WSOP 2017 Now Live

Pocket Pairs

Pocket Pairs 0001

Het oorspronkelijke artikel over het spelen van paartjes voor setvalue is een hele tijd geleden verschenen. Je kunt hier vinden. In dat artikel werden enkel voorbeelden aangehaald waarin je voor setvalue speelde in een 3bet pot. Dat is natuurlijk lang niet altijd het geval. Vaak als we met een pocket pair (PP vanaf nu) willen callen is er één enkele raise geweest. In de volgende alinea worden de hoofdpunten van dat artikel even samengevat.

Bij het spelen voor setvalue moet je de volgende dingen in het oog houden: range van de tegenstander, zijn agressie, de stacksizes, kosten van de call, geld in de pot, en nog een paar andere factoren. Er wordt besproken hoe deze zaken invloed hebben op je beslissing. Er wordt ook in uitgewerkt dat we ongeveer 10% van de tijd een set floppen en hiermee de pot winnen. 90% van de tijd gaan we dus ofwel geen set floppen, ofwel een set floppen en alsnog de pot verliezen. Er werd gesproken over de 5/10 regel en er werden enkele wiskundige conclusies getrokken. In dit artikel gaan we een paar gaten die niet behandeld zijn in het eerste artikel.

Spelen als IR

Als we spelen als initiële raiser (IR) hebben we weinig moeilijke beslissingen. In een open pot willen we ons paartje spelen en aangezien we nooit openlimpen, gaan we raisen. Vaak pikken we de pot preflop al op. Als we toch een flop zien kunnen we ofwel een set, een full house of quads floppen, ofwel de flop missen.

Als we een sterke hand floppen kunnen we betten of checken. Deze beslissing hangt niet alleen van het board af, maar ook van je tegenstander(s). Vraag jezelf af: welke range heeft mijn tegenstander? Vraag je vervolgens af of hij hiervan handen gaat callen en hoe je maximum value uit de situatie kunt halen. Stel: we hebben {6-Spades}{6-Clubs}. Op een {2-Spades}{6-Hearts}{10-Diamonds} flop is het vaak moeilijk om 3 straten value uit je tegenstander te krijgen omdat hij gewoon niet vaak het board hit, en als hij hit kan hij nog niet enthousiast zijn om zijn hele stack in het midden te gooien. Als de flop echter {6-Hearts}{8-Diamonds}{9-Diamonds} is, kan en moet je meteen beginnen met betten omdat veel meer handen zullen callen. Je bet daar niet enkel voor value, maar ook voor protection. Bij agressie krijg je vaak liefst zo snel mogelijk al het geld in de pot.

Als we de flop missen, kunnen we vaak nog de pot oppakken met een continuation bet. Hoe en wanneer je het best kunt continuation betten valt buiten het bestek van dit artikel. Daarvoor kan je volgend artikel raadplegen: https://nl.pokernews.com/poker-strategy/texas-holdem-cash-games/continuation-betten.htm.

Spelen in geraisde potten

Pairvalue, setvalue, bluffvalue

Laten we even alle mogelijkheden op een rijtje zetten. Onze paartjes kunnen we niet enkel spelen voor setvalue, maar ook gewoon voor pairvalue. Je kunt perfect een raise callen met 88 en op een flop als J73 nog een bet callen. Vaak zal je tegenstander, als hij niets heeft, de turn checken en kan jij vervolgens een inschatting maken van wat de beste optie is om te pot te winnen. Daarnaast bestaat er nog de mogelijkheid om met je paartjes te bluffen, voor het gemak noem ik dat bluffvalue. Samenvattend: we spelen voor pairvalue, setvalue of bluffvalue, of een combinatie van deze factoren.

Indeling van de paartjes

In de onderstaande tabel kan je zien hoe vaak je met een paartje geen, 1, 2 of 3 verschillende overcards krijgt op de flop. Tenslotte krijg je ook nog een kolom met "al de rest", die zo meteen verduidelijkt wordt. Deze tabel heb ik geproduceerd met behulp van StoxEV.

