Now Live Unibet Open Boekarest 2016
edit

Paul Berende

Netherlands

WSOP bracelets EPT winnaars WPT winnaars
0 0 0
Totale winnings
$2,058,301 
  • Paul Berende
  • Paul Berende
  • Paul Berende
  • Paul Berende
  • Paul Berende
  • Paul Berende
  • Paul Berende
  • Paul Berende
  • Paul Berende
  • Paul Berende

Laatste video's met Paul Berende

Biografie

De jeugd
Op 1 april 1988 werd Paul Berende geboren in Geertruidenberg, Noord Brabant. Op jonge leeftijd verhuisde hij naar Oosterhout waar hij tot een jaar geleden woonde. De vader van Paul werkt momenteel al dertig jaar bij een brandbeveiligingsbedrijf terwijl zijn moeder als verpleegster in het lokale ziekenhuis werkzaam is. Paul heeft ook nog een oudere broer die momenteel al twee jaar in Shanghai woont.

Op basisschool Rubenshof leerde Paul veel van zijn vrienden kennen waar hij momenteel nog steeds veel mee optrekt. Na acht jaar, en een goede cito toets, ging hij naar de middelbare school om havo/vwo te gaan doen. Er was een mogelijkheid om naar het gymnasium te gaan maar omdat veel vrienden van Paul ook havo/vwo gingen doen besloot hij het gymnasium af te slaan.

De eerste jaren op de middelbare school gingen Paul bijzonder makkelijk af en zijn cijfers waren goed. Van thuis uit werd hij gestimuleerd om zijn best te doen en tot de derde klas ging dat prima. Toen het uitgaan en meisjes nadrukkelijker in zijn leven kwamen gingen de cijfers achteruit en ondanks het feit dat de klassen nog wel overleefd werden was het niet bijzonder. In de zesde klas ging Paul keihard onderuit. Zijn inzet was minimaal en de examens liepen helemaal mis. Het jaar moest over gedaan worden en hij realiseerde zich dat er wel iets voor gedaan moest worden.

De tweede keer in de zesde klas van het vwo deed hij beter zijn best en ondanks dat hij in aanraking met poker kwam wist hij het toch goed af te ronden. De 6.3 die hij als zijn gemiddelde liet noteren was echter niet bevorderlijk om ingeloot te worden voor de Universitaire studie Geneeskunde die Paul ambieerde. De eerste poging mislukte en hij koos er voor om op het HBO fysiotherapie te gaan studeren.

De kennismaking met poker
Toen hij voor het eerst in de zesde klas terecht kwam ontdekte Paul poker. Al vanaf jonge leeftijd werden er veel kaartspelletjes gespeeld in de Oosterhoutse huiskamers en het geld werd niet geschuwd. Omdat er veel gespeeld werd kende iedereen de ins en outs van de spelletjes zodat het niveau erg hoog lag. Toch stond één van de vrienden een keer 265 gulden in de min met toepen op veertienjarige leeftijd. De schuld kon worden afbetaald voor vijftig gulden en er werd besloten om de inzetten te verlagen.

Paul speelde dus altijd al veel kaartspellen en op een gegeven moment zag hij spelers als Lüske en Hachem pokeren op tv en dat maakt iets bij hem los. Met een koffer goedkope Intertoys chips werd het spel aan zijn vrienden overgebracht die eigenlijk liever wilden toepen. Paul hield vol en na het tennissen kwam de koffer steevast op tafel. De ene vond het wat leuker dan de ander en al snel begon Paul met één van zijn goede vrienden online te spelen. De shasta’s op Everest Poker werden voor Paul, net als voor vele anderen, het begin van een nieuwe hobby.

Op de middelbare school werd er veel over poker gesproken en als je kon vertellen dat er zeventig cent op je Everest account had weten te verdienen was de koning onder de pokeraars. Waar het dus tegenwoordig vooral draait om grote buy ins, grote prijzen en dure tripjes was het toen nog puur de prestige die belangrijk was. Met vallen en opstaan werd er veel bijgeleerd over handwaardes en bepaalde situaties waar het duidelijk was dit een bepaalde speelwijze niet erg winstgevend was.

