Postflop - Headsup Poker

Postflop - Headsup Poker 0001

Vorige keer had ik het over het preflop spel van headsup partijen. De conclusie was dat je in de meeste gevallen bijzonder loose moet spelen, en dat het tegen de meeste tegenstanders zelfs +EV is om op elke button een pot-sized raise te maken. De handranges in postflop situaties zijn dus ook een stuk breder dan wat je gewend bent aan tafels met meer spelers. Hierdoor zijn er postflop een hoop meer marginale spots, en daar zal ik het vandaag over hebben.

Zwakke spelers

Zoals gewoonlijk is het tegen zwakke spelers veel makkelijker om een goede winnende strategie te vinden, ook omdat vissen zich niet zo snel goed zullen aanpassen. Wel is het weer anders dan multiway tafels, omdat het in headsup zelfs vissen opvalt als je een bepaalde move vaak maakt.

De meeste passieve vissen kijken niet zo naar de omstandigheden in een hand maar veel meer naar of ze wel mooie kaarten zijn gedeeld. Ze zullen dus vaak dezelfde range van handen uit de BB spelen als uit de SB. Ook zullen ze vaak het liefst een flopje willen kijken om een handje te maken, voor al te aggressief spel hoef je niet bang te zijn. Dit betekent niet dat je moet verslappen omdat hij vaak callt, integendeel zelfs. Spelers die proberen een mooi handje te hitten, moet je forceren om hun geld er met marginalere holdings in de pot te stoppen. Veel vaker zullen ze namelijk niet zo'n sterke hand hebben, zeker als ze in headsup opeens met 50% of meer van alle gedeelde handen een flop zien.

Dit gaat vooral op als je positie hebt. Het is namelijk veel makkelijker om iemand aggressief te bespelen als je positie hebt. Daarbij komt ook nog dat wanneer jij uit positie zit, de gemiddelde potsize over het algemeen kleiner is dan wanneer je wel positie hebt. Dit komt omdat passieve vissen graag buttons limpen terwijl jij veel buttons naar 3xbb of meer zal raisen. Het is dus ook nog eens interessanter om achter de potten waarin je positie hebt aan te gaan, omdat er meer geld in omgaat. Hierdoor lijkt het vaak een beetje een tweedelige match: heb ik de button, worden er grotere potten gespeeld en duren de handen langer omdat er aggressiever gespeeld wordt (meer bets), maar zit ik op de BB, dan blijven de potten vrij klein en zal ik zelf ook veel handen snel opgeven.

De gameflow is ook iets wat zwakkere spelers vaak precies tegengesteld aanpakken. Als je net een aantal keer een bepaalde actie hebt gemaakt en hij heeft elke keer passief teruggespeeld, zal je de volgende keer een aggressieve reactie kunnen verwachten. Dan moet je dus zorgen dat je in die situatie weer wel iets hebt, anders is het misschien beter om de situatie te laten liggen. Een voorbeeld: je hebt net 5 potten gewonnen met een preflop raise+continuation bet. Dan raise je jouw button weer en de flop is een perfect c-bet board; A72 rainbow. Als je dit board mist en het is de eerste hand van de sessie, c-bet je hier vrijwel 100% van de gevallen, maar met deze gameflow kan je van van alles tegengas verwachten. In principe zou je dat dan weer kunnen verslaan door aggressief terug te spelen op zijn wijde range, maar vaak worden Ax-handen op zo'n board met zo'n gameflow door een vis zwaar overplayed en nooit meer gefold. Een betere oplossing in veel gevallen is dus om de situatie gewoon te voorkomen door deze hand te laten gaan. Andersom gaat het ook op: als je dit board tegen deze speler normaal behind zou checken met bijvoorbeeld een A3 of 78, zou je nu wel weer kunnen denken aan een bet, omdat je nu dus wel actie kunt verwachten van slechtere handen.