Pocket Pairs 101

Ten eerste valt het op dat "al de rest" overal gelijk is aan 12%. Dat wil zeggen dat we 12% van de tijd ofwel een set, full house of quads gaan floppen. Onder full house verstaan we niet enkel 66 op een 6JJ board, maar ook 66 op een JJJ board bijvoorbeeld. De waarde van een full house, waarbij er trips op het board liggen, stijgt naarmate de waarde van je PP stijgt.

Ik kies voor de volgende indeling van paartjes: 22 t/m 77 noem ik de small pairs, 88 t/m JJ noem ik de medium pairs en QQ t/m AA noem ik de big pairs. Deze indeling is een beetje instinctief gekozen, gebaseerd op mijn ervaringen aan tafel. 88 bijvoorbeeld is een randgeval. Dit paartje ligt ergens op de rand tussen small en medium pairs. Met JJ hetzelfde, deze hand ligt ergens op de rand tussen medium en big pairs. De waarde van zo'n randgevallen hangt enorm af van de situatie en de tegenstander. Meer informatie over deze indeling vind je verderop.

Maar de indeling is niet enkel gebaseerd op ervaring, maar ook op een beetje wiskunde. In het geel zijn namelijk de situaties gemarkeerd die zich het vaakst zullen voordoen op de flop en dit voor elk PP. Met paartjes zoals 22 t/m 77 zullen er het vaakst 2 tot 3 overcards vallen, waardoor je vrij moeilijk voor pairvalue kunt spelen. Met paartjes van 88 t/m JJ zal er het vaakst maar 1 overcard vallen en daarom spelen ze vaak goed voor pairvalue, hoewel we ze in bepaalde situaties enkel voor setvalue kunnen spelen. Met paartjes van QQ t/m AA zal er het vaakst geen enkele overcard vallen en daarom spelen deze erg goed voor pairvalue.

Algemeen kunnen we stellen dat:

- 22-77 spelen we vooral voor setvalue en soms voor pairvalue

- 88-JJ spelen we voor pair- en/of setvalue, afhankelijk van de situatie

- QQ-AA spelen we vooral voor pairvalue en soms voor setvalue

Het probleem van de small pairs

Het grote probleem van de small pairs is de range van onze tegenstander, en het effect dat deze range op onze implied odds heeft. Stel dat je 55 hebt op de BTN en een 20/16/3 speler raiset op de CO naar 4 BB. Vele spelers maken hier de call. Maar kunnen we eigenlijk wel callen? Het wordt erg moeilijk om voor pair- of setvalue te spelen, want ons paartje zal zelden goed zijn met zoveel overcards. Er zullen namelijk ongeveer 71 % van de tijd 2 of 3 overcards vallen. Dan is er geen beginnen aan zonder set. Als we ons setje toch hitten, zullen we door zijn wijde range erg weinig afbetaald worden. Om deze situaties niet –EV te spelen moeten we onze opties eens op een rijtje zetten.

De opties die we hebben na zijn raise zijn folden, callen of raisen. Folden is zoals altijd 0 EV. Een call is –EV. Hoe komt dit? Ten eerste heeft onze tegenstander een heel wijde range. Op de flop zullen er ongeveer 70% van de tijd 2 of 3 overcards vallen en we moeten praktisch altijd folden voor een cbet. Als we dan toch een set hitten, moeten we al het geluk hebben dat onze tegenstander ook een hand heeft die sterk genoeg is om veel geld mee in de pot te steken. Zal dat vaak gebeuren? Natuurlijk niet. Een call met 55 is daar dus –EV. Dan blijft er nog een 3bet over. De reden van deze 3bet is eigenlijk een bluff, want hij zal praktisch nooit slechter callen maar wel betere handen folden. We weten dat hij met een wijde range opent en we weten dat hij veel handen moet folden voor een degelijke 3bet. We weten ook dat als hij callt, we erg vaak achterstaan. Een 3bet hier met 55 is dus gewoon een bluff, maar wel een +EV bluff, zolang we het niet te vaak doen. Als we het te vaak gaan doen gaat onze tegenstander namelijk terugspelen op ons met een wijde range. Daardoor zitten wij in de pot met een hand die enkel de pot zal winnen met een succesvolle bluff postflop of wanneer we een set floppen. Of het kan nog erger: hij zal ons licht gaan 4betten waardoor we met ons paartje net zo'n 10 à 15 % van onze stack hebben verspild (uitgaande van 100 BB stacks).

