdat ze die zo lekker vinden en ze daarvoor echt het water inkomen. Onze worteltjes waren duidelijk niet goed genoeg voor ze.

Toen de wortels opwaren en ik genoeg foto's en video's had gemaakt om het thuisfront jaloers te maken en deze blog te kunnen opleuken, gingen we weer aan boord. We voeren een paar minuten naar een iets groter eiland waar we lunch kregen. Geen hotdogs, wortels of druiven voor mij, ik ging voor de traditionele Bahama's hamburger wat een gewone hamburger bleek te zijn met een speciale saus die verdacht veel smaakte naar Heinz-tomatenketchup.

Sportshoe Diaries: Zwemmende varkens, leguanen met een hoog cholesterol en Kevin Hart... 104
Sportshoe Diaries: Zwemmende varkens, leguanen met een hoog cholesterol en Kevin Hart... 105
Twee biggetjes op het strand

Verpleegsterhaaien

Buiten het restaurant was er een trap het water in waar tientallen verpleegsterhaaien zwommen. Uit het feit dat er mensen met hun voeten in het water zaten, maakte ik op dat ze niet al te bijtgraag waren. Toen onze tourguide me op het hart drukte dat ze ongevaarlijk waren, plonsde ik het water in. Zeker veertig gigantische beesten zwommen om me heen, sommigen wel twee en een halve meter lang. Hun huid voelde als schuurpapier. Ze zouden me dan misschien niet doodbijten, maar fileren door mijn huid er af schuren was toch echt wel een reëel gevaar.

Met mijn GoPro in de hand aaide ik ze. Net als bij de leguanen (waar ik dus achteraf over leerde dat ik ze aan de dunne liet gaan door ze druiven te voeren), had ik ook bij dit avontuur er weer goed aan gedaan me vooraf wat beter in te lezen. Volgens wikipedia kunnen ze namelijk "als ze zich bedreigd voelen, toch stevig van zich afbijten." Het beest staat op nummer twaalf op de lijst van het ISAF, met 10 niet uitgelokte aanvallen op mensen, waarvan geen enkele dodelijk - volgens dezelfde Wikipedia-pagina. Ik kwam ongeschonden uit de strijd, een andere dame werd wel gebeten. Nou ja, ik overleefde het en vond het leuk om zo dichtbij te komen - weer eens wat anders dan kijken naar ze vanuit een kooi.

Sportshoe Diaries: Zwemmende varkens, leguanen met een hoog cholesterol en Kevin Hart... 106
Sportshoe Diaries: Zwemmende varkens, leguanen met een hoog cholesterol en Kevin Hart... 107

De bootrit terug was nogmaals 2,5 uur, de prachtige zonsondergang was een bonus. Het was een leuke dag, maar aangezien je er normaal gesproken $400 voor moet betalen en het toch echt wel een puur toeristische attractie is, zou ik het niet direct aanraden.

PokerNews.com maakte er deze video van, met mij in een bijrol:

Kevin Hart

Gister was mijn eerste dag werken op de PokerStars Championship Bahamas, het toernooi dat voorheen bekend stond als PCA. Het $100.000 Super High Roller toernooi begon en niemand minder dan acteur en stand-up comedian Kevin Hart speelde mee. De ster uit klassiekers als Epic Movie, Superhero Movie en Extreme Movie verdiende vorig jaar maar liefst 87 miljoen volgens Forbes, dus hij had wel wat geld liggen om mee te smijten op de Bahamas. Hij werd van de pokermedia afgeschermd de gehele dag, maar nadat de dag erop zat wist ik als enige hem toch enige vragen te stellen. Uit de anderhalve minuut audio wist ik toch nog een heel artikel te persen, een prestatie van formaat zou ik zeggen. Daar geef ik mezelf dan weer een schouderklopje voor.

Kevin Hart

Morgen begint het grote werk, dan begint het Main Event. Als er spannende dingen gebeuren, laat ik weer van me horen. Tot die tijd kan je alles volgen via de live reporting blog die we bij PokerNews.com bijhouden voor de toernooien op de Bahamas.


DELEN
  • Zwemmende varkens, leguanen met klachten, verpleegsterhaaien en een interview met Kevin Hart

Comments

Lees 11 reactie(s) op dit artikel

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook

LEES MEER

Andere Artikelen