Nadenkende spelers

Als je een keer tegen een goed nadenkende speler speelt, is het natuurlijk een heel ander spelletje. Zo'n speler zal veel aggressiever met jouw aggressie omgaan en zich veel sneller aan jouw strategie proberen aan te passen. Het is daarom belangrijk om onvoorspelbaar te zijn. Je kunt dit op een fishy manier doen door "af en toe een move te maken", waar het meer willekeurig is dan iets strategisch doordacht, maar dat is natuurlijk verre van optimaal. Je doet het door voor elke situatie een diverse handrange te hebben, en in die handrange alles met een bepaalde frequentie hebt. Een eenvoudige preflop situatie waarin dit duidelijk wordt is als je het over 4-betten hebt. Een 4-betting range kan bijvoorbeeld bestaan uit bluffs en value 4-bets, waarbij je value 4-bets bestaan uit 80% van al je gedeelde AK, 70% van QQ, 50% van KK en 40% van AA. In de andere gevallen flatcall je de 3-bet dus met deze handen, in dit voorbeeld. Als je dit goed in de gaten houdt voor al je plays is het erg moeilijk voor je tegenstander om uit te vogelen met wat voor frequentie bepaalde holdings in bepaalde handranges zitten, en op deze manier blijf je dus onvoorspelbaar. Ik zal het eerst over 2-bet potten hebben, waarin je als preflop raiser altijd positie hebt.

Als je het initiatief hebt (preflop raiser), en de flop brengt opeens 60% van de community cards op tafel, is dit het moment waarop je het grootste deel van de hand moet gaan plannen. Als je de flop hebt gemist, ga je kijken of het een goede blufspot is (heeft hij deze flop vaak gehit?), of er goede blufspots kunnen ontstaan (scarecards), of dat je liever afwacht en misschien de actie naar een andere straat verplaatst. Heb je wel gehit, dan ga je kijken op hoeveel en welke straten je value kan krijgen.

Er zijn een aantal simpele, veelgebruikte "lijnen" van acties, die bijna elke hand samenvatten. Ik heb het over standaard plays als de continuation bet, delayed c-bet, 2-barrel, 3-barrel (als PFR) of donkbetting, check-raising flops/turns/rivers, enzovoort. Er gaat heel veel geld "onzichtbaar" heen en weer, omdat er lang niet altijd showdowns zijn. Hierdoor zullen spelers veel minder snel herkennen dat ze op een bepaalde play geld verliezen. Als je bijvoorbeeld een tegenstander hebt die aggressief reageert op jouw c-bets door veel te check-raisen, kan je dit op 2 manieren bestrijden. Je zou minder kunnen c-betten, en als hij dan evenveel blijft check-raisen doet hij dit te vaak want wij hebben dan dus vaker gehit. Maar dit is geen aggressieve oplossing, wat altijd mijn uitgangspunt is. Alleen tegen overaggressieve spelers zou ik zo'n tegenstrategie aanraden.

Een andere reactie op lichte check-raises is door er zelf lichter op terug te spelen. Je kunt op drawy boards een gebalanceerde 3-betting range opzetten, bestaande uit bluffs, made hands en semibluffs, maar dan geef je de tegenstander nog de optie om zijn semibluffs op de flop door te zetten, wanneer ze nog veel equity hebben als ze gecalled worden. Op droge boards is het veel moeilijker om gebalanceerd te zijn als je 3-bet, omdat er geen semibluffs mogelijk zijn. Omdat je positie hebt is het vaak makkelijker om de flop slechts te callen, ook op drawy boards. Je kunt dit doen met draws (die je dan alsnog om kunt zetten in semibluffs), made hands en bluffs (floats). Op de turn kan je de situatie dan herevalueren. Als je dit ook met sterke made hands doet, laat je je tegenstander veel handen onbewust overspelen. En zolang je niet deepstacked zit, is het ook niet nodig om de flop te 3-betten voor max value, je krijgt je totale stack er toch wel in op 3 straten.

Zo zijn er een hoop verschillende plays die elke speler maakt maar ieder in een andere samenstelling. Je moet per tegenstander kijken in wat voor spots hij graag potten zonder showdown op probeert te pakken en daarop aanpassen. Als hij een bepaalde situatie licht bespeelt, wil je die situatie dus voorkomen, of dan zelf nog lichter terugspelen.

Er zijn voor veel handen perfecte lijnen te kiezen "in een vacuum", dat wil zeggen zonder voorgeschiedenis of zonder erna nog handen te hoeven spelen. Maar je moet hier dus regelmatig vanaf wijken om je ranges gebalanceerd te houden. Bijvoorbeeld: tegen een aggressieve speler is het in principe de beste play om AJ, AQ, AK elke keer te 3-betten vanuit de BB, omdat je ver voorloopt tegen zijn range. Als je hier dus altijd de "beste" play maakt betekent het dat jij in 2-bet potten nooit een van deze handen zal hebben. Dat vergemakkelijkt zoveel beslissingen voor je tegenstander, dat je moet zorgen dat een aantal combinaties van deze handen zeker in je flatcalling range zitten. Je flatcallt dus een bepaald percentage van de tijd met elk van deze handen, bijvoorbeeld 30% AJ, 20% AQ, 10%AK.