De oplossing van het probleem met de 55 is dus duidelijk: 3bet > fold > call, maar enkel indien we genoeg afwisselen tussen folden en 3betten. 3bet net zo vaak zodat je het +EV kunt blijven doen.

Een analyse met StoxEV

Ter controle is in StoxEV een erg ingewikkelde beslissingsboom van deze CO vs BTN battle opgesteld. Preflop opent de CO met de volgende range: 22+, A5s+, A8o+ en broadway cards. Jij callt met 22-TT. JJ+ wordt niet besproken, want dat is een overduidelijke 3bet. Het postflop spel heb ik voor beide tegenstanders redelijk basaal gehouden, zonder fancy moves. De CO cbet middle pairs of beter, flushdraws, gutshots of beter en een board met een A K of Q. Jij callt enkel met middle pair of een gutshot/OESD, raiset met een set, fold al de rest, enzovoorts. Als jij een set flopt en zijn cbet raist, gaat hij pushen met combodraws, TPTK met handen als AK en AQ. Zo is elke mogelijk situatie voor de flop, turn en river in StoxEV gezet en hieruit is een enorme beslissingsboom voor het postflop spel gegenereerd. Vervolgens berekenen we de EV van de boom en lezen zo af wat de EV is van onze paartjes.

Pocket Pairs 102

22 t/m 55 spelen –EV of breakeven bij een call, en alle paartjes daarboven spelen +EV. Dat komt door de pairvalue die aanwezig is bij de 66+ handen en die ontbreekt bij 22 t/m 55. Als je tegenstander niet bereid is om zijn stack er af en toe in te gooien met KQ of op een flop waar hij top pair flopt en jij een setje flopt, dan wordt aangeradenom ook 66 preflop niet te callen, maar te folden of te 3betten.

Wat verandert er als we op de BTN een UTG raise willen callen met 22-TT? Welke paartjes spelen dan +EV? Onze intuïtie vertelt ons dat we nu vaker onze paartjes kunnen callen, omdat een UTG range veel tighter is en we sneller het geld erin kunnen krijgen. Laten we stellen dat een UTG raise range gelijk is aan het volgende: AJ+, 22+ en KQ. Nu wordt het opeens +EV om met alle paartjes 22 t/m TT te callen. Verrassend? Helemaal niet natuurlijk, want zijn tightere range maakt dat het geld sneller erin zal vliegen als je een set hit. Als je geen set hit, dan kan je met de hogere paartjes nog wat +EV spots opzoeken waar je paartje genoeg showdown value heeft om te winnen zonder een set te hitten. Als je tegenstander met AJ of KQ snel kan folden postflop als hij top pair hit, dan wordt een call met 22 en 33 ook verliezend preflop, dus daarmee zou je in principe kunnen 3betten of folden. 3betten is echter niet zo slim tegen een UTG range en daarom kan je deze paartjes tegen een sterke speler die UTG raiset beter folden, hoe gek het ook klinkt. Vanaf 44 kan je tegen een sterke speler in ieder geval callen.