Van de gratis sng’s ging Paul op een gegeven moment naar de vijf cent sng’s waar al het gespaarde geld weer verloren ging. Van bankrollmanagement had hij nog nooit gehoord en los van enkele algemene artikelen had hij nog niet veel over het spel gelezen. Via MoneyBookers besloot hij uiteindelijk $20 te storten en al snel maakte hij er $100 van. Van deze mooie winst wilde hij $50 uitcashen maar dat zorgde nogal voor wat problemen maar via zijn forum, PokerInfo, wist hij dit op te lossen. Daarna ging Paul gewoon verder met het spelen op Everest in de kleine sng’s terwijl zijn maatje zich vanaf de Shasta’s omhoog had weten te werken via de kleinste cashgames.

De weg omhoog
Paul zag geen heil in het spelen van cashgames. Het competitieve van sng’s had hij nodig om goed te kunnen spelen terwijl hij in cashgames zijn tegenstanders nooit geloofde en snel op tilt raakte. Uiteindelijk haakte zijn maatje af toen hij op de $1/$2 en $2/$4 vast begon te lopen terwijl Paul er steeds meer tijd in begon te investeren. Het duurde een paar maanden voordat hij omhoog ging qua limieten maar toen zijn bankroll nog maar $3.000 bedroeg waagde hij zich al wel aan de $100 sng’s. Met de gedachte dat hij van elke drie sng’s wel één kon winnen ging zijn bankroll al snel door de helft zodat hij zich realiseerde dat er wellicht iets moest veranderen. Een paar stapjes terug qua limieten gaven hem meer ruimte en de weg omhoog werd weer ingezet.

Nooit ging Paul helemaal blut nadat hij zijn eerste storting maakte. De stapjes terug die hij maakte deden hem ook realiseren dat er nog wel een behoorlijk niveau verschil was tussen de $100 en $20 sng’s. Elke vrijdag stond hij achter de bar in een lokale kroeg en ondanks het feit dat hij met poker meer kon verdienen bleef hij biertjes tappen. Het sociale aspect van werken vond hij ook belangrijk en zijn ouders waren ook nog niet overtuigd van zijn nieuwe hobby. Twee jaar later verdiende hij een steady inkomen met poker en besloot hij zijn vrijdagavonden met een biertje in zijn hand door te brengen in plaats van achter de tap te staan.

Naast de sng’s die hij altijd speelde begon hij op een gegeven moment ook multi table tournaments te spelen. Toernooien spelen kost natuurlijk veel meer tijd want gemiddeld ben je al gauw vijf uren bezig voordat het echt ergens op lijkt. De toernooien op Everest waren een stuk kleiner dan op, bijvoorbeeld, PokerStars en het duurde even voordat hij ook op de grootste site ging spelen.

Doordat hij meer begon te spelen kreeg hij het grinden van meerdere tafels ook onder de kni.. Drie toernooien op PokerStars en drie op Everest zorgden er voor dat hij de hele avond genoeg te doen had. De helft van zijn actie verkocht hij vaak op PokerInfo waar de mensen steeds meer vertrouwen in zijn spel kregen. Dit patroon bleef hij lang volhouden al verdiende hij er niet heel veel mee. De successen waren wisselend maar toch wist hij winst te boeken.

Toen, in februari van 2008, wist hij zijn grootste overwinning tot dan toe te behalen; de $3 rebuy op PokerStars. Dit toernooi leverde hem ongeveer $5.500 op en in totale euforie belde hij 's ochtends vroeg een paar vrienden wakker om het nieuws te vertellen. Een paar uur later moest hij een tentamen maken maar dat kon hem nog maar weinig schelen. Zojuist had hij zijn grootste toernooi gewonnen.

In 2008 grindde hij gewoon verder en sprak met onder andere Fret_1987 en bandano veel over poker. Dit jaar zou je kunnen zien als een overgangsjaar waarin hij weinig grote uitschieters had. Zijn bankroll bleef in stand maar de grote stap naar voren kon hij nog niet maken. Het voorjaar van 2009 beloofde in ieder geval heel veel voor de jonge Paul Berende die zijn nickname ‘padjes’ ineens erg bekend zag worden.

Aan het begin van 2009 had Paul niet de grote bankroll die je als toernooigrinder wilt hebben om alles te spelen, maar de maand februari zorgde ineens voor grote veranderingen. Veel spelers zullen het wel eens hebben geprobeerd; inkopen op step 1 of 2 en hopen op succes. Even een EPT of WSOP ticket winnen is vaak het doel en bij Paul Berende zat het ineens allemaal mee. De steps werden gewonnen zodat hij ineens een vliegticket mocht boeken naar Kopenhagen.