De handranges van een goede speler in standaardsituaties zijn dus erg wijd en gevarieerd. Je moet dus bij het maken van plays in gedachten houden dat je het doet omdat het goed is tegen zijn range, niet vanwege de specifieke hand die hij toevallig op dat moment heeft. Hierdoor zul je vaak zien dat je jezelf "valuetowned", dat wil zeggen dat je een valuebet maakt en gecalled wordt door een betere hand. Bedenk wel dat als jij valuebet en gecallt wordt, je maar 51% van de keren de beste hand hoeft te hebben om het een winstgevende valuebet te maken.

Veel goede spelers zullen daarom erg licht valuebetten, en een tegenstrategie waarmee je erg veel tegenstanders kunt uitbuiten, is het maken van river check-raise bluffs, of het omzetten van made hands waarmee je niet wil callen naar bluffs. Er wordt over het algemeen veel respect gegeven aan deze bets omdat je een behoorlijk sterke hand nodig hebt om deze bet voor value te maken. Het moet daarom een geloofwaardige situatie zijn; alleen het gegeven dat je tegenstander vrijwel zeker een marginale valuebet maakt is niet genoeg: je moet een sterke hand kunnen vertegenwoordigen. Ook moet het logisch zijn dat je je hand op deze passieve manier hebt gespeeld (de river hebt gecheckt), het moet een situatie zijn waarin je kunt verwachten dat de tegenstander vaak zal betten.

Een andere play waarmee ik de laatste tijd veel experimenteer is het overbetten van rivers. Het begon als een wapen om spelers marginale handen te laten folden die ze niet wilden folden aan een "normale" 3/4 pot bet, maar wel voor een anderhalve pot-sized bet. Na een tijdje met dezelfde spelers beginnen ze je natuurlijk af en toe op te zoeken met hun zwakke handen, en dat is het moment dat je je overbetting range weer moet gaan balanceren. Wat normaal een goede spot is voor een bluf overbet, kan je nu gebruiken door met de bovenkant van jouw range van medium made hands te overbetten, hopend op een call van zo'n bluffcatcher, als je denkt dat je tegenstander zich ook realiseert dat zijn hand face-up is als een medium made hand.

In headsup heb je een hoop meer van dit soort situaties, waarin je met 2 medium handen tegen elkaar aankijkt. Overbets zijn daarom een mooi wapen om te proberen meer value te halen. Headsup is ook heel psychologisch; sommige spelers worden heel erg geprikkeld door overbets (of underbets) en dit lokt dan herocalls en spew uit. Vaak heeft een speler tijdens een hand ook (misschien terecht) besloten dat hij je een keer af moet callen met een zwakke hand, omdat de gameflow zo naar jouw kant valt. Als je denkt dat dit het geval is tijdens een hand kan je hem dus ook van z'n balans afbrengen door te overbetten. Het is een onverwachte play waar veel spelers raar op reageren, omdat het zo weinig gebruikt wordt en ze er niet gewend aan zijn.

Headsup is een andere manier van pokeren, omdat je je moet specialiseren op slechts een bepaalde tegenstander. Tegen zwakke spelers is dat meestal wel vrij duidelijk en gemakkelijk toe te passen, maar tegen nadenkende spelers is het een stuk ingewikkelder en dynamischer. Zij zullen zich namelijk ook op hun beurt weer proberen aan te passen aan jouw spel, waardoor er gedurende een match steeds ontwikkeling is. Probeer dus altijd een stap voor te lopen in die ontwikkeling door goed in de gaten te houden welke plays hij te vaak of te weinig maakt, en speel daarop terug door hem te forceren het anders te doen. Volgende keer zullen Joost de Krijger en ik onze headsup sessie van een aantal weken geleden in 2 verschillende artikelen beschrijven, in deze match was zeker sprake van een sterke gameflow en ontwikkeling van de spelers aan elkaar.

Tot dan en succes aan de tafels!

LEES MEER

Comments

Nog geen reacties. Wees de eerste die post!

Wat denk jij?
Registreer je om een reactie achter te laten of login met facebook