De vraag die we ons dus stellen is: hoe tight moet de openingsrange van onze opponent zijn voordat je winstgevend paartjes zoals 22 t/m TT kunt callen? In onderstaande tabel kan je het antwoord vinden voor enkele ranges (berekend met StoxEV):

Pocket Pairs 103

Deze tabel wil niet zeggen dat je handen als 55 moet wegsmijten tegen de breedste openingsrange. Integendeel! Hier gaat een hele andere wereld open: 3betten. Omdat ze zo breed openen en bijna niets kunnen callen of raisen als jij 3bet (met andere woorden je hebt fold equity), is een 3bet hier +EV. Je hoeft je 77 trouwens ook niet altijd te callen tegen de laatste range omdat dat +EV is. Vaak kan je rustig nog 3betten, alleen kom je dan soms tegen sterkere handen uit waartegen het vrij moeilijk spelen is zonder set. Als je 77 3bet tegen een hele wijde range is dat praktisch altijd als bluff, want je tegenstander zal slechtere handen überhaupt niet callen. Zorg dus dat je genoeg fold equity hebt van zo'n speler, hij moet dus een wijde range hebben en een hoog fold to 3bet%.

Je kunt zien dat hoe tighter de range, hoe vaker een call met een paartje OK is. Hoe losser een range, hoe vaker je moet folden of 3betten met small pairs, omdat ze niet meer +EV te callen zijn. Tegen een tighte range 3betten is in ieder geval niet erg slim, want je setvalue verbetert tegen een tighte range en je jaagt slechtere handen uit de pot. Dit alles favoriseert een call als we tegen een tighte range zitten.

Tegen een lossere range ligt het anders, want callen wordt -EV. Het feit of je al dan niet 3bet tegen een losse range hangt af van je eigen hand en van je tegenstander zijn 3bet callrange. Met small pairs kan je best 3betten als hij vaak foldt, en folden als hij vaak 3bets callt, omdat je anders in vervelende spots komt met een klein paartje. Met medium pairs kan je vaak +EV callen en je kunt ook overwegen om te 3betten als je OOP zit, een call –EV is en je hand te sterk is om te folden. Als je denkt dat hij nog slechter gaat callen, dan kun je dus voor value 3betten. Een erg algemene richtlijn is: call tegen EP raisers en fold/3bet tegen LP raisers. De situatie zelf kan wel flexibiliteit in deze regel vereisen, dus staar je zeker niet blind op deze regel.

Nu hebben we een soort van algemene analyse gedaan op de situatie met paartjes en hoe we ze preflop het beste spelen, met name de keuze tussen fold, call of 3bet. Vervolgens gaan we dieper in op setvalue zelf.

Spelen voor setvalue

Wanneer kunnen we een call nu maken? Als je puur speelt voor setvalue en pairvalue buiten beschouwing laat, in principe met handen als 22 t/m 66 (en soms 77), dan moet je postflop iets kunnen terugwinnen als je een setje hit, oftewel je moet implied pot odds hebben. Vaak hit je niet en moet je folden, wordt de pot uitgecheckt, of cbet je opponent bijvoorbeeld de turn in plaats van de flop. De bottomline is: vaak zal je small pair niet winnen zonder een set geflopt te hebben.

Alles wat je hiervoor hebt gelezen had betrekking op de keuze tussen call, fold of 3bet. Callen is vooral favorabel tegen tighte ranges. De vraag is of je tegen een tighte range zomaar alles callen? Neen! Er zijn dingen waarop je moet letten. Dit zijn voornamelijk: de effectieve stacks en de kosten van de call.

We floppen 11.76% van de tijd een set en winnen hiermee vervolgens ongeveer 85% van de tijd. Dat maakt dat we 10% van de tijd een set floppen en hiermee winnen, namelijk 11.76% x 85%. De volgende vergelijking verduidelijkt onze EV in zo'n call-situatie:

EV = (0.10 * (huidige pot + X)) – (0.90 * kost van de call)

waarbij X = implied odds

We gieten dit even in een voorbeeld. Wij hebben 88 op de big blind. Een 16/14 speler raist UTG naar 4 big blinds en iedereen foldt naar ons toe. Folden en 3betten zijn incorrect tegen een tighte range en dus is een call de beste optie. Echter, een call is pas correct als we postflop genoeg implied odds hebben, oftewel: we moeten genoeg verdienen als we een set hitten.