Het toernooi in de Deense hoofdstad werd nog niet de absolute doorbraak maar wel kregen de mensen een beeld bij ‘padjes’, de man die online al geruime tijd multi table tournaments aan het spelen was. Ietwat geïntimideerd door grote namen als Ivan Demidov, toen net tweede in het WSOP Main Event, en Theo Jorgenson, de grote man van de voorgaande EPT seizoenen, speelde hij toch een solide toernooi waar de tweede dag het einde bleek te zijn. Op de tweede dag werd er sterk begonnen maar een vreselijke slowroll maakte een einde aan zijn dag. De pocket tienen van Paul leken goed te zijn toen zijn tegenstander maar liefst twee minuten in de tank ging maar deze maakte uiteindelijk de call met koningen zodat zijn eerste EPT in mineur eindigde.

https://nl.pokernews.com/video/dag-2-decepties-en-running-good-1661.htm

Na zijn EPT debuut ging het online spelen ineens een stuk beter en binnen no-time wist hij zijn bankroll weer aardig de hoogte in te krijgen. Toen las hij een topic op PokerInfo waarin de online speler PISANGGORENG aangaf spelers te willen backen. Paul dacht er even over na en besloot er voor te gaan. Het spelen van de grote zondag toernooien zou te zwaar zijn voor de bankroll en door deze ondersteuning kon hij ineens heel veel volume maken zonder zich druk te maken over swings.

In anderhalve maand speelde Berende alles wat los en vast zat en won hij zo’n $100.000. Een geweldig succesvolle backing zorgde er voor dat Paul ineens een zeer ruime bankroll had. Hij werd onder andere tweede in de Sunday $500 en derde in de $100 re-buy zodat zijn naam ineens overal verscheen. De backing werd stopgezet want met een bankroll van ongeveer $50.000 kon hij ook op eigen kosten de Sunday Majors spelen.

Nadat Paul voor eigen rekening ging spelen won hij, alsof het niets was, nog even de $50 en $100 rebuy en zijn bankroll bleef in stand. De World Series of Poker werd nog even overgeslagen maar tijdens de Summer Classics speelde hij voor het eerst sinds Kopenhagen weer een groot toernooi. De buy-ins, die in totaal €2.500 bedroegen, betaalde hij uit eigen zak ondanks een aanbod van zijn voormalige backer om de helft van zijn actie te kopen. In Utrecht wist hij niets te winnen en begon daardoor te twijfelen aan zijn live spel. Op dat moment voelde het live spelen minder vertrouwd dan wat hij online gewend was, al zou daar snel verandering in komen.

Voordat de Master Classics of Poker 2009 begonnen had de bankroll van Paul een paar deuken opgelopen en hij twijfelde over het €1.500 toernooi aan het begin van de reeks. De pokeraar in hem zei toch te gaan spelen en dit bleek één van de beste beslissingen in de prille carrière van de man uit Oosterhout.

Samen met Jochum Weenink vertrok Paul naar Amsterdam en in het eerste toernooi was het direct raak. Tijdens het toernooi, dat 325 deelnemers kende, had hij een aantal zeer gelukkige situaties die een groot verschil maakten. Vlak voor de bubble kreeg hij het er met pocket vrouwen in tegen de koningen van Jorrit van Wijk. Geen paniek, er viel een vrouw op de river zodat Berende zijn eerste live cash wist te behalen. Blij met zijn mincash werd het uitkijken naar de finale tafel die nog ver weg leek te zijn. Met nog zeventien spelers in het toernooi zat het weer mee en won hij met aas-koning tegen de aas-koning van Daniel Pastor zodat een finale tafel er dik in zat.

Terwijl Joep van den Bijgaart bij de laatste twee tafels de heleboel aanstampte wachtte Berende zijn spots af. De finale tafel begon hij uiteindelijk als zevende van de negen terwijl Van den Bijgaart een gigantische chiplead had weten te vergaren. In de allereerste hand van de dag schoof Patrick de Koster all-in, Berende vloog er overheen en Steffan Hansen maakte de call. Achten voor De Koster, vrouwen voor Hansen en azen voor Berende die ineens een groot kanshebber was.

Berende nam de tafel onder controle, speelde veel potten en breidde zijn stack langzaam maar zeker uit. Links en rechts vlogen er spelers uit zodat Paul uiteindelijk met Joep en Micha Hoedemaker overbleef. De gesprekken over een deal liepen vast waarna Paul besloot het gaspedaal in te drukken om Joep van den Bijgaart onder druk te zetten. Micha speelde een kleine stack maar vloog er niet direct uit. Paul deelde een bad beat uit aan Joep van den Bijgaart die met aas-koning de vierbet shove callde. Koning-negen was de hand van Paul die direct twee negens op de flop mocht begroeten. Het toernooi was voorbij voor Joep die alsnog €50.000 mee naar huis mocht nemen. Na een korte pauze kwamen de laatste twee spelers terug om precies vijftien handen te spelen. Paul Berende won het toernooi en stond ineens met een grote cheque in zijn hand breeduit te lachen. Hij had zojuist €151.125 gewonnen. Als kers op de taart wist hij ook nog in het Main Event te cashen en een carrière als pokerspeler leek ineens een heel goed plan.

https://nl.pokernews.com/video/mcop-2009-paul-berende-winnaar-event-1-2759.htm

Tijdens de BOPC in Namen vertelde Paul Berende dat hij full time wilde gaan pokeren en dus zijn studie een tijdje aan de kant schuiven. Dit viel niet helemaal in goede aarde bij zijn ouders die erg aan het idee moesten wennen. Uiteindelijk konden ze zijn beslissing begrijpen en ging Paul er vol voor. Nadat hij zijn broer in Shanghai had bezocht vloog hij terug om na één dag in Nederland met Patrick Renkers naar de Bahama's af te reizen om de PCA te spelen.

Op de Bahama's werd het een gevalletje ‘net niet’. In het Main Event vloog hij er op dag drie, zo’n 17 plaatsen voor het geld, uit. Wel won hij daarna een satellite voor het $25.000 kostende High Roller toernooi dat veel spelers zou aantrekken. De buy-in van het toernooi was natuurlijk gigantisch maar door op PokerNews binnen record tijd zo’n vijftig procent te verkopen besloot hij alsnog te spelen. Op de eerste dag zat hij aan een loodzware tafel met Bijan Zahmat en Koen Berendsen waar hij heel veel respect voor had. “Die jongens dachten op een ander niveau,” zei Paul hierover.

Toen hij ook de derde dag wist te behalen begon het natuurlijk te kriebelen op het forum. Paul had zich verslapen doordat zijn telefoon het had begeven. Uiteindelijk kostte het hem maar een aantal handjes. Had hij misschien nog wat handjes moeten missen want in één van de eerste handen vloog hij uit het toernooi. Met boeren liep hij tegen de koningen op van Bijan Zahmat op zodat hij gedesillusioneerd de zaal kon verlaten. Geen resultaten op de Bahama's maar na een korte vakantie op Curaçao waar hij een vriend bezocht ging het in Nederland direct weer uitzonderlijk goed.

Het Main Event van de Dom Classics werd een prooi voor Paul Berende die inmiddels niet meer weg te denken was uit de grote toernooien. De variantie is natuurlijk groot in live toernooien maar Berende liet zien dat hij niet een eendagsvlieg bleek te zijn. De €100.000 die hij in Utrecht won voegde hij toe aan zijn bankroll om vervolgens alle EPT’s van het voorjaar te gaan spelen.

Het voorjaar van 2010 was bijzonder druk. Samen met Ruben Visser ging Berende naar Kopenhagen om daarna ook Berlijn, Snowfest, San Remo en Monte Carlo te spelen. Voor de meeste toernooien had hij pakketten gewonnen en zo vloog hij ineens heel Europa door. Zonder cashes in Kopenhagen, Berlijn en Snowfest was hij in San Remo dichtbij een groot succes. Dat Paul Berende op de zeventiende plaats wist te eindigen zijn veel mensen waarschijnlijk alweer vergeten. De Brabander was bij de laatste tweeëntwintig slechts een coinflip verwijderd van de chiplead toen hij aas-koning vierbet shovede en een call kreeg van pocket boeren. Deze gigantische pot ging naar Erik Tamm die wonder boven wonder niets met de chips wist te doen en op de veertiende plek uitgeschakeld werd, slechts drie plaatsen hoger dan Berende.

Koud een week later zat Berende weer met zijn neus in de spotlights toen hij in back to back EPT’s de laatste vierentwintig wist te halen. Ditmaal was het de grootste EPT van het jaar en speelde Berende nog slechts enkele big blinds. Op dag drie maakte Paul een hele grote bluf die niet goed getimed bleek te zijn zodat hij ineens heel short werd. Een kleine comeback bracht hem bijna terug naar het gemiddelde maar door koning-vrouw tegen aas-vrouw te verliezen eindigde hij de dag met slechts zeven en een halve big blind.

Een tweede comeback wist Berende niet te maken, direct aan het begin van de dag vloog hij er uit toen zijn vrouw-zes niet konden verbeteren tegen de aas-vrouw van Claudiu Saizu. Diezelfde dag begon het €25.000 kostende highroller toernooi en gesteund door de goede prestatie besloot hij zich daar voor in te kopen. De eerste tafel waar hij aan plaats mocht nemen met Nikolai Evdakov, Boris Becker, Dennis Phillips en Adolfo Vaeza beloofde veel goed en dat kwam uit.

Na twee lange dagen spelen haalde Paul Berende het geld en beter nog, de finale tafel. Met internationale toppers zoals Tom Marchese, Tobias Reinkemeier, Sorel Mizzi en Allen Bari aan tafel was het niet makkelijk maar de kleine stack maakte de beslissingen van Berende makkelijk. Michael Frederich begon als absolute shortstack en werd snel uitgeschakeld waarna Berende de volgende leek te gaan zijn. Allen Bari blies zijn grote stack op en Sorel Mizzi kreeg het er slecht in zodat Berende ineens bij de laatste vijf zat. Dit bleek het hoogst haalbare want zonder double up bleef er weinig over. Uiteindelijk nam Berende maar liefst €191.200 mee naar huis zodat twee weken aan de Riviera hem bepaald geen windeieren legden.

Dit jaar vloog Paul Berende voor het eerst naar Las Vegas om de WSOP te spelen. Zo’n reisje kost ontzettend veel geld als er niet groot gewonnen wordt maar toch was het een leuke tijd. In een huis met onder andere Jorn Walthaus en Jasper Wetemans had hij een geweldige tijd. In de toernooien liep het niet goed los van twee kleine cashes die slechts een pleister op de wond waren. Gelukkig waren er genoeg leuke feestjes en waagde hij nog een succesvol gokje hier en daar. Toen het Main Event aanbrak was hij moe door het vele feesten en speelde verre van optimaal. “Gelukkig waren mijn vrienden er toen ook zodat het nog een hele leuk tijd werd” voegde Berende hier aan toe die er vrij snel uit vloog.

Inmiddels is de van huis uit vrolijke Berende realistischer geworden. Na Monte Carlo heeft hij zowel live als online eigenlijk niets meer kunnen uithalen en dan ben je al gauw tien duizenden dollars achterop. Poker zal nooit zijn hele leven een full time bezigheid blijven al gaat hij het komende jaar nog proberen er alles uit te halen. De vele reisjes die hij voor live toernooien maakt is het leventje waar hij ontzettend van geniet maar als hij volgend jaar weer gaat studeren moeten die waarschijnlijk wijken.

Covered Events

Event Plaats Prijs
Master Classics of Poker 2013
Speed Texas Hold'em No Limit Freeze-Out (€300 + €30)
5th €4,320
Master Classics of Poker 2013
Texas Hold'em No Limit Re-entry (€1.500 + €90)
31st €3,014
2012 PokerStars.it EPT San Remo
Main Event
102nd €8,000
World Series of Poker 2012
Event 48: $3,000 Limit Hold'em
4th $57,310
World Series of Poker 2012
Event 44: $1,000 No-Limit Hold'em
153rd $2,601
2012 PokerStars.fr EPT Deauville
Main Event
94th €9,000
2012 PokerStars.fr EPT Deauville
€10.000 High Roller
8th €27,600
Master Classics of Poker 2011
€750 Freeze-out
28th €1,648
2010 PokerStars.com EPT Barcelona
Main Event
33rd €15,000
Belgian Open Poker Championship
Main Event
5th €37,750
World Series of Poker 2010
Event #24: $1,000 No-Limit Hold’em
248th $2,072
2010 PokerStars.net EPT Grand Final - Monte Carlo
High Roller
5th €191,200
2010 PokerStars.net EPT Grand Final - Monte Carlo
Main Event
24th €50,000
Belgium Open Poker Championships
Main Event
43rd €4,100
Master Classics of Poker 2009
€6.000 main event
24th €12,312
Master Classics of Poker 2009
€1.500 freeze-out
1st €151,125