In deze situatie gaat de vergelijking als volgt:

EV = (0.10 * (5.5 BB + X)) – (0.90 * 3 BB)

Hoeveel moeten we postflop kunnen winnen om hier breakeven te spelen? Dat vinden we door EV gelijk te stellen aan 0 en op te lossen naar X:

0 = (0.10 * (5.5 BB + X)) – (0.90 * 3 BB)

0 = (0.10 * (5.5 BB + X)) – 2.7 BB

0 = 0.55 BB + 0.10X – 2.7 BB

-0.10 X = -2.15 BB

X = -2.15 BB / -0.10

X = 21.5 BB

Onze implied odds horen dus 21.5 BB te zijn. Dit getal heeft een belangrijke eigenschap, namelijk dat het gemiddeld genomen is. Je gaat soms een setje hitten en niets meer uit je tegenstander krijgen, terwijl je andere keren een stukje van, of zijn hele stack, zult winnen. Wat belangrijk is, is dat je gemiddeld genomen (on average) 21.5 BB wint.

Stel dat we de situatie dat we een set floppen 5 keer laten spelen. 2 keer winnen we postflop 10 BB extra, 1 keer winnen we niets, 1 keer winnen we 25 BB en 1 keer winnen we 100 BB. Wat is dit gemiddeld? Wel dat is (10 + 10 + 0 + 25 + 100)/5 = 29 BB die we gemiddeld postflop extra zullen winnen. En aangezien 29 BB > 21.5 BB zien we dat we een +EV call hebben gemaakt. Stel nu dat we tegen een betere tegenstander zitten, die niet zomaar zijn stack erin smijt. 1 keer winnen we niets, 2 keer winnen we 10BB, 1 keer winnen we 25BB en 1 keer winnen we 50 BB. Dit is gemiddeld (0 + 10 + 10 + 25 + 50)/5 = 19 BB. Zoals je kunt zien is 19 BB < 21.5 BB en is tegen deze speler de call –EV.

Een algemene regel die je kunt volgen is de volgende: Je kunt callen voor setvalue als je postflop, indien je een set hit, 9 keer de kost van je call, minus het geld reeds in de pot kunt terugwinnen. Hier moet je 3 BB betalen om een flop te zien. 3 x 9 = 27 BB. Er ligt reeds 0.5 + 1 + 4 = 5.5BB in de pot, en die mag je daarvan aftrekken. 27 – 5.5 = 21.5 BB. Niet moeilijk, toch?

Nog een voorbeeld: we moeten 5 BB callen met ons PP op de BTN. Je denkt dat beide blinds zullen folden tegen de UTG raise. De pot is dus 0.5 + 1 + 5 = 6.5 BB. Jij moet postflop 9 x 5 = 45 BB, minus de potgrootte van 6.5 BB, kunnen terugwinnen. 45 BB – 6.5 BB = 38.5 BB. Of je dat gemiddeld genomen kunt terugwinnen is een beslissing die je zelf maakt aan de hand van de effectieve stacks (zijn ze groot genoeg?) en je tegenstander (betaalt hij genoeg af als ik hit?).

Conclusie

Zo, het werd een erg lang artikel, maar ik denk dat je nu wel iets hebt bijgeleerd in verband met het spelen van je paartjes. Iemand die interesse heeft in de StoxEV beslissingsboom die ik gebruikt heb, mag me altijd PM'en met zijn e-mail adres en dan kan ik het hem of haar doormailen. Opmerkingen, kritiek, vragen, enzovoorts zijn welkom op het forum of via PM.

Hopelijk heb je er van genoten en tot de volgende keer!

Kurt Verstegen (Riverdale27)

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook